Skip navigation

[ Κι εκεί που το μπλογκ μου είχε πέσει σε μια κατάσταση χειμερίας νάρκης, σκόνη και αράχνες ( και διάφορα άλλα που δεν ξέρω πως τα λένε ) είχαν κάνει κατάληψη κανονική, ήρθε ο Τεοκαφ να δώσει τη λύση ( αλληλούϊα !! ) με το πρώτο ( και τελευταίο ? ) επίσημο ποστ του ως φιλοξενούμενος μου .
Ο Τεο έκανε μια προσωπική, κινηματογραφική αναδρομή της δεκαετίας που τελειώνει σε λίγες εβδομάδες και κατέληξε στις δικές του 20 καλύτερες ταινίες από το 2000 μέχρι το 2009 . Με μεγάλη μου χαρά παρουσιάζω τη λίστα η οποία συμμετέχει στη μεγάλη μπλογκοψηφοφορία που έχουν ξεκινήσει οι http://seagazing.blogspot.com/ και λήγει στις 30/11 .  Ο λόγος τώρα στον Τεο : Action ! ]

teokaf

 

 

 

 

Spiderman20. Spider man – Sam Raimi (2002) : Remember, with great power, comes great responsibility. Είναι η πρώτη φορά που η ουσία των υπερηρώων  δίνεται τόσο ξεκάθαρα. Τέλεια περιπέτεια, με ουσία ( δεν το συναντάς καθημερινά νομίζω).

 

 

 

 

Matchpoint

19.  Match Point – Woody Allen (2005) : Η τύχη που τόσο απασχόλησε τους αρχαίους ημών προγόνους μέχρι που σήκωσαν τα χέρια ψηλά και τα έριξαν στους Θεούς, αυτή η ίδια είναι που απασχολεί και τον μεγάλο δημιουργό. Κι αυτός μένει εκστατικός   στο μεγάλο μυστήριο της πολυπλοκότητας και απροσδιοριστίας της ζωής. Τόσο, που τον αναγκάζει να ξεφύγει απ την πεπατημένη της τραγωδίας ( δεν υπάρχει κάθαρση) και απλά να μας δείξει την αλήθεια στυγνή, λιτή και τόσο καθημερινά συνηθισμένη. Πόσες φορές η τέχνη έχει δείξει ένα πτώμα που σήπεται κάτω απ τον καυτό ήλιο; Πολύ λίγες. Δεν αρέσει. Δεν κόβει  εισιτήρια. Αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

 

 

 

Bourne Ultimatum18. The Bourne Ultimatum ( To Τελεσίγραφο του Μπορν ) – Paul Greengrass (2007) : I had to close down everything / I had to close down my mind / Too many things could cut me / Too much could make me blind / I’ve seen so much in so many places / So many heartaches, so many faces / So many dirty things / You couldn’t even believe /    I would stand in line for this / It’s always good in life for this  Ο Μόμπι τα λέει όλα, για τις καλύτερες περιπέτειες  των τελευταίων 20 χρόνων ( μαζί με τα δύο προηγούμενα έργα της σειράς). Μέσα σε ένα στίχο μας λέει : Αυτός είναι ο Τζέϊσον Μπόρν ( για στάσου μήπως είμαι εγώ; ).

 

 

 

Collateral17. Collateral – Michael Mann (2004) (αντί για Insider που είναι του 1999) : Vincent : 17 million people. This is got to be the fifth biggest economy in the world and nobody knows each other. I read about this guy who gets on the MTA here, dies. Max: Oh. Vincent : Six hours he’s riding the subway before anybody notices his corpse doing laps around L.A., people on and off sitting next to him. Nobody  notices.

 

 

Traffic16. Traffic – Steven Soderbergh (2000) : Η καλύτερη ταινία για ναρκωτικά που γράφτηκε ποτέ. Και όσοι πιστέψουν πως η λύση που δίνει ο σκηνοθέτης είναι ρομαντική, απλά ο άνθρωπος  εκτός από μεγάλος δημιουργός είναι και  μεγάλος ρεαλιστής.

 

 

 

 

Sin City15. Sin City – Frank Miller, Robert Rodriguez (2005) :  John Hartigan: An old man dies. A young woman lives. A fair trade. I love you, Nancy.

 

 

 

 

 

The Departed14. The Departed ( O Πληροφοριοδότης ) – Martin Scorsese(2006) : Σε μια εποχή που είναι πολύ δύσκολο να δεις ποιός είναι ποιός. Που το κακό με το καλό εναλλάσονται με ταχύτητα φωτός. Όχι σε άλλους ανθρώπους, αλλά σε μας τους ίδιους ( άνθρωποι χωρίς αρχές, που εύκολα προδίδουν τα πάντα για ένα πινάκιο φακής –  βλέπε σήμερα για  μια  Πράντα ή ένα μίνι Κούπερ τούρμπο ). Σε μια τέτοια εποχή, πώς να ξεχωρίσεις το κακό από το καλό, το ψεύτικο απ το κίβδηλο ;  Ο μεγάλος σκηνοθέτης έχει βρει επιτέλους τη φόρμα του και μας δείχνει τον τρόπο : Η αμόλυντη διαίσθηση της γυναίκας. Ο μεγάλος σκηνοθέτης γυρνάει στο παρελθόν για να μας πει μια αλήθεια κλασσική : Ο Χριστός αναστήθηκε, γιατί πρώτη Εκείνη το είδε πως αναστήθηκε. Ξέρει πως χωρίς  Εκείνη, σωτηρία και ανάσταση δεν υπάρχει για αυτόν τον κόσμο. Σ ευχαριστούμε που επέστρεψες μεγάλε δημιουργέ.

 

 

 

Batman Begins13. Batman Begins – Christopher Nolan (2005) : Enormous Prisoner: You are in hell, little man! [punches Bruce Wayne] Enormous Prisoner: And I am the devil! [punches him again] Bruce Wayne: You’re not the devil. You’re practice. Τέτοιες ατάκες έχουν να ειπωθούν  από την εποχή των σπαγγέτι γουέστερν . Αλλά και ένα σύνολο που δικαιώνει τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ . Μα πίσω από όλα, ο πλέον ταλαντούχος νέος σκηνοθέτης .

 

 

 

The Last Samurai12. Τhe Last Samurai ( Tελευταίος Σαμουράι ) – Edward Zwick (2003) : Katsumoto: You believe a man can change his destiny? Algren: I think a man does what he can, until his destiny is revealed. Όταν λέμε τέλεια χολιγουντιανή παραγωγή κάτι τέτοιο πρέπει να έχουμε στον νου μας. Όλα άψογα. Μια ιστορία που σε παρασύρει στην μυθολογία της.  Μπήκες στο σινεμά Δυτικός και βγήκες Σαμουράι.  [With his dying breath]  Katsumoto: Perfect… They are all… perfect…

 

 

 

The Wrestler11. The Wrestler ( O Παλαιστής ) – Darren Aronofsky (2008) : Όταν αποφασίζεις πως δεν θα  ακούσεις  τις Σειρήνες που σε καλούν ( Χόλιγουντ) τότε σίγουρα θα βρεις την Ιθάκη που σε περιμένει. Θα μπορούσε εύκολα ο Αρονόφσκι να κάνει μια πλούσια καρικατούρα. Έκανε ένα οδυνηρό αριστούργημα.  Με γραφή απλή, ρεαλιστική κατορθώνει να μας δώσει την καθημερινότητα μιας άλλης Αμερικής. Φτωχής, απελπισμένης αλλά που στην τελική μπορεί να έχει κάποια ελπίδα κρυμμένη μέσα στα σκουπίδια της. Ο Ήρωας πεθαίνει μπας κ εμείς αποκαλύψουμε τον κρυψώνα  αυτής της ελπίδας.

 

 

 

Borat10. Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan – Larry Charles (2006) : Οπαδός απ την πρώτη στιγμή, φανατικός, από εκείνους που ζωγραφίζουν τα χρώματα της σημαίας του Καζακστάν στο πρόσωπό τους. Με τέτοιο μπακράουντ φοβάμαι πως δεν έχω ίχνος αμεροληψίας για να πω κάτι για την ταινία εκτός από συνθήματα γηπεδικά. 

 

 

 

25th Hour9. 25th Hour ( 25η Ώρα ) – Spike Lee (2002) : Η καλύτερη ταινία του Σπάικ Λι. Μόνο  τον μονόλογο του Νόρτον μπροστά  στον καθρέφτη να είχε η ταινία θα ήταν πολύ καλή ούτως ή άλλως. Μα έχει τόσα πολλά. Για τις σχέσεις των ανθρώπων. Την καθημερινότητα. Τη δύσκολη ώρα. Την μια επιπλέον ώρα που θέλουμε κάποιες στιγμές και δεν έχουμε.  Μόλις έβγαλε τα ρατσιστικά γυαλιά του ( Σπάικ Λι ) έγινε υπέροχος.

 

 

 

The Hours8. The Hours – ( Οι Ώρες ) – Stephen Daldry (2002) : Τόσο επίκαιρη ταινία. Θα έπρεπε να την βλέπουν οι γυναίκες μια φορά κάθε βδομάδα για να τους θυμίζει πως υπάρχει  ζωή και μετά τον άντρα. Μα και τόσο ξεπερασμένη από την καθημερινότητα : το μεγάλο μπούστο ( φυσικό ή τεχνητό), όνειρο και ελπίδα για  κάθε κοπέλα. Η ανδροκρατούμενη κοινωνία παράγει καθημερινά πρότυπα Μπίμπο και μετά καταναλώνει η ίδια τα περιττώματά της, έτσι που δεν ξέρεις ποιός βγήκε πρώτος : η κότα ή τα αυγό ( η καταπίεση του άντρα ή η ηλιθιότητα της γυναίκας ).

 

 

 

Crash7. Crash – Paul Haggis (2004) : Η καλύτερη καταγραφή του σημερινού ρατσισμού. Αυτού που περνάει μέσα από τον καθένα μας ( όχι η ευκολία  του άσπρου – μαύρου ). Του ρατσισμού που εμποτίζει τόσο τα θύματα όσο και τους θύτες. Με τον ίδιο τρόπο. Ένας ρατσισμός που τον φοράμε σαν ένα ξένο ρούχο ( χωρίς να έχει κάποιο ουσιαστικό βάθος και αιτία ) και βγαίνουμε κάθε μέρα έξω.   «Μα εγώ θα σε σώσω κι ας είσαι γυναίκα και μάλιστα μαύρη. Θα σε σώσω, γιατί την ψυχή μου η κοινωνία δεν μπόρεσε να την ξεχαρβαλώσει ακόμα. Θα σε σώσω χωρίς να ξέρω το γιατί. Ίσως κάπου, κάποτε να είμαστε και οι καλύτεροι φίλοι, είμαι σίγουρος γι αυτό.»

 

 

4m 3w 2d6. 4 Luni, 3 Saptamani, si 2 zile ( 4 μήνες, 3 εβδομάδες & 2 ημέρες ) – Cristian Mungiu (2007) : Αυτός είναι ο πραγματικός κινηματογράφος. Να περιγράφεις μια κατάσταση και να είναι, εσύ που την βλέπεις,  σαν να τη ζεις. Μόνο όσοι ξέρουν μπορούν να καταλάβουν πόσο δύσκολο είναι  να δείχνεις το απλό σαν τέτοιο. Μηδέν σενάριο, τόσο υπέροχη σκηνοθεσία τόσο υπέροχο έργο. Αυτός είναι ο πραγματικός κινηματογράφος.

 

 

 

Lost In Translation5. Lost In Translation ( Xαμένοι στην Μετάφραση ) – Sofia Coppola (2003) : Ποτέ κανείς δεν έγραψε τόσο καλά πως αισθάνεται ένας άντρας στην κομβική ηλικία των 40 όσο αυτό το κορίτσι ( Κόπολα) . Και να είναι όλα ένας ψίθυρος, όπως και η ταινία. Και όποιος βρέθηκε ποτέ στην θέση του τυχερού αυτού 40άρη φυσικά ξέρει τι της είπε στο τέλος στ’ αυτί. Λίγο να με πιέσετε και θα σας πω.    ( » Πες βρε Τεο, πεεεεες !!!! » – η μοναδική παρέμβαση Βολούπτας   😉  )

 

 

In The Valley Of Elah4. In The Valley Of Elah ( Στην κοιλάδα του Ιλά ) – Paul Haggis (2007) : Τα παιδιά που στέλνουμε στη ζωή ( ή στον πόλεμο ) με μια σφεντόνα να νικήσουν τα θηρία που εμείς δεν μπορέσαμε να αναμετρηθούμε μαζί τους.  Και έχουμε την απαίτηση να γυρίσουν χωρίς μια γρατζουνιά. Δύστυχη κοινωνία, δύστυχοι γονείς. Να χαίρεστε αν γυρίσουν καν. Ο καλύτερος μακράν σεναριογράφος έχει γίνει ένας υπέροχος σκηνοθέτης.

 

 

 

 

Pan's Labyrinth3. Εl Laberinto del Fauno ( O Λαβύρινθος του Πάνα ) – Guillermo del Toro (2006) : Μαγεία, νόημα, καλλιτεχνική αρτιότητα, εικόνες, συμβολισμοί, αίσθημα, ΠΟΙΗΣΗ. Πόσα χρόνια για να δούμε μια αριστερή ταινία, και την είδαμε από έναν «λακέ» του Χόλυγουντ ( Θεός φυλάξει).

 

 

 

In Bruges2. In Bruges ( Aποστολή στην Μπρίζ ) – Martin McDonagh (2008) :  Η ειρωνεία είναι ένας ξεχασμένος στους αιώνες τρόπος  συμπεριφοράς ( σε ανθρώπους και καταστάσεις ). Είναι ένας δύσκολος και για τον σύγχρονο κόσμο, άγνωστος τρόπος. Πολλές φορές τον συγχέουμε με άλλους τρόπους. Πολύ λιγότερο πολιτισμένους και χονδροειδείς. Οι αρχαίοι Έλληνες τον είχαν σαν τρόπο, τόσο στη ζωή τους όσο και στην τέχνη τους.  Οι σύγχρονοι πολύ σπάνια. Μόνο οι προικισμένοι του είδους μας. Όλο αυτό το έργο είναι η απόλυτη ειρωνεία. Σε όλα τα ζητήματα που βάζει, αλλά κατά βάση στον πυρήνα του: Ο  μόνος άνθρωπος με αρχές που υπάρχει ( υπάρχουν σήμερα τέτοιοι άνθρωποι; ) είναι ένας αρχηγός μιας τοπικής μαφίας.  Ένα οπτικό αριστούργημα, εύκολο για κάποιους και οδυνηρά  βαθύ για κάποιους άλλους.

 

 

 

KAI …

Million Dollar Baby1. Million Dollar Baby – Clint Eastwood (2004) : Η κορύφωση ενός δημιουργού. Η κορύφωση ενός μεγάλου μαθητή και ταυτόχρονα δάσκαλου. Αλλά πάνω απ όλα η ποίηση. Γιατί μόνο έτσι μπορεί κάποιος να περιγράψει ( στην ουσία εκφράζει την αδυναμία του να περιγράψει)  τον τρόπο  με τον οποίο ο δημιουργός αφήνει το άρωμα της ερωτικής σχέσης του αρσενικού ( του παντοτινού αρσενικού ) με το θηλυκό ( του παντοτινού θηλυκού ).  Ένα άρωμα που δεν το σβήνουν ούτε χρόνια, ούτε κοινωνικοί προσδιορισμοί. Απλά όταν υπάρχει, υπάρχει. Και μπόρεσε να μας κάνει να το μυρίσουμε. Ένα άρωμα  τόσο  διακριτικό που  θα αναρωτιόμαστε ακόμα και μετά από τόσα χρόνια αν πράγματι υπήρχε ή ήταν η ιδέα μας. Μα και ο Θάνατος του Κλίντ, ίδιος με τον Θάνατο του Μπέρκμαν, Μπιορκστραντ.  Είπαμε, ένας μεγάλος μαθητής και ένας μεγάλος δάσκαλος ταυτόχρονα.

 

* * *  Η δική μου λίστα την επόμενη εβδομάδα ( άντε, να πάρω λίγο μπρος ! )  😉  * * *

Advertisements

46 Comments

  1. Μ’ αρέσει που είναι προσωπική λίστα και δεν προσπαθεί να χωρέσει τα πάντα. Έτσι είναι καλύτερα τελικά.

  2. Καλώς ήρθες inverted a ! Ένα μεγάλο » μπράβο » κι από εδώ μέσα για την πρωτοβουλία της ψηφοφορίας . 😀

    Ανέβασα τη λίστα, όπως ακριβώς μου την έδωσε ο Τεοκαφ, και δεν προσπάθησα να λύσω το » προβληματάκι » με τις τριλογίες ( Spiderman + Bourne ) το οποίο, για να σου πω την αλήθεια, δεν πολυκατάλαβα . Αν δεν κάνω λάθος, υποτίθεται ότι και οι 3 ταινίες υπολογίζονται σαν μία ( ? ) . Έτσι κι αλλιώς, ειδικά για τον Bourne θεωρώ την τρίτη ταινία καλύτερη απ’όλες, συμφωνώ με τον Τεο και άφησα τη λίστα όπως έχει .

    Δεν έχω προλάβει να δω ποιοί άλλοι ανέβασαν τις δικές τους, ελπίζω να βρω το χρόνο γιατί το ενδιαφέρον είναι μεγάλο .

    Θα τα λέμε και μετά τις 30/11 . Καλό κουράγιο με τις προσθέσεις των βαθμών και καλό Σ/Κ ! 😉

  3. χα! εντελώς προβλέψιμο ότι συμφωνώ μόνο σε 3 και ότι θα τις τοποθετούσα εντελώς διαφορετικά στη λίστα!

    πάω να δω και την ψηφοφορία!

    αναμένω και τη δική σου λίστα όμως!
    🙂

  4. Χμ … Νομίζω πως ξέρω ποιές είναι … 😉

    Μπορείς να πάρεις κι εσύ μέρος αν θέλεις Κροτ !

    Η δική μου, καλή Παρασκευή … Θα προτιμούσα να μην υπήρχε βαθμολογία . Η κατάταξη είναι το πρόβλημα μου, δυσκολεύομαι ( όϊ, όϊ … ) .

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 14, 2009 at 18:47
    • Permalink

    Παρασυρμένος ήθελα, μόλις είδα τι ωραία δουλειά έκανε η Άουρα στο ποστ, να πω: Πόσα θέλεις Άουρα, λέγε, άξιος ο μισθός σου. Μετά συνειδητοποίησα πως δεν είμαι στην Λάσπη και η χαρά μου έγινε πιο μεγάλη. Θα μου μείνει κανένα € για το Σαββατοκύριακο.

  5. Τεο, έλεος με το Ματςπόιντ. Βάζω στοίχημα πως ελάχιστοι άνδρες θυμούνται τι είδαν, μόνο την ξενέρωτη Σκάρλετ χαλβαδιάζανε.

    Αura, 5 αυτές που συμφωνώ. Και σε άλλη θέση. 😉

  6. αυτο δεν ειναι λιστα, αλλα ληστεια εις βαρος του πανμεγιστου τεο [αγγελοπουλου], τον οποιον ο μπαρμπας τον εχει στο εικονοστασι του και τον λιβανιζει με την πρωτη ευκαιρια καθε φορα.
    υ.γ.
    φαινεται τη δεκαετια που περασε δεν ηταν και πολυ δημιουργικος.
    βεβαια, θα μου πεις τι ειναι μια δεκαετια μπροστα στην αιωνιοτητα;
    ουτε μια μερα.
    [σωστο και αυτο] 😛

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 15, 2009 at 19:34
    • Permalink

    Τι βλέπουν τα ματάκια μου; Καινούργιο ποστ στης Άουρας το στέκι! 🙂 😉
    Ευχαριστώ, Τεό για την λίστα (και Άουρα, γιατί την ανέβασες τόσο παραστατικά). Moυ δίνετε κάποιες ιδέες τι θα μπορούσα να κοιτάξω (το ομολογώ, μόνο την ταινία της Κόπολα έχω δει, έχω μείνει φοβερά πίσω…).

  7. ———–

    Αν και το ποστ είναι του Τεο κι επιβάλλεται να απαντά εκείνος στα σχόλια, θα γράψω κι εγώ το κατιτίς μου . 😉

    Τεοκαφ @

    Η αλήθεια είναι πως, εκεί που περίμενα το συγκεκριμένο ποστ να είναι piece of cake στο ανέβασμα, οι φωτογραφίες με παίδεψαν αρκετά ( δεν έχω ακόμη βγάλει άκρη με κάποιες λειτουργίες του WP, κόλλαγε συνεχώς η μια φωτό πάνω στην άλλη και σε λάθος θέση ). Τέλος πάντων, όλα πήγαν καλά και χαίρομαι που είσαι ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα .

    Μα καλά, δεν έχεις λάβει ακόμη το mail μου με τον λογαριασμό τραπέζης ???? 😯 😆

    ( όποτε θες να γράψεις για κάτι άλλο, εγώ είμαι εδώ ! )

    ————

    Ρενάτα @

    Αναφορά στη Σκάρλετ ο Τεο δεν έκανε πάντως … Λες αυτό να ήθελε κατά βάθος αλλά στο τέλος έγραψε κάτι παραπλανητικό ??? 😆

    Η λίστα είναι υποκειμενική, είναι του Τεο αλλά ναι, κι εγώ με πέντε + κάτι ταινίες συμφωνώ . 😉

  8. ————

    Παρατηρητικέ Μούργε, σαν να έχεις δίκιο … Πού είναι ο Αγγελόπουλος οεο ?? 😯

    Τεο, έχεις εξήγηση γι’αυτό ?

    ————

    αγκνιρα ( χωρίς τόνο χε, χε ! )@

    Ναι, αγκνιρα . Χάρις στον Τεο το μπλογκ νεκραναστήθηκε ! Όλο το κείμενο είναι δικό του, εγώ μόνο τις φωτογραφίες πρόσθεσα . Θα γράψω κι εγώ αλλά θα αφήσω πρώτα το ποστ του Τεο για κάποιες μέρες για να το χαρεί κι εκείνος . 😉

    Ξεκίνα τη δική σου » προσεχώς στο dvd » λίστα . Φιλιά ! 🙂

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 15, 2009 at 21:42
    • Permalink

    Και μόνο για την ομολογία του Μούργου πως ο Τεό είναι πανμέγιστος άξιζε τελικά αυτό το Πόστ.
    Αγαπητή Άουρα σαν καλή οικοδέσποινα αφού έκανες όλη την δουλειά δεν συνεχίζεις να απαντάς και στα σχόλια αφού μια χαρά τα πας;
    Μια διευκρίνιση: Τόσο ο Σπάιντερμαν, όσο και ο Μπόρν είναι οι συγκεκριμένες ταινίες που αναφέρω και όχι οι τριλογίες, αν και στη περίπτωση του Μπόρν είναι όλες τέλειες ( ας πούμε ο Σπάιντερμαν 3 ήταν μέτρια ταινία) Το ίδιο και ο Μπάτμαν ( όλοι οι Μπάτμαν είναι για χοντρά χασμουρητά, μόνο του Νόλαν είναι καλοί).
    Να λύσω το μυστήριο του Τεό ( που το έχω πει βέβαια 200 φορές) Η τελευταία μεγάλη ( και κατά την γνώμη μου η μεγαλύτερη) ταινία ήταν το Μετέωρο βήμα. Από κει και πέρα ο Τεό ήταν διεκπεραιωτής ταινιών χρησιμοποιώντας το απίστευτο ταλέντο του ( υπάρχουν όμως στιγμές σε ταινίες του που κανένας παγκοσμίως δεν μπορεί να κάνει ).

    Τώρα για την Σκάρλετ έχω να πω μόνο το εξής : Προσκυνώ προσκυνώ προσκυνώ Προσκυνώ προσκυνώ προσκυνώ Προσκυνώ προσκυνώ προσκυνώ Προσκυνώ προσκυνώ προσκυνώ έγινα μήπως ελάχιστα σαφής;

  9. Αααα … Δεν έχει fun αν δεν απαντάς κι εσύ Τεο ! 👿
    Τέλος πάντων, σεβαστό …

    Για τις τριλογίες υπήρχε ένα θεματάκι στον κανονισμό της ψηφοφορίας για το αν θα » λογαριάζεται » κάθε ταινία χωριστά ή όλες μαζί σαν μία . Νομίζω ότι το ζήτημα το προκάλεσε κυρίως η τριλογία του Άρχοντα Των Δαχτυλιδιών, κακώς κατά τη γνώμη μου διότι κάθε ταινία ( σε τριλογία ή μη ) είναι αυθύπαρκτη και μοναδική ( τι να πει και ο καημένος ο Χάρης ο Πόττερ τότε … ). Συμφωνώ επομένως μαζί σου .

    Όσο για τη Σκαρλετ ΕΝΑ έχω να πω : δείξε μου με ποιόν πας, να σου πω ποιά είσαι . Πιο ξενέρωτο άντρα από τον Ryan Reynolds δεν έχω πετύχει πουθενά τα τελευταία χρόνια ( κοντεύει να φάει τον τίτλο από τον Κιάνου ! ) . Ελπίζω η Σκαρλετ να εκτιμήσει τις γονυκλισίες σου και να επικοινωνήσει με το βλογ πάραυτα ! 😀

  10. τελικα ο μπαρμπας λογω καταρρακτη και παρκινσον δυσκολευεται να πιασει την πολυ λεπτη ειρωνια! [καλα, την αλλη φορα θα στην πω πιο χοντρα]
    υ.γ.
    1.και να πω για αλλη μια φορα:
    ο τεο εκανε μια μεγαλη τανια: τον Θιασο
    μετα εχασε τα αυγα και τα πασχαλια
    .
    2. ταλεντο ειναι να κρυβεις τις αδυναμιες σου και να τις μετατρεπεις σε στυλ [τοσο ταλαντουχος που νομιζε οτι χωρις σεναριο -ή εστω 2 σελιδες σεναριο-θα μπορουσε να κανει καλες ταινιες.

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 00:38
    • Permalink

    Ευτυχώς όμως που ο Σάυλοκ έχει μεγάλη σχέση με την ειρωνεία και έπιασε την δικιά μου. Συγνώμη μούργο έπρεπε να απαντήσω σε μορφή Τέρενς Χιλ και Μπάρτ Σπένσερ μήπως και πιάσεις το λεπτό τους χιούμορ.
    Αλλά μετά από την εμπεριστατωμένη σου ανάλυση Μούργο αλλά και τα γαλόνια που έχεις στις πλάτες σου δεν μπορώ να πω τίποτε παρά μονάχα πως θα σου στείλω τον Μελισσοκόμο, τον Μέγα Αλέξαντρο και το Μετέωρο Βήμα να τα δεις μπας και σταματήσεις να λες σωρηδόν αηδίες. Με μια προϋπόθεση βέβαια, να αλλάξεις τα ρημάδια τα γυαλιά σου γιατί οι 25 βαθμοί μυωπία που έχεις στους φακούς σου είναι πολύ αισιόδοξο σενάριο ( τόσο είχες ρε τσιφούτη την εποχή του Θίασου ) σήμερα φοβάμαι πως ούτε τα κάτοπτρα που έκαψε τα πλοία των Ρωμαίων ο Αρχιμήδης δεν θα κάνουν δουλειά. Εγώ πάντως θα στα στείλω και θα σου γράψω και τι να προσέξεις μπας και ξεστραβωθείς ( μεταφορικά).

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 00:44
    • Permalink

    Και μια μίλησες και για Σενάριο για δες το 4-3-2 ( κάτι πρόσφατο ) για να μην αραδιάσω καμιά 20αριά αριστουργήματα χωρίς σενάριο ( Τον Κιτάνο τον έχεις ακουστά , όχι το Ακρωτήριο ). Τα έχουμε πει 100 φορές αλλά μυαλό δεν βάζεις ( βάλε τουλάχιστον ΓΥΑΛΙΑ )( αστεϊσμός) Σενάριο θέλει το θέατρο, όχι ο κινηματογράφος. Είναι διαφορετικές τέχνες ( λεπτή ειρωνεία) . Όπως και η γλυπτική ( χοντρή ειρωνεία ).

  11. μπαρμπα:
    1. απο τις 20 ταινιες που διαλεξες για καλυτερες, ΟΛΕΣ εχουν πολυ καλο σεναριο [4 δεν εχω δει]. ενα ρημαδι αριστουργημα χωρις σεναριο ή εστω υποτυπωδες αλλα με πολυ ταλαντουχο σκηνοθετη δεν βρηκες να βαλεις;
    2. ο τεο σε καθε ταινια συνεργαζεται με 3-4 συγγραφεις -και απο το εξωτερικο- για να τον βοηθησουν στο, ας πουμε, σεναριο του. [αν εισαι λιγο ψυχολογος θα καταλαβεις γιατι καθε φορα μαζευει πολλους. για να μην εχουν αποψη και να μη καταλαβουν οτι γραφει μπουρδες.[τοσο υπερφιαλος]
    3. μη στειλεις καμια ταινια. τις εχω δει ολες. ο μεγας αλεξανδρος ειναι για τα πανηγυρια, οι αλλες κατι λενε.
    τους κυνηγους ξεχασες -αλλο σουργελο αυτη-.
    ο τεο αν εχει λιγη τσιπα θα πρεπει να εχει 2 εικονισματα σπιτι του και να τα προσκυναει καθημερινα υπερ της ματαιοδοξιας του: ενα του αρβανιτη και ενα της καραϊνδρου.
    ηθελε να γυρισει και το τριτο στεφανι ο τεο ο μεγαλοπρεπης -τρομαρα του-.

    υ.γ.
    τελικα τα μονα αριστουργηματα που δεν εχουν σεναριο, σκηνοθετη, ηθοποιους κ.λ.π. ειναι καποιες απο τις ταινιες που δεν γυριστηκαν ακομη! 😛

    • κωστής
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 07:33
    • Permalink

    Καλημέρα!

    Με μια γρήγορη σκέψη, δυο ταινίες που δε θα έπρεπε να λείπουν από την λίστα είναι οι
    ο Lord of the rings – the Fellowship of the ring, και
    ο Pirates of the Caribbean – the Curse of the Black Pearl

    Μήπως και ο Λαβύρινθος του Πάνα; Το έχει και avatar ο Τεο. Απίστευτη ατμόσφαιρα είχε επίσης το ‘Master & Commander – the far side of the world’, και μιας κ ανέφερα ταινία με Russell Crowe σίγουρα θα έβαζα στη λίστα το ‘A beautiful mind’. Θα θυμηθώ και άλλες και θα επανέλθω.

    ΥΓ: Πάω για ύπνο 😛

    • κωστής
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 07:44
    • Permalink

    Ζητάω συγγνώμη ο Λαβύρινθος είναι στη λίστα (σιγά μη δε την έβαζε… εδώ την έβαλε avatar). Θα την ξαναδώ αύριο τη λίστα. Για την ώρα πάω για ύπνο! 😀

    + Πληροφοριοδότης
    + Λαβύρινθος του Πάνα

    Το Last samurai το είδα 3 φορές cinema (το Soundtrack του είναι καταπληκτικό – Hans Zimmer), αλλά δε ξέρω αν θα το βαζα στη λίστα. Μιας και είπα Hans Zimmer… ίσως να έβαζα το Gladiator στη λίστα.

    ΥΓ: Καλά ρε Αύρα μη βαράς, πάω για ύπνο γρήγορα! 😦

    • κωστής
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 07:46
    • Permalink

    ΥΓ: τα ++ είναι ‘συμφωνώ’…

  12. Κωστής @

    Ποιά είμαι εγώ Κωστή για να σε βαρέσω για το θέμα του ύπνου ? Κοντεύω να βρυκολακιάσω αυτές τις μέρες, άρα δεν έχω το δικαίωμα . Κοιμήσου όποτε θες !

    Ο Zimmer γράφει φοβερή μουσική . Καλές οι ταινίες που αναφέρεις αλλά πρέπει να φτιάξω μια λίστα με 20 μόνο και υπάρχουν πολλές άλλες που » τσακώνονται » στο μυαλό μου για μια θέση .

    Προλαβαίνεις, αν θες, να φτιάξεις κι εσύ τη δική σου και να λάβεις μέρος στην ψηφοφορία .

    ( Άσχετο . Διαβάζω τον » Υπέροχο Γκάτσμπυ » αυτές τις μέρες κι έχει κάτι φοβερές περιγραφές της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του ’20 !! Αχ … )

    ———–

    Μούργος + Τεο @

    Εννοείται ότι δεν παρεμβαίνω . 😉

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 16:40
    • Permalink

    Μια μικρή διευκρίνιση πριν αρχίσω να βαράω τον Μούργο.
    Η Σκάρλετ είναι μια ηθοποιός που δεν πρέπει να την βλέπουμε με την ματιά του πόσο καλή υποκριτική έχει. Το βασικό και κυρίαρχο πάνω της είναι η απίστευτη σεξουαλικότητα που εκπέμπει. Έτσι λοιπόν επειδή το σεξ απίλ της βγάζει μάτια και επειδή είναι αρκετά καλή ηθοποιός ( πράγμα πολύ δύσκολο) γι αυτό ανήκει στην κατηγορία που ανήκουν κατά καιρούς τέτοιες κοπέλες. Βλέπε Μέρλιν. Καλή ηθοποιός αλλά επειδή ήταν η απόλυτη γυναίκα όλοι έκοβαν φλέβες ( σκηνοθέτες, και κοινό) να την βλέπουν. Η ομορφιά είναι ένα ζητούμενο, η ηθοποιία είναι ένα άλλο, το σεξ απίλ ακόμα ένα. Όταν τα έχεις 3 σε 1 έχεις τζακ ποτ. Για αυτό και προσκυνώ ( μαζί με μένα και όλοι οι σοβαροί σκηνοθέτες) προσκυνώ κοκ να μην επαναλαμβάνομαι.

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 16:45
    • Permalink

    Τέο, μάλλον εμένα θα βαρέσεις όταν σου πω: «Ποια είναι αυτή η Σκάρλετ; Η μόνη με αυτό το όνομα που ξέρω εγώ είναι η Σκάρλετ Ο’ Χάρα από το Όσα παίρνει ο άνεμος» 😀
    Για διαφώτισέ με (την αδεή)!

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 17:06
    • Permalink

    Για τον Μούργο ας πάρουμε τα πράγματα ένα ένα ( δυσκολεύεται ο γέροντας τι να κάνουμε δεν έρχεται μόνο του δυστυχώς)
    Απαντώ λοιπόν :
    1) Ελεήστε τον αόμματο, Μάτια έχω και φως δεν έχω καλοί μου άνθρωποι.
    Τι άλλο να πω για τον δύστυχο γέροντα που έχει χάσει πλέον το φως του. Θα μου πείτε πως είναι απαράδεκτο να τα βάζω με έναν άνθρωπο με υπερειδικές ( όπως η πρώτη ειδική στο Ράλι Ακρόπολης ) ανάγκες. Προσπάθησε με την μέθοδο μπράιγ να πασπατέψεις θλιβερέ εξηνταβελόνη το νούμερο 6 της λίστας μπας και βρεις την απάντηση στο ερώτημά σου. Που επειδή δεν τα πιάνεις με την πρώτη το ξαναλάεω στο πρώτο μου σχόλιο για σένα. Αν επανέλθεις λέγοντας το ίδιο πράγμα σημαίνει πως απεβίωσες και το πι σι απαντάει απαντήσεις έτοιμες όπως έχει προγραμματιστεί.
    2) Δεν είναι αυτά που λες σωστά για το τι κάνει τον Τεό να συνεργάζεται με μεγάλους και διάσημους συγγραφείς. Η αλήθεια είναι πως το κάνει γιατί μια μάγισσα χαρτορίχτρα του είχε πει όταν ήταν 18 χρόνων πως πρέπει να το κάνει για να έχει επιτυχία. Αυτή είναι η αλήθεια που την ξέρω από κάποιον που γνώριζε τον ψυχαναλυτή του θείου του πεθερού της γυναίκας του.
    3) Βέβαια ο Αρβανίτης και η Καραίνδρου όπως το λες μάλλον πρέπει να είναι κάποια άβουλα όντα που δεν ξέρουν τι τους γίνεται και πάνε και δανείζουν σε κάθε τυχαίο την τέχνη τους. Ενώ γνωρίζουν πως αυτός θα την ξεφτιλίσει με τις αηδίες που κάνει. Εύγε Μούργο έβγαλες ηλίθιους δύο κορυφαίους δημιουργούς μας ( μήπως το κάνουν για τα λεφτά ; Τότε τους χαρακτήρισες ακόμα χειρότερα).

    Και για να μην μακρηγορώ γιατί η συζήτηση περί τέχνης και αισθητικής με τον Μούργο είναι σαν τρένο χωρίς ρόδες (δεν παει πουθενά).
    Θα καταλάβαινα να έλεγες πως είναι καλός αλλά εμένα δεν μου αρέσει. Σωστό. Μα εσύ θέλεις να μας κάνεις να πιστέψουμε πως εσύ είσαι ο σωστός και όλοι οι άλλοι για τα πανηγύρια. Προσπάθησε απλά να μου απαντήσεις σε ένα πράγμα που εδώ και κάτι αιώνες δεν μπορείς: http://uk.imdb.com/name/nm0000766/awards
    πως το εξηγείς δύστυχε Σάυλοκ;
    Τι γίνεται σε κάθε γεωγραφικό μήκος και πλάτος να του δίνουνε βραβεία ενώ για σένα είναι για κλωτσιές; ( μήπως υπάρχει καμιά συνωμοσία και δεν το έχει πάρει χαμπάρι ούτε ο Λιακό; )
    Ο Τεό στο έχω εξηγήσει έχει μια αισθητική για λίγους και όχι για Έλληνες απαραίτητα ( όταν προσπαθήσεις να καταλάβεις γιατί κόβει στην Ιαπωνία τα περισσότερα εισιτήρια μετά την Ελλάδα τα ξαναλέμε). Αν σου αρέσει καλώς άν όχι πάλι καλώς. Το να λες ανοησίες όμως είναι διπλά καλώς γιατί γελάμε μαζί σου.
    Διάβασε ( δεν θα το βρεις στο Γκουγκλ ) την ιστορία του κινηματογράφου του Μικελίδη ( του μόνου σοβαρού μετά τον Ραφαηλίδη Έλληνα κριτικού) και ίσως δεις το φως σου.
    Θα σκανάρω τις επίμαχες φάσεις θα τις γράψω σε μπράιγ και θα στις στείλω μπας και ο Τυφλός δει το εσωτερικό φως της αληθείας ( γιατί για το άλλο η επιστήμη σηκώνει χέρια και πόδια ψηλά)

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 17:13
    • Permalink

    Καλή μου Αγκινάρα η Σκάρλετ Γιόχανσον από το χαμένοι στην μετάφραση ( μην παίζεις με τα νεύρα μου και όχι μόνο θυμίζοντάς την συνέχεια , είναι το απόλυτο μωρό).

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 17:27
    • Permalink

    Α, τώρα κατάλαβα, είναι και το μόνο απ’ την λίστα σου που έχω δει. Μου άρεσε στο έργο (τον άντρα τον βρήκα βέβαια καλύτερο), τα υπόλοιπα της προσόντα μάλλον δεν είμαι σε θέση να τα κρίνω. 😉

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 20:18
    • Permalink

    Τι να λέμε καλή μου Αγκινάρα http://www.esquire.com/cm/esquire/images/ScarlettJohansson10.jpg

    μια εικόνα χίλιες λέξεις.

  13. κοιτα μπαρμπα, επειδη εγω ειμαι πολυ υποκειμενικος οταν λεω τη γνωμη μου-με εκνευριζουν τα επιχειρηματα-, ενα μονο θα σου πω και τερμα-αλλωστε τοχουμε συζητησει πολλακις και ακρη δεν βγαλαμε-.
    ιναφ με τον Σημιτη του ελληνικου σινεμα [ιδια περιπτωση ειναι και δεν ειναι τυχαιο που εγω οταν ακουω το ονομα αυτο εχω ταση για εμετο ενω εσυ σταυροκοπιεσαι και προσκυνας αυτον τον μεγα πολιτικο της ελλαδας]
    υ.γ.
    1. σκεφτομαι καμμια φορα την μεγαλη τραγωδια του, να σκεφτεται λιγο πριν κοιμηθει πως ενω ειναι τοσο δοξασμενος απο τις κριτικες και τα βραβεια, να του εχει γυρισει-τοσο επιδεικτικα-την πλατη του ο κοσμος -εκτος τους γιαπωνεζους και σενα φυσικα ε;-.
    μεγαλο δραμα λεμεεεεεεεε!
    [κατι παρομοιο ειχε πει και ο Μπεργκμαν στην τελευταια του συνεντευξη, λιγο πριν πεθανει και αυτος ηταν και μεγας σκηνοθετης ή αεριτζης.
    ατιμο πραγμα τελικα οι ιδιοφυιες, απο πουθενα δεν πιανονται]

  14. μεγας σκηνοθετης και οχι αεριτζης [ηθελα να γραψω]

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 16, 2009 at 21:08
    • Permalink

    Ρε UFO ποιος νοιάζεται τι κάνει πριν κοιμηθεί ο Τεό εκτός από σένα και την γυναίκα του μου λες;
    Τα έργα των ανθρώπων μένουν όχι οι άνθρωποι.
    Με την ισοπεδωτική λογική σου ο Όρσον Γουέλες επειδή έφαγε πόρτα από τον κόσμο είναι λιγότερος από τον Κάμερον που έφτιαξε τον Τιτανικό.
    Βλέπε λοιπόν χαρούμενους πριν κοιμηθούν ( Ρέππα στην καλύτερη) και άσε να βλέπω εγώ δυστυχισμένα όντα πριν πλύνουν τα δόντια τους και πάνε για ύπνο ( Θεέ μου τι κάθεται και σκέφτεται ο άνθρωπος αν θα κοιμάται σαν πουλάκι ή όχι ο Τεό).
    Και επειδή μπλέκεις μια ζωή τα @ρχίδι@ με τα μύδια ( τι γυρεύει εδώ ο Σημίτης μου λες; μόνο σαν αποτέλεσμα του ταραγμένου σου μυαλού μπορώ να το ερμηνεύσω ) σε πληροφορώ πως είναι διαφορετικά. Κάνουν απλώς ρίμα.

    Και για να πούμε και κάτι σοβαρό γιατί τα επιχειρήματά σου είναι μόνο για την Λαμπίρη ( τι κάνει πριν κοιμηθεί ο κάθε σελέμπριτι): Σε πληροφορώ πως πριν κοιμηθεί ο Τεό είναι 200 φορές πιο χαρούμενος από πολλούς άλλους σκηνοθέτες γιατί έχει κάνει τρελές μπάζες με τις ταινίες του , ενώ κάποιοι άλλοι όχι. Κανονικά εσύ θα έπρεπε να τον έχεις σαν εικόνισμα και όχι εγώ και να τον έχεις βάλει δίπλα στην φωτογραφία του Σκρουτζ και του Σάυλοκ που έχεις στο εικονοστάσι σου μια και αν εσύ έχεις καβούρια στις τσέπες σου αυτός έχει βασιλικούς αστακούς.
    Ρε γελοίε μια και πιάνεις στο στόμα σου τον Μπέργκμαν ( που αγνοείς το σύνολο του έργου του ) μιλάμε πως ουρές απίστευτες στις ταινίες του εεε ; Δεν πάμε καλά.

  15. —————-
    αγκνιρα @

    αγκνιρα, χάλια μαύρα η Γιόχανσον εεε ? 😆

    —————-

    Τεοκαφ + Μούργος @

    Guys … νομίζω ότι ο Τεο Αγγελο παρακολουθεί το μπλογκ . Τα views τις τελευταίες ώρες έχουν αυξηθεί ανησυχητικά … 😦

    Δε βαριέσαι . Μια χαρά τα λέτε ! 😀 ( φαντάζομαι το σοκ κάποιου που μπαίνει για πρώτη φορά στο μπλογκ και δεν έχει ιδέα τι σημαίνει Τεο και Μούργος . Χα χαααα χα χαααα !! Μ’αρέσει ! )

    Νίνος Φένεκ Μικελίδης, όλε !! Πόσο μου άρεσε ανέκαθεν αυτό το ονοματεπώνυμο ! 🙂

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 17, 2009 at 01:10
    • Permalink

    Καλά, άουρα, είπα να μην το πω, αλλά αφού κι εσύ το υπενύσεσσαι θα το πω: Μου θυμίζει λιγάκι ρεκλάμα εσώρουχων του Η&M η φωτό!!! 😆
    Καληνύχτα!

  16. !!!!!!!!!

    Καληνύχτα αγκνιρα μου ! 😉

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 17, 2009 at 07:08
    • Permalink

    Ναι για μένα και τον Μούργο ήρθαν να δούνε το ποστ, δεν βλέπουν καλύτερα Statler and Waldorf Που είναι και ορίτζιναλ http://www.youtube.com/watch?v=SK6TVqbsKVk
    για το κορμί ήρθαν κορίτσια http://www.youtube.com/watch?v=nlhfpU5IaYE

  17. 😆 Πολύ ωραία τα βιντεάκια Τεο . Big thanks !

    ( Πλάκα κάναμε με τη Σκάρλετ καλέ ! Χωρίς πλάκα όμως τώρα : αν εξαιρέσεις τις ταινίες του Άλλεν, οι επιλογές της τα τελευταία χρόνια είναι για χάχανα κι έχουμε καιρό να δούμε ερμηνεία της προκοπής ή κάτι πιο ουσιαστικό από τη νεαρά . Ελπίζω να είναι μια μικρή » κοιλιά » στην καριέρα της και όχι ένα απότομο ξεφούσκωμα που θα διαρκέσει … )

    Κι επειδή χθες σκάλιζα το μυαλό μου για μουσικά βίντεο με συμμετοχές ηθοποιών ( δες και στο Twitter μου ) σου έχω δωράκι ( και για τους υπόλοιπους άνδρες – επισκέπτες του βλογ ) . Καλή διασκέδαση ! 😉
    ( τι ωραίο το ούτι σ’αυτό το τραγούδι … )

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 17, 2009 at 23:53
    • Permalink

    Απ τα πλέον αγαπημένα βίντεο ένεκα Τζάστιν όμως που τον πάω με 1000

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 17, 2009 at 23:59
    • Permalink

    Και βέβαια έχεις δίκιο για τις επιλογές της μικρής, ας ελπίσουμε πως θα εκμεταλλευτεί όσα της έδωσε ο Θεός και η τύχη ( και δεν θα μείνει στις διαφημίσεις καλλυντικών και στην νταντά εύπορων κυριών του Μανχάταν)
    Είδα τον Χάνεκε σήμερα. Δεν , δυστυχώς δεν , όσες φορές τον έχω δει δεν .

  18. μπαρμπα, υπαρχουν πολλοι τροποι του πως γυριζεις την πλατη σε κατι, καποιον κ.λ.π..
    απο αδιαφορια, απο ελλειψη γνωσης, απο βαρεμαρα, απο ελλειψη ενδιαφεροντος κ.ο.κ.
    αλλα, υπαρχει και ενας μοναδικος τροπος που ειναι του στυλ: δεν μας χ@ζεις ρε ντ@λαρα!
    [ε, αυτος ο τελευταιος καταλαβαινεις για ποιον ειναι]

  19. ——-
    Τεο @
    Ο συγκεκριμένος δίσκος του Timberlake με τον Timbaland πιστεύω ότι πήγε τον όρο » μουσική παραγωγή » ένα βήμα παραπέρα . Θα θεωρείται κλασσικός μια μέρα, θυμήσου το . Φοβερή χημεία μεταξύ των δύο .

    Τη Σκάρλετ την έφαγε ο έρωτας και τ’αρραβωνιάσματα με τον κρύοκωλο . Και το γεγονός ότι έχει χρόνια μπροστά της για να μας πείσει για το αντίθετο ( το ελαφρυντικό που της δίνουμε ).

    Γιατί βρε Τεόοο … Πολύ καλή είναι η Λευκή Κορδέλα ( με τρέλλα ) !

    ——–
    Μούργος @
    😆 😆

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 18, 2009 at 06:09
    • Permalink

    Μούργο μ αρέσει που αφουγκράζεσαι με τέτοια λεπτομέρεια την εσωτερικότητα του κόσμου, πρέπει να φταίνε αυτά τα νέα ακουστικά βαρηκοΐας που αγόρασες τελευταία. Για στείλε μου την μάρκα. Πρέπει να κάνουν θαύματα.

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 18, 2009 at 06:11
    • Permalink

    Άουρα θα γίνω πλέον σαφής για την κορδέλα οσονούπω.

    • αγκνιρα
    • Posted Νοέμβριος 18, 2009 at 09:47
    • Permalink

    Ωραίο το ούτι, όντως. Και το τραγούδι.
    Καλημέρα!

  20. ———-
    teokaf @
    Εμένα πάντως μου άρεσε πολύ . Την απόλαυσα από καλλιτεχνική άποψη όσο την παρακολουθούσα, ενώ, το νόημα της, » δουλεύτηκε » μέσα μου από την ώρα που βγήκα από την αίθουσα . Όσο περνούν οι μέρες τόσο αντιλαμβάνομαι την αξία της . Ο Χάνεκε μ’αρέσει ( τουλάχιστον ό,τι έχω δει από εκείνον – Κρυμμένος, Η δασκάλα του πιάνου και τώρα η Κορδέλα ). Πάντα στην αρχή σκέφτομαι » τί’ν’τούτο ?? » και στο τέλος » Wow … » .
    Γούστα είναι αυτά και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα . 🙂

    ——
    αγκνιρα @

    Καλησπέραααα !

    Για το Σκαρλετάκι δε λέμε τίποτα, έτσι αγκνιρα ? Μπήκε πάντως στο πετσί του ρόλου της μια χαρά ! 😆

    Υπέροχο το άσμα πράγματι . Και διδακτικόν ! 😉

    • Ανώνυμος
    • Posted Νοέμβριος 19, 2009 at 01:27
    • Permalink

    Τι έγινε??? Δεν προλαβαίνω να λείψω λίγο και μου το κάνατε εδώ μέσα… αμέρικαν μπαρ??? Χα, χα, χα… Καλησπέρες. Είπα να περάσω να σε δω, να σε ακούσω, μετά 1 εκατ. χρόνια και έπεσα πάνω σε αναδρομή – ή περίπου. Τώρα όμως δεν προλαβαίνω να τα διαβάσω όλα αυτά, ένεκα που ο δίσκος μου είναι φορτωμένος για σήμερα και πρέπει να τον… κοιμήσω. Πρόλαβα όμως και είδα και Ματς Πόιντ και Σιν Σιτι και ένα σωρό ωραία που χρήζουν έτσι περαιτέρω μελέτης… Που τώρα δεν μπορώ. Άσε που δεν θέλω να ρίχνω το επίπεδο στο… δάπεδο, όταν δεν έχω διαβάσει μετά προσοχής! Σου στέλνω λοιπόν ζουμερά φιλιά και εύχομαι όνειρα γλυκά… Και πρόσεχε… ποτέ δεν ξέρεις πότε θα… χτυπήσω! Χα, χα, χα… Καληνύχτα όμορφη…

  21. Όχι και ανώνυμη η nyanna… όχι και ανώνυμη!Δεν ξέρω γιατί το παραπάνω σχόλιό μου βγήκε ανώνυμο… Είναι ο σκληρός που έχει φορτώσει που λέγαμε. Του μυαλού μου ντε… Γιατί το λάπι τόπι μου, με το… κωδικό όνομα «GEorge»! έχει πολύ… χώρο ακόμα. Χα, χα, χα…

  22. Χα, χαααα !
    Πάνω που θα κατέβαζα ρολλά ( για ύπνο ντε ), είπα να κάνω ένα τελευταίο πέρασμα και σε πέτυχα καραεπώνυμη Νυαννα ! Καλά, τον ακοίμητο έχεις ? Σ’έφαγε η δουλειάααα !

    Η λίστα είναι του Τεοκαφ . Η δική μου μεθαύριο, για να μην μπερδευόμαστε. Πολύ μ’έχει παιδέψει αυτή η λίστα . Και δε θα έπρεπε . Γράφω-σβήνω, σβήνω-γράφω . Μάλλον το κάνω για να «ξεχνιέμαι» και μέχρι στιγμής έχει αποτέλεσμα .

    Τελικά χρειαζόμαστε «αναβάθμιση σκληρού ( μυαλού )» . Στα κρεβάτια όμως τώρα και γρήγορα .

    Φιλιά και … τα λεμε ! 😉

    • teokaf
    • Posted Νοέμβριος 19, 2009 at 18:05
    • Permalink

    Καλή μου Άουρα θα πω την γνώμη μου για την Λευκή κορδέλα σε αυτό το ποστ για να μην μολύνω με τις αμπελοφιλοσοφίες μου το επόμενο με την δικιά σου λίστα.

    Τον Χάνακε τον έχω δει μόνο σ’ αυτήν και στον Κρυμμένο. Και τις δύο τις έχω δει πρόσφατα. Και στις δύο μου άφησε την ίδια εντύπωση: Ξέρει να κάνει πολύ καλό κινηματογράφο ( ηθοποιίες, ατμόσφαιρα, ρυθμό, χαρακτήρες, φωτογραφία) αλλά είναι βλάκας. Θέλω να πω πως οι ταινίες του δεν έχουν κανένα σοβαρό περιεχόμενο. Στο Κρυμμένος, εκεί που πίστευα πως όλο το παιχνίδι ήταν ένα παιχνίδι του σκηνοθέτη με συμβολισμούς για τον διανοούμενο ήρωά του, έρχεται η εξήγηση που ήταν για τα πανηγύρια ( κάποιος που όταν ήταν παιδί πριν γνωρίσει το δάκρυ κλπ κλπ). Απίστευτο ξενέρωμα. Προς τι η ατμόσφαιρα και οι συμβολισμοί της κακιάς συμφοράς;
    Τώρα για την Λευκή Κορδέλα:
    Ενώ έχει τα πάντα για να είναι φοβερή ταινία ο σκηνοθέτης ξεκινάει με μια απίστευτης βλακείας δήλωση. Πως είναι η προσπάθεια να δώσει εξηγήσεις για το τι θα επακολουθούσε με τους ναζί ( ουσιαστικά αυτό λέει). Και ποια είναι η εξήγηση; Η καταπίεση των παιδιών από τους γονείς την εκκλησία και το περιβάλλον γέννησε τέρατα. Ενώ στην Ελλάδα της επαρχίας το ίδιο διάστημα η διαπαιδαγώγηση ήταν επιπέδου Γκέτεμπογκ το 2010. Τα ίδια και χειρότερα γίνονταν παντού. Μα δεν άνθισε ο ναζισμός παντού. Οι λόγοι της γέννησης του ναζισμού είναι ιστορικά αποδεδειγμένοι. Αν κάποιος ήθελε να δει το αυγό του φιδιού, ας έβλεπε το Αυγό του Φιδιού του μεγάλου Μπέρκμαν ( που δεν μασάει τα λόγια του). Αν ήθελε να δει την καταπίεση των παιδιών από τους γονείς με τις συνέπειές της ας δει το Φάνυ και Αλέξανδρος. Απ την στιγμή που είδα την απίστευτη αυτή ανακολουθία ( να υποβιβάζεται όλο το κίνημα του ναζισμού σε επίπεδο διαπαιδαγώγησης η οποία με την σειρά της θα γεννήσει τέρατα) δεν μπορούσα να παρακολουθήσω την ταινία σοβαρά. Αν δεν είχε κάνει την δήλωση την αρχική, τι όμορφη ταινία θα ήταν. Απλά και μόνο αν υπαινισσόταν (και αυτό είναι το σωστό) πως για την επικράτηση ενός ολοκληρωτικού συστήματος χρειάζεται και πρόσφορο έδαφος ( αυτό που κάθε μέρα καλλιεργούμε στο σπίτι, στο σχολείο, στην εκκλησία κλπ) για φυτρώσει το τρόμος.
    Ποια ήταν η ανάγκη του σκηνοθέτη να το φωνάξει και όχι να το υπαινιχθεί; ( το ίδιο ακριβώς έκανε και με την άλλη ταινία του, γιατί έπρεπε να δώσει εξήγηση για την παρακολούθηση; και μάλιστα τόσο κοινότυπη; ) Δεν γνωρίζω. Ή απευθύνεται σε ανθρώπους που ψάχνονται και έχουν επίπεδο ή σε μια μεγάλη μάζα που πρέπει να τους δώσει μασημένη τροφή ( με την δεύτερη βέβαια κερδίζεις βραβεία).
    Σας κούρασα. Αλλά έχει ενδιαφέρον.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: