Παράκαμψη πλοήγησης

Tag Archives: Alexander Borodin

 Τα πάντα είναι ένα μυστήριο . Δεν επικοινωνούμε με τα πράγματα, παρά με τις άθλιες, ατελείς, ασθενικές αισθήσεις μας, τις τόσο αδύναμες, που μόλις τα καταφέρνουν να διαπιστώσουν ότι μας περιτριγυρίζει . Τα πάντα είναι ένα μυστήριο . Σκέψου τη μουσική, αυτή τη θεία τέχνη, αυτή την τέχνη που αναστατώνει την ψυχή, την παρασύρει, τη μεθάει, την ξετρελαίνει, τι είναι λοιπόν ? Τίποτα .

 Δε με καταλαβαίνεις ? Άκου . Δύο σώματα συγκρούονται . Ο αέρας πάλλεται . Αυτοί οι παλμοί είναι λίγοι ή περισσότεροι, γρήγοροι ή όχι, δυνατοί ή αδύναμοι, ανάλογα με τη φύση του χτυπήματος . Έχουμε, λοιπόν,  μέσα στ’αφτί μια μικρή μεμβράνη, που δέχεται τις δονήσεις του αέρα και τις μεταδίδει στον εγκέφαλο, με τη μορφή του ήχου . Φαντάσου ένα ποτήρι νερό ν’αλλάζει στο στόμα και να γίνεται κρασί . Το τύμπανο εκτελεί αυτή την απίστευτη μεταμόρφωση, αυτό το εκπληκτικό θαύμα και αλλάζει την κίνηση σε ήχο . Ορίστε .

 Η μουσική, αυτή η σύνθετη και μυστηριώδης τέχνη, που έχει ακρίβεια όπως η άλγεβρα, που είναι αόριστη σαν τ’όνειρο, αυτή η τέχνη που έχει γίνει από μαθηματικά κι από αύρα, δεν προέρχεται, λοιπόν, παρά από την περίεργη ιδιότητα μιας μικρής μεμβράνης . Αν δεν υπήρχε αυτή η μικρή μεμβράνη, ούτε κι ο ήχος θα υπήρχε, αφού ο ίδιος δεν είναι παρά ένας παλμός . Χωρίς τ’αφτί θα μαντεύαμε τη μουσική ? Όχι . Ε, λοιπόν ! Μας περιτριγυρίζουν πράγματα, που δε θα τα υποπτευθούμε ποτέ, γιατί μας λείπουν τα όργανα που θα μας τ’αποκάλυπταν .

( Ο μαγευτικός Guy De Maupassant περιγράφει τις μεταφυσικές του ανησυχίες χρησιμοποιώντας τη μουσική ως παράδειγμα στο διήγημα του » Τρελλός ? » το 1884 . Ξέρω, ξέρω, αργά τον ανακάλυψα, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ ! )

 

Κυριακή αργομεσήμερο, μέσα στο αυτοκίνητο, επιστρέφοντας σπίτι μετά από γαστριμαργική κραιπάλη . Τα αφτιά συντονισμένα σε mainstream ραδιοφωνικό σταθμό με τα τελευταία hits . » Άκου αυτό ! Και πες μου αν σου θυμίζει κάτι . Δεν είναι ωραίο ? Και ο ρυθμός τόσο γνωστός . Ξέρεις ποιό είναι ? » » Μάλλον έχουν χρησιμοποιήσει sample από ένα άλλο κομμάτι … Εδώ το’χω αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ . Το τραγούδι το πρωτάκουσα λίγες μέρες πριν . Μμμ … Σαν Ζαν Μισέλ Ζαρ δεν ακούγεται ? Και σαν κάτι άλλο πολύ γνώριμο … » » Ναι … Αλλά ποιό είναι ? » » Θα το ψάξω και θα σου πω » .

» Ακούσαμε τη Jazmine Sullivan στο κομμάτι » Dream Big « . Μείνετε συντονισμένοι εδώ ! »

Ναι, αλλά αυτό δεν αρκεί …

Mε το που κλείνει η πόρτα του διαμερίσματος, ο υπολογιστής ανοίγει και αρχίζει η αναζήτηση . Τόσο γνώριμη μελωδία … Σκέψου τη μουσική, αυτή τη θεία τέχνη … τί είναι λοιπόν ? Θα σκάσω αν δεν τη βρω .

Οk . Παραγωγή της Missy Elliot στην 22χρονη προστατευόμενη της ( εμ βέβαια, να υποστηρίξουμε τα κυβικά μας, σαν τη Missy είναι με μακρύ μαλλί ! ) . Να και το βίντεο . Τίποτα το ιδιαίτερο . Σκηνοθεσία Syndrome ( τριμελής σκηνοθετική ομάδα που έχει γυρίσει και το » American Boy » της Estelle μεταξύ άλλων ) . Το τραγούδι ( συμπαθητικό, δε με τρελαίνει, στίχοι ανούσιοι και η νεαρή πολύ φωνακλού ) οφείλει την επιτυχία του στο sample . Είναι πιασάρικο . Ποιό είναι, ποιανών είναι ?

Daft Punk ! Απίστευτο . Ποιό κομμάτι τους όμως ? Αναζήτηση, αναζήτηση, … Μετά από κάμποση ώρα … Να’ το !

2001 . Veridis Quo ( λογοπαίγνιο των λέξεων very disco) Άλμπουμ » Discovery « . Για πολλούς fans της electronica ονειρικό κομμάτι , για εμένα που δεν καίγομαι πολύ, αρκετά » χλωμό » αλλά δε θα το απέρριπτα κιόλας . Σίγουρα όμως θα μου έσπαγε τα νεύρα αν το άκουγα 2-3 συνεχόμενες φορές . Τους έχουν ξεσκίσει στο σαμπλάρισμα πάντως τους Daft Punk διάφοροι έγχρωμοι καλλιτέχνες . Π.χ. ο Busta Rhymes, η Janet Jackson και ο σεμνός Kanye . Εδώ όμως δε μιλάμε για απλό sampling . Η Elliot πήρε ολόοοκληρο, σχεδόν αυτούσιο, το Veridis Quo και του έβαλε από πάνω τη Jazmine να τραγουδά !! Έλεος ! ( όχι πάντως για τις τσέπες των Daft Punk, χα χαα ! )

Στέλνω sms, » το βρήκα, είναι αυτό «, » μπράβο » κλπ . Εμένα όμως κάτι άλλο μου θύμιζε το τραγούδι … Μάλλον κάποιο άλλο … Δε με καταλαβαίνεις ? Άκου . Παλμοί λίγοι ή περισσότεροι, γρήγοροι ή όχι … Οι γάλλοι D. Punk έχουν επίσης κατασαμπλάρει-κατακλέψει τον κόσμο και τον ντουνιά . Γιατί όχι και σ’αυτή την περίπτωση ? Χωρίς τ’αφτί, θα μαντεύαμε τη μουσική ? Και χωρίς τη μνήμη ? Πίσω, πιο πίσωωω .

Νέο sms . » άσε, ξέχασε ό,τι λέγαμε . το πράγμα πάει πιο πίσω . το » Veridis quo » πατάει πάνω στο » Supernature « του Cerrone . 1977 »   » ! ! ! »

Κλασσικότατο χορευτικό κομμάτι του γάλλου ντισκοτάκια Jean-Marc Cerrone ( με κουλό βίντεο ! ) . Αλλά η μελωδία είναι ακόμη εκεί . Ο τίτλος στην άκρη των χειλιών δε μου έρχεται . Άλλο πράγμα μου θύμισε το » Dream Big » . Έγχορδα, έγχορδα να παίζουν . Φαντάσου ένα ποτήρι νερό ν’αλλάζει στο στόμα και να γίνεται κρασί … Πιο πίσωωω λέμε !

» Να να να ναρανα, να να ναρανα … the days … the days of Pearly Spencer … the race is almost run !! »

Βροχή τα smsσια . » και το supernature θυμίζει εξωφρενικά το » Days Of Pearly Spencer « του ιρλανδού μακαρίτη David McWilliams . 1968 ! » » το supernature δεν το ξέρω αλλά το pearly είναι κομματάρα » » συμφωνώ και επαυξάνω και σίγουρα ξέρεις και το supernature !! Πάντως, το sample, του sample … »

Τον ξέρει άραγε η Jazmine τον McWilliams ? Ή έστω τον Marc Almond ? Τέλος αναζήτησης .

 

1720 . Γερμανία . » Το αρχέτυπο Άουρα ! Μην ξεχνάς το αρχέτυπο !!! » φώναξε μια πνιχτή φωνή μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο . Ο Johann Sebastian Bach πετάχτηκε κάθιδρος από το κρεβάτι του . » Θεέ μου , τι εφιάλτης ήταν αυτός … Τι περίεργοι ήχοι μέσα στο κεφάλι μου διαστρέβλωναν τις συνθέσεις μου ? » σκέφτηκε ψάχνοντας στα τυφλά για το μαντήλι του .

Τα πάντα είναι μυστήριο . Το τύμπανο εκτελεί αυτή την απίστευτη μεταμόρφωση, αυτό το εκπληκτικό θαύμα και αλλάζει την κίνηση σε ήχο . Τα αφτιά του Johann βούιζαν σαν τρελλά . » Θα πέσει φωτιά να μας κάψει ! Να σας κάψει ! Ληστές … » μουρμούρισε ταραγμένος και ξαναχώθηκε κάτω από τα σκεπάσματα .

 

* * * Αν έχεις φτάσει ως εδώ, κουρασμένε αναγνώστη, συμφωνείς-δεν συμφωνείς, δοκίμασε κάποια στιγμή να παίξεις ταυτόχρονα δύο ή τρία βιντεάκια  . Εγώ πάντως βρίσκω ομοιότητες . Και σε πολλές περιπτώσεις προτιμώ, αν είναι, να πηγαίνει κανείς με θάρρος και θράσος κατευθείαν στην » πηγή » και να ξεμπερδεύει . Να, όπως εδώ ( κλικ, κλικ, φοβερό κομμάτι ) . Γεια σου Alexander Borodin με τα ωραία σου ! * * *