Παράκαμψη πλοήγησης

Tag Archives: R.E.M.

 The photograph on the dashboard, taken years ago,
Turned around backwards so the windshield shows
Every streetlight reveals the picture in reverse
Still, it’s so much clearer
I forgot my shirt at the water’s edge
The moon is low tonight
        

 

 23:15    Κέντρο Αθήνας – Παρασκευή, Ιούλιος 2009

Λιγοστά  αυτοκίνητα στους δρόμους, ακόμη πιο λίγοι οι περαστικοί . Ζέστη που πολλαπλασιάζεται από τα air condition που ξερνάνε τη θέρμη τους στο δρόμο για να δροσίσουν ράθυμους ένοικους αραγμένους στους καναπέδες τους . Βήμα αργό, βαρύ . Πλάτη που διαμαρτύρεται από πόνους . Τα τραπεζάκια έξω γεμάτα από κόσμο που μιλάει, γελάει, χειρονομεί έντονα, κουνάει το πόδι στο ρυθμό της μουσικής που έρχεται από το βάθος, διασκεδάζει . Πονοκέφαλος . Το χέρι σηκώνεται με εξαναγκασμό για να σταματήσει ταξί . Επιβίβαση . Το ραδιόφωνο φωνάζει » έξω ντέρτια και καημοί . » Για πού κοπέλα μου ? Από πού θες να πάμε ? Δε σε νοιάζει ? Ε, τέτοια εποχή, τέτοια ώρα, όποια διαδρομή κι αν διαλέξεις, φτάνεις γρήγορα . Τώρα γυρίζεις από τη δουλειά ? Ζέστη ε ? Μας έλιωσε . Άντε να πάμε διακοπές, να κάνουμε κανένα μπανάκι κι εμείς . Ωραία στη θάλασσα . Εσύ ? Για πότε λες ? « Δεν ακούς, δεν ακούς . Η άσφαλτος τρεμουλιάζει, υγροποιείται, κυματίζει, γίνεται μπλε σκούρο, σκοτεινό, μαγνητίζει . Σκάει απαλά στο πεζοδρόμιο, αφρίζει .

 

You, I thought I knew you
You, I cannot judge
You, I thought you knew me,
This one laughing quietly underneath my breath

 

12 : 20 Λεωφόρος Μαραθώνος – Κυριακή, Ιούλιος 2009

Οδηγείς . » 3 μέτρα κάθε 3 λεπτά « » Τί μετράς καλέ ? » » Λέω, κινούμαστε 3 μέτρα κάθε 3 λεπτά « » Φέρε το αντηλιακό, κοντεύει να καεί το χέρι μου » » Φτάσαμε Νέα Μάκρη ή ακόμη ? Μία ώρα και βάλε είμαστε μέσα στο αυτοκίνητο « » Ακόμη … « » Άνοιξε το a/c, δεν πάει άλλο . » » Ευτυχώς έχουμε καλή μουσική » » Να παρακαλάτε να μη φύγει ο ήλιος, βλέπω κάτι σύννεφα στο βάθος « » Κορίτσια δε λέει, πάλι με το κακό συναπάντημα βρεθήκαμε . Εκατό χρόνια θα κάνουμε πάλι να φτάσουμε . Μα από ποιά ώρα πρέπει να ξεκινάμε γαμώτο ? »

13 : 30   Ένα τέταρτο στην παραλία .

» Κοίτα μαυρίλα στο βάθος, λες να έρθει προς τα’δώ ? « » Εμείς θα μπούμε . Έρχεστε ? « Λες και σουρούπωσε ξαφνικά . Το νερό αλλάζει χρώμα . Σκούρο γκρίζο σαν τον ουρανό από πάνω του, αναδεύεται, φουσκώνει, παρασύρει το κορμί και γίνεται κύματα δυνατά που σκάνε θριαμβευτικά έξω στην άμμο για να υποδεχτούν τις πρώτες χοντρές ψιχάλες της βροχής . Που δυναμώνει . » Νερό από πάνω, νερό κι από κάτω χα, χα !! Ο βρεγμένος τη βροχή δε … κλπ . Πλάκα έχει « » Καλύτερα να βγούμε » » Να φύγουμε, η βροχή χειροτερεύει . Να φύγουμε . Δεν είμαστε γι’αυτά . » » Ένα μπάνιο είπαμε κι εμείς να κάνουμε και μας βγαίνει από τη μύτη ! «

14:55    Μία ώρα μέσα στο αυτοκίνητο και η Μαραθώνος ακόμη να φανεί

Ο δρόμος έχει μεταμορφωθεί σε κοίτη ποταμού . Το νερό πέφτει με ορμή . 1 μέτρο κάθε 4 λεπτά . » Το πόδι σου πώς πάει ?  Αντέχει ? «

 

I’m not sure all these people understand
It’s not like years ago,
The fear of getting caught,
Of recklessness and water
They cannot see me naked
These things, they go away,
Replaced by everyday

 

00:40   Παραλιακή, κάπου προς Βουλιαγμένη – Σάββατο, Ιούλιος 1993

Γέλια μέσα στο αυτοκίνητο, πειράγματα, μουσική στη διαπασών, χαλαρή οδήγηση . » Αχ παιδιά είναι υπέροχα, φοβερή βραδιά, έχω να περάσω τόσο καλά αιώνεεεες ! » » Δε θέλω να γυρίσω ακόμη πίσω . Όχι ακόμη.  » » Δε χρειάζεται, ας μη γυρίσουμε » » Και πού να πάμε ? Κάνει και τόση ζέστη … » » Όπου γουστάρουμε να πάμε . Να πάμε για μπάνιο . » Τώρα ??? Τέτοια ώρα ? Χωρίς μαγιό ?? Πού ? » » Α, θα’ναι ωραία . Ξέρω μια παραλία στο Λαγονήσι . Δε θα μας δει κανείς » » Ρε παιδιά και πώς θα κάνουμε μπάνιο ? Φοβάμαι λίγο … » » Σιγά ! Με τα εσώρουχα . Ή … και χωρίς ! Μέσα σε τέτοιο σκοτάδι ούτε τη μύτη μας δε θα βλέπουμε . » 

Τα γέλια δίνουν και παίρνουν . Μετά από λίγο το αμάξι βγαίνει από το δρόμο, οι ρόδες κολλάνε στην άμμο . Κατεβαίνουμε κάτω . Είμαστε όλοι ξεκαρδισμένοι . Τα αγόρια, πιο άνετα, κάνουν την πρώτη κίνηση . Τα τζην φεύγουν, τα μποξεράκια έρχονται . Η κοιλιά πονάει από το γέλιο . » Άντε μωρές παρθένες ! Τί περιμένετε ? Είναι τέλεια ! Χάνετε, χάνετε ! » » Δε βλέπω την τύφλα μου καλέ ! Πού θα πατώ και που θα βρίσκομαι ? » » Κότες ! Κωλόστρες ! » » Σκάστε ηλίθια πλάσματα ! Τώρα θα δείτε ! «

Το πόδι βουτάει διστακτικά στο νερό . Είναι χλιαρό και κατάμαυρο . Ήρεμο . Ούτε ένα κυματάκι δεν ταράζει το νιρβάνα του . Το γυμνό πέλμα  προσπαθεί να » ψηλαφίσει » την άμμο του βυθού, να προσδιορίσει το βάθος . Μια αλλόκοτη τυφλότητα . Προχωρά δειλά και λίγο φοβισμένα προς το πρωτόγνωρο . Γρήγορα όμως προσαρμόζεται, ξεθαρρεύει . » Να, δώσε μου το χέρι σου . Θα σε βοηθήσω . Θα σε κρατώ εγώ » . Θα σε κρατώ . Βουλιάζει το σώμα μέσα στη θάλασσα, αφήνεται να λικνιστεί μέσα στο απόλυτο μαύρο και μετά να επιπλεύσει στην επιφάνεια . Και μετά απλωτές και βουτιές και πάλι γέλια .

» Είδες που σου το έλεγα ? Δεν είναι υπέροχα ? » » Είναι ακόμη πιο όμορφα . Πιο όμορφα απ’όσο είχα φανταστεί … Να το ξανακάνουμε ! «

Nightswimming, remembering that night
September’s coming soon
I’m pining for the moon
And what if there were two
Side by side in orbit
Around the fairest sun?
That bright, tight forever drum
Could not describe nightswimming

 Nightswimming deserves a quiet night, deserves a quiet night …

 

 

 

Τrivia

*  Το μαγευτικό » Nightswimming « είναι το προτελευταίο τραγούδι  στο όγδοο studio album των R.E.M. « Automatic For The People « ( 1992 ), ίσως το καλύτερο άλμπουμ του γκρουπ, σύμφωνα με δηλώσεις τόσο των μουσικοκριτικών όσο και μελών του συγκροτήματος ( πώς να διαφωνήσω, αν και λατρεύω τους περισσότερους δίσκους τους ) . Ο τίτλος του δίσκου ήταν το σλόγκαν του αγαπημένου diner του Michael Stipe στην Αθήνα της Georgia . Μετά από κάθε παραγγελία οι υπάλληλοι έλεγαν συνθηματικά  » Automatic ! » .

* Πρώτα γράφτηκαν οι στίχοι του τραγουδιού από τον Stipe και το κομμάτι προοριζόταν για το άλμπουμ  » Out Of Time » . Έλειπε όμως η σύνθεση την οποία έγραψε ο μπασίστας του γκρουπ Mike Mills πολύ πολύ αργότερα . Ουσιαστικά πρόκειται για μια σύντομη μελωδία που επαναλαμβάνεται » κυκλικά » . Το πιάνο που ακούγεται είναι το ίδιο που χρησιμοποιήθηκε για την ηχογράφηση του κλασσικού » Layla « του Eric Clapton, μετά από απαίτηση του Mills . Στο στούντιο υπήρχαν μόνο τέσσερεις άνθρωποι, ο Stipe, ο Mills, o μπασίστας των Led Zeppelin John Paul Jones ως ενορχηστρωτής των εγχόρδων και η μουσικός Deborah Workman που έπαιξε όμποε .

* Οι στίχοι αποτελούν συρραφή αναμνήσεων από την εποχή που οι  R.E.M. πήγαιναν για βραδινό μπάνιο με τους φίλους τους μετά από τις βραδινές εξόδους τους  . Ο Stipe έχει δηλώσει επίσης ότι είναι ένα τραγούδι για την απόλυτη αθωότητα που είτε έχουμε απελπισμένα γαντζωθεί σ’αυτή ή την έχουμε χάσει αμετάκλητα .

* Το βίντεο σκηνοθέτησε ο underground σκηνοθέτης Jem Cohen ο οποίος έχει γυρίσει κι άλλα βίντεο των R.E.M. καθώς και κάποιες, πειραματικές κυρίως, ταινίες μεγάλου μήκους  .

* Στην πουριτανική Αμερική μέχρι πριν λίγες δεκαετίες το να κάνει κάποιος βραδινό μπάνιο γυμνός θεωρούνταν πολύ τολμηρή εώς και, σε ορισμένες περιπτώσεις, παραβατική συμπεριφορά .

 

 

* * * Δεν το ξανακάναμε όμως … * * *

It’s quiet now / And what it brings / Is everything

Μπορεί να βρίσκεσαι σ’ένα μόνιμο jet lag . Δε χρειάζεσαι το ταξίδι .

Comes calling back / A brilliant night / I’m still awake

Αϋπνίες τη νύχτα και στιγμές υπνηλίας μέσα στη μέρα . Νεύρα, κούραση . Οι υπόλοιποι, επτά ώρες μπροστά κι εσύ τρεις μέρες πίσω . Κόλλημα . Σε μια στιγμή, μια φράση, μια κίνηση . Να γύριζες το χρόνο πίσω … Να το ξαναζούσες ή να το διόρθωνες . Να το άλλαζες .

You don’t need me / To tell you now / That nothing can compare

Το ταξίδι το φτιάχνει η παρέα . Η καλή παρέα .

You might have laughed if I told you / You might have hidden a frown / You might have succeeded in changing me / I might have been turned around

It’s easier to leave than to be left behind / Leaving was never my proud / Leaving New York never easy / I saw the light fading out …

Και τη μοναξιά σου καμιά φορά τη μετράς καλύτερα μέσα στο ανώνυμο πλήθος, ανάμεσα σε θεόρατα κτίρια, μέρη άγνωστα .

You never / You never / You told me forever

Στέλνεις σκέψεις και επιθυμίες νοερά, εύχεσαι κάποιος να τις λάβει .

It’s pulling me apart / Change …

Και επιστρέφεις . Jet lag . Το είχες σχεδόν πάντα . Καλύτερα έτσι …

Ως επιβάτης ο 48χρονος πλέον, Michael Stipe σίγουρα δεν θα περνούσε απαρατήρητος . Δε θα με χάλαγε καθόλου να τον είχα συνταξιδιώτη . Αμφιλεγόμενη μεν, γοητευτική και μυστηριώδης προσωπικότητα δε, αλλά σίγουρα Π ρο σω πι κό τη τα, θεωρώ ότι είναι ένας από τους καλύτερους δημιουργούς και ενδιαφέροντες τύπους των τελευταίων δεκαετιών ( πως φαίνεται η θαυμάστρια εεεε ??? ) . Είχα την τύχη να τον δω live πριν από πάααρα πολλά χρόνια ( δέκα ? δέκα και κάτι ? ) στην Αθήνα ( Άγιος Κοσμάς ) και κατάφερα εκείνο το βράδυ να ψηλώσω λίγους πόντους, με το να χοροπηδάω συνέχεια για να πετύχω με το μάτι, έστω για λίγο, την καραφλίτσα του ( χάλια η διοργάνωση δλδ ) .

Το » Leaving New York » είναι ένα από τα πιο «εύπεπτα» τραγούδια ( κυρίως στιχουργικά ) αλλά και ένα από τα ωραιότερα που έχουν γράψει οι R.E.M. .  Ο Stipe το εμπνεύστηκε μέσα σ’ένα αεροπλάνο πετόντας πάνω από την αγαπημένη του Νέα Υόρκη, την οποία θεωρεί δεύτερη γεννέτειρα του και γι’αυτήν το έγραψε . Σε δευτέρη ανάγνωση όμως είναι είναι ένα τραγούδι αγάπης που μιλάει για αναμνήσεις, λάθη, συναισθήματα που προκαλούνται από την απουσία του άλλου, την αδυναμία να τελειώσεις μια σχέση μέσα σου .

Το video πιστεύω ότι είναι ένα από τα καλύτερα που έχουν κάνει ( αν και ποιό video των R.E.M. να πρωτοδιαλέξεις, σχεδόν όλα είναι πολύ προσεγμένα ) . Πολύ αγαπημένο και το τραγούδι και η εικόνα .

Trivia

* Ήταν το πρώτο single από το 13ο studio album των R.E.M. με τίτλο » Around The Sun » ( 2004 ) .

* Σκηνοθέτης του video ο Peter Care, βετεράνος βιντεοκλιπάς . Το όνομα του είναι συνυφασμένο με τους R.E.M. καθώς έχουν συνεργαστεί πολλές φορές ( Electrolite, Man On The Moon, What’s The Frequency Kenneth ? etc ) αλλά και με τους Depeche Mode . Έχει σκηνοθετήσει το υπέροχο » Secret Garden » του B. Springsteen ( προσεχές ποστ ! ) και τη διασκευή του Roy Orbison στο » I Drove All Night » με την Jen. Connelly και τον Brandon …εεε… Jason Priestley !

* Στη σκηνή του πάρτυ συμμετέχουν αληθινοί φίλοι του συγκροτήματος και όχι κομπάρσοι  .

* Το αεροδρόμιο σίγουρα ΔΕΝ είναι το JFK ( μήπως ξέρει κανείς ποιό είναι ? Δεν έχω ιδέα ) . Σιγά μην ήταν ! Χάλι . Χάλι κατίμαυρο ! Το Ελ Βενιζέλ κλάσεις ανώτερο ( πσσσσς ) .

**** Overweight baggage 🙂 !! *****