Skip navigation

Η λίστα με ταλαιπώρησε, όπως ήταν λογικό, γιατί έμειναν απ’έξω αρκετές αξιόλογες ταινίες . Επίσης, από το νούμερο 9 και κάτω, για μένα είναι όλες ισάξιες, είχα μεγάλο πρόβλημα με την ιεράρχιση. Δε γινόταν να έχω 12 φορές το νούμερο 9? Δε γινόταν, ε? Ας είναι…

Τι δεν θα βρείτε σε αυτή τη λίστα:

  • Ασία και κλασικό αμερικάνικο κινηματογράφο με τίποτα –μπλιαχ de facto και εξ ορισμού.
  • Βιογραφίες (ήθελα να κάνω μια εξαίρεση με το La  Môme, αλλά τελικά δεν…)
  • Κλιντ Ήστγουντ (μανιέρα, μανιέρα, μανιέρα, booooooring!)
  • Batman, Spiderman, Harry Potter, Άρχοντες και δαχτυλίδια (λυπάμαι, δεν μπήκα καν στον κόπο να τα δω).

 

Πάμε λοιπόν ! Μοτέρ !

 

 

1/ Goodbye Lenin – Wolfgang Becker ( 2003 )

 Σαφώς η καλύτερη της δεκαετίας. Το σενάριο είναι απλά ιδιοφυές, μπερδεύει μια ανθρώπινη ιστορία, με την ιστορία της Γερμανίας (δλδ ολόκληρης της Ευρώπης) τα τελευταία 50 χρόνια, αναδεικνύει πόσο η ιστορία και η πολιτική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Πάνω από όλα όμως, νοσταλγεί την Ανατολική Γερμανία, όπως θα ήθελε (και θα έπρεπε αυτή να είναι) και αποκαθηλώνει έντεχνα τις υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν. Κι ακόμα: η ταινία είναι ντυμένη με την υπεροχότατη μουσική του Τιρσέν, το μοντάζ κεντάει και η σκηνοθεσία μετατρέπει ένα σουρεαλιστικό σενάριο σε μαγεία.
Εννοείται βέβαια πως ένα μεγάλο ατού είναι ο Daniel Brühl !

 

 

 

2/ Waltz with Bashir ( Βαλς με τον Μπασίρ ) – Ari Folman ( 2008 )

Respect ! Σενάριο, πολιτική, ταμπού –και όλα αυτά σε animation. Ο Φόλμαν μιλάει για όλα εκείνα που κανείς δεν τολμά να αγγίξει, χρησιμοποιώντας το animation με τρόπο που αναδεικνύει και πληγώνει τόσο, όσο δεν θα κατορθωνόταν από μια κλασική ταινία με αληθινούς ηθοποιούς. Επίσης, και εδώ, όλα τα λεφτά η μουσική. (http://krotkaya.wordpress.com/2008/10/03/waltz-with-bashir/)

 

 

 

3/ Das Leben der anderen ( Οι Ζωές Των Άλλων ) – Florian Henckel von Donnersmarck ( 2006 ) 

Respect επίσης. Για τις ερμηνείες, για το σενάριο, για τις σιωπές –και για το βλέμμα του μακαρίτη του Ulrich Mühe. Απλά συγκλονιστική. (http://krotkaya.wordpress.com/2007/02/27/das-leben-der-anderen/)

 

 

 

4/ Gegen die Wand ( Μαζί Ποτέ ) – Fatih Akin ( 2004 )

  Εδώ είμαστε! Ο θεός Ακίν πιάνει όλα τα θέματα (Ισλάμ, μετανάστευση, βία, παραβατικότητα, συναισθήματα θαμένα, φόβο, οικογένεια και… και… και…) και τα κάνει φύλλο και φτερό. Ο τύπος δεν αφήνει τίποτα ασχολίαστο, με τους ελάχιστους δυνατούς διαλόγους. Μοντάζ και αισθητική clip κάνουν την ταινία τρομερά μοντέρνα, επίκαιρη, αληθινή –χωρίς να χάνεται η μαγεία του σινεμά.

 

 

 

5/ Ratatouille – Brad Bird+Jan Pinkava ( 2007 )

   E, τι να λέμε τώρα! Η ταινία που με έκανε φαν του animation –και μόνο αυτό είναι επιτυχία, αν σκεφτεί κανείς πόσο απόλυτα » κατά » ήμουν. Πολλαπλές αναγνώσεις, μια ταινία για ενηλίκους που απευθυνόταν σε παιδιά. Η Pixar δίνει μαθήματα οικογενειακής οργάνωσης, παιδαγωγικής, αντιμετώπισης των παιδιών, αξιών –και μαγειρικής. Αγαπώ τον Εμίλ! (http://krotkaya.wordpress.com/2007/08/11/tout-le-monde-peut-cuisiner/)

 

 

 

6/ Le fabuleux destin d’Amélie Poulain ( Αμελί ) – Jean Pierre Jeunet ( 2001 )

Ποίηση, σκηνοθεσία, μουσική, το παραμύθι στην αληθινή ζωή, γαλλική φινέτσα (ε, ναι!), Audrey Tautou και πάνω από όλα ο Μatthieu Kassovitz –δεν είμαι αντικειμενική μαζί του, σόρρυ. Η σκηνή με τα βελάκια στην Μονμάρτρη είναι όλα τα λεφτά. Και τα χρώματα –τα τελειότερα χρώματα που είχε ποτέ ταινία.

 

 

 

7/ L’auberge espagnole – Cedric Klapisch ( 2002 ) :

 Δυστυχώς δεν παίχτηκε πολύ στην Ελλάδα, κι είναι κρίμα. Ένας ύμνος στον… «διεθνισμό», στο «μάθε τους ξένους και σκότωσε όλα τα κλισέ», αλλά και στη φοιτητική ζωή, στο Εράσμους, στο ταξείδι. Τέλεια η Kelly Reilly, τέλεια η μουσική, τέλεια η Βαρκελώνη –μια εποποΐα για το πάρτυ, το ταξείδι, την τρέλα με βασικό μότο πως η ζωή είναι πολύ απλή!

 

 

 

8/ Requiem for a dream – Darren Aronofsky ( 2000 )  

E, το ακριβές αντίθετο της προηγούμενης, γιατί η ζωή τελικά μπορεί και να μην είναι απλή. Μεγάλο respect στην κλιπάτη σκηνοθεσία, ακόμα μεγαλύτερο στη θεϊκή μουσική –φανταστική η Jennifer Connely. Μια από τις ελάχιστες ταινίες που σκεφτόμουν για πολλές εβδομάδες μετά –αλλά: σκέτη κατάθλιψη, σκέτη φρίκη. Και food for thought για το ποια τελικά είναι τα αληθινά επικίνδυνα ‘ναρκωτικά’ .

 

 

 

9/ Entre les murs ( Ανάμεσα στους Τοίχους ) – Laurent Cantet ( 2008 )

 H ζωή στο γκέτο και πώς να την αποδομήσετε. Πάρα πολύ έξυπνη ιδέα, πολύ ρεαλιστική ταινία. Και πολύ μεγάλες αλήθειες –ειδικά για τη γαλλική κοινωνία και την υποκρισία της. Η απάντηση του σινεμά στο Σαρκοζύ και τη στάση του προς τους στασιαστές των γαλλικών banlieus. Επίσης, μια ταινία που πρέπει να δούν όλοι οι εκπαιδευτικοί και ειδικά όσοι εργάζονται στις «δύσκολες» περιοχές. (http://krotkaya.wordpress.com/2008/11/17/entre-les-murs/)

 

 

 

10/ Wall E – Andrew Stanton ( 2008 )

  H καλύτερη κριτική στον σύγχρονο τρόπο ζωής, στην συμπεριφορά του ανθρώπου προς το περιβάλλον, στον καταναλωτισμό και σε ό,τι τον γεννάει. Και πάλι σε animation και σχεδόν χωρίς διαλόγους. Ιδιοφυές! (http://krotkaya.wordpress.com/2008/08/26/wall-e/)

 

 

 

11/ Up! – Pete Docter+Bob Peterson ( 2009 )

  Mην τα ξαναλέμε για την Pixar και πόσο καλά τα καταφέρνει σε πολλά επίπεδα. Στο να απευθύνεται με την ίδια ευκολία ταυτόχρονα σε μεγάλα και μικρά παιδιά. Στο να φτιάχνει ποιητικές ταινίες για σκληρά και δύσκολα θέματα. Στο χιούμορ και την περιπέτεια. Στο σχολιασμό της σύγχρονης ζωής και των αρνητικών της. (http://krotkaya.wordpress.com/2009/10/18/up/)

 

 

12/ Auf der anderen Seite ( Στην Άκρη Του Ουρανού ) – Fatih Akin ( 2007 )

Κι άλλος Ακίν, αλλά το άτομο είναι τρελά ταλαντούχο. Πάλι πιάνει ένα σωρό θέματα: ομοφυλοφιλία, αριστερά, πολιτική, αυταρχισμό, έρωτα, οικογένεια. Πάλι τα σχολιάζει όλα καίρια. Κι όλα αυτά κρατώντας τον θεατή δεμένο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Κι έχοντας διαλέξει πολύ καλούς ηθοποιούς. (http://krotkaya.wordpress.com/2007/12/03/aufderanderenseite/)

 

 

13/ Vera Drake ( Το Μυστικό Της Vera Drake ) – Mike Leigh ( 2004 )

Η επιτυχία αυτής της ταινίας νομίζω πως είναι οι χαμηλοί της τόνοι. Η ταινία δε μιλάει από την έδρα, μιλάει ανθρώπινα, προσπαθεί να δει όλες τις πλευρές. Η σκηνοθεσία παίζει με τα πάντα, τις σκιές, τα χρώματα, τα βλέμματα – αποφεύγοντας τα γκρο πλαν. Και η Imelda Staunton) είναι απλά καθηλωτική.

 

 

14/ The Hours ( Οι Ώρες ) – Stephen Daldry ( 2002 )

  Tα’παν κι άλλοι. Όντως  η ταινία ήταν εξαιρετική –μην πούμε για τη μουσική. Το σπουδαιότερο πάντως ήταν πως κατάφερε να κάνει την Κίντμαν ηθοποιό – το’χε καταφέρει κι ο Κιούμπρικ βέβαια.

 

 

 

15/ Match point – Woody Allen ( 2005 )

Mην πυροβολείτε, αγαπώ τη Σκάρλετ Γιόχανσον, σόρρυ κιόλας. Αλλά, ο λόγος που αυτή η ταινία είναι στην 20άδα δεν είναι η Σκάρλετ. Απλά, δε γινόταν 20αδα χωρίς Woody. Κι ακόμη, το κεντρικό σημείο του σεναρίου, δλδ το τυχαίο που δεν είναι όμως η μοίρα, είναι παρουσιασμένο με απίστευτη δεξιοτεχνία. Για να μη μιλήσω και για το γεγονός πως με αυτή την ταινία ο woody ξεπέρασε τις εμμονές του και άνοιξε νέο κύκλο στη δημιουργία του!

 

 

16/ Il Divo – Paolo Sorrentino ( 2008 )

 Το respect πάει κυρίως στο γεγονός ότι η ταινία κατάφερε να καταστήσει συμπαθητικό, έναν από τους αντιπαθέστερους πολιτικούς του αιώνα. Και βέβαια, η ταινία είναι διαμάντι, για τη σκηνοθεσία της, την επιτυχέστατη προσήλωση στο κόκκινο χρώμα και τις σκιές, αλλά και για την πολύ καλή μουσική επένδυση. (http://krotkaya.wordpress.com/2009/03/08/il-divo-la-spettacolare-vita-di-giulio-andreotti/)

 

 

17/ 4 Luni, 3 Saptamani si 2 Zile ( 4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 ημέρες ) – Cristian Mungiu ( 2007 ) H σκληρή ζωή δοσμένη ρεαλιστικά, χωρίς περικοκλάδες, χωρίς «εμμέσως πλην σαφώς». Αυτό είναι, take it or leave it. Και το θέμα πονάει πολύ –αλλά κανείς δεν μιλάει γι’αυτά. Μου άρεσε πολύ και η ρετρό αισθητική, που φυσικά ήταν συνυφασμένη με το θέμα, αλλά έδινε εξαιρετικά την εσάνς της παρακμής, της μιζέριας και την απογοήτευσης.  (http://krotkaya.wordpress.com/2007/10/09/432/)

 

 

18/ Mar adentro ( Η Θάλασσα Μέσα Μου ) – Alejandro Amenabar ( 2004 )

Aποκλειστικά και μόνο για τον Μπαρδέμ, ο οποίος είναι ηθοποιάρα.  Φούλστοπ.

 

 

 

19/ La mala educacion ( Κακή Εκπαίδευση ) – Pedro Almodovar ( 2004 )  

Δε μπορούσε να λείπει ο Αλμοδόβαρ, και ήταν η καλύτερή του ταινία σε αυτή τη δεκαετία. Λυπάμαι αλλά το «Μίλα της», για μένα ήταν πατάτα. Και το Volver που δεν ήταν πατάτα, είχε μέσα την Πενέλοπε και εγώ αυτή την ασχημομούρα δεν την πάω.

 

 

20/ Dancer in the Dark ( Χορεύοντας Στο Σκοτάδι ) – Lars von Trier ( 2000 )

  Αυτό είναι υπέρβαση : το γεγονός ότι βάζω στην 20αδα έναν από τους σκηνοθέτες που μισώ, σχεδόν όσο και τον Αγγελόπουλο (δλδ πάρα πολύ). Αλλά εδώ κάνω την εξαίρεση, γιατί αυτή ήταν ταινιάρα και από σενάριο, και από σκηνοθεσία και από όλα. Το εξυπνότερο στοιχείο της, για μένα, ήταν τα ψυχρά χρώματα, οι σκληρές και παγωμένες λήψεις. Είσαι στο σινεμά, αλλά νομίζεις πως βρίσκεσαι στο Βόρειο Πόλο φορώντας μπικίνι. Αυτό δείχνει απίστευτο ταλέντο – και ο Τρίερ είναι ταλαντούχος. Αλλά καταπιάνεται με κάτι θέματα, άστα να πάνε. Βέβαια δεν μπορώ να μη δώσω και τα εύσημα που αναλογούν στη θεότρελη Ισλανδή …

 

Cut! –and… don’t shoot the pianist, please !

 

[ Κροτ, σ’ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να σε φιλοξενήσω . Ελπίζω το αποτέλεσμα να σε ικανοποιήσει ]

Advertisements

29 Comments

  1. αααχχχχ, ωραία είναι εδώ! Τελικά μου πάει το μαύρο/μπλε ηλεκτρίκ, ε?

    Μερσί μποκού για τη φιλοξενία, θα σας ξανάρθω -αν δεν με κόψουν φέτες το Συκοτόπουλο και ο Τέο!! 😛

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 16:07
    • Permalink

    Tουλάχιστον στην δική σου λίστα Κροτ ξέρω μερικούς τίτλους παραπάνω!!! Φαίνεται ότι παίζονται τα ίδια στο Βέλγιο και στην Ελβετία.

    Εχω δει (και συμφωνώ με την επιλογή σου) τον Αλμοντόβαρ (δεν χάνω ταινία του, ναι, και με την ασχημομούρα – γιατί καλέ, μήπως σε ενοχλούν οι διαφημίσεις της Λ’Ορεάλ που κάνει «weil ich es mir wert bin»? :lol:)
    Σπουδαία και τα δύο του Ακιν και βεβαίως η Ζωή των άλλων (φανταστική ερμηνεία, δεν ήξερα ότι έχει πεθάνει…).

    Γούντι Αλλεν και Πιξάρ γενικά δεν βλέπω. Τον πρώτο τον βαριέμαι (όλο τα ίδια λέει, δηλαδή απαρριθμεί τα δικά του γνωστά προβλήματα). Όσον αφορά το δεύτερο, δηλώνω φανατική οπαδός αφενός του Γκρόμιτ αφεταίρου των κλασικών κινούμενων σχέδιων και δεν μαρέσουν οι απομιμήσεις!
    Η Αμελί δεν μ άρεσε (ε, εντάξει, θέμα προσωπικού γούστου είναι 😉 ).

    Tα υπόλοιπα φαίνονται ενδιαφέροντα και ευχαριστώ, θα τάχω υπόψη μου (έχω ετοιμάσει ήδη μεγάλη λίστα, νάσται καλά όλοι που μου δίνετε μερικές ιδέες!)

  2. ********
    Κροτ @
    Είπα να κρατήσω τη χρωματική ομοιομορφία των προηγούμενων ποστ για να είμαι δίκαιη αλλά ναι, μια χαρά σου πάνε τα χρωματάκια ! 😉

    Ωραία η λίστα ( πολύ ευρωπαϊκή ) και με ποικιλία . Τις 1, 7, 8, 9, 11, 19 και 20 δεν τις έχω δει ( πάλι καλά, λιγότερες από τις μισές ), δεν μου ξεφεύγουν όμως .
    Χάρηκα που είδα το Ιλ Ντίβο ( φοβερή ταινία και σάουντρακ ), τη Θάλασσα και τον Ρατατούη βεβαίως . Η Βέρα Ντρέϊκ είναι πολύ καλή ταινία αλλά δε θα την έβαζα στις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας . Το Γουόλι, αν εξαιρέσεις το περίφημο πρώτο δεκάλεπτο, το θεωρώ υπερτιμημένο …

    Μια χαρά, μια χαρά ! Να περάσεις όμορφα το Σ/Κ και το ποστ σου εδώ θα είναι, δε φεύγει ( που λέει ο λόγος ). 🙂

    ********

    αγκνιρα @

    Το Ματς Πόϊντ να το δεις . Καμία σχέση . Είμαι σίγουρη πως το τέλος θα πεις » μα καλά, τώρα δλδ αυτό ήταν Γ. Άλλεν ??? » .

  3. Μπαρδέμ και τα μυαλά στα κάγκελα! 😉
    Κι η Πενέλοπε στο Βολβέρ ήταν πολύύύ καλή. Μας το πήρε το παλικάρι (Χαβιέ)

    4 μόνο δεν έχω δει. Τέλειες επιλογές, Κροτάκι μου. 15/20 με καλύπτεις! 😉

  4. Καλά, δεν εκπλήσσομαι που ξέρω περισσότερες ταινίες από τη λίστα της Βέλγας απ’ότι ξέρω στη λίστα της Άουρα !! Για τις 9 πρώτες μάλιστα, συμφωνώ απόλυτα (αν εξαιρέσεις το 5 που δεν το έχω δει και βάζοντας απλά την Αμελι στο 1, για εντελώς προσωπικούς λόγους, μη με πιέζετε…μη με πιέζετε σας λέω, ντρέπομαι να σας πω…καλάάά, όποτε χωρίζω ή είμαι σε κατάθλιψη την βλέπω, κλαίω και συνέρχομαι 😳 )

    😀 φιλιά κορίτσια

  5. * * *
    Χμμ … Νομίζω πως όλες μας έχουμε κάποια κενά που πρέπει να αναπληρώσουμε . 😉

    * * *

    Ρενάτα @

    Κάν’τη καρδιά σου πέτρα Ρενάτα μου . Την άλλη ταινία της δεκαετίας με τον Μπαρδέμ το » Πριν πέσει η νύχτα » του Σναμπελ ( σκαφανδρο+πεταλούδα) την έχεις δει ? Για έναν κουβανό συγγραφέα, τον Ρενάλντο Αρένας, αληθινή ιστορία . Εξαιρετική ταινία και ρεσιτάλ του Χαβιέ-Ξαβιέ . Την προβάλλει συχνά η ΕΤ1. Όλε !

    * * *

    Μπαλόνι @

    Μπαλονίτσα, την Αμελί την είδα για πρώτη φορά σε ντιβιντί και … νύχτα Μ. Παρασκευής !! Και πίστεψέ με, μου έφτιαξε τη βραδιά . Άρα δεν έχεις άδικο . 😉
    Αμ, η μουσική ? Αδύνατον να μη σου φτιάξει την ψυχολογία .

    Φιλιά κι από εμένα

    ( η Κροτ θ’αργήσει λίγο ν’απαντήσει αλλά θα το κάνει, don’t worry )

  6. Αura, πολλάκις!
    Εδώ είδα το Βίκι-Χριστίνα-Μπαρτσελόνα μόνο για τον Χαβιέ και τη Βαρκελώνη! 😉

  7. Στα περισσότερα δεν συμφωνώ και τόσο είναι και 2-3 που δεν έχω δει αλλά με τα 2 διαμαντάκια στο 16 και στο 17 με ικανοποίησες (γιατί δεν τα πολυβλέπω να παίζουν σε άλλες λίστες)

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 20:45
    • Permalink

    Όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω:
    Καλή μου Κροτ γιατί παίζεις με τα νεύρα μου;
    Για το νούμερο 1 και 6 θα μπορούσα να σκοτώσω άνθρωπο ( ίσως και για το 3 αλλά μόνο για τον λόγο του ότι πήρε το όσκαρ από τον Λαβύρινθο του Πάνα επειδή ήταν ταινία του συστήματος ενώ ο Πάνας όχι, κατά τα άλλα ήταν συμπαθής καλός Ελληνικός κινηματογράφος επιπέδου Βούλγαρη)
    Το μόνο καλό που έχουν το 1+6 είναι η απίστευτα τέλεια μουσική που έχουν. Δεν θα μακρηγορήσω όμως γιατί τα γούστα είναι γούστα και τα σέβομαι ούτως ή άλλως.
    Αλλά μια και ανέφερες κάτι για τον Τεό θα πρέπει να καταστήσω σαφές κάτι με μια μικρή ανάλυση 56+2 σελίδων που μόλις θα σας παραθέσω:

    Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως ο Αγγελόπουλος με την ταινία του ο Μεγαλέξαντρος στην ουσία βάζει το θέμα της αριστεράαααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 20:48
    • Permalink

    Ρε πόσα έχετε δώσει στην βάναυση νοσοκόμα να με τσακίζει μόλις θέλω να γράψω κάτι σοβαρό; Πάλι με τσάκισε τα μπουκέτα και στα χαπάκια
    Τι όμορφα χρώματα.

    Ούτε τώρα που είμαι έτσι με το μάτι γλαρό δεν βγάζω νόημα από ότι λέει, ωραίες εποχές να λες και να μην βγάζει κανείς νόημα.

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 21:17
    • Permalink

    Ας είναι καλά τα χαπάκια που με έχουν σε καταστολή και με κάνουν και βλέπω Lucy in the Sky with Diamonds γιατί τώρα μόλις είδα το Σχόλιο για τον Κλιντ ( Το μανιέρα με το μανό δεν έχουν σχέση, ή μήπως έχουν; ) και ας όψεται η Άουρα που δεν μου επιτρέπει να βάζω παραπάνω από ένα γιουτιούμπι την φορά ( θα έβαζα σαν απάντηση τον Χατζηδάκη να παίζει τσέμπαλο και τον Φλωρινιώτη να τραγουδάει, εμ να την χάνεις Άουρα με τους κανονισμούς σου)
    Τι όμορφα χρώματα , αλλά και ήχοι.

  8. * * *
    Renata @

    Ρενάτα μου σε καταλαβαίνω … 15/16 Δεκέμβρη έρχεται ο Jeremy στο Μέγαρο να παίξει τον Σκρουτζ του Ντίκενς και μπορείς να φανταστείς ΠΟΙΑ θα κάθεται το πολύ τρίτη σειρά από τη σκηνή ( πιο μακριά δεν το δέχομαι ). Εύχομαι και στα δικά σου με τον Χαβιέ ! 😉

    * * *

    Teokaf @

    Το σχόλιο σου θα το απαντήσει η Κροτ .

    Κανονισμός για τα γιουτούμπια ΔΕΝ υπάρχει . Μη μου βάζεις λόγια που δεν έχω πει ! 👿

    Άντε, να συνδράμω κι εγώ στο κλίμα που έχει δημιουργηθεί και ν’ανεβάσω το τραγουδάκι που τραγουδάς κάθε μέρα στο γηροκομείο μετά την πρωινή, απογευματινή και βραδινή νοσηλεία . Σάββατο είναι, ας το ρίξουμε έξω .

  9. * * *

    zamuc @

    Zamuc, το σχόλιο σου θα απαντηθεί από την Κροτ ( ελπίζω ) . Για 16 – 17 συμφωνώ . Καλό Σ/Κ !!! 🙂

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 28, 2009 at 06:13
    • Permalink

    @ 👿 Aura : Από πότε καλή μου Άουρα αυτά που γράφω πρέπει να έχουν σχέση με την πραγματικότητα; 🙂
    Πάω να μοιράσω τον πάγο τώρα γιατί άργησα.

  10. Teokaf, ποτέ μου δεν υποστήριξα το αντίθετο … 😈

  11. Ωπ ήλθα κι εγω!
    Και δεν ξέρω, μπορεί και να λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή, αλλά πότε δεν λειπει η μύγα από το γάλα!
    Να μαι λοιπόν! Τις μυγοσκοτώστρες κάτω, σας παρακαλώ, τώρα μιλά η αφεντια μου! βζζζζζζ… βζζ…. ββββζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ

    [χμ, μου φαίνεται, πως κάποια μύγα ξέφυγε ή από τα χρώματα του Τεοκαφ ή από ταινία του Αγγελόπουλου. Τον οποίον και λατρεύω, κουταβι, έχω κάνει και ποστ! αλλά δεν παραπέμπω, ειμαι καλός ανθρωπος και μυγα εγώ… -τ΄ακους Τεο;]

    Μα πείτε μου κι εξηγείστε μου, πώς είναι δυνατόν να αποδέχομαι [και] τη λίστα της Κροτ, ενώ η Κροτ δεν αποδέχεται τη δική μου; [φτου, γμτ… ξέχασα, σαν μύγα είμαι και σκουπιδοφάγος! γμτ!]

    βζζζζζζζζζζζζζζζζ… Μπαπ!!!! Ωχ επεσα πάνω στο τοίχο με την DVDoθηκη! Ε, ευκαιρία να ξεκινήσω να λαλώ:

    nο 1, 7, 10, 11, 12, 13 και 19 δεν τις έχω δει.

    H Ζωές των Άλλων, Η Θαλασσα Μέσα Μου, και το 4 Βδομαδες κλπ, ειναι και στις δική μου εικοσάδα [μαζί με όσες ειχα πει στην ανάρτηση της Αυρας – μεταξύ αλλων κι οι Ωρες]

    Η Βερα Ντρέικ, καλός κοινωνικός και ψυχολογικός βρετανικος κινηματογράφος, αλλά δεν θα το έβαζα στις καλύτερες τις δεκαετίας

    Ο φον Τρίερ είναι από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες, συνεπώς τις ταινίες του τις βάζω πάντα εκτός συναγωνισμού [αμαρτία, απο το θεό]. Μόνο την τελευταια του δεν πάω να δω. [ε, ντρέπομαι να λέω στην κυρία συκοφάγου «κρατά, καλή μου, το χέρι μου στα σκοτεινά» και να μην ειναι από ρομαντική διάθεση. (Ε, ρε… συκοφαγε, εχεις παει και στρατό…)]

    Ωχ, τελείωσε το σχόλιο και δεν ειπα ούτε μια στριφνη κουβέντα… Χμ! Δεν πειράζει θα μου δωθει η ευκαιρία στη δευτερολογία μου!

    @ Βλογοδέσποινα

    Χαιρετώ ιδιαιτέρως την προσφορά σου στην εβδομη Τέχνη και στην παρέα. Και μιας και ήλθα στο πσστ αυτό, ας πω και μιαν αλήθεια:

    Περνάμε πολύ ωραία εδω.

    Ευχαριστουμε

    • Ανώνυμος
    • Posted Νοέμβριος 28, 2009 at 21:41
    • Permalink

    Άουρα, το βιντεάκι είναι 😆 :lol:!!!

    Και συμφωνώ με το Πουλί Που Τρώει Σύκα:
    Περνάμε πολύ ωραία εδώ, και μορφωνόμαστε κιόλας! 🙂

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 28, 2009 at 21:54
    • Permalink

    Αααα, πάλι ξέχασα να γράψω το όνομά μου!!! 👿

  12. Sikofagos @

    Σχετικά με τις ταινίες σ’αφήνω να τα βγάλεις πέρα με την Κροτ διότι …

    … θα σου πω τον πόνο μου Συκοφάγε μου . Έχω λαλίσει με τις λίστες, δεν αντέχω άλλο ! Αφού, εκτός απο’δώ μέσα, σχολιάζω και άλλες λίστες της ψηφοφορίας σε άλλη γη, σ’άλλα μέρη, σ’άλλους συμμετέχοντες και τά’χω παίξει . Πιάστηκαν χέρια και π@π@ς στον καναπέ, θ’αλλάξει η μέρα, ΕΛΕΟΟΟΣ . Δε θέλω να ξαναδώ λίστα μέχρι … αύριο . 😦

    Έχει πάντως τρομερό ενδιαφέρον .

    Θα πω μονάχα ότι δεν είσαι ο μόνος που δεν αντέχει να δει τον Αντίχριστο . Δέχτηκα κι εγώ μια » πιεσούλα » να τη δω αλλά δε νομίζω ότι θα την αντέξω . Στο μέλλον όμως η περιέργεια μου σίγουρα θα υπερισχύσει, κι όποιον πάρει ο Χάρος !

    ( ψιθυριστά ) Η Βέρα είναι στη θέση 13 … γιατί λες ότι δεν την έχεις δει ? ( ψιθυριστά )

    Να δεις τη 12 !! Τώρα αμέσως !!! 👿

    Και σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια . Χαίρομαι τόσο πολύ με κάτι τέτοια ! 😀 😳

    [ btw το καινούργιο σου ποστ είναι φοβερό, το διάβασα αλλά θα στα πω στο μπλογκ σου αύριο, όταν θα έχω ξεπιαστεί ]

    * * * *

    Κι εσένα σ’ευχαριστώ πάαρα πολύ αγκνιρα μου ! 😳 😀
    Μου έχουν λείψει τα ποστάκια μου με τα music videos . Άντε να τελειώνουμε με τη λίστα να μπούμε στη ρουτίνα μας .
    Πρόκειται όμως για μεγάλο γεγονός . Παίρνουν μέρος πάνω-κάτω 105 bloggers !!! Όταν θα βγουν τ’αποτελέσματα θα σας τα ανακοινώσω .

    * * *

    Εγώ να δείτε τι καλά που περνάω με όλες και όλους εσάς !!! Έτσι συμβαίνει με τις όμορφες παρέες . Αφιερωμένο !!!

  13. Να δεις, αυρα μου, που μου δινουν κι εμενα χαπακια από αυτα του Τεο, γιατί, ναι, εχεις δικαιο το 13 [το παλιογρουσουζικο, ρεζιλι με έκαμε] το εχω οντως δει.

    Πώς εγινε τωρα και ξεκινησα να απαριθμώ ταινιες και κατεληξα στη συνεχεια να αριθμω απλώς;
    Ειναι πασιφανές, κυριες, κυριοι και τέρας Τεο, πως καποιο λάκο έχει η ταινια,,,,ε, η φάβα, εννοώ.

    Αλλά σαν πολύ δεν έκατσα, αν μη τι αλλο εμενα με περιμένουν [στη γωνία] και για τον υπνο [εμενα τα χαπακια γιατι εχουν σχημα ροπάλου, τεο ε;]

    Δεν ξερω αν σας το ειπα αλλα ειμαστε μια ωραια ατμοσφαιρα ειμαστε….

    καλο ξημερωμα [κι ο θεός να μεινει εκει που ειναι, τα κανουμε χαλια και μόνοι μας]

    σας φιλω

  14. Καλημέρα Συκοφάγε !

    Μην παραπονιέσαι για τα χάπια καλέ μου . Θα σου χρειαστούν εξάλλου . Επιστρέφει η Κροτ όπου νά’ναι . :mrgreen:

    Καλή Κυριακή, να τη χαρείς όσο περισσότερο μπορείς ( και προλαβαίνεις ) .

    ( το ίδιο σχόλιο πηγαίνει και στον τεοκαφ )

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 29, 2009 at 17:31
    • Permalink

    «Περιμένοντας τον Γκοντό – έμ, την Κροτ». 😀
    Καλή Κυριακή, άουρα!

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 29, 2009 at 17:58
    • Permalink

    Το βιντεάκι του αφρομαν (και όσα άλλα βρήκα δικά του) μου αρέσουν πολύ (το ξαναλέω, ναι!). Έχουν πλάκα και μου δίνουν τον κατάλληλο ρυθμό όταν πρέπει να κάνω καθάρισμά σπιτιού και άλλα τέτοια βαρετά. 🙂 Θάνκς 🙂

  15. Επίσης αγκνιρα ! 😉

    ( Χρήσιμος ο Afroman λοιπόν … Και που να τό’ξερε ! Χαίρομαι )

  16. Γεια σας και μπαρδόν που άργησα!

    Ευχαριστώ πολύ την Άουρα για τη φιλοξενία, είναι όντως πολύ ωραία, εδώ στα σκοτεινά!

    Άουρα, να τις δεις όσες δεν είδες, δε θα το μετανιώσεις!

    Αγκνίρα, έχει δίκιο η Άουρα, το Match point δεν έχει καμία μα καμία σχέση με τον κλασικό Γούντυ!

    Ρενάτα, ω, ναι, σωστά τα λες για το Μπαρδέμ!

    Μπαλούν, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ ΤΟ RATATOUILLE?!?!? Μου τρέχεις στους Pet Shop Boys και δεν έχεις δει το Ratatouille?!?!? Τζίζους!

    Zamuc, δεν πειράζει που δε συμφωνείς, χαίρομαι γι’αυτές που επισημαίνεις πάντως.

    Τέο, παίζω με τα νεύρα σου για να στα κάνω μανταλάκια και μετά να σου δίνουν ηρεμιστικά οι νοσοκόμες! Αποκλείεται να ξαναματασυζητήσω μαζί σο για τον Τέο και τον Κλιντ όμως, για να μη γίνουν και τα δικά μου νεύρα μανταλάκια. Καλύτερα να κάνω άλλες 8 λίστες! Θα ήθελα να ήξερα όμως τι δεν σου άρεσε στην Αμελί και το Λένιν, ειλικρινά! Αλλά τι ρωτάω και τι να περιμένω από σένα?! Τσκ!

    Συκοτόπουλο, αχ δεν το πιστεύω!!! ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ! Το Κοτόπουλο συμφωνεί μαζί μου! Αλλά, Κοτόπουλε, εγώ δεν απέρριψα τη λίστα σου, γιατί απλά δεν είδα καμία λίστα. Μόνο για το 2046 μίλησα –και ας μην τα ξαναπώ!
    Ο ΦΟΝ ΤΡΙΕΡ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ????? Α Γ Α Π Η Μ Ε Ν Ο Σ!!! Ήθελα να ήξερα πόσες άλλες διαστροφές κρύβεις πίσω από το αθώο προσωπείο σου!!!!

    Αγκνίρα, ευτυχώς που δεν συμφωνείς για τον Τρίερ, γιατί σε συμπαθώ πολύ, κρίμα θα ήταν να μου το χαλάσεις, ε?

    Άουρα, να ορίστε, τελειώσαμε με τις λίστες θαρρώ! Άντε, να ανεβάσεις κανένα άλλο ποστ!  Και πάλι μερσώ βαθύτατα!

  17. Καλώστηνα κι ας άργησε ! Ελπίζω να είχες ένα όμορφο τριήμερο . 🙂

    Προφανώς όλοι τα έπαιξαν με τις λίστες, έχουν εξουθενωθεί και δεν έχουν κουράγιο για αντίλογο, χε χε … Βγήκαν νοκ άουτ !

    Τα αποτέλεσματα της μεγάλης ψηφοφορίας ( 121 συμμετοχές τελικά – είναι και η δική σου μέσα ) μάλλον αύριο το απόγευμα . 😉

    Φιλιά !

    • αγκνιρα
    • Posted Δεκέμβριος 1, 2009 at 23:03
    • Permalink

    Άουρα, το βίντεο στο τουίτερ σου φανταστικό! Μου έχει κολλήσει αγρίως το τραγουδάκι… Που τα βρίσκεις, βρε παιδί μου! Βάζε, βάζε να μορφώνομαι, που έχω μείνει στα Θεοδωράκια και στα Χατζιδάκια (που λέει ο λόγος 😉 ).
    Καλό μήνα και σ’ ευχαριστώωωωω! 🙂 🙂

  18. Τι ωραία ! Βλέπετε και τα tweets μου !!

    αγκνιρα μου το τραγούδι των Μπλε είναι σχετικά καινούργιο αλλά ήδη παίζεται πολύ – δεν είναι δύσκολο να το βρει κανείς . Αν είναι στην Ελλάδα βέβαια … 😉

    Μου αρέσουν πολύ και οι στίχοι του .

    Καλό σου μήνα 🙂

    • αγκνιρα
    • Posted Δεκέμβριος 1, 2009 at 23:44
    • Permalink

    Και μένα μ’ αρέσουν και οι στίχοι (για μένα δεν νοείται καλό τραγούδι χωρίς καλούς στίχους).
    Δεν χρειαζεται να το αγοράσω, το διαδίκτυο με καλύπτει απόλυτα 😉 Θάμαι βέβαια στα πάτρια εδάφη σε μερικές εβδομάδες….


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: