Παράκαμψη πλοήγησης

Monthly Archives: Ιουλίου 2009

 » Δε θέλω πια να θυμάμαι, καθώς περνούν οι μέρες, παρά μόνο μερικές φράσεις, που πρόφερε μπροστά μου ή έγραψε με μια μονοκοντυλιά κάτω απ’τά μάτια μου κι είναι οι φράσεις που καλύτερα από οπουδήποτε αλλού ξαναβρίσκω τον τόνο της φωνής της και που ο απόηχος μέσα μου είναι πάντα μεγάλος :

» Καθώς τελειώνει η ανάσα μου, που είναι η αρχή τη δικής σας . «» Αν θέλατε, για σας δεν  θά’μουνα τίποτα άλλο παρά μονάχα κάποιο ίχνος . «2007-03-14

» Του λιονταριού τα νύχια σφίγγουν τον κόλπο της αμπέλου . «» Το τριανταφυλλί είναι καλύτερο από το μαύρο μα και τα δύο πηγαίνουν . «

» Μπροστά στο μυστήριο, Λιθάνθρωπε, κατάλαβέ με . «

» Είσαι ο κύριος μου . Είμαι μονάχα ένα άτομο που ανασαίνει στην άκρη των χειλιών σου και πεθαίνει . Θέλω ν’αγγίξω τη γαλήνη με δάχτυλο μουσκεμένο στα δάκρυα . «

» Γιατί αυτή η πλάστιγγα που ταλαντευόταν μες στη σκοτεινιά μιας τρύπας γεμάτης καρβουνόσκονη ; «

» Να μη βαραίνει τις σκέψεις το βάρος των υποδημάτων της . «

» Ήξερα τα πάντα, επιζήτησα τόσο να διαβάσω μέσα στα ποτάμια των δακρύων μου. «

[ » Νάντια » ( 1928 ) του Andre Breton . Βιβλίο αρχικά δύσκολο για τους μη μυημένους στη σουρεαλιστική γραφή, που όμως όταν καταφέρεις να » μπεις » μέσα του, δύσκολα βγαίνεις από εκεί … ]

 

What is my day going to look like
What will tomorrow bring me

If I had x-ray eyes, I could see inside
I wouldn’t have to predict the future

 I wish that you would do some talking
Or else how am I to know what you’re thinking
If only people would say what it really was
What it really was
What it really was that they wanted

Tell me where it hurts
to hell with everybody else

All I care about is you and that’s the truth
They don’t love me, I can tell
But you do, so they can go to hell

 

 

01_-_garbage_-_tell_me_where_it_hurts__guitars_up_single_edit_.mp3

 

Did they ever give you a reason
To believe in something different

If you’re looking for love, for what’s worth
I have plenty of it lying around here somewhere
If you are looking for a disappointment
You can find it around any corner

In the middle of the night I hold on to you tight
So both of us can feel protected

 I’ve been loved but I didn’t know how to feel it
And I’ve been adored but I don’t know if I ever believed it
I’ve been loved my whole life but I didn’t know how to take it
Until…

So tell me where it hurts
to hell with everybody else

All I care about is you and that’s the truth
they don’t love me, yeah I can tell
But you do, so they can go to hell

 

 Η γνωριμία μου με τη μουσική και τα τραγούδια των Garbage υπήρξε αυτό που λέμε » μοιραία σύμπτωση » . Ήταν το φθινόπωρο του ’96 όταν απόκτησα το πρώτο τους άλμπουμ, το » Garbage «, υποψιασμένη και εντυπωσιασμένη από τα singles που μέχρι τότε είχαν κυκλοφορήσει, το » Queer «, το » Only Happy When It Rains « και το » Stupid Girl « . Περνούσα μια από τις  πιο δύσκολες και άσχημες περιόδους στην προσωπική μου ζωή ( από εκείνες που σηματοδοτούν το τέλος της αθωότητας και σε μεταμορφώνουν σε έναν ρεαλιστή και κυνικό άνθρωπο χωρίς επιστροφή, εκείνες που, από εκεί κι έπειτα, ναι μεν επαναλαμβάνεις λάθη, αλλά με τη διαφορά ότι το κάνεις συνειδητά, γνωρίζοντας τις συνέπειες ) και προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι όλα τα κομμάτια του δίσκου περιέγραφαν ακριβώς τα συναισθήματα μου, τις σκέψεις μου, την ψυχολογική μου κατάσταση και η επιθετική, σαρκαστική και πληγωμένη ερμηνεία της ανεπανάληπτης  Shirley Manson με εξέφραζε απόλυτα . Αυτό ήταν . Επί τρεις μήνες το » Garbage » με είχε στοιχειώσει . Είχε γίνει το soundtrack της ζωής μου και δεν περνούσε μέρα που να μην το ακούσω . Ο χρόνος βέβαια είναι καλός γιατρός . Συνήλθα τελικά ( αυτό έλειπε ), η  ζωή μου ξαναφωτίστηκε, αλλά η » ζημιά » είχε γίνει . Ήμουν πλέον μεγάλη fan των Garbage !

Έκτοτε, έγιναν πολλά . Οι Garbage πέρασαν τα σαράντα τους κύματα κι εγώ τα δικά μου . Έβγαλαν τέσσερα studio albums, τσακώθηκαν, διαλύθηκαν, τα ξαναβρήκαν και το 2007 κυκλοφόρησαν τη συλλογή » Absolute Garbage «, ένα Best Of compilation. Και μετά ξαναδιαλύθηκαν . Οι τελευταίες πληροφορίες τους θέλουν να βρίσκονται κοντά στην επανένωση για μια καινούργια δουλειά αλλά τίποτα δεν έχει επιβεβαιωθεί .

Το Absolute Garbage περιείχε δεκαεπτά παλιότερα τραγούδια κι ένα ολοκαίνουργιο, το θαυμάσιο » Tell Me Where It Hurts «, που ήταν και το μοναδικό single του δίσκου . Το τραγούδι μιλάει για το πόσο δύσκολο είναι για κάποιους ανθρώπους να ανοίξουν την καρδιά τους και να εκμυστηρευτούν ό,τι τους ανησυχεί, τους φοβίζει και τους πονά, ακόμη και στο πιο κοντινό και αγαπημένο τους άτομο . Μια καρδιά όμως που αγαπά είναι όμορφη και γενναία, έτοιμη και ανοιχτή να ακούσει όσα της πει το » άλλο » πρόσωπο, άτρωτη σε ό,τι κι αν λένε οι γύρω της και αδιάφορη προς τους δήθεν καλοθελητές . Τη μοναδική αλήθεια σε μια σχέση τη γνωρίζουν και τη μοιράζονται μόνο οι » δύο » και κανένας άλλος . Κι έτσι πρέπει να γίνεται .

Το βίντεο – διαμάντι για το τραγούδι σκηνοθετήθηκε από την αγαπημένη αυτού εδώ του βλογ ( ποιά άλλη ? ), τη Sophie Muller . Και αν σας φαίνεται από δυσνόητο εώς σουρεαλιστικό ( ! ) ή σας θυμίζει KATI, για δείτε κι αυτό :

 

 

Oh … yes !! Το βίντεο βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ταινία » Η Ωραία Της Ημέρας « (α ! πολύ μου άρεσε όταν την είδα ) του μεγάλου σκηνοθέτη και πρωτοστάτη του σουρεαλισμού Luis Bunuel . Ατμόσφαιρα, σκηνικά, κοστούμια, χτενίσματα, μακιγιάζ, όλα παραπέμπουν στο στυλ του » Belle De Jour « . Βέβαια οποιαδήποτε απόπειρα σύγκρισης με τη ταινία είναι το λιγότερο γελοία, πόσο μάλλον μια ακόμη της 43χρονης Manson με την πρωταγωνίστρια ( η οποία Manson, αν και ντυμένη πατόκορφα και πανομοιότυπα με Yves Saint Laurent, δε φτάνει την Deneuve ούτε στο νυχάκι του μικρού της δάχτυλου ) . Απλώς, η Muller δημιουργεί ένα πάρα πολύ ωραίο  βίντεο και κλείνει ( με σεβασμό ) το μάτι στον Bunuel . Άσε που πολύς νεαρόκοσμος, με αφορμή το βίντεο, έψαξε και είδε την ταινία ( τώρα πόσοι από αυτούς την κατάλαβαν και την εκτίμησαν είναι άλλο θέμα χα, χα ! ) . Λίγο είναι αυτό ?

 

Trivia

* Νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερο trivia από το Making Of του βίντεο στο Λος Άντζελες τον Απρίλιο του 2007 . Βέβαια ψιλοαπογοητεύτηκα διότι κατάλαβα ότι όλη τη βρωμοδουλειά την έκανε τελικά ο βοηθός σκηνοθέτη ! Άφαντη η Sophie Muller, η οποία προφανώς έπινε χαλαρή τα καφεδάκια της, ενώ ο σκλάβος – assistant τράβαγε … ό,τι τράβαγε τέλος πάντων . Αίσχος !

* H εταιρία στην οποία ανήκει η Sophie Muller ονομάζεται Oil Factory .  Αν έχεις διάθεση και κάνεις » κλικ » εδώ, θα μπορέσεις να δεις κι άλλα φοβερά βίντεο αυτής της γυναίκας με πιο πρόσφατο το διαφημιστικό σποτ για το άρωμα της Gwen Stefani » Lamb » . Αξίζει τον κόπο !

 

* * * Μπορεί ο τίτλος, το πρώτο και το δεύτερο μέρος αυτού του ποστ να φαίνονται εντελώς άσχετα μεταξύ τους . Μπορεί όμως και να μην είναι έτσι …  

Πρόκειται πάντως για το 56o ποστ του ταπεινού αυτού μπλογκ που έκλεισε ακριβώς ένα χρόνο ύπαρξης . Και μάλλον θα συνεχίσει … * * *