Παράκαμψη πλοήγησης

Tag Archives: Wim Wenders

Three o’clock in the morning
It’s quiet and there’s no one around
Just the bang and the clatter
As an angel runs to the ground…
Just the bang and the clatter
As an angel hits the ground .

If I could stay… then the night would give you up
Stay then the day would keep it’s trust
Stay with the demons you drown
Stay with the spirit I found
Stay and the night would be enough…

 

Ένα τραγούδι κι ένα βίντεο, που σημαίνει και είναι πολλά για μένα . Που ήθελα πολύ να το κάνω ποστ εδώ και δύο χρόνια, από το ξεκίνημα αυτού του μπλογκ . Απόψε όμως μου ήρθε, τώρα ήθελα να το ανεβάσω . Έτσι . Ποιός θα το έλεγε ότι πηγή έμπνευσης αυτού του κομματιού είναι ο Frank Sinatra και η μουσική του ? Κι όμως . Εκείνον είχαν στο νου τους ο Bono και ο The Edge όταν το έγραφαν . 1993 . Τρίτο single από το αξέχαστο Zooropa, έδωσε τον τίτλο του στην ομώνυμη ταινία του Wim Wenders και το βίντεο σκηνοθετήθηκε από τον ίδιο .

Ίσως τελικά ένα τέτοιο τραγούδι και ένα τέτοιο βίντεο, να μη χρειάζονται πολλές λέξεις, ποστ-μαμούθ, trivia, ξεκούραστα μυαλά, πλάτη και χέρια που δεν πονάνε για να πληκτρολογηθεί το κείμενο . Πολλά βράδια μέσα στα 17 αυτά χρόνια το Stay ( faraway, so close ! ) έχει έρθει μέσα στο μυαλό μου, έχει κάτσει μέσα στην καρδιά μου, έχει πει στην ψυχή μου όλα όσα θα ήθελε εκείνη να πει και τα μάτια μου έχουν «δει» και «ξαναδεί» τη φοβερή εικόνα με τον Bono να σωριάζεται στην άσφαλτο . Δεν ξέρω τι το προκαλεί, τι το πυροδοτεί . Κάθε φορά κάτι διαφορετικό . Τόσα πολλά χρόνια μέχρι τώρα, δεν μπορώ να σκεφτώ – πώς άλλωστε ? Ίσως αυτή η παράξενη αίσθηση μοναχικότητας που έχω τις μικρές νυχτερινές ώρες, όταν υποτίθεται πως όλοι κοιμούνται κι εγώ σκέφτομαι . Ίσως αυτή η κρυφή επιθυμία για έναν » φύλακα άγγελο » μου, μια διάθεση μεταφυσική, η αφελής μου πρόθεση να είμαι εγώ κάτι τέτοιο για άλλους ανθρώπους, άγνωστους και μη . Η επίγνωση του ανέφικτου, του ακατόρθωτου όλων αυτών . Ή μια ελπίδα ότι δεν είναι έτσι . Φαντάζουν όλα όσα με λαχτάρα επιθυμούμε τόσο μακρινά, αλλά ίσως την ίδια στιγμή, να είναι τόσο κοντά μας .

Αναζητήστε τους υπόλοιπους στίχους . Το μήνυμα τους μπορεί να είναι κοινωνικό, πολιτικό, ερωτικό ή και όλα αυτά μαζί . Μόνο ο Paul Hewson το γνώριζε όταν τους έγραφε . Δεν με πειράζει αν δεν σας αρέσει όσο αρέσει σ’εμένα . Δεκτές όλες οι απόψεις, απλώς δεν πρόκειται ν’αλλάξουν τη δική μου !

 

*  *  * Τρία ποστ ταυτόχρονα δουλευόντουσαν μέσα μου αυτόν τον καιρό . Πήγαινα από το ένα στο άλλο . Και ξαφνικά, πριν κλείσω απηυδισμένη τον υπολογιστή, ξεπήδησε από μέσα μου αυτό . Και συνειδητοποιώ τελικά πως όπως κι αν γράφω, ό,τι κι αν γράφω, το μπλογκ είναι όντως υπόθεση προσωπική και καθρεφτίζει τον μπλόγκερ πολύ περισσότερο απ’όσο πιστεύει εκείνος . Έτσι μου έρχεται, έτσι μου βγαίνει, χύμα .

Να έχετε όλες και όλοι ένα όμορφο, χαρούμενο ερωτευμενοαποκριάτικο σαββατοκύριακο !  Και τον » χαρταετό » σας να τον φτάσετε πολύ ψηλά !  🙂  *  *  *