Skip navigation

[ Προειδοποίηση : όσα ακολουθούν είναι άσχετα μεταξύ τους, δεν βγάζουν και δεν έχουν νόημα, διαβάζετε με δική σας ευθύνη, τα είπα και νίπτω τας μαγικάς χείρας μου ]

 

 

 

 

 Έχω χαθεί στον κόσμο των » Δαιμονισμένων « του Ντοστογιέφσκι αυτές τις μέρες και κυριολεκτικά το απολαμβάνω !

Η αναγνωστική φόρα που έχω πάρει γενικώς, έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες και χαίρομαι που δεν λέει να τελειώσει . Το βιβλίο ( εκδ. Ίνδικτος 2008 ) το είχα αγοράσει εδώ και … έχω ξεχάσει πόσο, αλλά  κάθε φορά που έβλεπα τις 1261 σελίδες του  ξεροκατάπινα ( κακώς ), διότι … ( έ-έ-έρχεται το » κλασσικό »  ) … δεν έχω χρόνο λέμε κλπ κλπ .

 Παρόλ’αυτά ο κος Φιοντόρ  με περίμενε υπομονετικά  μήνες ολόκληρους με το βιβλίο του στο χέρι, πάνω σ’ένα ράφι της βιβλιοθήκης μου ( όπως υπομονή  επιθυμεί και από τον αναγνώστη του –  υπομονή, συγκέντρωση, καθαρό μυαλό την ώρα της ανάγνωσης και η επιβράβευση έρχεται εγγυημένα ) . Κι όσο εκείνος με κοιτούσε από εκεί πάνω θλιμμένα, εγώ συνέχιζα να τον στήνω στο ραντεβού  . Ε, μια μέρα αποφάσισα να του κάνω τη χάρη ! ( αφού, κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον προηγούμενο μήνα ως γνωστόν ) . Κι έτσι, η ανάγνωση των Δαιμονισμένων έγινε ένας από τους στόχους του Σεπτέμβρη . ( μτφ. : πάει τελείωσε, θα το ξεκινήσω τον ρημαδοτσιμεντόλιθο και θα τον τελειώσω μέσα στο μήνα, βαρέθηκα να τον κοιτάζω και να με κοιτάζει, μου έχει σπάσει τα νεύρα, τέρμα ) . Φοβερούς στόχους βάζω ε ? Είναι να μην τ’αποφασίσω … ( τους υπόλοιπους στόχους, αφήστε, ΔΕ θέλετε να τους μάθετε χε, χε, χε ) . Να τολμήσω να πω ( να ψελλίσω  μάλλον ) κάτι για το βιβλίο ?  Η μαγεία δεν περιγράφεται, η τελειότητα δεν αναλύεται, η χαρά δεν εκφράζεται . Τι κέντημα της γλώσσας, τι περιγραφή και  ανάλυση της ανθρώπινης φύσης και συμπεριφοράς, τι εκπληκτικό χιούμορ . Ό,τι κι αν γράψω είναι λίγο …

Με αυτά και μ’εκείνα όμως,την επιστροφή από Κρήτη μετά την 20η Αυγούστου, την ανωμαλότατη προσγείωση στη δουλειά ( με το » καλημέρα » με αρπάξαν από τα μούτρα και ξέχασα νησιά, κυματάκια, μπαλωθιές, ρακόμελα και πεντοζάλια ), το διάβασμα των Δαιμονισμένων κλπ, δεν έχω ακόμη κατορθώσει η σινεφίλη, να πάω στο σινεμά και να δω το » Άδωξοι Μπάσταρδη « του αγαπημένου Ταραντίνο ( και με τι μούτρα να σχολιάσω μετά στου zamuc και να πω καλό χειμώνα  εεε ??? ) . Ω, ναι … Η κινηματογραφική σεζόν για εμένα ΔΕΝ έχει αρχίσει ακόμη …

Αίσχος, ντροπή και όνειδος ( δλδ ντροπή και πάλι, τεσπαν ) !!!!! Το Σ/Κ δεν μου ξεφεύγει η ταινία με τίποτα κι έχω μέχρι στιγμής ακούσει και διαβάσει πολύ καλά λόγια γι’αυτήν. Προσφιλές και μισητό μου ( γιατί την έχει ήδη δει ) άτομο, με έχει προϊδεάσει με τον καλύτερο τρόπο περιγράφοντας μου σκηνή ( spoilerrrr ! ) όπου, η Melanie Laurent,  το 1940something, ντυμένη και στολισμένη, καπνίζει λίγο πριν ανατινάξει τον κινηματογράφο του οποίου είναι ιδιοκτήτρια, υπό τους ήχους του » Cat People ( Putting Out Fire ) « του David Bowie του 1982 !  Sooo Tarantino !

Και αίφνης ( που λέει και ο Φιοντόρ ) μετά τη διήγηση της αποπάνω σκηνής ένιωσα μεγάλη ανακούφιση και έπαψα να προβληματίζομαι, γιατί εφόσον ένα τραγούδι των ’80s μπορεί να ντύσει μουσικά μια σκηνή των ’40s, δεν υπάρχει επομένως κανένα πρόβλημα που, όταν διάβασα μια σκηνή μεγάλης έντασης στους Δαιμονισμένους, μέσα στο μυαλό μου, ασυναίσθητα, άκουσα το αποκάτω :

 

16 CHINGON – MALAGUENA SALEROSA (LA MALAGUENA).mp3

 

Άρα … είμαι καλά !

Χμμ … Ή μήπως πάλι … όχι ?

 

Το » Malaguena Salerosa « είναι ένα υπέροχο, παραδοσιακό και πολύ δημοφιλές μεξικάνικο τραγούδι (μιλάει  για μια όμορφη σαν ροδοπέταλο κοπέλα από τη Μάλαγα και σε πάρα πολύ ελεύθερη μετάφραση είναι κάτι σαν το » δεν έχω να σου δώσω παλάτια και λεφτά / εσύ αν έχεις πλούτη εγώ έχω καρδιά » αλλά στα μεξικάνικα, έτσι ? ) .  Mέχρι σήμερα ευτύχησε να ακουστεί σε άπειρες εκτελέσεις και ενορχηστρώσεις ( το έχει πει εώς ΚΑΙ η Νάνα Μούσχουρη – όχι που θα της ξέφευγε ) .

Η πιο πρόσφατη, επιτυχημένη εκτέλεση του Malaguena Salerosa, είναι από το μεξικάνικο συγκρότημα Chingon και αυτήν επέλεξε ο Ταραντίνο για τους τίτλους τέλους του Kill Bill Vol. II ( 2004 ) . Ιδανικό κλείσιμο . Θυμάστε όλες αυτές τις φοβερές φάτσες και από τις δύο ταινίες ?

 

 

Το Salerosa όμως έχει επιλεγεί στο παρελθόν και για να ανοίξει, αυτή τη φορά, μια ταινία . Το » Once Upon A Time In Mexico «  ( 2003 ) του άλλου τρομερού τύπου Robert Rodriguez ( ο οποίος έχει δημιουργήσει και το συγκρότημα των Chingon ! ) . Ανεβάζω τη σκηνή γιατί έχει Αντόνιο – βιρτουόζο κιθαρίστα, στα καλύτερα εμφανισιακά του για να χαρεί το ματάκι μας . Την ταινία δεν την έχω δει ακόμη ( αίσχος ), αλλά μου μυρίζεται σαν καλή και απ’ότι βλέπω πολλοί latin stars είναι μαζεμένοι εκεί μέσα + Johnny Depp – Mickey Rourke ! Πολύ όμορφη έναρξη για φιλμ .

 

 

Φοβερό trivia από το wiki . Το Malaguena είναι πρόκληση για τους μεξικάνους τραγουδιστές γιατί, λέει, όσο πιο πολύ κρατάει η φωνή π.χ. το » e » στο » Malagueeeeena «, τόσο πιο καλός τραγουδιστής θεωρείσαι ( καταλαβαίνετε τι φωνητικές κόντρες έχουν γίνει ) !!  Ορίστε  και μια πιο classic εκτέλεση από τον Placido Domingo ( θα τους έτρωγε όλους στο » εεεεε » ) .

 

 

* * * Παραληρώ για ένα βιβλίο που ΔΕΝ έχω ακόμη τελειώσει και για μια ταινία που ακόμη ΔΕΝ έχω δει . Αν καταφέρω να γράψω ένα ποστ της προκοπής αυτόν τον μήνα, να με φτύσω ! * * *

Advertisements

40 Comments

  1. Έξοχα! 😀
    Δες την ταινία να μας πεις εντυπώσεις! 😉 Το τραγούδι, που κλείνει αγαπημένη ταινία,πολύ καλόό! 🙂

  2. Καλησπέρα, αυρα μου

    υπέροχη η μουσική, θα φέρω μια βόλτα τον Τσαλ να ακούσει να ευχαριστηθεί [φυσικά, θα μείνει αόρατος, ξερεις πόσο ντροπαλό είναι το χαμοπούλι μου]

    τώρα για τους δαιμονισμένους…

    σσσς μυστικό, το γράφω και τέλος πάντων μισή ντροπή δική μου που το λέω μισή ντροπή δική σου που με αφήνεις να τα γράφω:

    πάνε τρία χρόνια τώρα, ο συκοφάγος δεν είχε πιο πολύ μυαλό από τώρα, [και τώρα πια έχει λιγότερο, πώς συνδυάζονται αυτά πάλι;] κι ήταν «νεάζον» χαμοπούλι, ερωτευμένο, η δε τότε κυρία συκοφάγου [ένα παραδείσιο πουλι, καλή του ώρα] τον είχε πείσει να εμπλακεί σε ένα τρίβιαλ που θα αφορούσε τους Δαιμονισμενους. Διορία το δεκαπενθήμερο. 30 ερωτήσεις ο συκοφάγος 30 ερωτήσεις η συκοφάγου, το έπαθλο μη το ρωτάτε. Εντάξει της είπε, αλλά με βαθμό δυσκολίας [ναι, το χαζοπούλι, ο Φιοντόρ από μόνος θεωρήθηκε παιχνιδάκι, τρομάρα του πουλιού…],θα φτιαχτεί ένας κώδικας. Και φτιάχνει ένα αλφάβητο με συμβολογράμματα και λέει εδω κι ιδού, έτσι θα γραφούν οι ερωτήσεις! [η αλήθεια είναι πως φοβήθηκε τον τρόπο που μπαίνει στα κείμενα η συκοφάγου κι ο συκολόγος ήθελε λίγο να κερδίσει χρόνο…]

    Κι εισπράττει το ναι! και ξεκινά η αναγνωση κι η κωδικοποίηση..

    μα ποτέ δεν προλαβα να αποσώσω τις τελευταίες 200 περίπου σελίδες. το παραδείσιο πουλί πέταξε για άλλους παραδείσους. πού μυαλό να αποσώσεις.

    μα πολλά τα κέρδη. οι στιγμές, η όρεξη, κάποιοι δαίμονες, ο Αρης Αλεξάνδρου, ο Κιρίλωφ, η Βαρβάρα Πετροβνα.

    Με την πρώτη ευκαιρία θα το τελειώσω τώρα τον τρίτο τόμο. Και θα ξαναρθω για να ανταλλάξουμε εντυπώσεις.

    Καλησπεριζω ενθέρμως

    Υ.Γ. Δαιμονισμένοι, εκδ. Γκοβόστης,μτφ. Αρη Αλεξάνδρου [τη θεωρώ κορυφαία]

  3. Θες να σε βοηθήσω;;; Να γράψεις ένα ποστ της προκοπής ντε. Γιατί όσο να ‘ναι, εγώ είμαι πολύ με τα καλά μου τελευταία! Χα, χα, χα.
    (Λέμε και καμια μακακία να περνάει η ώρα).
    Ω ναι, το ξέρω πως δεν με περίμενες (καλέ μην τηλεφωνείς τώρα, σε… αιφνιδιάζω!), αλλά μόλις σηκώθηκα από τα 4 που ήμουν σκυμμένη (μη βιάζεσαι, λόγω δουλειάς εννοώ, αλλά μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι!) και είπα να μπω να δω τι κάνεις και να σ’ αιφνιδιάσω που λέγαμε.
    Και να φανταστείς πως σήμερα άρχισα κάτι ως εξής: «Μπορεί ο Ντοστογιέφσκι να είπε πως η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο, αλλά…» μπλα μπλα μπλα… Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται or what??
    Μέγας ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής ο συγγραφεύς και μόλις μου ήρθε μια ιδέα: μήπως να κάναμε κανένα… τραπεζάκι (ξέρεις απ’ αυτά που στα θρίλερ καλούν τα πνεύματα – μπρρρρρρρρ) και να τον βάζαμε να αναλύσει μια ψυχή που τελικά απεδείχθη άβυσσος τελευταία. Δηλαδή τι άβυσσος? Stairway to hell αποδείχθηκε.
    Αλλά πάλι σιγά ο μέγας συγγραφεύς να μην ασχολούνταν με τα του κόσμου τούτου. Βάζω στοίχημα πως μια χαρά περνάει εκεί πάνω πίνοντας ατέλειωτα γαλόνια βότκας κι έτσι κάτι φορές που του ζήτησαν να μετεμψυχωθεί, τους μούτζωσε μεγαλειωδώς και είπε: thanks but no thanks… αλλά στα ρώσικα!
    Είμαι σουρεαλιστική ε??? Το ξέρω. Όπως ξέρω πως μάλλον σου έλειψα από το blog σου. Και σουρεάλ και ψωνάρα εν ολίγοις. Πού θα φτάσω; Και ξέρεις τι έπαθε βεβαίως στο τέλος εκείνος ο Λουδοβίκος που ήταν τόσο ψωνάρα που έλεγε πως «l’état, c’est moi» (το κράτος είμαι εγώ!); Τον αποκεφάλισαν! Ελπίζω να μην έχω την ίδια τύχη, γιατί έχω μάθει πως ακόμα κι όταν κυλάει το κεφάλι σου στα πατώματα, για μερικά δευτερόλεπτα έχεις ακόμα αισθήσεις. Οπότε ΟΚ, θα σκεφτώ τίποτε άλλο να μου ταιριάζει καλύτερα ως death.
    Spookyyyyyyyyyyyy.
    Λοιπόν σ’ αφήνω. Λήξις αιφνιδιασμού (ούτε αυτό δεν μπορώ να κάνω σωστάααα… Πιφ). Οπότε πάω να κάνω αυτό που ξέρω καλύτερα απ’ όλα: να… ξαναπέσω στα τέσσερα! Είπαμε, μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι!
    (Ρίχνω το επίπεδο στα… δάπεδα έτσι;)

    Αμέτρητα φιλιά στο μουσούδι
    (και όπως πάντα… τα τραγούδια θα τα ακούσω στο σπίτι. Και μη μου βάζεις ιδέες… μη μου βάζεις ιδέες μ’ αυτό το Gasoline!)

  4. Σε συγχωρείς, αλλά εγω βρήκα το ποστ σου κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό!
    Ο ενθουσιασμός σου με το βιβλίο (ποιός ο λόγος να έχεις λογικά επιχειρήματα?) μ έκανε να χαμογελάσω σαν να ήμουν εγω αυτή που το απολάμβανα.
    Και για τα τραγούδια/και για τις ταινίες, τι να πω τώρα?
    Περιγράφεται με λόγια αυτό που νιώθεις όταν ακούς μεξικάνικους ρυθμούς και γιαπωνέζοι σφάζονται σε ρυθμούς Τραντίνο? Κι όταν βλέπεις τον Αντόνιο, υπάρχουν λόγια τότε? ε? ε? !!!
    Να είσαι καλά, μου έφτιαξες το απόγευμα!!

  5. Α, και κάτι ακόμα.
    Χθες άρχισα να διαβάζω τον ηλίθιο του ντοστογιέφσκι, εκδόσεις γκοβόστη, μετάφραση άρη αλεξάνδρου.
    Ήταν δώρο γενεθλίων μου (δίτομο) προ μηνός, αλλά χρόνια τώρα ήθελα να τον διαβάσω.
    Έχω εκπλαγεί (κι εγώ) με τον τρόπο που ρέει, εύκολα, απολαυστικά, σαν να βλέπεις ταινία. Καμία σχέση με βαριά, κλασσική λογοτεχνία, με ρωσική μαυρίλα ή με κάτι δύσκολα, κακομεταφρασμένα κι ακατανόητα βιβλία που κάνεις αμάν για να τα τελειώσεις…
    Ένιωσα πως μπορώ να το μοιραστώ αυτό μαζί τώρα, και χάρηκα πολύ!

    • teokaf
    • Posted Σεπτεμβρίου 10, 2009 at 21:01
    • Permalink

    Καλό χειμώνα αγαπητή Άουρα αλλά με αναγκάζεις να βγω από την καλοκαιρινή μου νάρκη και να πρέπει να γράψω και εγώ κάτι για το ποστ σου για 2 λόγους:
    1) γιατί διαβάζω μόλις την αυτοβιογραφία του Μούργου και μου έκανε εντύπωση πως τα μεγάλα πνεύματα συναντιόνται ( το δικό μου και το δικό σου) Ναι διαβάζω τον Ηλίθιο, εντελώς αναπάντεχα και είμαι στα τελειώματα του. Δεν θα γράψω τίποτε για τον συγγραφέα γιατί έχουν γραφτεί πολλά οπότε… Απλά θα συμφωνήσω με τον φίλο που έχει ρημάξει τα σύκα πως η καλύτερες μεταφράσεις είναι αυτουνού που λέει.
    2ον Γιατί είδα τον Ταραντίνο και ήρθε η ώραν σας να γεμίσω με σοφία το ποστ για μια μεγαλειώδη κριτική για την ταινία.

    Αργότερα όμως γιατί μόλις μου φέρανε KFC καυτερές φτερούγες και πρέπει να τις τσακίσω.

  6. @μπαρμπα, ρε σκατογερε, τη χολη που μαζεψες ολο το καλοκαιρι εδω θα την αφησεις;
    (ηλιθιε αυτα που τρως προερχονται οχι απο φυσιολογικες κοτες αλλα απο πτηνα που εχουν μονο φτερουγες με ποδια)
    .
    @αουρα, καλο κουραγιο (για τον ποταμο των σχολιων του μπαρμπα)
    την ταινια δεν την ειδα ακομη οποτε….

  7. Τeokaf

    Α, ο Ηλίθιος, τον διάβασα και αυτόν σε μετάφραση Αλεξάνδρου.

    κι επειδή υποθέτω πως έχουμε την ίδια έκδοση:

    «Αποφάσισα να εκπληρώσω την αποστολή μου τίμια και σταθερά. Με τους ανθρώπους ίσως να πλήξω και να στεναχωρεθώ. Για κάθε ενδεχόμενο αποφάσισα να είμαι με όλους ευγενικός κι ειλικρινής, γιατί βέβαια κανείς δε θα μου ζητήσει τίποτε περισσότερο. Μπορεί και δω να με θεωρήσουν μικρό παιδί -ας με θεωρήσουν! Επίσης δεν ξέρω γιατί, όλοι με έχουν για ηλίθιο. Πραγματικά, κάποτε ήμουν τόσο αρρωστος που έμοιαζα, ειν’ αλήθεια, με ηλίθιο. Μα τι σόι ηλίθιος είμαι τωρα μια και το καταλαβαίνω ο ίδιος πως με θεωρούν ηλίθιο;» [σελ. 117]

    Καλό φθινόπωρο, φίλε teokaf

    • αγκνιρα
    • Posted Σεπτεμβρίου 11, 2009 at 00:43
    • Permalink

    τέλειο το ποστ, άουρα! Πάντα τέτοια σουρρεαλιστικά να γράφεις 😀
    Τα βίντεο θα τα ακούσω σε πιο πολιτισμένη ώρα (κάποιος ροχαλίζει εδώ κοντα) 😆

    • teokaf
    • Posted Σεπτεμβρίου 11, 2009 at 00:55
    • Permalink

    Και θα συνεχίσω από εκεί που άφησε το ποστ ο τα σύκα ρημάζων ( μερικές σελίδες πριν 103) :

    Σ ένα παιδί μπορείς όλα να τα λες – όλα, πάντοτε μου κανε κατάπληξη σαν σκεφτόμουν πόσο λίγο ξέρουν οι μεγάλοι τα παιδιά – ακόμα κι οι μανάδες κι οι πατεράδες τα δικά τους παιδιά.
    Απ τα παιδιά δεν πρέπει τίποτε να κρύβει κανείς με τη δικαιολογία πως είναι μικρά κι είναι νωρίς γι αυτά να ξέρουν, τι θλιβερή κι άτυχη σκέψη! Και πόσο έντονα το αντιλαμβάνονται τα ίδια τα παιδιά πως οι πατεράδες τους τα χουν για πολύ μικρά και νομίζουν πως δεν καταλαβαίνουν τίποτε ενώ εκείνα όλα τα καταλαβαίνουν.
    Οι μεγάλοι δεν ξέρουν πως ένα παιδί, ακόμα και στην πιο δύσκολη υπόθεση, μπορεί να δώσει μιαν εξαιρετικά χρήσιμη συμβουλή.

    Και όλα αυτά εν έτι 1800τίποτε. Η απόλυτη ανάλυση της πλέον σύγχρονης διαπαιδαγώγησης.

    Φίλε συκοφάγε Να σε δω τώρα που τα σύκα τελειώνουν πως θα την βγάλεις ( θα μου πεις υπάρχουν και τα ξερά).
    Καλό φθινόπωρο και σε σένα.

    • teokaf
    • Posted Σεπτεμβρίου 11, 2009 at 01:01
    • Permalink

    Γελοίε εξηνταβελόνη ακόμα και αν ήταν φτιαγμένα από ραδιενεργά απόβλητα πασπαλισμένα με εσάνς από την Ψυττάλεια πάλι θα τα έτρωγα, είναι ΦΟΒΕΡΑ.

    • αγκνιρα
    • Posted Σεπτεμβρίου 11, 2009 at 14:00
    • Permalink

    Επίλογος: Τα κοίταξα τα βίντεο, Άουρα. Φοβερό το μεξικάνικο τραγούδι! Από βίντεο, ο Ταραντίνο γενικά δεν μ’ αρέσει (έκλεισα τα μάτια μου και σαν ήχος μ’ άρεσε 😀 ). Το βίντεο με τον Μπαντέρας μ’ άρεσε περισσότερο απ’όλα (όχι μόνο εξ αιτίας του εν λόγω κυρίου 😉 ), αλλά και τα πλάνα που δείχνει με τους οργανοποιούς μες την σκόνη και την ξεραίλα του τόπου τα βρίσκω ενδιαφέροντα.

  8. Βαθιά ανάσα και … ( αν και είμαι ντεφορμέ )

    Ρενάτα @

    Ή αύριο ή μεθαύριο Ρενάτα μου, το έχω σχεδόν κανονίσει . Οι εντυπώσεις μου σε σχόλιο . Όλα εντάξει στον αγιασμό απ’ό,τι κατάλαβα ? Καλή σχολική χρονιάαααα ! 😀

    ( το τραγούδι πολύ ξεσηκωτικό κι έχει λιγάκι από το γνωστό λατινοαμερικάνικο μελοδραματισμό , το προσφέρω και για download, ελπίζω να το κατάλαβες ) 😉

    ————

    Sikofagos @

    Ο Τσαλ ντροπαλός ???? Δεν το χάβω με τίποτα αγαπητέ . Απλώς το βλογ τούτο δεν είναι μάλλον αρκετά επαναστατικό για τα γούστα του . ‘Αντε το πολύ-πολύ να δει το βίντεο με τον Αντόνιο και να ψιθυρίσει κανένα » Βίβα Ζαπάτα ! » και αυτό ήταν .

    Μα τι ωραία ιστορία !( έστω και με δραματικό τέλος, σνιφ … )Σ’ευχαριστώ που τη μοιράστηκες εδώ .

    Τρία χρόνια μετά, το να διαβάσεις τις τελευταίες 200 σελίδες του βιβλίου … δεν ξέρω … Δε θα έχεις χάσει τη » συνδεση με τα προηγούμενα » ? Αν το ποστ μου είναι η αφορμή, τί να πω ? Χαίρομαι και κοκκινίζω . Μόνο να μην το ανοίξεις και αρχίζουν να ξεπετάγονται από τη σελίδες του παραδείσια πουλιά και παραδείσιες αναμνήσεις ! Πρέπει να είμαστε πιο δυνατοί από το παρελθόν μας ώστε το μέλλον να μας στείλει ευκαιρίες .

    Ο φίλος που με προμηθεύει βιβλία ( στηρίζω τα μικρά βιβλιοπωλεία, όλε ! ) μου είχε αρχικά δώσει την τρίτομη έκδοση του Γκοβόστη αλλά τελικά προτίμησα εκείνη της Ινδίκτου . Και η δουλειά της Μπακοπούλου μάλλον είναι εξαιρετική αφού η μετάφραση παίζει μεγάλο ρόλο στην αναγνωστική απόλαυση κι εγώ περνάω τέλεια με το βιβλίο . Έχεις διαβάσει Φιοντόρ και από άλλους μεταφραστές ? Δεν ξέρω και έτσι δεν μπορώ να κρίνω .

    Είμαι ακριβώς στη μέση του βιβλίου, επομένως προλαβαίνεις κι εσύ να το τελειώσεις και να τα » πούμε » όποτε θες ! Προς το παρόν δηλώνω φαν του Στεπάν Τροφίμοβιτς και του Νικολάϊ Σταβρόγκιν ( πατήρ και υιός ! ). 😉

  9. Στο ‘χα ξαναπει παλιά: αυτά τα τρία εεε (πριν το ερωτηματικό) δεν σηκώνουν αντίρρηση. Ειδικά τώρα που έμαθα ότι το κάνεις για συναγωνίζεσαι μεξικάνους τροβαδούρους είμαι απόλυτα σίγουρος ότι κανεις δεν έχει απαντήσει όχι σε αυτά τα εεε.
    Οπότε αν και θα ήθελα να σου επιτρέψω να με επισκεφτείς για καλό χειμώνα τώρα θα πρέπει να περιμένω να δεις τον Ταραντίνο.

    Και αφού η κουβέντα για βιβλία και μάλιστα ογκώδη (τέλη αυγούστου – αρχές σεπτέμβρη πάντα τα ξεκινάς αυτά, είναι ψυχολογικό) εχω αρχίσει να διαβάζω το δίτομο του Μαργαρίτη για τον Εμφύλιο (συνολο σελ 1350 περίπου). Πρόβλεψη ολοκλήρωσης του εγχειρήματος αδύνατο να γίνει αλλά ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα το τελειώσω.

  10. zamuc … zamuc … κατάλαβε με … ( λυγμ ) .
    Επιστρέφω από τις διακοπές, μπαίνω στο μπλογκ σου όλο χαρά, και βλέπω ότι είχες ήδη δει την ταινία και γενικώς είχες ξεφύγει από προβολές ( και νά’σαι πάντα καλά, να βλέπεις ακόμη περισσότερες ταινίες ). Έσκασα από ζήλια και ντροπή, μ’έπιασαν τα ψυχαναγκαστικά μου, είπα θα δω τους Μπάσταρδους, αλλιώς δεν σχολιάζω, jamais !!!
    Θα επανορθώσω σύντομα !

    Καλέ ναι, είναι και ψυχολογικό, αλλά βασικά κάθε Σεπτέμβρη έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο και με βολεύει να διαβάζω » τούβλα » . Τους Δαιμ. σε καμιά δεκαριά μέρες θα τους έχω τελειώσει . Πολυσέλιδος και ο δικός σου στόχος και το θέμα του τεράστιο, μπράβο . Άντε, καλά μας διαβάσματα και πιστεύω τις κινηματογραφικές μου » υποχρεώσεις να τις συμμαζέψω μέσα στον μήνα . 🙂

  11. Και οι δικές μου προβολές δεν έχουν πάρει μπρος ακόμα, είμαστε ακόμα χαλαρά.
    Πάντως μια χαρά σε βρίσκω με το βιβλίο, το δίκο μου βλέπω να τραβάει εξάμηνο. Εδώ καλά καλά ακόμα να τελειώσω την προκήρυξή του ΕΑ από χθες. Ουπς μήπως δεν έπρεπε να το πω αυτό;

  12. Πού είχα μείνει ???

    ———-

    NY Anna @

    Μού’λειψες, μού’λειψες ! Και ως φυσική και ως μπλογκική παρουσία .

    Αλλά τόσες συμπτώσεις χθες ? Περίεργα φαινόμενα … Γράφω νύχτα για τον Φιοντόρ, ξυπνάει η Άννα, πάει στη δουλειά, της έρχεται ο Φιοντόρ στο μυαλό . Πάει να κάνει σχόλιο – έκπληξη, την παίρνω τηλέφωνο εκείνη την ώρα » τί κάνεις Αννούλα ? «, της καταστρέφω την έκπληξη !! Χα χα χα χα ! Αυτά δεν είναι μεγάλα πνεύματα, είναι κάτι άλλο, βρες εσύ τη λέξη, εγώ σήμερα, είπαμε, ντεφορμέ .

    Πραγματικά διαπίστωσα ότι ο Ντοστογιέφσκι πρέπει να ήταν, πέρα όλων των άλλων, μέγα γνώστης και ερμηνευτής της γλώσσας του σώματος . Βουλωμένο νεύμα διάβαζε ! Πολύ χρήσιμος θα σου ήταν Άννα μου, αλλά τις ψυχές-άβυσσους καλύτερα να τις αφήνουμε στην άβυσσο τους και τη δυστυχία τους . Τα » τραπεζάκια » τα φοβάμαι, μπορεί να μπερδευτούν οι γραμμές και να μας βγει στο » τηλεφωνο » κανένας άλλος και δεν τα μπορώ αυτά, χαααααα !

    Ψωνάρες σαν εσένα παιδί μου τις κάνουν παρέα, δεν τις εξοντώνουν . Μακάρι τα ψώνια να ήταν έτσι . Δεν κανονίζουμε καλύτερα να πάμε να δούμε το » ΑΔΩΞΟΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΗ » λέω’γώ ? Χι, χι, χι … 😉

    ———-

    Λεμόνι 1+ 2 @

    Καλωσήρθες Λεμονένια ! Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χάρηκα με το σχόλιο σου .
    Και συγχαρητήρια για τα γούστα σου καλή μου ! 😉 Ο Αντόνιο δεν έχει και πολύ καλό γούστο στο αντίθετο φύλο, αλλά τέλοσπάντων, δε θέλω να συγχυστώ χο, χο, χο . Τον Ταραντίνο η κινηματογραφική ιστορία θα τον κρίνει για το πόσο καλός σκηνοθέτης ήταν . Εγώ τον πάω για την τρέλλα του, τις ατάκες του και τη φαντασία του .

    Για δύο πράγματα όμως είμαι σίγουρη . Ο Ταραντίνο είναι ένας από τους μεγαλύτερους σινεφίλ που υπάρχουν σήμερα και κάνει πάντα τις καλύτερες μουσικές επιλογές για τις ταινίες του .

    Συμφωνώ μαζί σου για τον Φιοντόρ . Τελικά, ο Σεπτέμβρης είναι Μήνας Ντοστογιέφσκι ?? Χα ! Τον Ηλίθιο του χρόνου θα τον πιάσω μάλλον, έχω παρατηρήσει ότι δύο βιβλία του ίδιου συγγραφέα τον ίδιο χρόνο δεν μου πέφτει καλά . Πότε λες να τον τελειώσεις ? Καλή ανάγνωση !!!

    Ευχαριστώ για τα σχόλια . Να μη χαθούμε ! 🙂

  13. zamuc 2 @

    Είμαι κατά των deadlines, επομένως τέλειωσε το και σ’ένα χρόνο, αρκεί να το ευχαριστηθείς . Οι Δαιμονισμένοι είναι πολύ ελκυστικοί γι’αυτό έχω πάρει φόρα, μη μου δίνεις σημασία .

    Μωρέ πες ό,τι θες, τα πάντα αντέχουμε εδώ μέσα . Καλά, πόσες σελίδες είναι αυτή η προκήρυξη ??? Μήπως να της έριχνα μια ματιά ? Και στους Δαιμονισμένους προκηρύξεις συντάσσουν αλλά του 1850 . 😆

  14. Και συνεχίζω … ( ουφ )

    ——-

    Τεοκαφ @

    Μπα ! Μα εδώ έχω χτυπήσει φλέβα ! 3,5 αναγνώστες Ντοστογιέφσκι μέσα στον ίδιο μήνα ?? Χο, χο !
    ( το 0,5 είναι ο Συκοφαγούλης γιατί τώρα θα διαβάσει τις τελευταίες 200 σελ. )

    Α, μη μου το χαλάς Τεο ! Δλδ έπρεπε να πάρω την έκδοση του Γκοβόστη ? Τα νεύρα μου . Έχεις τσεκάρει κι άλλες μεταφράσεις λοιπόν ?

    Προφανώς οι φτερούγες ήταν πολύ καυτερές και ακόμη χωνεύεις … Μην βιαστείς . Μπορεί να έχω δει κι εγώ την ταινία μέχρι τότε και να είναι καλύτερα . ( KFC καλό, εγκρίνω, αλλά κι ο Μούργος ίσως να έχει δίκιο … τον έχεις δει τον εαυτό σου τελευταία – στο avatar σου εννοώ ! 😛 )

    ———-

    Μούργος @

    Το έχω ακούσει και το έχω δει κι εγώ αυτό με τα κοτόπουλα . Εσύ δλδ τα έχεις κόψει όλα αυτά ?

    Ευτυχώς που δεν έχεις δει την ταινία ! Δε θέλω να φανταστώ το διάλογο σου με τον Τεο !! ( τη φαγωμάρα τη λέω διάλογο γιατί είμαι ευγενική, ενίοτε )

  15. Οι δύο Φιοντορηλιθιόπληκτοι που έχουν τακιμιάσει ( ξέρουν αυτοί ) @

    ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΕ ΕΤΣΙ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ, ΑΝΕΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΕΤΟΙΑ ΦΟΒΕΡΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ, ΕΝΤΑΞΕΙ ????

    ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΕ ΕΤΣΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΔΑΙΜ. !! ΔΕ ΘΑ ΕΝΔΩΣΩ, ΔΕ ΘΑ ΛΥΓΙΣΩ !

    T’ΑΚΟΥΤΕ ΦΙΛΙΠΠΕ + ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Dr. ΤΕΝΤΖΕΡΗ + Mr. ΚΑΠΑΚΙ ???

    👿 👿 👿

  16. ———

    ( επιτέλους, έφτασα στην αγκνιρα )

    αγκνιρα @

    Σ’ευχαριστώ για τα καλά λόγια ! Συμφωνώ για το » Κάποτε στο Μεξικό » αγκνιρα μου . Ωραία ιδέα, ωραία πλάνα . Θέλω να δω την ταινία . Ο Αντόνιο είναι κούκλος σ’αυτή τη σκηνή !

    Χαίρομαι που σου άρεσε το τραγούδι . Έχει μεγάλη φάση η ενορχήστρωση του, μού’ρχεται να χορέψω όταν την ακούω . Καλέ να μην κλείνεις τα μάτια, αφού παραπάνω έχω το τραγουδάκι μόνο του, για downloading !

    [ πολύ νωρίς πέφτει για ύπνο ο ροχαλίζων, συγκριτικά μ’εμάς 🙂 ]

    Φιλιά πάρα πολλά !!

    ( εδώ βρέχει συνέχεια τσούρου-τσούρου – ήχος βροχής – και έχω σκουριάσει ολόκληρη από την υγρασία )

    • teokaf
    • Posted Σεπτεμβρίου 12, 2009 at 14:41
    • Permalink

    Και η σκοτεινή ώρα του ποστ έφτασε:

    Κάποτε είχε πει ο Πικάσο βλέποντας μια έκθεση ζωγραφικής μικρών παιδιών πως: όταν ήμουν 14 χρονών ζωγράφιζα όπως ο Ραφαήλ, αλλά πέρασα μια ολόκληρη ζωή για να μάθω να ζωγραφίζω όπως αυτά.

    Το ίδιο συμβαίνει όταν δεις την ταινία του Ταραντίνο. Βλέποντας τα πρώτα 10 λεπτά ( οι σκηνές στο σπίτι του Γάλλου με τον απίστευτο Γερμανό κυνηγό των Εβραίων) βλέπεις πόσο εύκολο για τον Ταραντίνο είναι να κάνει κλασικό κινηματογράφο. Απίστευτα εύκολο. Και μιλάμε για τρομερό κλασσικό κινηματογράφο.
    Δεν του λέει όμως τίποτε αυτό.
    Γι αυτό και αυτός είναι ό,τι καλύτερο έχει βγει τα τελευταία 20,1 χρόνια ( η υποδιαστολή γιατί άμα το διάβαζε ο ίδιος ο Τ θα του άρεσε). Και όταν λέμε καλύτερος εννοούμε πως ο άνθρωπος έχει κάτι νέο να δείξει. Η γραφή του είναι μοναδική, έξυπνη, πρωτοπόρα. Δεν είναι τα έργα του τα καλύτερα αλλά μπορούν να γεννήσουν μια νέα αισθητική (ανύπαρκτη μέχρι τα τώρα). Είναι όπως το Never mind the Bullocks των Sex Pistols, φυσικά δεν είναι το καλύτερο άλμπουμ όλων των εποχών ( είναι ένα μέτριο άλμπουμ) αλλά η επανάσταση που έφερε στην μουσική ( και όχι μόνο) συγκρίνετε μόνο με την Ιεροτελεστία της Άνοιξης.
    Ποια είναι αυτή η αισθητική; Μα το να σχοινοβατείς ανάμεσα στο γελοίο και στο τραγικό και να μην πέφτεις ποτέ κάτω (αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα)
    Το συγκεκριμένο έργο του Ταραντίνο δεν είναι φυσικά το καλύτερό του. Υπάρχουν τα Ρεζερβουάρ ντογκς και το Παλπ Φίξιον αρκετά μπροστά από αυτό. Είναι όμως ένα έργο Ταραντίνο. Με του κώδικες και το ύφος που αυτός έχει διαλέξει να μας λέει τα παραμύθια του. Και γι αυτούς που δεν έχουν ακόμα αποστειρωθεί απ την βλακεία και την έλλειψη γούστου είναι μια ανάσα για να περάσεις ένα όμορφο βράδυ.

    Κάποιος κατά συρροή ηλίθιος το ονόμασε σαν το μεγαλύτερο σκουπίδι που κυκλοφοράει σήμερα στους κινηματογράφους. Τι να πεις; Ας όψεται το πολυτεχνείο που έκανε διάσημη την πρώην γυναίκα του για να τον κάνει και αυτόν γνωστό με την σειρά της. Σημεία των καιρών.

  17. Μούρλια, μούρλια !

    Τελικά, 99%, θα το δω αύριο και θα επανέλθω .

    😆 😆 😆 για την τελευταία παράγραφο . Ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε !

    Καλό Σαββατόβραδο Τεο !

  18. Τελεικά ήσε πωλή ανωρθώγραφει αίτση????
    Α πα πα πα…
    Κε σειγά της λαίξις…
    Άδωξι Μπάσταρδη…
    Τσ, τσ, τσ…

    Κε δεν μου λαις?
    ΠΟύ ήνε η Ναστάζηα Κήνσκυ που
    μου έταξαις?

    (Αν και πρωτημό να βλαίπο εσένα.
    Ησε πηο ώμωρφι!!!!!!!!!!)

  19. NY Anna @

    Είδες βρε παιδί μου ??? 😯

    Μα να το πάθουμε ταυτόχρονα κι εγώ, και ο Κουέντιν και ο κυριούλης που γράφει τους υπότιτλους και η εταιρεία διανομής και όποιος άλλος έγραψε για την ταινία ?? Τσάμπα πήγαν τόσα χρόνια στα θρανία … Μιλάμε για επικίνδυνο ιο ! Να, ορίστε ! Τον κόλλησες κι εσύ !

    Μη με πειράζεις Άννα επειδή κατέβασα τη Ναστάζια ! Έτσι είναι τα ποστ – φαντομάς, όχου ! Και μην μπερδεύεις το αναγνωστικόν κοινό με ανακρίβειες και υποκειμενισμούς ( για την παρένθεση λέωωωω !! )

    Σου έχω όμως αδυναμία και επειδή θέλω να είμαι σωστή φίλη, το τάξιμο δεν το ξεχνώ, το ικανοποιώ και κατ’εξαίρεση … ιδού η κούκλα Ναστάζια και ο ΚΟΥΚΛΟΣ Μαρτσέλλο . Να ! 😀

  20. Είμαι στη δουλειά ( happy hour yeaaah !!!! γιατί είμαι ψιλοχαλαρή ) και είναι και Δευτέρα, κι επομένως μου είναι δύσκολο να συμμαζέψω μυαλό και σκέψεις για να γράψω κάτι εκφραστικά και συντακτικά σωστό για τους » Άδωξους » που είδα χθες βράδυ ( έχω και τον Ανάδρομο Της Παρανόησης πάνω από το κεφάλι μου ).

    Συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα γράφει ο Τεό-φτερουγοφάγος στο πολύ καλό σχόλιό του . Μόνο που δε θα έλεγα ότι δεν είναι η καλύτερη ταινία του Ταραντίνο ( χμμ, σεναριακά ίσως, ναι, το Ρεζερβουάρ να είναι καλύτερο ) . Είναι μια ταινία από τον Κουέντιν η οποία διαφοροποιείται από τις προηγούμενες του διατηρώντας ( σε μικρότερο βαθμό ) όλα τα trademarks που αγαπάμε στα φιλμς του . Επομένως προσωπικά πιστεύω ότι οι » Μπάσταρδη » ανοίγουν μια καινούργια κατηγορία στο έργο του Ταραντίνο και με αυτή την έννοια είναι μια από τις καλύτερες ταινίες του .

    Σκηνές ανθολογίας, ερμηνείες πάρα πολύ καλές, φωτογραφία εξαιρετική, από ατμόσφαιρα … να φαν κι οι κότες ! ( ειδικά στην έναρξη )
    Για τη μουσική επένδυση, δεν έχω λόγια, μάλλον μύρια θαυμαστικά θα έπρεπε να βάλω .

    Ο Ταραντίνο λατρεύει το σινεμά, γι’αυτό και φτιάχνει μια ταινία που πρέπει να τη δεις μέσα σε μία αίθουσα και όχι στο σπίτι σου ( θα χάσει πολύ η εικόνα στο dvd, να το θυμηθείτε ). Αγαπάει τον κινηματογράφο τόσο πολύ, που αποφασίζει ν’αλλάξει το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και να το τοποθετήσει μέσα σε μια φλεγόμενη κιν. αίθουσα . Και αγαπάει τόσο τον κινηματογράφο που τον » κλέβει » πιο δημιουργικά και έξυπνα από οποιοδήποτε άλλο . Σε τέτοιο βαθμό που κάθε έργο του είναι κι ένα απολαυστικό Trivial Pursuit κινημ/κων γνώσεων !!

    Παραμένει δε, ένας τόσο συμπαθής τρελλάρας που αποφασίζει το πρώτο σκαλπ στην ταινία να γδέρνεται από το κεφάλι μιας κούκλας-ομοίωμα του εαυτού του !

    Ε, εγώ τέτοιο σινέμα το απολαμβάνω 100% και το ίδιο έκανα χθες βράδυ …

    ( άντε τώρα να δουλέψω … 😆 )

  21. Μmmmmmmmmmmmmmmmmm σιγά… άμα ξυπνούσα κι εγώ έτσι, με βαμμένα τα χείλη, το φρύδι και το μάτι, κουκλάρα θα ήμουν. Αντ’ αυτού όμως, όταν ξυπνάω, νιώθω σαν να κατούρησε γάτα στο στόμα μου, οπότε ουδέποτε θα έμοιαζα της Ναστάσια.
    Χαααααααααααααααααααααααααααχχχχχ.
    Άντε καλά… Συμπαθητική είναι.
    Αλλά επιμένω… I like you more. Αμέεεε…
    Και τι με νοιάζει?
    Όλες οι αλήθειες υποκειμενικές είναι.
    Εχχχχχχχμμμμ ναι. Σωστά τα λέω.
    Πάλι…
    (Χααααααααααααααααααααααααχχχχχ)

    Με άρεζε ο Πλάθιντο όμως.

    Για την ταινία δεν θα μιλήσω. Yet.

    Α παπαπα… Γηατεί
    Δαιν ήνε σοστώ να μηλάς για τενείες που δαιν αίχις δοι ακώμα…

  22. Να τι δοις τιν τενεία, αλλοιός, ώταν με το καλώ βγι σε διβιδί, ωργανώνουμε βραδειά » Άδοξοι Μπάσταρδοι» με μποίρες και ποίτσα κε τι βλαίπουμαι παρέα, γειατί ίναι τέλια !

    » Όλες οι αλήθειες υποκειμενικές είναι . » Χα χααααααα ! Nyanna αφοπλιστική, δεν το συνεχίζω άλλο, I give up !

    Ας δούμε όμως το θέμα μας στις πραγματικές του διαστάσεις . Η κοπέλα είναι φρεσκαδούρα, ποιό μακιγιάζ ? Κι εγώ στα 17 μου ( τόσο περίπου είναι και η Ναστάζια στην ταινία » Μείνε όπως είσαι » ), έτσι ακριβώς ήμουν όταν ξυπνούσα . Φράπα ! Ενώ τώρα …
    Και δε νομίζω ότι, αν αύριο το πρωί, μπορούσαμε να δούμε τη σημερινή Κίνσκι να ξυπνά, δε θα διακρίναμε ίχνη από τσισάκια στα χείλη της, με τη μεταφορική έννοια πάντα . Το θεωρώ πολύ πιθανό . Άρα ???? 😉 😆 😆

    Τον Ντομίνγκο τον άκουσες ε ? Υπέροχος .

    Άντε, καλό μας βράδυ και φιλιά ( οι Δαιμονισμένοι με περιμένουν ( δίπλα ) στο κρεβάτι μου κι έχω στήσει τον Σταβρόγκιν ! )

    ( καλέ ! τί είναι τούτο ? άνοιξαν οι κρουνοί του ουρανού ! πάλι θα παπαριάσουμε … τέλεια ! )

  23. ντοστογιέφσκυ διάβαζα στο γυμνάσιο.. από τότε δεν έχω ξαναπάρει κάτι δικό του στα χέρια μου αλλά πιστεύω είναι καιρός γιατί τότε λίγα καταλάβαινα και σίγουρα δεν τον εκτιμούσα όσο του αξίζει.. αν και σίγουρα τον θαύμαζα.

    από ταινίες ο ταραντίνο μου αρέσει αλλά όχι κι η ατέλειωτη μανία του με αίματα, δολοφονίες, κόψιμο δαχτύλων, αφαίρεση εντέρων κτλ. δεν τα μπορώ αυτά βρε παιδάκι μου κι αυτός παντού τα χρησιμοποιεί! that said η αγαπημένη μου ταινία είναι το κλασσικό πλέον pulp fiction. την έχω δει και την εχω ευχαριστηθεί κάθε φορά 🙂

  24. Γεια σου Αμελί-νια ! 🙂

    Αν ξεκινούσα τους Δαιμονισμένους στην Α’ Γυμνασίου θα τους τελείωνα στη Γ ‘ ! Πότε έβρισκες το χρόνο καλέ ? Άντε, ξαναπιάσε Φιοντόρ πριν τελειώσει ο μήνας γιατί κοντεύουμε να φτιάξουμε φαν κλαμπ εδώ μέσα και θέλουμε κι άλλα μέλη .

    Μια αντιφασούλα διακρίνω στα περί Ταραντίνο . Δε σου αρέσει το ψιλοσπλάττερ των ταινιών του αλλά ευχαριστιέσαι το Παλπ Φίξιον όπου αν θυμάμαι καλά έχουμε ένα αμάξι τίγκα στο αίμα από λάθος πυροβολισμό, έναν βιασμό μαύρου από κάτι μαγαζάτορες s/m, τον Τραβόλτα να πεθαίνει την ώρα που κάνει κακάκια κ.α. τέτοια χαριτωμένα . Χμ …

    Ε, να δεις τότε τους Μπάσταρδους, θα σου αρέσουν περισσότερο ! Το αίμα ρέει σε νορμάλ δόσεις, ξύλο πέφτει όσο πρέπει και ο τρόμος έχει τη μορφή ενός χαμογελαστού προσώπου . Ανεκτό επομένως . 😉

    Φιλιάααα !

    • κωστής
    • Posted Σεπτεμβρίου 16, 2009 at 17:14
    • Permalink

    Ταινιάρα! Γουστάρω Brad Pitt, και ειδικά τελευταία γίνεται ακόμη καλύτερος. Δεν έχει καμία σχέση με πραγματικά γεγονότα, αλλά είναι πολύ καλή αντιναζιστική ταινία! 😛

    Έχει σκηνές καφρίλας μέσα… οπότε προσοχή λίγο τα αίματα… 😛

    8/10 (in my opinion)

  25. Έτσι, έτσι να βλέπω και βαθμολογίες ! Και ο ηθοποιός που έκανε τον Χανς Λάντα δεν ήταν καταπληκτικός ???

    Πολύ χαίρομαι που σε » βλέπω » εδώ μέσα Κωστή γιατί όπως έχεις καταλάβει από τη Λάσπη έχω κοπεί ( όπως είπε και ο Μούργος ) και δεν μπορώ ν’αφήσω σχόλιο … Να δώσεις χαιρετισμούς σε όλους … 😦

    Arrivederci Kostis ! ( με προφορά Μπραντ ! ) 😉

  26. παλιο το κολπο αουρα 👿
    αν νομιζεις οτι με το να το παιζεις θιγμενη απο το κοψιμο στα φυτολογικα ποστ θα γλυτωσεις και τα τεραστια χρεη που εχεις στη λασπη απο ποτα κ.λ.π. εισαι γελασμενη 😛
    ολο το συναφι(κροτ-ρενατα-μπαλονι-παπι κ.λ.π.) ειναι κομμενο εδω και πολυ καιρο απο τα ποστ αυτα αλλα αυτο δεν τις εμποδιζει καθολου να σχολιαζουν και φυσικα να αυξανουν το χρεος τους 😀

  27. Πού να σε κόψει κανένα τρακτέρ, μούργο! 👿

    Πολύ πολύ του γοΎστου μου ο Φρειδερίκος Αστέρης! 😉

  28. Αχ Ρενάτα μου ν’αγιάσει το στόμα σου !

    Πες τα, πες τα στο κάθαρμα που με πλήγωσε … Σε κανέναν άλλο θαμώνα δεν το έχει πει έτσι κατάμουτρα » έχεις κοπεί » ! 👿

    Με τί μούτρα να ξανασχολιάσω ? Τα δάκρυα έχουν αυλακώσει τα μαγουλάκια μου …

    Ο Αστέρης είναι πεντάστερος !!! Θα ανεβάσω μια μέρα κανονικό ποστ με τον Φρεντ . Είναι η αδυναμία μου ! Φιλάκια 🙂

    • κωστής
    • Posted Σεπτεμβρίου 19, 2009 at 21:35
    • Permalink

    Ok λοιπόν, τώρα κατάλαβα ότι απλά γουστάρεις κάργα μούργο και του κάνεις νάζια! Θα τα βγάλω στη… λάσπη! 😀

  29. @αουρα
    ————————————-
    την ημερα που ο ταραντινο συναντησε τον νταγκλας σερκ και ηπιαν τσαι με λεμονι
    ———————————-
    αυτο τον τιτλο θα εβαζα στο δακρυβρεχτο σχολιο σου για τη λασπη. 😛
    μα ελεος αουρα, εισαι σιγουρη οτι σου αρεσει ο τυχαρπαστος ταραντινο και οχι ο μεγιστος μελοδραματοποιος;
    ==================================
    @ρενατα, ρενατα ενας φτωχος μουργος ειναι και ΟΧΙ η απαισια μουχριτσα (ακου τρακτερ) 👿
    @κωστη. μικρε και αθωε κωστη, η αουρα προσπαθει ανεπιτυχως να σβηστουν τα τεραστια χρεη της στη λασπη (σε εκανα και οικονομικο συμβουλο τρομαρα σου)

  30. αααα, μη ξεχασω το τσαι με λεμονι το ετοιμασε η μαρθα (η βουρτση) 😆

  31. Μούργο, είσαι χειρότερη απειλή απ΄τη μουχρίτσα!! 😛 😛 Μπροστά σου δεν πιάνει μια ούτε ο δάκος ούτε η φυλλοξήρα μη σου πω μήτε οι 7 πληγές του Φαραώ! 😆 😆

  32. Κωστής @

    Οι εξηγήσεις δόθηκαν στη Λάσπη, το γνωρίζεις ήδη, και δεν είμαι καθόλου, μα καθόλου ναζιάρα ! 😆

    ——–

    Μούργος @

    Είμαι τόσο ταραντινόφιλη που αν με ξανακόψεις από τη Λάσπη θα γίνω Beatrix Kiddo και θα σε μαζεύουν ! Άκου Μάρθα Βούρτση ! Πιφ ! 👿

    ———

    Renata @

    Επιμένω ότι τα λες καλύτερα από μένα . Give me five φιλενάδα ! 😈


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: