Skip navigation

Daily Archives: Ιανουαρίου 6th, 2010

Πρώτο, επίσημο ποστ της νέας χρονιάς . Με κάτι παλιό αλλά καλό, γνωστό και πάντα διαχρονικό, που δεν βλάπτει, που και που να το θυμόμαστε και να το ξαναδιαβάζουμε . Πρόκειται για το περίφημο άρθρο της Mary Schmich για τη Chicago Tribune με τίτλο » Advice, like youth, probably just wasted on the young » και θέμα μια φανταστική ομιλία της δημοσιογράφου προς τους απόφοιτους των αμερικάνικων πανεπιστημίων ( Τάξη Του 1997 ), γνωστό και ως » The Sunscreen Speech » .

Αν θέλετε να προσθέσετε κι εσείς καμιά δική σας συμβουλή … ( πάντα ) ευπρόσδεκτη στα σχόλια !

 

 

» Να φοράτε αντηλιακό.

Αν μπορούσα να σας δώσω μόνο μία συμβουλή για το μέλλον, αυτή θα ήταν το αντηλιακό. Τα μακροχρόνια οφέλη του αντηλιακού έχουν αποδειχτεί από τους επιστήμονες, ενώ το υπόλοιπο μέρος των συμβουλών μου δεν έχει καμιά αξιόπιστη βάση πέρα από τις προσωπικές μου εμπειρίες . Θα σας αναπτύξω τώρα τις συμβουλές μου .

Να χαρείτε τη δύναμη και την ομορφιά της νεότητάς σας. Ή μάλλον, αφήστε το . Δε θα συνειδητοποιείσετε τη δύναμη και την ομορφιά της νεότητάς σας παρά μόνο όταν θα έχουν ξεθωριάσει . Όμως, πιστέψτε με, σε είκοσι χρόνια θα κοιτάτε τις φωτογραφίες σας και θα σκέφτεστε, με έναν τρόπο που δεν μπορείτε τώρα να φανταστείτε, πόσες δυνατότητες είχατε μπροστά σας και πόσο υπέροχοι δείχνατε πραγματικά… Δεν είστε τόσο παχείς όσο νομίζετε …

Μη χολοσκάτε για το μέλλον. Ή, χολοσκάτε, αν θέλετε, γνωρίζοντας όμως, ότι το να ανησυχείτε είναι εξίσου αποτελεσματικό με το να προσπαθείτε να λύσετε μία αλγεβρική εξίσωση μασώντας τσίχλα. Τα πραγματικά προβλήματα στη ζωή σας θα αποδειχθεί ότι ήταν εκείνα που ποτέ δεν πέρασαν από το σκοτισμένο σας μυαλό .

Να κάνετε κάθε μέρα κάτι που σας τρομάζει.

Να τραγουδάτε .

Μην παίζετε με τις καρδιές των ανθρώπων. Μην ανέχεστε ανθρώπους που παίζουν με τη δική σας . Να χρησιμοποιείτε οδοντικό νήμα.

Μην χάνετε την ώρα σας με ζήλειες . Μερικές φορές θα προπορεύεστε άλλες θα μένετε πίσω . Η κούρσα είναι μακριά και, στο τέλος, μοναδικός αντίπαλος είναι ο εαυτός σας .

Να θυμάστε τις φιλοφρονήσεις που δέχεστε αλλά να ξεχνάτε τις προσβολές . Αν τα καταφέρετε, πείτε μου πως να το κάνω κι εγώ…

Να κρατάτε τα παλιά ερωτικά σας γράμματα . Να πετάτε τους παλιούς τραπεζικούς σας λογαριασμούς . Να τεντώνεστε .

Μην αισθάνεστε ένοχοι αν δεν ξέρετε τι θέλετε να κάνετε στη ζωή σας. Οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι που γνωρίζω, δεν ήξεραν, στα εικοσι δύο τους, τι ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους . Μερικοί από τους πιο ενδιαφέροντες σαραντάρηδες που γνωρίζω, δεν έχουν ακόμη βρει την απάντηση .

Να παίρνετε άφθονο ασβέστιο . Να είστε καλοί με τα γόνατά σας, θα σας λείψουν όταν τα χάσετε.

Μπορεί να παντρευτείτε, μπορεί και όχι. Μπορεί να κάνετε παιδιά, μπορεί και όχι. Μπορεί να πάρετε διαζύγιο στα σαράντα σας, μπορεί να χορέψετε σαν τρελλοί στην 75η επέτειο γάμου σας. Ότι κι αν κάνετε, μην συγχαίρετε υπερβολικά τον εαυτό σας, ούτε και να τον επιπλήττετε υπερβολικά. Οι επιλογές σας είναι κατά το ήμισυ αποτέλεσμα τύχης. Το ίδιο και των άλλων.

Να χαίρεστε το σώμα σας . Χρησιμοποιείστε το με όποιον τρόπο μπορείτε. Μην το φοβάστε και μη φοβάστε αυτά που σκέφτονται οι άλλοι γι’αυτό . Είναι το λαμπρότερο εργαλείο που θα έχετε ποτέ .

Να χορεύετε, ακόμα κι αν δεν μπορείτε να το κάνετε πουθενά αλλού, παρά μόνο στο σαλόνι σας. Να διαβάζετε τις οδηγίες χρήσης ακόμη κι αν τελικά δεν τις ακολουθείτε .

Μη διαβάζετε περιοδικά ομορφιάς, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να αισθανθείτε άσχημοι.

Γνωρίστε τους γονείς σας, ποτέ δεν ξέρετε πότε θα φύγουν για πάντα . Να είστε καλοί με τα αδέλφια σας . Είναι ο καλύτερός σας σύνδεσμος με το παρελθόν σας και οι άνθρωποι που πιθανότερο να σας σταθούν στο μέλλον.

Καταλάβετε πως οι φίλοι έρχονται και φεύγουν, αλλά μερικούς πολύτιμους πρέπει να τους κρατήσετε .  Προσπαθείστε σκληρά να γεφυρώσετε τις αποστάσεις, γεωγραφικές και ιδεολογικές, γιατί όσο γερνάτε, τόσο περισσότερο θα χρειάζεστε τους ανθρώπους που σας γνωρίζουν από μικροί.

Ζήστε κάποτε στη Νέα Υόρκη αλλά φύγετε πριν σας κάνει σκληρούς ανθρώπους. Ζήστε κάποτε στη βόρεια Καλιφόρνια μα φύγετε πριν γίνετε μαλθακοί. Ταξιδέψτε !

Αποδεχθείτε κάποιες παγιωμένες αλήθειες . Οι τιμές θα ανεβαίνουν . Οι πολιτικοί θα τσιλιμπουρδίζουν . Θα γεράσετε ακόμη κι εσείς . Κι όταν θα γεράσετε θα νομίζετε πως όταν είσασταν νέοι οι τιμές ήταν λογικές, οι πολιτικοί ήταν ευγενείς και τα παιδιά σεβόντουσαν τους μεγαλύτερους . Να σέβεστε τους μεγαλύτερους.

Μην περιμένετε από κανέναν να σας υποστηρίξει. Μπορεί να διαθέτετε μεγάλο τραπεζικό λογαριασμό . Μπορεί να έχετε έναν πλούσιο σύζυγο. Αλλά ποτέ δε θα ξέρετε αν κάποιο από αυτά τα δύο μια μέρα θα τελειώσει .

Μην ταλαιπωρείτε πολύ τα μαλλιά σας, αλλιώς στα σαράντα σας θα φαίνονται σαν τα μαλλιά ενός ογδονταπεντάρη.

Να προσέχετε ποιές συμβουλές ακολουθείτε, αλλά να είστε και υπομονετικοί με αυτούς που σας τις δίνουν. Οι συμβουλές είναι ένα είδος  νοσταλγίας . Το να τις δίνεις είναι σαν ν’ανασύρεις το παρελθόν από τα άχρηστα της ζωής, να το καθαρίζεις, να βάφεις τα άσχημα μέρη του και να το ανακυκλώνεις έναντι μιας αξίας μεγαλύτερης από αυτή που έχει .

Εμπιστευθείτε με όμως ως προς το αντηλιακό. »

12_-_the-verve_-_bittersweet-symphony.mp3

‘Cause it’s a bittersweet symphony, that’s life
Trying to make ends meet
You’re a slave to money then you die
I’ll take you down the only road I’ve ever been down
You know the one that takes you to the places
where all the veins meet yeah

No change, I can’t change
I can’t change, I can’t change
But I’m here in my mind
I am here in my mind
But I’m a million different people
from one day to the next
I can’t change my mind

 

» Άπονη ζωή, μας πέταξες στου δρόμου την άκρη μας αδίιικησεεες / Ούτε μια στιγμή δεν ήρθες να μας διώξεις το δάκρυ, μας κηνύυυυγησεεες / Τοοο κρίιι … » Εντάξει, φτάνει, ευχαριστώ sir Μπιθικώτση, το παίρνω και το συνεχίζω εγώ από εδώ και πέρα .

Την ίδια χρονιά που η Schmich δημοσίευσε το άρθρο της, το 1997 δλδ, οι Verve έγραψαν τη δική τους » φιλοσοφία ζωής «, ένα από τα ομορφότερα τραγούδια στην ιστορία της μουσικής, το Bittersweet Symphony ( L.P. Urban Hymns ) . Για την ενορχήστρωση της Γλυκόπικρης Συμφωνίας θέλησαν να χρησιμοποιήσουν σαν sample ένα απόσπασμα με έγχορδα από μια ορχηστρική εκτέλεση του πρώτου n.1 hit των Rolling Stones, » The Last Time «, από την ορχήστρα The Andrew Oldham Orchestra . Μετά κόπων και βασάνων τα κατάφεραν τελικά, και η συμφωνία κατέληξε στο να μοιραστούν 50/50 τα κέρδη από τις πωλήσεις με την εταιρεία πνευματικών δικαιωμάτων . Και τότε άρχισε ο πραγματικός γολγοθάς τους …

Όταν το Bittersweet άρχισε να μοσχοπουλάει και να ανεβαίνει σαν τρελλό τα charts, η εταιρεία απείλησε με μήνυση τους Verve υποστηρίζοντας ότι καταχράστηκαν το sample και επομένως το τραγούδι δεν τους ανήκει . Το είχαν συνθέσει ουσιαστικά οι Jagger και Richards . Ή το αποδέχεστε ή το αποσύρουμε από την αγορά, ήταν τα λόγια τους . Όλες οι προσπάθειες των Verve να θεωρηθούν συνδημιουργοί του κομματιού έπεσαν στο κενό και τελικά συμβιβάστηκαν . Το τραγούδι δεν ήταν πια δικό τους .

Ο Richard Ashcroft δήλωσε, μετά από αυτό, ειρωνικά ότι το Bittersweet Symphony είναι το καλύτερο τραγούδι που έγραψαν τα τελευταία είκοσι χρόνια οι Rolling Stones. Ο Keith Richards δήλωσε ότι, βασικά χ*στηκε γιατί το θέμα είναι καθαρά νομικό και ότι αν οι Verve καταφέρουν στο μέλλον να γράψουν κάτι καλύτερο τότε ας πάρουν τα λεφτά τους πίσω χα, χα .

Και γιατί να νοιαστεί ο κος Richards ? Αφού στην πραγματικότητα από τις πωλήσεις του τραγουδιού δεν παίρνει τίποτα κι αυτό γιατί, όταν ήταν νέος και άμυαλος, είχε παραχωρήσει μαζί με τους υπόλοιπους Stones τα πνευματικά δικαιώματα όλων των τραγουδιών τους στον τότε manager τους, Allen Klein ο οποίος είναι σήμερα ο ιδιοκτήτης της εν λόγω εταιρείας . Συνεπώς, όλα τα λεφτά πηγαίνουν σ’εκείνον !

Γελάει, λοιπόν, καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος . Αλλά οι Verve πάντα θα κλαίνε γιατί έκτοτε βλέπουν το τραγούδι τους να χρησιμοποιείται και ν’ακούγεται όπου επιθυμεί και γουστάρει ο κος Klein, χωρίς εκείνοι να μπορούν να δώσουν την έγκρισή τους ή να επέμβουν …

Τί έχει όμως απομείνει για τους Verve ? Η εικόνα . Η εικόνα που θα συνδέει πάντα το συγκρότημα με το τραγούδι τους . Το εκπληκτικό βίντεο του Bittersweet που επίσης είναι πλέον κλασσικό . Σκηνοθετημένο από τον Walter Stern, γυρισμένο στο προάστιο Hoxton στο βόρειο Λονδίνο , με έναν Ashcroft απόλυτα προσηλωμένο στην πορεία του, αποφασιστικό και ελαφρώς τσαντισμένο, να πέφτει πάνω σε δεκαέξι περαστικούς ( παρατρίχα είκοσι ! ) και στο τέλος να συναντά και να συμβαδίζει με τα υπόλοιπα μέλη του γκρουπ προς … ?

 

Trivia

* Το βίντεο είναι ολοφάνερα εμπνευσμένο από εκείνο του Baillie Walsh για το Unfinished Sympathy των Massive Attack, επίσης καταπληκτικό βίντεο ( οπωσδήποτε μελλοντικό ποστ γιατί τραγούδι+βίντεο είναι τ’απόλυτα λατρεμένα μου ) . Εδώ όμως έχει πέσει μοντάζ ενώ στην περίπτωση του Unfinished μιλάμε για ένα και μοναδικό πλάνο ( πςςςς ) !

* Ο Ashcroft ξεκινά να περπατά από τη νοτιανατολική γωνία της διασταύρωσης των οδών Hoxton και Falkirk και συνεχίζει βόρεια καταμήκος της ανατολικής πλευράς της οδού Hoxton . Το προάστιο του Hoxton φημίζεται για τα διάφορα καλλιτεχνικά του στέκια αλλά και τη υψηλή εγκληματικότητα .

* Θυμίζω ότι ο Walter Stern έχει σκηνοθετήσει ( εκτός από διαφημίσεις ) πολλά και πάρα πολύ καλά music videos μεταξύ άλλων το Drowned World της Madonna και Firestarter των Prodigy . Το μεγαλειώδες βίντεο του Teardrop των Massive Attack έχει γίνει και ποστ σε τούτο’δώ το μπλογκάκι ( Μήτρα ) . Πέρυσι ξανασυνεργάστηκε με τους Prodigy ενώ γύρισε και για λογαριασμό του Johnny Walker το σποτ Crossroads . http://www.youtube.com/watch?v=ZqQJWIoiFJY  Σύμπτωση ? Το σλόγκαν της φίρμας είναι Keep Walking !!

* Το βασικό επιχείρημα των Verve στη διαμάχη με τον Allen Klein ήταν ότι ούτε το Last Time  ανήκει στους Stones αφού έχουν χρησιμοποιήσει νότες και στίχους από το κομμάτι του ’50s γκόσπελ συγκροτήματος  The Staple Sisters , » This May Be The Last Time » . Το This May Be … είναι παραδοσιακό γκόσπελ τραγούδι και δεν ανήκει σε κανέναν, ανήκει στο λαό χα, χα . Ακούστε και βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα : το ορχηστρικό κομμάτι http://www.youtube.com/watch?v=cVuh1Ymve2I , των Rolling Stones  http://www.youtube.com/watch?v=BzZHmHqEE7k και το γκόσπελ http://www.youtube.com/watch?v=j1jGF-6bFpI ( αυτοί δε θα πάρουν κανένα φραγκάκι καλέ ?? ) .

Α ! Και δε χάνετε τίποτα ν’ακούσετε κι αυτό http://www.youtube.com/watch?v=DZHw9uyj81g ( αργία έχουμε και Σ/Κ θα’ρθεί – κάτι για χαλάρωση που θυμίζει … χμμ … )

 

* Το 1998  o Baz Luhrmann έκανε την ομιλία της Schmich τραγούδι με τον τίτλο » Everybody’s Free (  To Wear Sunscreen ) » . Μεγάλη επιτυχία εκείνον τον καιρό … http://www.youtube.com/watch?v=xfq_A8nXMsQ

* Και η Mary Schmich είδε κάποια στιγμή το άρθρο της να αποδίδεται κατά λάθος στο συγγραφέα Kurt Vonnegut και να θεωρείται η επίσημη ομιλία του στους απόφοιτους του MIT . Περίπτωση «χαλασμένο τηλέφωνο» …

* Το χαρτάκι με το άρθρο της Schmich ( μεταφρασμένο ) το έχω φυλαγμένο στο organizer μου και το κουβαλάω μαζί μου από το 1998 . Ελάχιστα πράγματα φυλάω εκεί και σκέφτηκα για το ξεκίνημα του 2010 να το μοιραστώ μαζί σας . Έτσι, για το καλό .

 

Δωράκι μικρό για τον αναγνώστη που μόλις κατάλαβε τι πρόκειται να περάσει μαζί μου το 2010 ( των παθών του το τάραχο ) . Μια παρωδία του βίντεο για το Bittersweet . Το διάσημο ποδοσφαιρικό » Vindaloo » !! ( αχ, τι θα κάνουμε απόψε ???? )

Και μια live εκτέλεση του πολύπαθου τραγουδιού από τον Ashcroft ( φορά μαύρα γυαλιά για να κρύψει τη στενοχώρια … ) και τους Coldplay στο Live8 .

ΝΑΙ, ΤΟ ΠΟΣΤ ΤΕΛΕΙΩΣΕ !

 

*  *  *   Κοιτάμε μόνο μπροστά !     *  *  *

Advertisements