Παράκαμψη πλοήγησης

Tag Archives: Movies

Hannibal Lecter : Πρόσεξα πόσο απορροφημένη ήσασταν στο λιμπρέτο . Ελπίζω πως αυτό θα σας χαροποιήσει …

 

Allegra Pazzi : Το πρώτο σονέτο του Δάντη από το » La Vita Nuova » !

 

H.L . : Είναι όμορφο …

 

A. : Ρινάλντο κοίτα !

 

R. Pazzi : Ναι, βλέπω .

 

A. : » Χαρούμενος μου φάνηκε, κρατώντας στο χέρι την καρδιά μου και στην αγκαλιά του η αγαπημένη μου κοιμισμένη, με ένα πέπλο τυλιγμένη … «

 

H.L. : » Την ξύπνησε και την έβαλε φοβισμένη, τη φλογισμένη μου καρδιά να φάει . Με δάκρυα στα μάτια μου φάνηκε να φεύγει … «

 

A. : Αλήθεια Δρ. Φέλ πιστεύετε ότι ένας άντρας μπορεί να παθιαστεί τόσο πολύ με μια γυναίκα μετά από μία και μοναδική συνάντηση ?

 

H.L. : Μπορεί να αισθάνεται καθημερινά την πείνα του για εκείνη να τον μαχαιρώνει και να τρέφεται με την παρουσία της και μόνο ? Νομίζω πως ναι . Θα μπορούσε όμως κι εκείνη να δει τα δεινά του και να τον συμπονέσει ?

 

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν κάποιες » μαγικές » στιγμές που καθορίζουν το μέλλον του, την πορεία του, το ίδιο του το είναι, όσο κι αν αυτό φαίνεται υπερβολικό . Για τον εννιάχρονο Δάντη Αλιγκέρι η στιγμή που πρωταντίκρυσε την οκτάχρονη Βεατρίκη Πορτινάρι στη μεσαιωνική Φλωρεντία, ήταν μια τέτοια » μαγική » στιγμή . Εκείνη απλά πέρασε από μπροστά του χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μια λέξη . Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο .

Το κεραυνοβόλο συναίσθημα που κατέκλυσε το μικρό αγόρι και αναστάτωσε την ψυχή του θα γίνει βεβαιότητα όταν εννέα χρονια αργότερα η όμορφη Βεατρίκη θα τον ξανασυναντήσει και αυτή τη φορά θα τον χαιρετήσει . Ο Δάντης είναι πια σίγουρος . Είναι βαθιά και αθεράπευτα ερωτευμένος μαζί της . Δεν υπάρχει επιστροφή για εκείνον αλλά ούτε και λύτρωση . Είναι ήδη παντρεμένος με την Γκέμμα Ντονάτι ( με συνοικέσιο που είχε κανονιστεί απ’όταν ήταν δώδεκα χρονών ) αλλά και η Βεατρίκη έχει παντρευτεί  κάποιον άλλο … Αποφασίζει λοιπόν να κρατήσει τον έρωτα του για εκείνη κρυφό .

Οι επόμενες συναντήσεις τους θα είναι το ίδιο τυπικές και θα περιορίζονται σε αλληλοχαιρετισμούς για το νεαρό όμως Δάντη θα αποτελούν το μοναδικό αληθινό νόημα της ζωής του . Μέχρι που η Βεατρίκη, μόλις στα 24 της, πεθαίνει αιφνίδια . Ακόμη όμως και μετά θάνατον το εμμονικό πάθος του για εκείνη δεν σβήνει . Η Βεατρίκη θα παραμείνει αέναη πηγή έμπνευσης για τον ποιητή . Η παντοτινή Μούσα του .

Δύο χρόνια μετά το χαμό της ο Δάντης αποφασίζει να γράψει » αυτό που δεν γράφτηκε ποτέ και για καμιά ! «, το σχεδόν αυτοβιογραφικό έργο του » La Vita Nuova « ( 1292 ) . Η ιστορία του πλατωνικού του έρωτα, της » νέας ζωής » που ξεκίνησε μετά από την πρώτη εκείνη συνάντηση, μέχρι το θάνατο της αγαπημένης του .

Στο τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου συναντάμε το πρώτο σονέτο » A ciascun’alma presa «, όπου ο Δάντης περιγράφει τα γεγονότα μετά τη δεύτερη συνάντηση του με τη Βεατρίκη εννέα χρόνια μετά την πρώτη . Επιστρέφει συγκλονισμένος στο σπίτι του και με τη σκέψη της στο μυαλό του αποκοιμιέται και βλέπει ένα όνειρο . Στο όνειρό του συναντά τον Έρωτα με ανθρώπινη μορφή . Έχει στην αγκαλιά του τη Βεατρίκη τυλιγμένη μ’ένα πέπλο, η οποία κοιμάται . Στο χέρι του κρατά μία φλεγόμενη ανθρώπινη καρδιά . Λέει στον Δάντη ότι είναι ο Κύριος του, ότι πρέπει να τον υπηρετεί και ότι αυτή είναι η δική του καρδιά . Στη συνέχεια ξυπνάει τη Βεατρίκη και τη διατάζει να φάει τη φλεγόμενη καρδιά . Φοβισμένη εκείνη το κάνει, απρόθυμα όμως . Ο Έρωτας θλιμμένος, θρηνώντας σχεδόν ( προμήνυμα του πρόωρου τέλους της Βεατρίκης ? ), απομακρύνεται πέρνωντας μαζί του την κοπέλα και χάνεται .

Η Βεατρίκη είτε ως υπαρκτό πρόσωπο, είτε ως Ιδέα θα συντροφέψει τον Δάντη και στη συγγραφή του μεγάλου του έργου  » Θεία Κωμωδία « ( κατά τον Μπόρχες » το ωραιότερο έργο που έχει γραφτεί ποτέ από άνθρωπο » ) . Οι ειδήμονες λένε πως για την κατανόηση της » Θείας Κωμωδίας » είναι απαραίτητη η ανάγνωση της » Νέας Ζωής » .

 Το σονέτο αυτό ενέπνευσε τον Ιρλανδό συνθέτη Patrick Cassidy να γράψει τους στίχους και τη μουσική για το κομμάτι » Vide Cor Meum « ( Δες την καρδιά μου ) αποκλειστικά για την ταινία του Ridley  Scott » Hannibal « ( 2001 ) . Η επιλογή δεν είναι τυχαία κατά τη γνώμη μου . Γνωρίζοντας την ιστορία πίσω από τους στίχους μπορεί να διακρίνει κανείς το συμβολισμό που υπάρχει . Ο Λέκτερ είναι κανίβαλος, η γυναίκα στο » Vide … » τρώει μια ανθρώπινη καρδιά . Ο Δάντης είναι ερωτευμένος πλατωνικά με τη Βεατρίκη που έχει συναντήσει ελάχιστες φορές . Ο Λέκτερ αναπτύσσει έναν παράξενα πλατωνικό » δεσμό » με την Κλαρίς Στάρλινγκ την οποία επίσης συναντά ελάχιστες φορές, αρκετές όμως για να του γίνει η κοπέλα μία ιδίοτυπη εμμονή . Μια εμμονή που βοηθά ( ? ) τον διαταραγμένο Λέκτερ να ξεπεράσει ( ? ) και να αντικαταστήσει την εμμονή που είχε μέχρι τότε με τη νεκρή αδερφή του.

Το κομμάτι ακούγεται σε μια από τις πιο αγαπημένες μου σκηνές, τη σκηνή της υπαίθριας Όπερας . Το βλέμμα και η φωνή του Anthony Hopkins, η γλυκύτητα και η ομορφιά της Francesca Neri . Η ανησυχία και ο φόβος στα μάτια του  Giancarlo Giannini όταν ο Λέκτερ φιλά το χέρι της Αλλέγκρα, η ενστικτώδης επιθυμία του να την προστατεύσει τυλίγοντας τον ώμο της με το χέρι του και απομακρύνοντας την από το ανθρωποφάγο τέρας σαν να του λέει » ούτε καν να το σκέφτεσαι – μείνε μακριά της !! » . Το μακάβριο χιούμορ στις γεμάτες υπονοούμενα ατάκες του Λέκτερ . Η πανέμορφη Φλωρεντία .

Υπέροχη μουσική, υπέροχη ιστορία . Ποιός να το περίμενε αγαπητέ Δάντη Αλιγκέρι ?

 Trivia

* Eρμηνευτές του » Vide Cor Meum » είναι η Danielle De Niese και ο Bruno Lazzaretti και είναι οι ίδιοι που το ερμηνεύουν στη σκηνή της ταινίας .

* Στην παραγωγή του κομματιού συμμετείχε και ο Hans Zimmer ( βλ. » Gladiator » ) .

* Η σύνθεση αυτή χρησιμοποιήθηκε αργότερα και σε μια άλλη ταινία του Scott το » Kingdom Of Heaven » .

* Τελευταία δισκογραφική δουλειά του Patrick Cassidy είναι το άλμπουμ-συνεργασία με την καταπληκτική Lisa Gerrard με τίτλο » Immortal Memory « ( 2004 ) . Ένας τίτλος που θα ταίριαζε γάντι στην ιστορία του Δάντη και της Βεατρίκης ! Ακολουθεί το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, κλασσικά ως επιβράβευση για την υπομονή του ταλαίπωρου αναγνώστη τούτου του βλογ ( εκτός και αν δεν διάβασε το ποστ και πήδηξε τις παραγράφους για να ακούσει κατευθείαν το κομμάτι – ΣΕΙΜ ΟΝ ΓΙΟΥ !!! Του εύχομαι να ακούσει όλα τα κομμάτια του δίσκου στη σειρά, χωρίς διακοπή μιας και όλα είναι πάνω κάτω του ίδιου στυλ . Καληνύχτα του !! ) . Υπέροχο κι αυτό …

*** Οι Δάντης, Βοκκάκιος και Πετράρχης θεωρούνται οι τρεις μεγάλοι πατέρες της ιταλικής λογοτεχνίας . Ο Πετράρχης είχε επίσης μια παρόμοια εμπειρία με εκείνη του Δάντη ( ααχ, μάλλον την πατάγανε πολλοί έτσι, εκείνον τον καιρό … ) . Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα και παθιάστηκε τρομερά με μια γυναίκα με την οποία είχε ελάχιστη ή ίσως και καθόλου προσωπική επαφή . Η γυναίκα αυτή απέρριψε τα αισθήματα του Πετράρχη επειδή ήταν παντρεμένη κι εκείνος διοχέτευσε το πάθος του στα ερωτικά του ποιήματα . Ο Πετράρχης δεν την ξεπέρασε ποτέ . Το όνομα της ? Λάουρα ! 😉

Καλή εβδομάδα !! 🙂 ***

Λες να γίνει ένα » κλικ » και όλα ξαφνικά να γίνουν ασπρόμαυρα ? Άμα θες, όλα γίνονται … μέσα στο μυαλό σου .

 

» Chapter One. He was as tough and romantic as the city he loved. Behind his black-rimmed glasses was the coiled sexual power of a jungle cat. I love this. New York was his town, and it always would be… »

 

 

 
Μια ταινία μπορεί να σε κερδίσει από την πρώτη σκηνή ( και το ίδιο να συνεχίσει να κάνει και στις επόμενες ή και όχι ) ή πάλι να σου επιφυλάσσει μια έκπληξη στο τέλος που να σε κάνει να μην την ξεχάσεις ποτέ .

 

Τα πρώτα λεπτά της ταινίας του Woody Allen » Manhattan» ( 1979 ) αποτελούν κατά τη γνώμη μου μια από τις πιο εντυπωσιακές και αξιομνημόνευτες εναρκτήριες σκηνές που έχω δει στο σινεμά . Πανέμορφη φωτογραφία, η καλύτερη δυνατή μουσική υπόκρουση ( G. Gershwin – Rhapsody In Blue, συγκλονιστικό ) και μια αφήγηση από έναν Allen σε μεγάλα κέφια . Η λατρεία του δημιουργού για την πόλη του είναι εμφανέστατη σε κάθε δευτερόλεπτο που περνά και σε κάνει να επιθυμείς κι εσύ να δεις αυτόν τον τόπο από κοντά .

 

 

Και η τελευταία σκηνή του όμως δεν πάει πίσω . Γλύκοπικρη αλλά αισιόδοξη, σου αφήνει μια όμορφη γεύση και ένα ελαφρύ χαμόγελο μόλις αρχίζουν να πέφτουν οι τίτλοι τέλους .

Η απελπισμένη φύση του ανθρώπου που αναζητά και αποζητά την αληθινή αγάπη, που πάνω στην απελπισία του ξεγελά και ξεγελιέται και μπορεί να πει τεράστιες ψεματούρες τις οποίες να πιστέψει κιόλας . Όπως ο Isaak Davis .

 

Μια πολύ αγαπημένη ταινία ΚΑΙ στο σύνολο της ( αν και ο σκηνοθέτης της δεν έχει καθόλου την ίδια άποψη ! ) 🙂

 

» Why is life worth living? It’s a very good question. Um… Well, There are certain things I guess that make it worthwhile. uh… Like what… okay… um… For me, uh… ooh… I would say… what, Groucho Marx, to name one thing… uh… um… and Wilie Mays… and um… the 2nd movement of the Jupiter Symphony… and um… Louis Armstrong, recording of Potato Head Blues… um… Swedish movies, naturally… Sentimental Education by Flaubert… uh… Marlon Brando, Frank Sinatra… um… those incredible Apples and Pears by Cezanne… uh… the crabs at Sam Wo’s… uh… Tracy’s face… »

 

*** See you soon ! 😀 ***