Skip navigation

» A film is never really good unless the camera is an Eye in the head of a Poet »
                                                                                                      Orson Welles

 

Ίσως η λίστα που ακολουθεί να ήταν εντελώς διαφορετική ΑΝ είχα δει αυτά τα δέκα χρόνια τις ( π.χ. ) : Requiem For A Dream, Mullholand Drive, Man Without Past, The Road, Persepolis, Donnie Darko, Let The Right One In, City Of God, Dancer In The Dark, The Others . Έχω δει όμως σχεδόν όλες τις υπόλοιπες κι έτσι οι είκοσι ταινίες που δεν μπορούσα με τίποτα να βγάλω έξω από την υποκειμενικότατη  λίστα μου, είναι …

 

 

 20. Before The Devil Knows You’re Dead ( Πριν Ο Διάβολος Καταλάβει Ότι Πέθανες ) – Sydney Lumet ( 2007 )

Ερμηνείες για υπόκλιση, σενάριο σαιξπηρικής έμπνευσης, πολύ ωραία σκηνοθεσία . Μου πήρε ώρα να συνέλθω μετά το τέλος της .

 

 

 

 19. Synecdoch New York ( Η Συνεκδοχή Της Νέας Υόρκης ) – Charlie Kaufman( 2008 )

Κάτι μου λέει ότι τα επόμενα χρόνια πολλοί από εκείνους που την έθαψαν θα έχουν αλλάξει γνώμη … Την έχω κάνει ποστ, δε γράφω περισσότερα .

 

 

 

 18. Les Invasions Barbares ( Η Επέλαση Των Βαρβάρων ) – Denys Arcand ( 2003 )

Μια ελεγεία για τη ζωή, τα λάθη της, το τέλος της . Βαθιά ανθρώπινη, τρυφερή, συγκινητική, σαρκαστική, έξυπνη . Πεθύμησα να την ξαναδώ . Και θα την ξαναδώ, και θα την ξαναδώ …

 

 

 

 17. Match Point – Woody Allen ( 2005 )

Παιχνίδια ηθικής . Ανατροπές στην ιστορία που σε τρελλαίνουν . Όλοι οι χαρακτήρες αντιπαθείς . Η βέρα που κυλάει στο πλακόστρωτο . Στριφογυρίζεις διαρκώς στη θέση σου, δυσφορείς αλλά το ενδιαφέρον αμείωτο . Βγάζεις το καπέλο στον Άλλεν ( και τον αρχιτέκτονα του διαμερίσματος με τη φοβερή θέα, μην ξεχνιόμαστε ! ) .

 

 

 

16. Gegen Die Wand ( Duvara Karsi – Μαζί Ποτέ ) – Fatih Akin ( 2004 )

Θα μπορούσα κάλλιστα να είχα βάλει και το » Στην Άκρη Του Ουρανού » ( επίσης φοβερή ταινία ) . Είναι όμως η πρώτη ταινία του Ακίν που έχω δει, και δεν κρύβω πως αν και στο δεύτερο μισό γίνεται λίγο σαπουνόπερα για τα γούστα μου, με συγκλόνισε . Άντε να δούμε τι πουλιά θα πιάσει ο Φατίχ και στην κωμωδία …

 

 

 

 15. Atonement ( Εξιλέωση ) – Joe Wright ( 2007 )

Κάποιος είχε πει » Never judge a book by its movie « . Εννοείται ότι το βιβλίο είναι ανώτερο και αν δεν το είχα διαβάσει μόλις ένα μήνα πριν δω την ταινία, είμαι σίγουρη ότι το φιλμ θα μου άρεσε ακόμη περισσότερο . Η μεταφορά του πάντως στη μεγάλη οθόνη,  αξιοπρεπέστατη . Υπέροχη φωτογραφία, ατμόσφαιρα, εκπληκτική μουσική ( αυτή η γραφομηχανή … ) .

 

 

 

 14. There Will Be Blood ( Θα Χυθεί Αίμα ) – Paul Thomas Anderson ( 2007 )

Μμμ … Να τολμήσω να πω » Εναλλακτικός Πολίτης Κέην των ’00s ? Υπερβολικό ? Αυτό όμως μου ήρθε μόλις στο μυαλό . Η πρώτη σκηνή της ταινίας ( εκείνος ο βόμβος Θεε μου … ) και η τελευταία, εκπληκτικές και οι δύο, χαράσσονται στη μνήμη . Και στο ενδιάμεσο ο τεράστιος D. D. Lewis . Όλη η ταινία εκείνος . Και καθόλου δε με πειράζει !

 

 

 

 13. The Hours – Stephen Daldry ( 2002 )

Πριν λίγα χρόνια θα την είχα τοποθετήσει σε υψηλότερη θέση, σήμερα όμως είμαι αλλιώς ( έτσι κε Κρόνενμπεργκ ? ) . Δύσκολη ταινία, από τις πιο υπαινικτικές που έχω δει . Δεν ξέρω τι λέει ο Τεοκαφ για προβολή μια φορά την εβδομάδα, εγώ πάντως μια φορά την είδα, με σημάδεψε ( τότε ) και ακόμη δεν έχω βρει το κουράγιο να την ξαναδώ ( τη θυμάμαι σαν να την είδα χθες ) . Δε θα ξεχάσω ποτέ τη σκηνή με την Κιντμαν – Γουλφ να κοιτάζει το νεκρό πουλάκι και δε θέλω ποτέ να έρθει η στιγμή που θα κατανοήσω την κατάρρευση της Στριπ μπροστά στο νεροχύτη !

 

 

 

 12. Bourne Ultimatum ( Το Τελεσίγραφο του Μπορν ) – Paul Greengrass ( 2007 )

Η καλύτερη ταινία δράσης που έχω δει τα τελευταία χρόνια . Αριστουργηματικό μοντάζ, ήχος, χορογραφία μάχης . Από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο δεν με άφησε να πάρω ανάσα . Στο τέλος είχα πιαστεί από την αγωνία και το σφίξιμο . Τί κι αν είναι περιπέτεια ? Είναι μεγάλη ταινία .

 

 

 

 11. Le Scaphandre et Le Papillon ( Το Σκάφανδρο και Η Πεταλούδα ) – Julian Schnabel ( 2007 )

Σε αλλάζει αυτή η ταινία . Σε κάνει να σκεφτείς, να αναθεωρήσεις, να εκτιμήσεις . Και είναι τόσο υπέροχα κινηματογραφημένη η άτιμη . Και όλοι οι ηθοποιοί παίζουν τόσο καλά . Και στο τέλος ο σκηνοθέτης καταφέρνει και δε σε μιζεριάζει καθόλου, δε σε στενοχωρεί . Αντίθετα σε κάνει να θέλεις να ζήσεις περισσότερο και να υμνήσεις τη ζωή . Μεγάλο πράγμα n’est pas ?

 

 

 

 10. El Laberinto del Fauno  ( Ο Λαβύρινθος του Πάνα ) – Guillermo Del Toro ( 2006 )

Ο Πολάνσκι έχει πει ότι κύριος στόχος μιας ταινίας πρέπει να είναι το να σε κάνει να ξεχάσεις ότι βρίσκεσαι μέσα στην αίθουσα . Στην περίπτωση μου ο Ντελ Τόρο με το Λαβύρινθο του το κατάφερε πάρα πολύ καλά . Μαγεία, συμβολισμός και αλληγορία όλα μαζί στο πιο σκοτεινό παραμύθι της δεκαετίας . Άσε που μετά έψαξα για την ιστορία της Ισπανίας . Αυτό πού το πας ?

 

 

 

 9. The Constant Gardener ( Ο Επίμονος Κηπουρός ) – Fernando Meirelles ( 2005 )

Αααα … Εδώ μιλάμε για έναν έρωτα μεγάλο κι εσύ κολλάς σε κάτι πράγματα μικρά . Μιλάω για τον » έρωτα » μου με την Τessa Quayle . Ο πιο αγαπημένος μου γυναικείος χαρακτήρας για αυτή τη δεκαετία . Και η Weisz το άξιζε το Όσκαρ . Πέρα από αυτό όμως και η ( πολύ πολύ αγαπημένη ) ταινία είναι πάρα πολύ ωραία, η μουσική της απίστευτη και η φωτογραφία το ίδιο . Θα μπορούσε να είναι πιο χαμηλά στη λίστα αλλά δικιά μου είναι ( η λίστα ) και ό,τι θέλω την κάνω !

 

 

 

 8. Hable Con Ella – Pedro Almodovar ( 2002 )

Η καλύτερη, κατά τη γνώμη μου, ταινία του Αλμοδοβαρ ( βάλτε όπου θέλετε εσείς τον τόνο ) . Δεν μου αρέσουν όλα τα έργα του αλλά εδώ μεγαλούργησε . Μετέφερε όποια μηνύματα ήθελε μέσω της πιο ανατρεπτικής του ιστορίας . Κι εδώ συγκίνηση και χιούμορ και αγάπη και ανθρωπιά και μοναξιά και, και, και …

 

 

 

 7. Lost In Translation ( Χαμένοι Στη Μετάφραση ) – Sofia Coppola ( 2003 )

Ακόμη προσπαθώ να εξηγήσω γιατί έχω τοποθετήσει αυτή τη μικρή ταινία – διαμάντι τόσο ψηλά στη λίστα μου . Ίσως γιατί έχει μπει μέσα στην καρδιά μου . Ίσως γιατί ο Murray δίνει μια μεγάλη ερμηνεία . Γιατί αντιπροσωπεύει μια σκηνοθετική ματιά τόσο φρέσκια . Γιατί δείχνει τις καταστάσεις στις πραγματικές τους διαστάσεις, δεν παραμυθιάζει . Είναι ειλικρινής, αστεία, γλυκιά . Και γιατί λίγο πολύ, όλοι είμαστε χαμένοι σε μια μετάφραση . Αλλά θα τη βρούμε την άκρη … ( Ρε Τεο θα μας πεις τι της είπε στ’αυτί τελικά ??? Αμαν ! )

 

 

 

 6. Un Long Dimanche de Fiancailles ( Οι Ατελείωτοι Αρραβώνες ) – Jean Pierre Jeunet ( 2004 )

Πείτε ότι εδώ είναι και η θέση της Αμελί γιατί πραγματικά δεν μπορούσα να αποφασίσω ποιά από τις δυο να βάλω . Η Αμελί έχασε, που λέει ο λόγος, γιατί προς τα μισά της με κούρασε και θα την προτιμούσα με μικρότερη διάρκεια ( έτσι γκρινιάζω, την αγαπώ την Αμελί ) . Οι Αρραβώνες όμως, που είναι κι ατελείωτοι … ε ? Σκηνοθεσία, φωτογραφία, κοστούμια, σκηνικά, η εποχή που λατρεύω, μυστήριο, πόλεμος, μοιραία γεγονότα, συμπτώσεις, μεταφυσική, η σπαρακτική ιστορία των στρατιωτών . Υπέροχη ταινία, υπέροχη …

 

 

 

 5. Amores Perros ( Χαμένες Αγάπες ) – Alejandro Gonzalez Inarritu ( 2000 )

Κι εδώ υπήρξε προβληματάκι . Να βάλω τις Αγάπες ή το Βαβέλ ? Επικράτησαν εν τέλει οι Χαμένες Αγάπες ( μπράβο Χαμένες ! ) Έπαθα πλάκα όταν είδα την ταινία . Το υπεραγαπημένο δίδυμο Ιναρίτου – Αριάγα στην πρώτη του συνεργασία . Και η συνταγή τους : τρεις φαινομενικά άσχετες ιστορίες που ξεδιπλώνονται και ταυτόχρονα συνδέονται σταδιακά . Εδώ όμως επιπλέον έχουμε έναν επιπλέον συνδετικό κρίκο, τρομερό εύρημα . Τους σκύλους ! Καταπληκτικό φιλμ, σπουδαίες ερμηνείες και ο αγαπημένος χαρακτήρας του Τσίβο .

 

 

 

 4. Fa Yeung Nin Wa  ( Ερωτική Επιθυμία ) – Wong Kar Wai ( 2000 )

Παράδεισος . Όσο κι αν λένε ότι είναι σούπερ αργή και νανουριστική και βαρετή ( έτσι λένε, αλήθεια ! ) εγώ τη βρίσκω μαγική, τη σκηνοθεσία τρομερή, τη μουσική φανταστική, την αισθητική της υψηλή . Και την είχα δει και πριν χρόνια στην ΕΤ1 αργά το βράδυ κι άντεξα . Άρα ? Εντάξει παιδιά, και το 2046 καλό, χρυσό, αλλά η Ερωτική Επιθυμία είναι αξεπέραστη .

 

 

 

3. 21 Grams( 21 Γραμμάρια ) – Alejandro Gonzalez Inarritu ( 2003 )

21 γραμμάρια, να τ’αφήσω ή να τα τυλίξω για το σπίτι ? Όπως καταλαβαίνετε έχω αρχίσει και τα παίζω . Κι εδώ το αγαπημένο δίδυμο, με τη διαφορά ότι εδώ έχουμε έναν Sean Penn κι Ένας είναι ο Sean Penn (σας είπα ότι και το  Hunger ήταν υποψήφιο για τη λίστα ? ) . Η ιστορία είναι μια αυτή τη φορά αλλά αριστοτεχνικά κομμένη στα τρία, στα τέσσερα, στα χίλια δεκατέσσερα . Σπαζοκεφαλιά κανονική, διανθισμένη από εξαιρετικές ερμηνείες, σκοτεινή ατμόσφαιρα, μαύρη φωτογραφία . Είναι αυτό το αγαπημένο που λέει ο Ιnarritu : η ζωή σου μπορεί ν’αλλάξει εντελώς μέσα σε δευτερόλεπτα αλλά δυστυχώς δεν ξέρεις το πότε .

 

 

 

 2. Eternal Sunshine Of The Spoteless Mind ( Η Αιώνια Λιακάδα Ενός Καθαρού Μυαλού ) – Michel Gondry ( 2004 )

Τί περιμένατε δηλαδή ? Αδυναμίες είναι αυτές . Εδώ έχουμε τον εγκέφαλο του Charlie Caufman σε μεγάλα κέφια, την ονειρώδη σκηνοθεσία του Gondry και την καλύτερη και πρωτότυπη ιστορία αγάπης για τα ’00s μέχρι στιγμής . Και πρώτη την έβαζα άμα λάχει ( θα αρχίσουν να λαλούν τα κοκκόρια σε λίγο ) . Αμ, το ηθικόν δίδαγμα ? Όσο και να προσπαθείς, το πεπρωμένο κλπ κλπ . Φιλί .

 

 

 

 1. Οldboy – Chan-wook Park ( 2003 )

Τέτοια ταινία δεν έχω ματαδεί . Και δεν είναι κι από εκείνες που μπορούν να επαναληφθούν . Δέος, τρόμος, σπαραγμός . Θα μπορούσα να αρχίσω να γράφω για αρχαίες τραγωδίες που παρουσιάζονται σαν video game, για σκηνές πανέμορφες και αποκρουστικές κι άλλα πολλά . Δεν το κάνω γιατί ήρθε η ώρα να πάω για ύπνο κι εσείς να ξυπνήσετε και να διαβάσετε τη λίστα . Έτυχε να τη βάλω πρώτη . Έτσι μου φαίνεται τώρα …

 

 

 

 

 

 

Advertisements

58 Comments

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 21, 2009 at 06:46
    • Permalink

    Το πρώτο σχόλιο είναι :
    Είσαι για δέσιμο που γράφεις 5+30 τα ξημερώματα; Τι δουλειά ακριβώς κάνεις; Είναι στάχτη στα μάτια που μας το παίζεις κουλτουριάρα ενώ στην πραγματικότητα είσαι μια κοπέλα της νύχτας ( ή ακόμα καλύτερο είσαι μια κουλτουριάρα κοπέλα της νύχτας; ).
    Εκτός από δύο ταινίες που μπορώ να σκοτώσω για τις ώρες που έχασα βλέποντάς τις (θα επανέλθω όμως αργότερα γιατί μόλις είδα πως είναι 6+30 τα ξημερώματα και εκ των πραγμάτων είμαι και εγώ άνθρωπος της νύχτας ή μοιράζω τον πάγο στην γειτονιά μου) και 5 που δεν έχω δει όλες οι άλλες είναι μέσα στο μυαλό μου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

  1. Chapeaux!!!

    Δεν έχω δει το Oldboy και την ερωτική επιθυμία.Απέφυγα να δω το Λαβύρινθο του Πάνα, γιατί είμαι φοβιτσιάρα. 😳
    Ταινία την ταινία συμφωνούσα μαζί σου όλο και πιο πολύ, αν και την «21 γραμμάρια» όταν την πρωτοείδα ήμουν χάλια και δεν μπόρεσα αν τη δω ως το τέλος! Έφταιγα εγώ! 😉
    Τις Ώρες τις ε΄χω δει 3 φορές σε διάφορες χρονικές στιγμές. 😉

    Υ.γ. Τι θα ΄λεγες για μια top20 λίστα με σάουντρακ? :mrgreen:

  2. συμφωνώ περισσότερο με τη δική σου λίστα από ό,τι με του Τεό -λογικόν.

    Άμα κάνω τη λίστα μου, θα αναλάβεις να την εικογραφήσεις? 🙂

  3. Φτιάχνω τη δική μου λίστα, εκ του προχείρου και νοερώς [και πού να θυμηθώ τι έχω δει δλδ;], ακολούθως βλέπω του όμορφου τέρατος τη λίστα κι αλλάζω κανα δυο από τη δική μου, προχωρώ στη λίστα σου και τσουπ! πάρε αλλα δυο έξω. Αν ανέβει και τρίτη λίστα προσεχώς θα με έχω αντιπαθήσει για κριτική επιτροπή εβδομης τέχνης και θα με στείλω σε καλλιστεία σκύλων [όχι να συμμετάσχω!να κρίνω, υποθέτω]

    Για την ταμπακέρα: Α, το 2046 νομίζω είναι η απόλυτη ταινία για τον έρωτα. Γιατί δίνει ακριβώς τη διάσταση του χρόνου, ακριβώς επειδή ο έρωτας -όσο κρατήσει- είναι άχρονος. Aλλά ετσι κι αλλιώς η Ερωτική επιθυμία είναι η αρχή του 2046, για πολλούς λόγους.

    Τις Ωρες τις κρατώ και γώ στην εικοσάδα μου, [και για το πώς ένα φιλί μπορεί να μεταγγίζει ζωή], όπως και το OLDBOY.

    Χειροφιλω

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 22, 2009 at 01:09
    • Permalink

    Καλησπέρα Άουρα! Τρεις μόνο από τις ταινίες της λίστας σου ξέρω (Αλμοδοντοβαρ, Κοπολα και το τουρκικο-γερμανικό φιλμ). Συμφωνώ και για τις τρεις ότι είναι πολύ καλές. Ιδίως το τελευταίο Gegen die Wand, το είδα δύο φορές απανωτές. Συμφωνώ ότι το τέλος γίνεται λίγο μελό, καλύτερα όμως που δεν έχει χάπι έντ και δεν ξανασμίγουν, θα ήταν ακόμα χειρότερα. Αλμοντοβαρ μ΄αρέσουν όλες του οι ταινίες. Για την Κόπολα έχουμε ξανασυζητήσει.
    Καληνύχτα (λέω να κάνω λίγο κούρα ύπνου ;-)).

  4. Είναι πιο κοντά στα γούστα μου η δική σου λίστα παρά του Τέο (Τέο δε μου παρεξηγήθηκες ε;).

    Τελικά το Before the Devil knows you’re Dead άφησε και άλλον άνθρωπο να το σκέφτεται μετά το τέλος της ταινίας…

    +21 γραμμάρια
    +Αιώνια λιακάδα
    +λαβύρινθος (το ξανάπα)

    Το oldboy οι φίλοι μου το χουν πολύ πολύ ψηλά στη λίστα τους, δεν το έχω δει όμως γιατί έχω μεγάλη φοβία με σύριγκες, και απ’ ότι μου ‘χουν πει έχει πολλές τέτοιες σκηνές μέσα. Κάποια στιγμή θα το επιχειρήσω πάντως…

  5. Αν μιλάω λίγο σουαχίλι στο παραπάνω σχόλιο είναι…. η ώρα δύσκολη (01:49), και πάω για ύπνο! 😀

  6. Φίλοι μου, οι λίστες είναι προσωπικές, είναι υποκειμενικές και επομένως δεν τίθεται θέμα σύγκρισης . Η τελική λίστα θα προκύψει από τους Seagazing μετά την καταμέτρηση των ψήφων . Μέχρι τώρα υπάρχουν 75 συμμετοχές και έχω μεγάλη περιέργεια για το αποτέλεσμα … 😀

    ———————

    Τεοκαφ @

    Είμαι για δέσιμο ( έχω και μάρτυρες που μπορούν να το επιβεβαιώσουν ) . Τη λέξη κουλτουριάρης/ρα έχω πάψει να τη χρησιμοποιώ εδώ και 5-6 χρόνια όταν εγκατέλειψα την προσπάθεια ν’αποδεχτώ τον ορισμό που της δίνουν οι πολλοί .

    Χααα χαα ! Τί είμαι ? Πως λέμε Belle De Jour ? Κάτι σαν Belle De Nuit ? Καλό . Λες ? Χμμ …

    Σου χρωστάω μια απάντηση για την Κορδέλα, δεν το ξεχνώ 😉
    και περιμένω τα επομένα σχόλια σου ( κατάλαβα για ποιες δύο ταινίες λες ).

    ———–

    Απαντήσεις στα υπόλοιπα σχόλια των δυο τελευταίων ποστ αργότερα . 😦

    Με περιμένει μια ιδιαίτερα δύσκολη εβδομάδα και πρέπει να προετοιμαστώ 😉

  7. Δεν έχω δει μόνο δύο. Του Ακίν που δυστυχώς μου έχει ξεφυγει και τους αρραβώνες που δεν με τραβάνε.
    Θυμάσαι που μου είπες ότι οι λίστες θα έχουν πολλά κοινά; τελικά είναι τόσες πολλές οι καλές ταινίες που δεν θα είναι έτσι. Για παράδειγμα οι δικές μας λίστες θα έχουν 5-6 κοινές… χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχεις 14-15 ταινιάρες στη λίστα σου.
    Ναι οι λίστες αλλάζουν, τον άλλο μήνα μπορεί να είναι διαφορετική. Και φυσικά έχει απόλυτο δίκιο ο Conenberg.
    Και κάτι άλλο από το προηγούμενο post: το 3456732 είναι το τηλ του γιατρού;

  8. Συκοτόπουλο, με όλο το σέβας, το 2046 ήταν μια από τις μεγαλύτερες π@π@ριές που έχω δει ποτέ μου -με ωραία εφφέ και καλούτσικη φωτογραφία, αλλά ως εκεί. Δηθενιά ολκής! Καλύτερο κι από βαλεριάνα!

    Τζίζους κράιστ!

    Άουρα, εγώ θα τη στείλω τη λίστα. Με πείσμωεσε το κοτόπουλο!

  9. @ Κουταβι

    Σιγα, καλο μου! Με πήραν τα σκάγια. 😆

    Κοιτά γιατί θεωρώ την εν λόγω ταινία υπέροχη [θα σε τσαντίσω κι άλλο: την θεωρώ και από τις καλύτερες ταινίες για τον έρωτα]:
    Καταπιάνεται με το πολυ σημαντικό και δυσερεύνητο χώρο της μνημης. Μια πορεία στο χρόνο, αυτό ειναι η ταινία, με διαρκως κινήσεις μπρος πίσω. Ενα τραίνο που πηγαίνει σε ένα χρονικό σταθμό [η μνήμη έχει να κάνει τόσο λίγο πια με τη χωρική διάσταση] κι ένας συγγραφέας που καταγράφει τις ερωτικές του αναμνήσεις. Ο Καρ Γουάι δίνει μια αλληλουχία εικόνων και χρόνων που δείχνουν πόσο ρευστό και ζωντανό πράγμα είναι αυτό που καλούμε παρελθόν, πώς υπεισέρχεται το μέλλον σε αυτό και το αλλάζει [αντί του ανάποδου, που θεωρείται και ευρέως παραδεκτό]. Είναι μια μνήμη διαρκώς διαχειρίσιμη, σαν κουτάκια που εμπεριέχουν το ένα το άλλο. Και το κυριότερο εύρημα: μια κατάσταση που μετακινείται μεταξύ γεγονότος, φαντασίας και ονείρου. Να τι είναι ο έρωτας, να και τι απομενει να είναι η μνημη του. Κι αυτό που απομένει δεν είναι ευκολο. Πόσω μάλλον όταν το αναψηλαφείς.

    Ο Καρ Γουάι το δείχνει με πρωτότυπες γωνίες λήψης, με καλό μοντάζ [κι ας μην τον ικανοποίησε κι ας το δουλευε μεχρι την ώρα των Καννών], με μια σειρά απο κλειστοφοβικά σχεδόν πλάνα, κοντινά τις περισσότερες φορές, με δωμάτια όπου οι ανθρωποι μισοφαίνονται, σαν ο παρατηρητής της μνημης δεν έχει πια καλή ορατότητα.
    Κι επίσης δίνει καθαρα το ερώτημα: επιτέλους τι είναι η μνημη αν δεν ειναι η μοναξιά της παρατήρησης προς τα πίσω.

    Κι όλα αυτά με μια εξοχη εικαστική τεχνική. Και μουσική.

    Υπέροχη η Γκονγκ Λι κι ο Τονι Λεουνγκ
    ……….

    Α, στο καλο σου, παλιογκριφόν, με σύγχυσες βραδιάτικα!
    Α, απόψε κιόλας θα την ξαναδώ!

    Ψιτ, κουτάβι.. χοπ! να το μπαλάκι!

    [κρατώ φυσικά και μια μικρη επιφύλαξη, να είναι η μνημη μου είναι μια π@π@ρ@ κι εγω να είμαι για τα πανηγύρια… ]

  10. αν απο τη λιστα του μπαρμπα δεν ειδα 4 απο τη δικη σου ειναι διπλασιες.
    τι γινεται εδω; [μαλλον φταιει που για μια μεγαλη περιοδο ειχα κοψει αρκετα το σινεμα και συνηθιζα να βλεπω επανειλημμενα ταινιες που μου αρεσαν πολυ]

  11. **************

    Ρενάτα @
    Τώρα που ξανακοιτώ τη λίστα σκέφτομαι ότι πάλι θα την άλλαζα αλλά αρνούμαι να μου σπάσω τα νεύρα ( το κάνουν άλλοι αυτό, αρκεί ). Επίσης διαπίστωσα ότι πολλές από τις ταινίες που διάλεξα έχουν αρκετές σκληρές και βίαιες σκηνές για γερά στομάχια . Το OLDBOY ας πούμε έχει μπόλικες, αλλά πρέπει να τις αντέξεις γιατί αξίζει να δεις την ταινία . Και το Λαβύρινθο νομίζω ότι θα τον βγάλεις πέρα, γιατί κι εγώ είμαι φοβιτσιάρα ( γι’αυτό δεν έχω δει το » Οι Άλλοι » ) και δε φοβήθηκα καθόλου . Είναι μαγική ταινία και πολύ συγκινητική .

    Την Ερωτική Επιθυμία προγραμμάτισε τη . Μόνο να μη νυστάζεις εκείνη τη μέρα ! 😉
    Τα Γραμμάρια δε, όταν θα έχεις πολλήηηη όρεξη και το μυαλό συγκεντρωμένο ( μπουρδουκλώνεσαι εύκολα με την ταινία, το ξέρεις εξάλλου ).

    Έχεις δει τις Ώρες 3 φορές ???? 😯
    Βραβείο στη Ρενάτα από μένα !!!

    Σ’ευχαριστώ πολύ – πολύ που σου άρεσε η λίστα ! 🙂

  12. ******************

    Krotkaya @
    Θα φτιάξεις λίστα ??? Γιούπι ! 😀

    Με μεγάλη μου χαρά να βρω φωτογραφίες, θέλω μόνο μια διευκρίνιση .
    Θα τη φιλοξενήσω ως επίσημη συμμετοχή στην ψηφοφορία των Seagazing ή θα τη στείλεις για να κάνουμε κουβεντούλα ?
    Αν ισχύει το πρώτο, καλό είναι να δηλώσεις συμμετοχή με σχόλιο στο ποστ του μπλογκ τους
    http://seagazing.blogspot.com/2009/11/20.html
    διαφορετικά, από μένα … no problem !

    ***************

    Sikofagos @

    Δεν έχω καταλάβει καλέ μου Συκ … Απορρίπτεις ταινίες, κόβεις – ράβεις τη λίστα στο μυαλό σου, κάνεις κριτική ? Λίγο μπερδεμένα τα διαβάζω, δε φταις εσύ, εγώ έχω μια σύγχυση από την έλλειψη καλού ύπνου .

    Βοήθα Συκοφάγε ! Μίλα με ονόματα και ντοκουμέντα, χωρίς περιστροφές !! Αυξάνεις την περιέργεια μου και δε σε συμφέρει … 😈
    Ποιές ταινίες αυτής της δεκαετίας προτιμάς ?

  13. *******************

    αγκνιρα @

    Σου προτείνω ανεπιφύλακτα οποιαδήποτε ταινία της λίστας μου, θα περάσεις τέλεια !
    ( για τη Συνεκδοχή έχω ένα μικρό ενδοιασμό μόνο, είναι πολύ ιδιαίτερη ταινία, μμμ, ίσως και το Θα Χυθεί Αίμα γιατί δε γνωρίζω ακριβώς τα γούστα σου )

    Μα εννοείται ότι κι εγώ δεν περίμενα να ξανασμίξουν στο τέλος στο Μαζί Ποτέ και συμφωνώ, καλύτερα έτσι .
    Απλά από τη στιγμή που η ηρωίδα πατάει πόδι στην Κων/πολη το πράγμα γίνεται πολύ μελούρα, πολύ «βασιλάκης καϊλας» και απογοητεύθηκα λιγουλάκι . Σα σύνολο όμως, καταπληκτική ταινία .

    Ααα, θα κάνω κι εγώ κούρα ύπνου ! Από αύριο όμως . Φιλί 😉

    ***************************

    Κωστής @

    Κωστή μου χαίρομαι που συμφωνούμε στις ταινίες και ακόμη περισσότερο που για την ηλικία σου έχεις δει, μου φαίνεται, αρκετούτσικες . Εύγε άξιο τέκνο ! 😀

    Άξιο τέκνο ? Όχι, αν δε δεις το OLDBOY ! Μακάρι να είχε μόνο σύριγγες η ταινία Κωστή … Είναι όμως φοβερή . Να τη δεις και στις επίμαχες σκηνές να κλείνεις τα μάτια ! Ορίστε μας ! 👿 😆

  14. **************

    zamuc @

    Ζαμούκι μου, ζαμούκι μου, γύρισες από τη Σαλονίκη και το Φεστιβάλ ??? Καλωσόρισες και περιμένω τη λίστα σου με μεγάλο ενδιαφέρον ! 😀

    Ο Κρόνενμπεργκ τα είπε ΟΛΑ με τη δήλωση του και αν την έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας, ξεκαθαρίζει το τοπίο και μπορούμε να είμαστε σε θέση σεβόμαστε τις γνώμες των άλλων .

    Ξεκαθάρισα από την αρχή ότι δεν έχω δει όλες τις ταινίες της δεκαετίας . Έχω χάσει μάλιστα κάποιες πολύ σημαντικές . Κοιτάζοντας όμως τις λίστες των άλλων έφτιαξα μια πολύ ωραία » προσεχώς-λίστα » και θα » επανορθώσω » . Χρήσιμη η ψηφοφορία λοιπόν .
    Θα περάσεις καλά με τον Ακίν, ειδικά στο πρώτο μέρος της ταινίας . Οι Αρραβώνες δεν είναι τόσο ρομαντικοί όσο δείχνουν . Για μένα έχουν σαν κεντρικό θέμα τη φιλία και την αλληλοβοήθεια μεταξύ των ανθρώπων . Όποτε σού’ρθει, δές την ! 😉

    P.S. To τηλέφωνο του γιατρούλη μου δεν το δίνω ! Είναι δικός μου, δικός μου, δικός μου !! 👿
    (ειδικά μετά την ήττα με την Καβάλα πρέπει να τον δω οπωσδήποτε . αχχχχ … )

    **********************

    Συκ + Κροτ @
    Ωραίο το 2046 καλέ !!! Προς το τέλος με κούρασε όμως …
    Η μουσική του πάντως αξεπέραστη ( μέχρι όμως που την πήρε ο Παπακαλιάτης και την ξέσκισε μουα χα χα χααα )

    Συκοφάγε τέτοια ποιητική ανάλυση ταινίας, ούτε ο Δανίκας !
    Εντυπωσιάζομαι .

    Αγαπώ Κροτ . Αγαπώ Συκοφάγο . Αγαπώ να τους διαβάζω να «τσακώνονται» !

    ******************

    Μούργος @

    Καλά Μούργε, εντάξει …

    Όταν ο άνθρωπος τρώει το χρόνο του φωτογραφίζοντας καυκαλήθρες και πασχαλίτσες που συνουσιάζονται, που να βρει χρόνο να δει και ταινίες ?? Εμ !

    Δλδ έβλεπες 3-4 ταινίες, μετά τις ξανάβλεπες και μετά τις ξανάβλεπες ? Προφανώς θα έχεις μάθει τα » Τσακάλια » απ’έξω κι ανακατωτά ! 😈

    ( χωρίς πλάκα κι εγώ το 2009 έχασα πολλές ταινίες και καθόλου δε μου αρέσει αυτό 😦
    Θα βρούμε το χρόνο, άμα θέλουμε )

  15. Βλογοδέσποινα

    Μα είναι μέρες που τελείωσε το τραγούδι κι εγω ακόμη αρμενίζω; Πώς γράφω έτσι; Μήδε εγώ βγάζω τι έγραψα [πάει να πει πως ξέχασα κι από πού αντέγραψα, να προστρέξω να δω και το υπόλοιπο κείμενο, μπας και καταλάβω]

    Το λοιπόν, με τα κόψε ράψε εννοούσα αυτό ακριβώς που είπες και συ, ότι δλδ οι λίστες μας είναι δυναμικές, κι αλλάζουν αφου με ευκαιρία αλλες λίστες ερχονται ταινίες που ίσως ξεχασαμε να υπολογίσουμε. Αλλωστε, όντως έκαμα μια πρόχειρη λίστα με τις ταινίες της δεκαετίας και …χάθηκα. θέλει δουλειά, όχι αστεία.

    Ωστόσο, να πω πως μαζί με τις Ωρες, το 2046 και Οldboy [που εχω αναφέρει ήδη], αγαπημένες είναι και ο Woodsman [για την εξαιρετική ερμηνεία του Μπέικον, και την ανάγκη να λυτρωθείς ενω διχάζεσαι], το Μυστικό του Brokeback Mountain [γιατί δειχνει καθαρά ποσους δρόμους έχει η αναγκη, και επειδή με επεισε πως ο ερωτας ειναι υπόθεση μεταξύ ανθρώπων, όχι μεταξύ φύλων], Γραμματα από το Ιwo Jima [γιατί ο Ιστγουντ είναι και μεγάλος σκηνοθέτης, που εκανε μια μη αμερικανική ταινία για το τι σημαίνει θαρρος και παληκαριά, ενω η εκδοχή της αλήθειας διερευνάται], το Traffic [η πιο σφαιρική ταινια για τα ναρκωτικά], Οι Κουκλες, του Κιτάνο [η πιο μινιμαλ ποιητική ταινία για τον ερωτα].
    Να αυτές μου έρχονται στο μυαλό σαν βασικές.

    Κοιτα ρε που τελικά κατσικώθηκα στο ποστ… [χμ.. ήταν να μη γυρίσω από τις διακοπες….]

    καλο ξημερωμα, καλη κυρά.

  16. Εξαιρετική η επιλογή των ταινιών.Οι επιμέρους αντιρρήσεις που μπορεί να έχω για κάποιες από αυτές μου δείχνουν το πόσο υποκειμενική τέχνη είναι ο κινηματογράφος και για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνουν το λεχθέν από τον μεγάλο Μπόγκι στο «Γεράκι της Μάλτας»,«the stuff that dreams are made of…».

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 23, 2009 at 20:17
    • Permalink

    @ Συκοφάγο: Για πες τι σημαίνει η αλήθεια διερευνάται Συκοφάγε για τα γράμματα στην Ιβο Ζίμα.

    Να πω λοιπόν μερικά πράγματα για την αδερφή ψυχή (όπως εξελίσσεται το πράγμα) τον Συκοφάγο και δεν θα μιλήσω για το τι του αρέσει αλλά το γιατί του αρέσει.
    Γενικά συμφωνώ σε όλα για τους λόγους που σ αρέσουν αγαπητέ Συκοφάγε.

    Σε κράζω όμως χοντρά ΧΟΝΤΡΑ για το Μπροκμπακ κλπ που σου άρεσε αλλά συμφωνώ για τον λόγο που σου άρεσε. Το μόνο που είπα όταν βγήκα απ το σινεμά ήταν αυτό που λες και συ και το ότι έδειχνε αρσενικούς με αρσενικούς ( κοίτα να δεις που θηλυκά με θηλυκά δεν με χαλάνε καθόλου) και δεν είχα πρόβλημα. Απ την άλλη όμως έκραξα το παγκόσμιο αδερφάτο που μια ταινία που θα πέρναγε παντελώς απαρατήρητη την πήγε για όσκαρ ( με αναφορές του τύπου κάθε 10ετία γίνεται ένα φοβερό γουέστερν Η άγρια συμμορία, Οι ασυγχώρητοι και τώρα το Μπρόκμπακ κλπ σε σημείο που ετοιμαζόμουν να ψάξω να βρω τον Βαλιάνάτο και δίκην νέου Κούγια να τον σαπίσω στο ξύλο σαν ένδειξη συμβολισμού)

    Σε ασπάζομαι συντροφικά ( εύχομαι να μην είναι εδώ γύρω ο Φάρος και το παρεξηγήσει) για τις Κούκλες του Κιτάνο. Δεν μπορούσες να τα γράψεις καλύτερα. Εγώ θα πρόσθετα απλά την λέξη απόλυτο πριν από το έρωτα.

    Το 2046 δεν το έχω δει και απλά θα πω πως θα το δω για να δω αν έχει δίκιο η Κροτ ή ο Συκοφάγος η μουσική όμως είναι άριστη.

  17. Συκοτόπουλο, καλά όλα αυτά, αλλά σινεμά δεν είναι ο κάθε σκηνοθέτης να αποτυπώνει τις εμμονές και τα απωθημένα του στα καρέ -πρέπει να παει και λίγο παραπέρα, να το προχωρήσει το πράγμα. Εγώ ειλικρινά κόντεψα να αποκοιμηθώ! Ευτυχώς που δε ροχαλίζω, θα με είχαν πετάξει έξω από το σινεμά.
    Πες μου τώρα πως σου άρεσαν και τα Κόκκινα φανάρια, να πάθω εγκεφαλικό!

    Άουρα, πήγα στο site και δεν κατάλαβα τι πρέπει να κάνω. Θα κάνω λοιπόν τη λίστα μου, θα στη στείλω και την κάνεις ό,τι σου αρέσει, ναι?
    Πρέπει να εξηγούμε και γιατί;

  18. κροτ, οχι μονο να εξηγεις το γιατι, αλλα και που την ειδες, με τι παρεα, αν μετα πηγες για φαγητο, αν την σκεφτοσουν μερες μετα, αν, ποσο, και πως σε επηρεασε, αν ξεπερασε τις προσδοκιες σου κ.ο.κ.
    [προσπαθουμε να δωσουμε μια -ακομη πιο-προσωπικη νοτα στη λιστα και οσο ναναι αυτες οι μικρες λεπτομεριες βοηθανε]

  19. Μούργε, εννοείται πως πήγα για φαγητό ή ποτό, εννοείται πως μια ταινάι συζητιέται καλύτερα γύρω από ένα ποτήρι μπίρα ή ένα πιάτο κρέας! Μα τι αφελής που είσαι!

  20. @ κραχτη Τεοκαφ

    [συγνωμη για την αργοπορία, αλλα δεν έπαιρνε μπρος ο μετασχηματιστής στο κεφάλι. ελπίζω να μη με αφήσει στη μέση τωρα καθώς σου γράφω]

    @»ενώ η εκδοχή της αλήθειας διερευνάται»

    ο Ηστγουντ συλλαμβάνει την ιδέα να γυρίσει δυο ταινίες για το Ιβο Τζίμα [η αλλη θυμίζω ήταν «Οι Σημαιες των Προγόνων μας»] για να δείξει με αυτό τον τρόπο πως η ιστορική αλήθεια δεν ειναι μία και μόνη, αλλά στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι σαν κέρμα που έχει δύο όψεις. Κι ενώ ακόμη και μόνο με την αμερικανική εκδοχή της ιστορίας προκύπτει η σχετικότητα της πραγματικότητας, εκείνος προχωρεί και στα «Γραμματα». Όπου η προσέγγιση αλλά και η εκτύλιξη των γεγονότων αφίστανται της επίσημης εκδοχής.

    Ευχαριστώ για την προσθήκη του απόλυτου στον έρωτα περι «Κουκλων».Καίριος!

    Νομίζω πως ο Φάρος δεν θα σε παρεξηγήσει, ελπίζω όμως το συντροφικά μα μην το εννοείς όπως το εννοούσε ο Χονεκερ κι ο Μπρεζνιεφ. Γιατί τότε θα σε κράξω εγώ! [άσε που με τέτοια φρυδια που εχεις μου φέρνεις πιο πολύ σε Χρουτσώφ!]

    Άβε Τεο! Οι κεκραγμένοι σε χαιρετούν!

    @ Κουταβι

    Το εγκεφαλικό, παλιογκριφόν, δεν θα το παθεις επειδή μου αρεσουν τα Σηκωσε τα Κόκκινα Φαναρια, [ναι μου αρέσουν, μα ελπίζω να μην εννοείς την ελληνική ταινία «Τα Κόκκινα Φανάρια», τότε θα παθω εγώ εγκεφαλικο], αλλά αν σου γράψω το γιατί μου αρέσουν! Όμως, δεν θα το κανω. Άντιθετα θα σου κάνω ενα επί τόπου κρασ τεστ λέγοντας σου πως με αρέζουν επίσης το «Αντίο Παλλακίδα μου», η Εαρινή Συναξη Αγροφυλάκων» και η «Κιβωτός» του Σοκούροφ [αυτή δεν ειναι ερωτική ταινία, αλλά σίγουρα μια ταχυπαλμία θα σου έρχεται αυτήν την ώρα αμα τω ακουσματι]

    υ.γ. Γκριφόν… ψιτ! ετσι κι αρχισω να ταξιδευω, μπορεί και να σε πετύχω, δεν ξερεις ποτε…

    Φειδου λόγων…

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 25, 2009 at 20:55
    • Permalink

    @ Συκοφάγο:
    Λοιπόν άκου μια ιστορία για την Ιβο Ζίμα. Όταν διάβασα πως ο Κλιντ ( έχω μεγάλη πώρωση όπως θα έχεις καταλάβει με τον εν λόγω) γυρίζει τις σημαίες των προγόνων τους, διάβαζα εκείνη την εποχή ( εντελώς τυχαία) την Ιστορία του Β παγκόσμιου πόλεμου του Ρ Καρτιέ. Σ αυτήν λοιπόν ο Κουριμπαγιάσι αναφέρετε χωρίς περιστροφές σαν ήρωας. Δύσκολα θα δεις τέτοια αναφορά των νικητών για τους νικημένους. Έψαξα και βρήκα πως είχε δίκιο ( εξ άλλου είναι σημείο αναφοράς ούτως ή άλλως η Ιστορία του Ρ Καρτιέ). Σκέφτηκα λοιπόν πως είναι αδύνατο ο Κλίντ να μην δει πως στην πιο ένδοξη στιγμή του Αμερικάνικου στρατού υπήρχε ταυτόχρονα και μια άλλη το ίδιο ένδοξη για τον ηττημένο. Και έτσι έγινε. Στην μέση των γυρισμάτων από τις σημαίες των προγόνων, διαπίστωσε αυτό που είχα διαπιστώσει και εγώ ( Δεν ξεκίνησε έχοντας στο μυαλό του να κάνει και τις δύο αυτό είναι γεγονός, αλλά το βρήκε στην πορεία και ανέθεσε να του κάνει το σενάριο ο Χάγκις, τίποτε δεν υπήρχει πριν) . Έτσι πήρε την δύσκολη αλλά απόλυτα σωστή ( με το ποιος είναι φυσικά σαν άνθρωπος ο Κλιντ) απόφαση. Να γυρίσει δύο εκδοχές του ίδιου πράγματος. Η μάλλον μια εκδοχή από δύο πλευρές. Ακόμα αποφάσισε να βγουν τα δύο έργα με διαφορά μιας βδομάδας στην Αμερική ( που μην ξεχνάμε πως για τις ΗΠΑ η συγκεκριμένη μάχη είναι ταμπού μια και ήταν η αιματηρότερη αλλά και απ τις ηρωικότερες του ΒΠΠ, είναι σαν να γυρίζαμε εμείς μια ταινία για την μάχη στα Δερβενάκια και γυρίζαμε και μια εκδοχή με τα μάτια του Δράμαλη).

    Όχι επ ουδενί το συντροφικός να σημαίνει αυτό μεταξύ Χόνεκερ και Μπρέζνιεφ , αν και το γλωσσόφιλο που ανταλλάσσουν μου θυμίζει αυτό μεταξύ του Εννις ( Λετσερ) και του Τζακ (Γκιλενχαλ).

    Συγνώμη για το τελευταίο σχόλιο Άουρα γιατί το πόστ σου κινδυνεύει να γίνει στόχος νταρτ που θα ρίχνουν αγανακτισμένοι χαρούμενοι πολίτες της πρώην ΕΣΣΔ.

  21. *************
    Συκοφάγος @

    Τις Κούκλες δεν τις έχω δει . Άλλη μια προσθήκη στη λίστα των «προσεχώς » . Τιν ! ( ήχος προσθήκης ) 🙂

    Τα Γράμματα, το είπα, έχασαν παρατρίχα μια θέση στη λίστα . Το έχω ήδη μετανοιώσει …
    Και να κατσικωθείς, δεν έχω κανένα πρόβλημα . Κάνεις την απουσία μου μη αισθητή ( πρέφα δεν πήραν ) 😉

    *******************************

    Librofilo @

    Καλωσήρθες !

    Αλίμονο αν συμφωνούσαμε . Και, από τα σχόλια που έχουν μαζευτεί εδώ μέσα αυτό φαίνεται . Ότι είναι ωραίο να διαφωνείς . Κάτι καλό θα προκύψει . Πρόσθεσε και » διασκεδαστικό » για το συγκεκριμένο ποστ .

    Εξαιρετική επιλογή ? Ευχαριστώ πάαρα πολύ + κοκκίνισμα .

    Ο κος Μπογκαρτ έχει δίκιο ( ή μάλλον ο σεναριογράφος ). Εμένα πάντως ο κινηματογράφος με έχει βοηθήσει στο να βλέπω πολύ πιο όμορφα όνειρα !

    Καλή σου μέρα 🙂

    *************************

    Τεοκαφ @

    Το Μπρόμπακ μου άρεσε πολύ όταν το είχα δει αλλά ξέφτισε μέσα μου γρήγορα . Και straight ν’αφορούσε ήταν αρκετά καταθλιπτικό για μένα . Κρατάω τα όμορφα τοπία και τη μουσική ( είμαι φαν του Σανταολάγια ).

    Αμάν αυτές οι Κούκλες . Πού θα τις πετύχω βρε παιδιά ? Σε dvd υπάρχουν ?

    Η ιστορία που αναφέρεις για τα γράμματα υπάρχει στα extras του dvd του Iwo Jima και την αφηγείται πολύ ωραία ο Κλιντ . Σ’ευχαριστώ που τη θυμήθηκες .

  22. Krotkaya + Sikofagos @

    Συνεχίστε έτσι . Τα πάτε πολύ καλά .

    Ο Μούργος τι θέλει και πέταγεται ωσάν ***** ήθελα νά’ξερα !

    Κροτ, στείλε τη λίστα . Θα είμαι εκτός δουλειάς για αρκετές μέρες και θα έχω το χρόνο να ασχοληθώ . Η σύνδεση μου αυτόν τον καιρό δεν είναι πολύ καλή αλλά νομίζω ότι θα τα καταφέρω . Γράφεις ό,τι θες, τους τίτλους των ταινιών σκέτους ή μαζί με σχόλια ( για να προλάβεις σχόλια από άλλους ) . 😉

    Η ιδέα του μουργόσκυλου δεν είναι κακή αλλά απαιτεί μνήμη ελέφαντα ( εξαιρούνται νύχτες βαρυστομαχιάσματος που προφανώς μένουν αξέχαστες ).

    Αναμένω .

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 26, 2009 at 07:04
    • Permalink

    @ Aura:
    Πόσο καραγκιόζης είμαι που τα έξτρα δεν τα βλέπω ποτέ. Την ιστορία την ξέρω από την ειδησεογραφία της εποχής και από την παρακολούθηση, μέσω IMDB, του έργου του Κλιντ. Να σκεφτείς πρόσφατα ανανέωσα τα DVD του νονού ( η νέα έκδοση είναι φοβερή) και μόνο όταν τα δάνεισα σε ένα φίλο και μου είπε πως τα εξτρα είναι πολύ καλά, κάθισα και τα είδα ( θα το πίστευε κανείς πως ο Κόπολα πάτησε πόδι να παίξει ο Αλ Πατσίνο γιατί κανένας δεν το ήθελε; )

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 26, 2009 at 07:07
    • Permalink

    Οι κούκλες κυκλοφορούν σε DVD ευρέως ( δεν ξέρω στα βίντεο κλαμπ αλλά στα μαγαζιά σίγουρα και μάλιστα έναντι πινακίου φακής).

  23. Α, όλα κι όλα ! Ένα trivia freak σαν την αφεντιά μου δεν παραλείπει ποτέ τα extras . Τρελλαίνομαι για Making Of κλπ .

    Πολλές πληροφορίες στο IMDB προέρχονται από τα extras οπότε το ίδιο είναι . Για το ρόλο του Πατσίνο νομίζω ότι οι παραγωγοί ήθελαν τον Ρεντφορντ κι έναν άλλο που δε θυμάμαι αλλά ναι, ο Φράνσις επέβαλε τον Αλ .

    Τις Κούκλες θα τις ψάξω αλλά μάλλον τον άλλο μήνα, τώρα δεν μπορώ . Καλή και όμορφη μέρα !! 🙂

  24. @ Βλογοδέσποινα

    ποτέ η κυρά του βλογ δεν ειναι απούσα. έχει φροντίσει πρωτα την ατμόσφαιρα, έχει κάμει τους φίλους την να νιωθουν άνετα στις αναρτήσεις της, προσανατολίζει ευγενικά τους χαχολους [καλη ωρα η αφεντιά μου], είναι ανεκτική και προσχαρης.

    η πιο αισθητή παρουσία ειναι η υπαινικτική.

    από την [κατσικομένη] πλευρά μου, ευχαριστώ.

    υ.γ. επιβεβαιώνω τον Τεο, οι κουκλες κυκλοφορούν σε τιμή αστεια [εγώ την πήρα στα 8 ευρώ]

    @ κραχτη Τεοκαφ

    αν εκανα ερευνα, όπως εσύ, δε θα χρειαζόταν να βλέπω τα extra. αλλά αχαμνος, καθώς είμαι περιορίζομαι σε αυτά. βέβαια δεν ειναι παντα ενδιαφέροντα [ετσι νομίζω δλδ], αλλά κάποιες φορές ειναι πολύ σημαντικά.

    Θυμάμαι,ας πουμε, έτσι είχα μαθει πως η Κ. Χεμπορν, όταν έπαιζε στις Τρωάδες του Κακογιάννη, φορούσε κάτω από το κουστουμι της Εκάβης, και παντα στις δύσκολες σκηνές του έργου μόνο, στους δυσκολους μονολόγους της [κι ήταν ανοιξη προς καλοκαιράκι, ας σημειωθει], ένα κόκκινο πουλοβεράκι του Σπενσερ Τρέισι. Μόνο έτσι ένιωθε δυνατή να βιώσει το σπαραγμό της Εκάβης, γιατί ένιωθε τον Τρέισι κοντά της, βεβαιώνει ο Κακογιάννης.

  25. **************
    Sikofagos @

    Είσαι πολύ ευγενικός, as always, αλλά όντως έλειψα, για σοβαρό λόγο . Και χάρηκα πάρα πολύ που όταν γύρισα όλα κυλούσαν ομαλά χάρη σε όλους εσάς, είχε μεγάλη σημασία για μένα .

    Καταπληκτικό αυτό με τη Χέμπορν, που γιόρταζε χθες ( χο, χο ) . Ανατρίχιασα, με την καλή έννοια . Ευχαριστούμε ! 🙂

  26. Κοτόπουλο, δεν έπαθα εγκεφαλικό, γιατί είχα προβλέψει πως θα απαντούσες με αυτό τον τρόπο! Τζίζους Κράιστ, τι εστέτ που είσαι! Μου θυμίζεις τον «διανοούμενο» από το κόμικ του Αρκά «Μετά την Καταστροφή» -το καλό που σου θέλω, μην τυχόν και πεις πως δεν το έχεις διαβάσει! Θα σε κάνω κρασάτο!

    Άουρα, μα βρε παιδί μου, είναι άθρωπας αυτός ο Κοτόπουλος? Το μόνο χειρότερο που μπορώ να σκεφτώ είναι ο Μπακογιαννόπουλος!
    Σε λίγο θα μας πει πως του αρέσει κι ο Αγγελόπουλος -ωχ, εδώ περιμένω να αντιστάσει και ο Τέο!…

    Θα την στείλω αμέσως τη λίστα! Και θα δουν αυτοί!

  27. Όχιιιιι !!! Όχι άλλον Αγγελόπουλο !! 😦

    Μου φαίνεται ότι θα βάλω κανονισμό εδώ μέσα για πρώτη φορά με τον εξής μοναδικό κανόνα : Δεν αναφερόμαστε στο όνομα » Θόδωρος Αγγελόπουλος » αν δεν βεβαιωθούμε πρώτα ότι ο Μούργος είναι στα Γιάννενα και ο Τεοκαφ δεμένος στο κρεβάτι του στο γηροκομείο !

    Αχ μωρέ Κροτάκι, τί μας φταίει ο κος Μπακογιαννόπουλος ? Έχεις «τραύμα» κι εσύ από την Κινηματογραφική Λέσχη ? Πόσο χρονών να είναι άραγε ? 97 ? Συμμαθητής του Τεοκαφ σίγουρα . 😆

    Η ατμόσφαιρα είχε ζεσταθεί . Αλλά η θερμοκρασία τώρα ανεβαίνει … 😉

  28. Λοιπόν ! Έλαβα τη λίστα . Και ΤΙ λίστα ! Εις αύριον τα σπουδαία … 😉

    Ευχαριστώ Κροτ !

  29. Βλογοδεσποινα

    Δωσε την Κροτ τώρα στο λαο! [χεχε, αξιζει να μην παω για υπνο σημερα….]

  30. Oπ ! Καλώστον !

    Εγώ όμως πρέπει να πάω για ύπνο Συκοφάγε μου γιατί πιάστηκε ο σβέρκος μου και αύριο δε θα μπορώ να κουνηθώ . Η λίστα θέλει στόλισμα φωτογραφικό . Προς το μεσημέρι την κόβω ν’ανεβαίνει …

    Το ίδιο να κάνεις κι εσύ και σου εύχομαι όνειρα γλυκά χωρίς κουταβάκια . 😉

  31. Ονειρα γλυκα, βλογοδεσποινα.

    Αντε, για χαρη σου, θα κοιμηθει και το κουταβι.

    Αυριο ομως… Αχ, αυριο…

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 05:37
    • Permalink

    Ποιος ανάφερε το όνομα του Τεό επί ματαίω ;
    Πρέπει να κάνω μια μικρή ανάλυση για το έργο του για να πειστούν ακόμα και οι άπιστοι Θωμάδες.
    Θα ξεκινήσω κάπως ανορθόδοξα από την ταινία που μ αρέσει περισσότερο, το μετέωρο βήμα του Πελαργού.
    Η ταινία ξεκινννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννννν

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 05:43
    • Permalink

    Καθάρματα με γλωσσοφάγατε το χέρι μου έπαθε κράμπα και στην προσπάθεια να συνεχίσω το γράψιμο με πήρε χαμπάρι η βάναυση νοσοκόμα του 2ου και με πλάκωσε στα χαστούκια και στα χάπια. ( γιατί να μην έχουμε νοσοκόμες όπως στο Λαικό Θεέ μου γιατί;;;; ) Στην κατάσταση που βρίσκομαι μπορώ να κάνω ανάλυση για τον Μπάρμπα Μητούση μόνο ( αντε και για το μικρό σπίτι στο λιβάδι ).
    Τι όμορφα χρώματα που βλέπω.

    Αφιερωμένο σε όλους όσους τους αναγκάζουν ή όχι να παίρνουν χάπια ή άλλες ουσίες:

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 09:33
    • Permalink

    Τεο(καφ) 😆
    Μ’ αρέσουν οι Τζέφερσον Έρπλεην!

  32. Τέο, κι εμένα! Μήπως αν το πούμε πολλές φορές γλιτώσουμε άλλη μία ανάλυση για τον ακατανόμαστο συνωνόματό σου?
    Φτάνει βρε Τέο, φτάνει! Όσο και να με βασανίσεις, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να ξαναδώ ταινία του! Ειδικά το Βλέμμα του Οδυσσέα!

    Κοτόπουλο, περίμενε, περίμενε κοτόπουλο και θα δεις! Μόνο πρόσεξε να μην πάθεις απανωτά εγκεφαλικά! 😛

  33. *********

    Τεό, πολύ νωρίς σας ξυπνάνε εκεί στο γηροκομείο ( ή μήπως δουλεύεις στην ιχθυόσκαλα και έχεις παραισθήσεις ? ). Κικιρίκουουου !

    Τί το ιδιαίτερο έχουν οι νοσοκόμες του Λαϊκού ?? 😯

    Τραγουδάρα, τραγουδάρα ! Μας ταιριάζει ! Ευχαριστούμε 😀

  34. παρεμβαίνω μόνο για να πω στην Κροτ πως το «Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια» είναι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ…ΤΑΙΝΙΑΡΑ…2η με 1η το «Αντίο Παλακίδα μου». Αλλά άμα δεν βλέπει κανείς ασιατικό κινηματογράφο δεν του φταίνε οι ταινίες 👿
    Άουρα, δεν έχω δει την πλειοψηφία των ταινιών που προτείνεις (αίσχος μου) 😦

  35. Πολύ καλές ταινίες Μπαλονάκι, συμφωνώ . Είναι όμως της προηγούμενης δεκαετίας ( αν και το ξέρεις ).

    Γρήγορα για εντατικές προβολές !! Νομίζω ότι όποια και να διαλέξεις θα σου αρέσει από αρκετά εώς πολύ . Αν δεις κάποια, θα χαρώ να την κουβεντιάσουμε . Φιλάκια 🙂

  36. Κάτι μου λέει ότι έχεις προβλέψει τις δύο πρώτες θέσεις της συνολικής λίστας…Αυτές τις δύο ταινίες τις έχω δεί να παίζουν σχεδόν σε ΚΑΘΕ λίστα (και στην δικιά μου εννοείται).

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 27, 2009 at 20:33
    • Permalink

    Aura με τον κηδεμόνα σου και μάλιστα γρήγορα. Καλά δεν διαβάζεις Εσπρέσο; Εδώ έχει γίνει βούκινο με τα όργια του Ουρολόγου με τις νοσοκόμες του Λαικού και συ παίζεις με τα μπλόγκ.
    Το όνειρό μου: Στην εντατική του Λαικού με νοσηλεύτριες την Δώρα, την και την ( δεν τις θυμάμαι τις άλλες καταραμένο Αλσχάιμερ)

  37. *********
    King Mob @

    Είδα και τη δική σου . Και μόνο που έχεις το High Fidelity τόσο ψηλά και δεν μπορείς να γράψεις μόνο για ΜΙΑ ταινία του Ταραντίνο, κέρδισες τη συμπάθεια μου . Ενδιαφέρουσα λίστα …

    Μα, όταν έχουμε σαν «περιορισμό» τα δέκα τελευταία χρόνια, λογικό είναι να αναγνωρίζεται η αξία 2-3 ταινιών και να τις βλέπουμε σε πολλές λίστες . 😉

    Πάνω που θα σ’έλεγα ζαβολιάρη ( πήγες και μου έβαλες 2, 3, 4 ταινίες στην ίδια θέση ) έκανες τη διευκρίνιση στο τέλος και τό’σωσες .

    Άντε να δούμε τι θα βγει απ’όλο αυτό . Ευτυχώς που δεν είμαι στη θέση εκείνων που θα μετράνε !

    Ευχαριστώ για το σχόλιο . I’ll be watching u … 🙂

    ******

    Teokaf @

    Και μετά ξύπνησες Τεο … 👿
    Στην εντατική οι ασθενείς δεν μπορούν να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους καλέ, πόσο μάλλον άλλα όργανα ! 😆

    ( ώστε στο Λαϊκό ήταν ??? 😯 βρε, βρε, βρε … )

  38. Μου προκάλεσε εντύπωση που έβαλες το old boy.Το πιο ανατρεπτικό σεναριο…ταινίας που έχω δει…είχα μείνει με ανοιχτό το στόμα..ενώ ταυτοχρόνως οι φίλες μου με αποκαλούσαν ψυχάκια που μου άρεσε τόσο πολύ.Το σάουντρακ δε,εξαιρετικό!

  39. Άντε καλέ . Δεν είσαι ψυχάκιας !

    Θα ήσουν αν προσπαθούσες μετά να φας ολόκληρο ωμό χταπόδι ή έβλεπες μυρμηγκάκια πάνω στο πρόσωπο σου … 🙄

    Κι εγώ τα ίδια έπαθα όταν πρωτοείδα την ταινία .
    Αλλά επίσης κι εγώ εντυπωσιάζομαι που την έβγαλα πρώτη . Την είχα εξαρχής σίγουρη για την πρώτη τριάδα, μέσα στο μυαλό μου και μετά την κατάταξη που έκανα βγήκε Νο 1 ! Το ίδιο θα μπορούσα να είχα κάνει με οποιαδήποτε από την πρώτη πεντάδα !

    Πολύ ωραίο το μπλογκ σου ! Θα σε παρακολουθώ . 😀

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 29, 2009 at 10:50
    • Permalink

  40. 😯 😯 😯

    Ούτε Χατζηδάκις, ούτε Φλωρινιώτης 👿

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 29, 2009 at 17:17
    • Permalink

    Ήταν για άλλο Ποστ η απειλή, εδώ ήταν κάτι που μ αρέσει πολύ.

  41. glaykid και aura ναι το Οldboy είναι ταινιάρα και μάλλον θα σαρώσει στην ψηφοφορία. Κάποια κοντινοί μου που είδαν τη λίστα μου απόρησαν που το είχα στο 2 και όχι στο 1 αλλά είπαμε αυτά παίζουν στις λεπτομέρειες.
    Και η μουσική του ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ μαζί με Fountain και Jesse James τα καλύτερα ost ever

  42. Γμτι του, του Jesse James ! 👿

    Τον έχω σε ντιβιντί μήηηνες τώρα και δε λέω να τον δω γιατί σκέφτομαι την τρίωρη διάρκεια . Αυτόν και τη Δίκη Της Νυρεμβέργης !! 😦
    Θα τον δω αυτή την εβδομάδα, πάει και τελείωσε .

  43. Τη μουσική την έχεις ακούσει όμως έτσι δεν είναι; καταπληκτική

  44. 😉

  45. Μου αρέσει γενικά η λίστα σου αλλά διαφωνώ με τους «Ατέλειωτους αρραβώνες». Πραγματικά ατέλειωτοι. Με κούρασε πάρα πολύ σαν ταινία. Σήμερα είδα την καινούργια του Jeunet που μου φάνηκε πολύ καλύυερη.

  46. Γεια σου Ναταλί !

    Το ότι διαφωνείς μόνο με μια ταινία το βρίσκω πολύ θετικό . Αααα, είμαι της υπομονής εγώ, μια χαρά την άντεξα την ταινία . Με τους πραγματικούς αρραβώνες γενικά δεν τα πάω καλά . ΑΥΤΟΥΣ τους βαριέμαι . Είδες Μicmacs και ήταν καλό ? Είμαι 2-3 εβδομάδες ψιλοεγκλωβισμένη κι έχω χαθεί από τις αίθουσες … 😦

    Ανέβασες λίστα με σάουντρακς ! Σε συμπάθησα ήδη ( είδα Φρίντα, Ώρες, Αμελάρα κ.α. και αγαλλίασα ).

    Ευχαριστώ για το σχόλιο . Θα σ’επισκέπτομαι ! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: