Παράκαμψη πλοήγησης

Monthly Archives: Απρίλιος 2010

Το έχω ξαναγράψει : από τις πρώτες κιόλας μέρες «ζωής» του μπλογκ μου, είχα μέσα στο μυαλό μου πολλά μουσικά βίντεο για τα οποία ήθελα να γράψω κάτι και να  τα κάνω ποστ . Αρκετά από αυτά το κατάφεραν ενώ κάποια άλλα, ακόμη περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους . Είναι θέμα διάθεσης, έμπνευσης, αφορμής .

Με τη ζωή που κάνω τους τελευταίους μήνες ( οι συνέπειες της οποίας έχουν γίνει αναπόφευκτα αντιληπτές και στο αραχνιασμένο ιστολόγιο μου ), έχω την ατυχία να μαθαίνω διάφορα νέα και ειδήσεις,  τελευταία και καταϊδρωμένη που λένε . Έτσι, την αναχώρηση του Malcolm McLaren από τον μάταιο τούτο κόσμο την έμαθα πριν από κανένα δίωρο και εντελώς τυχαία . Και αμέσως σκέφτηκα πόσο ήθελα εδώ και δύο χρόνια περίπου να γράψω ένα ποστ για το βιντεάκι από κάτω και όλο το ανέβαλλα .

[ ο σκηνοθέτης αναζητείται, αν και θα μπορούσε άνετα να το έχει σκηνοθετήσει ο φωτογράφος Bruce Weber – θυμίζει έντονα το Being Boring των Pet Shop Boys, που είναι δικό του ]

Ποιός θα μου το έλεγε ότι θα το έκανα απόψε με αφορμή τον θάνατο του … Και δυστυχώς χωρίς να έχω χρόνο και μυαλό για να γράψω κάτι περισσότερο γι’αυτό το ιδιόμορφο τραγούδι και βίντεο . Ν’αναφέρω μόνο ότι η Lisa Marie ήταν τότε ( 1989 ) 21 ετών και διάσημο μοντέλο και πως λίγο αργότερα ( 1991 ) γνώρισε τον σκηνοθέτη Tim Burton με τον οποίο είχε ένα θυελλώδη και μακρύ αρραβώνα, μέχρι το 2001, οπότε ο Burton γνώρισε την Helena Bonham Carter με την οποία είναι, ως γνωστόν, αρραβωνιασμένος μέχρι σήμερα  ( ο Burton παντρεύτηκε μια φορά κι έκτοτε το έχει ρίξει στους αρραβώνες δλδ ) . Η Lisa Marie υπήρξε λοιπόν για πολλά χρόνια η μούσα του Burton . Μάλιστα ο χαρακτήρας της Sally στο The Nightmare Before Christmas βασίστηκε σ’εκείνη . Όσο για το τραγούδι, τι να πω … Προσπαθώ να σκεφτώ αν έχει ξαναγραφτεί άσμα αφιερωμένο στην ανάπτυξη του γυναικείου στήθους κατά την εφηβεία και την επίδραση της στη γυναικεία ψυχολογία, και δεν βρίσκω άλλο . Πρωτότυπο, τρυφερό, χιουμοριστικό, μελωδικό . Ο McLaren και οι τρελλές ιδέες του !

Ο McLaren … Θυμάμαι ήμουν έντεκα χρονών και είχα εκστασιαστεί τότε μ’ένα τραγούδι που όμοιο του δεν είχα ξανακούσει . Το άκουγα ξανά και ξανά μαγεμένη, χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το γιατί ή να το κατατάξω σε κάποια κατηγορία . Με θυμάμαι να ψάχνω να βρω γιατί ενώ τραγουδά γυναίκα, το τραγούδι καταλογίζεται σ’έναν άντρα . Το παιδικό μυαλό … Διάβασα λοιπόν για εκείνον και θυμάμαι ότι είχα μπερδευτεί εντελώς . Τί στα κομμάτια ήταν τελικά αυτός ο άνθρωπος ? Τόσα επαγγέλματα, τόσες ιδιότητες, τόσο παρελθόν ! Δυσνόητα όλα αυτά για εμένα . Πάντως το Madame Butterfly έστω κι έτσι, έστω όπως το φαντάστηκε ο McLaren, έμελλε να είναι η πρώτη επαφή μου με την όπερα ! Ακόμη και σήμερα  μου αρέσει το ίδιο . Και το βίντεο του επίσης ( ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που είμαι ψόφια και ονειρεύομαι σπα και χαμάμ ! ) .

[ Dir. Terence Donovan ( φωτογράφος, γνωστός και για τη σκηνοθεσία του διάσημου Addicted To Love του Robert Palmer ) ]

 

Πρέπει να κοιμηθώ, το παράκανα απόψε κι αύριο έχει δουλειά πάλι . Δεν μπορώ όμως, αν δεν ανεβάσω και το Paris Paris, τη συνεργασία του McLaren με την Catherine Deneuve ( 1994 ) . Δύο άνθρωποι, χωρίς καμιά ερμηνευτική ικανότητα, μόνο μιλώντας, δημιουργούν ένα ονειρεμένο μουσικό κομμάτι . Επίτευγμα ?

Δεν μ’ενδιαφέρει τι ήταν τελικά ο McLaren. Ουσία ή απάτη, εμπόριο ή ταλέντο, πόσες δουλειές έκανε, τι και ποιούς ανακάλυψε κλπ . Για μένα ήταν μόνο και πάνω απ’όλα αυτό : ένας πάρα πάρα πολύ έξυπνος και διορατικός άνθρωπος . Και λυπάμαι όταν τέτοιοι άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή . Τόσο ώστε να γράψω γι’αυτούς ένα τόσο δα ποστάκι .

Εννοείται ότι δεν αντέχω και ούτε προλαβαίνω να γράψω για όλα όσα έχει κάνει ο Malcolm McLaren στη ζωή του (  π.χ. Sex Pistols, punk, vogue etc ) . Για αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει η σωτήρια λύση του λινκ ! http://en.wikipedia.org/wiki/Malcolm_McLaren

R.I.P.