Skip navigation

 The photograph on the dashboard, taken years ago,
Turned around backwards so the windshield shows
Every streetlight reveals the picture in reverse
Still, it’s so much clearer
I forgot my shirt at the water’s edge
The moon is low tonight
        

 

 23:15    Κέντρο Αθήνας – Παρασκευή, Ιούλιος 2009

Λιγοστά  αυτοκίνητα στους δρόμους, ακόμη πιο λίγοι οι περαστικοί . Ζέστη που πολλαπλασιάζεται από τα air condition που ξερνάνε τη θέρμη τους στο δρόμο για να δροσίσουν ράθυμους ένοικους αραγμένους στους καναπέδες τους . Βήμα αργό, βαρύ . Πλάτη που διαμαρτύρεται από πόνους . Τα τραπεζάκια έξω γεμάτα από κόσμο που μιλάει, γελάει, χειρονομεί έντονα, κουνάει το πόδι στο ρυθμό της μουσικής που έρχεται από το βάθος, διασκεδάζει . Πονοκέφαλος . Το χέρι σηκώνεται με εξαναγκασμό για να σταματήσει ταξί . Επιβίβαση . Το ραδιόφωνο φωνάζει » έξω ντέρτια και καημοί . » Για πού κοπέλα μου ? Από πού θες να πάμε ? Δε σε νοιάζει ? Ε, τέτοια εποχή, τέτοια ώρα, όποια διαδρομή κι αν διαλέξεις, φτάνεις γρήγορα . Τώρα γυρίζεις από τη δουλειά ? Ζέστη ε ? Μας έλιωσε . Άντε να πάμε διακοπές, να κάνουμε κανένα μπανάκι κι εμείς . Ωραία στη θάλασσα . Εσύ ? Για πότε λες ? « Δεν ακούς, δεν ακούς . Η άσφαλτος τρεμουλιάζει, υγροποιείται, κυματίζει, γίνεται μπλε σκούρο, σκοτεινό, μαγνητίζει . Σκάει απαλά στο πεζοδρόμιο, αφρίζει .

 

You, I thought I knew you
You, I cannot judge
You, I thought you knew me,
This one laughing quietly underneath my breath

 

12 : 20 Λεωφόρος Μαραθώνος – Κυριακή, Ιούλιος 2009

Οδηγείς . » 3 μέτρα κάθε 3 λεπτά « » Τί μετράς καλέ ? » » Λέω, κινούμαστε 3 μέτρα κάθε 3 λεπτά « » Φέρε το αντηλιακό, κοντεύει να καεί το χέρι μου » » Φτάσαμε Νέα Μάκρη ή ακόμη ? Μία ώρα και βάλε είμαστε μέσα στο αυτοκίνητο « » Ακόμη … « » Άνοιξε το a/c, δεν πάει άλλο . » » Ευτυχώς έχουμε καλή μουσική » » Να παρακαλάτε να μη φύγει ο ήλιος, βλέπω κάτι σύννεφα στο βάθος « » Κορίτσια δε λέει, πάλι με το κακό συναπάντημα βρεθήκαμε . Εκατό χρόνια θα κάνουμε πάλι να φτάσουμε . Μα από ποιά ώρα πρέπει να ξεκινάμε γαμώτο ? »

13 : 30   Ένα τέταρτο στην παραλία .

» Κοίτα μαυρίλα στο βάθος, λες να έρθει προς τα’δώ ? « » Εμείς θα μπούμε . Έρχεστε ? « Λες και σουρούπωσε ξαφνικά . Το νερό αλλάζει χρώμα . Σκούρο γκρίζο σαν τον ουρανό από πάνω του, αναδεύεται, φουσκώνει, παρασύρει το κορμί και γίνεται κύματα δυνατά που σκάνε θριαμβευτικά έξω στην άμμο για να υποδεχτούν τις πρώτες χοντρές ψιχάλες της βροχής . Που δυναμώνει . » Νερό από πάνω, νερό κι από κάτω χα, χα !! Ο βρεγμένος τη βροχή δε … κλπ . Πλάκα έχει « » Καλύτερα να βγούμε » » Να φύγουμε, η βροχή χειροτερεύει . Να φύγουμε . Δεν είμαστε γι’αυτά . » » Ένα μπάνιο είπαμε κι εμείς να κάνουμε και μας βγαίνει από τη μύτη ! «

14:55    Μία ώρα μέσα στο αυτοκίνητο και η Μαραθώνος ακόμη να φανεί

Ο δρόμος έχει μεταμορφωθεί σε κοίτη ποταμού . Το νερό πέφτει με ορμή . 1 μέτρο κάθε 4 λεπτά . » Το πόδι σου πώς πάει ?  Αντέχει ? «

 

I’m not sure all these people understand
It’s not like years ago,
The fear of getting caught,
Of recklessness and water
They cannot see me naked
These things, they go away,
Replaced by everyday

 

00:40   Παραλιακή, κάπου προς Βουλιαγμένη – Σάββατο, Ιούλιος 1993

Γέλια μέσα στο αυτοκίνητο, πειράγματα, μουσική στη διαπασών, χαλαρή οδήγηση . » Αχ παιδιά είναι υπέροχα, φοβερή βραδιά, έχω να περάσω τόσο καλά αιώνεεεες ! » » Δε θέλω να γυρίσω ακόμη πίσω . Όχι ακόμη.  » » Δε χρειάζεται, ας μη γυρίσουμε » » Και πού να πάμε ? Κάνει και τόση ζέστη … » » Όπου γουστάρουμε να πάμε . Να πάμε για μπάνιο . » Τώρα ??? Τέτοια ώρα ? Χωρίς μαγιό ?? Πού ? » » Α, θα’ναι ωραία . Ξέρω μια παραλία στο Λαγονήσι . Δε θα μας δει κανείς » » Ρε παιδιά και πώς θα κάνουμε μπάνιο ? Φοβάμαι λίγο … » » Σιγά ! Με τα εσώρουχα . Ή … και χωρίς ! Μέσα σε τέτοιο σκοτάδι ούτε τη μύτη μας δε θα βλέπουμε . » 

Τα γέλια δίνουν και παίρνουν . Μετά από λίγο το αμάξι βγαίνει από το δρόμο, οι ρόδες κολλάνε στην άμμο . Κατεβαίνουμε κάτω . Είμαστε όλοι ξεκαρδισμένοι . Τα αγόρια, πιο άνετα, κάνουν την πρώτη κίνηση . Τα τζην φεύγουν, τα μποξεράκια έρχονται . Η κοιλιά πονάει από το γέλιο . » Άντε μωρές παρθένες ! Τί περιμένετε ? Είναι τέλεια ! Χάνετε, χάνετε ! » » Δε βλέπω την τύφλα μου καλέ ! Πού θα πατώ και που θα βρίσκομαι ? » » Κότες ! Κωλόστρες ! » » Σκάστε ηλίθια πλάσματα ! Τώρα θα δείτε ! «

Το πόδι βουτάει διστακτικά στο νερό . Είναι χλιαρό και κατάμαυρο . Ήρεμο . Ούτε ένα κυματάκι δεν ταράζει το νιρβάνα του . Το γυμνό πέλμα  προσπαθεί να » ψηλαφίσει » την άμμο του βυθού, να προσδιορίσει το βάθος . Μια αλλόκοτη τυφλότητα . Προχωρά δειλά και λίγο φοβισμένα προς το πρωτόγνωρο . Γρήγορα όμως προσαρμόζεται, ξεθαρρεύει . » Να, δώσε μου το χέρι σου . Θα σε βοηθήσω . Θα σε κρατώ εγώ » . Θα σε κρατώ . Βουλιάζει το σώμα μέσα στη θάλασσα, αφήνεται να λικνιστεί μέσα στο απόλυτο μαύρο και μετά να επιπλεύσει στην επιφάνεια . Και μετά απλωτές και βουτιές και πάλι γέλια .

» Είδες που σου το έλεγα ? Δεν είναι υπέροχα ? » » Είναι ακόμη πιο όμορφα . Πιο όμορφα απ’όσο είχα φανταστεί … Να το ξανακάνουμε ! «

Nightswimming, remembering that night
September’s coming soon
I’m pining for the moon
And what if there were two
Side by side in orbit
Around the fairest sun?
That bright, tight forever drum
Could not describe nightswimming

 Nightswimming deserves a quiet night, deserves a quiet night …

 

 

 

Τrivia

*  Το μαγευτικό » Nightswimming « είναι το προτελευταίο τραγούδι  στο όγδοο studio album των R.E.M. « Automatic For The People « ( 1992 ), ίσως το καλύτερο άλμπουμ του γκρουπ, σύμφωνα με δηλώσεις τόσο των μουσικοκριτικών όσο και μελών του συγκροτήματος ( πώς να διαφωνήσω, αν και λατρεύω τους περισσότερους δίσκους τους ) . Ο τίτλος του δίσκου ήταν το σλόγκαν του αγαπημένου diner του Michael Stipe στην Αθήνα της Georgia . Μετά από κάθε παραγγελία οι υπάλληλοι έλεγαν συνθηματικά  » Automatic ! » .

* Πρώτα γράφτηκαν οι στίχοι του τραγουδιού από τον Stipe και το κομμάτι προοριζόταν για το άλμπουμ  » Out Of Time » . Έλειπε όμως η σύνθεση την οποία έγραψε ο μπασίστας του γκρουπ Mike Mills πολύ πολύ αργότερα . Ουσιαστικά πρόκειται για μια σύντομη μελωδία που επαναλαμβάνεται » κυκλικά » . Το πιάνο που ακούγεται είναι το ίδιο που χρησιμοποιήθηκε για την ηχογράφηση του κλασσικού » Layla « του Eric Clapton, μετά από απαίτηση του Mills . Στο στούντιο υπήρχαν μόνο τέσσερεις άνθρωποι, ο Stipe, ο Mills, o μπασίστας των Led Zeppelin John Paul Jones ως ενορχηστρωτής των εγχόρδων και η μουσικός Deborah Workman που έπαιξε όμποε .

* Οι στίχοι αποτελούν συρραφή αναμνήσεων από την εποχή που οι  R.E.M. πήγαιναν για βραδινό μπάνιο με τους φίλους τους μετά από τις βραδινές εξόδους τους  . Ο Stipe έχει δηλώσει επίσης ότι είναι ένα τραγούδι για την απόλυτη αθωότητα που είτε έχουμε απελπισμένα γαντζωθεί σ’αυτή ή την έχουμε χάσει αμετάκλητα .

* Το βίντεο σκηνοθέτησε ο underground σκηνοθέτης Jem Cohen ο οποίος έχει γυρίσει κι άλλα βίντεο των R.E.M. καθώς και κάποιες, πειραματικές κυρίως, ταινίες μεγάλου μήκους  .

* Στην πουριτανική Αμερική μέχρι πριν λίγες δεκαετίες το να κάνει κάποιος βραδινό μπάνιο γυμνός θεωρούνταν πολύ τολμηρή εώς και, σε ορισμένες περιπτώσεις, παραβατική συμπεριφορά .

 

 

* * * Δεν το ξανακάναμε όμως … * * *

Advertisements

14 Comments

  1. βραδινό μπάνιο έχω χρόνια να κάνω. ε, καλά, εδώ έχω να κάνω βδομάδες ένα μεσημεριανό.

    Πωπω, τι με θύμησες… βραδινό μπάνιο και με πανσεληνο. να φέγγει ολάκερη η παραλία και να αγριεύεσαι τα σκοτεινά νερά…
    και μετά φωτιά στην άμμο για το απαραίτητο μπιτσ πάρτυ της δεκαετίας του 9Ο…

    Τώρα, εδώ τουλάχιστον στο νησί, τα μπιτσ πάρτυ τέλεψαν. άλλωστε οι παραλίες είναι οργανωμένες, παντού προβολείς να φωτίζουν τις ξαπλώστρες, τις καντίνες, πουθενα χώρος για τις παρέες, πουθενα σκοτάδι να φωτισει το φεγγάρι.

    Πολύ όμορφα τα έγραψες, σαν να περιέγραφες την παρέα του καθένα μας εκείνα τα χρόνια…

    να σαι καλα!

    • αγκνιρα
    • Posted Ιουλίου 18, 2009 at 23:29
    • Permalink

    Άουρα, τέλειο το πόστ! Γυρίζουν πίσω πολλές αναμνήσεις…
    Σου εύχομαι καλό καλοκαίρι με πολλά ωραία μπάνια!
    Τα ξαναλέμε σε τρεις εβδομάδες@
    🙂

  2. Αχ, Συκοφάγε μου πώς ήμασταν και πως γίναμε … Χα χα χα ! Σ’ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια . Δεν το περίμενα ότι θα ένιωθαν κι άλλοι έτσι, νόμιζα πως ήμουν μόνη μου σ’αυτό .

    Μη νόμίζεις … Για μένα ήταν το πρώτο και τελευταίο νυχτερινό μου μπάνιο . Δεν επαναλήφθηκε ! Προς το παρόν . Ποτέ δεν ξέρεις . Αλλά όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι μαθαίνουν να κοντρολάρουν τον αυθορμητισμό τους και για να προκύψει κάτι με την παρέα πρέπει να κάνεις από πριν εκατό συνεννοήσεις. Αν πάντως μου ξανατύχει, δε θα αρνηθώ . Ευτυχώς ή δυστυχώς ένα κομμάτι του τότε εαυτού μου υπάρχει ακόμη μέσα μου, έντονα .

    Κι εγώ έχω να πάω για μπάνιο γενικά εβδομάδες τώρα . Έχω ταλαιπωρηθεί τόσο πολύ φέτος με τα μποτιλιαρίσματα στους δρόμους κι έχω πάθει ένα πράγμα σαν άρνηση . Με βλέπει ο κόσμος και τρομάζει με το γαλακτερό μου δέρμα ( μιλάμε για ασπρίλα αλμπίνου, χο χο χο ).

    Ποτέ δεν είναι αργά όμως . Έτσι δεν είναι ?

    Καλό σου βράδυ και Καλή Εβδομάδα !!

    ________

    αγκνιρα μου σε υπερευχαριστώ !!! Λογικά αυτή τη στιγμή μπορεί και να ταξιδεύεις προς Ελλάδα . Να περάσεις κι εσύ πολύ όμορφα και όταν επιστρέψεις να παρακαλάς να μην είμαι εδώ, να έχω φύγει διακοπές . Έχω λυσσάξει, λέμε !! Φιλιά, Καλό Ταξίδι !

  3. το πετουμενο πιο πανω τα εγραψε αριστα
    :χαμογελο γλυκοπικρο απο τις αναμνησεις που ξυπνησε το ποστ:
    .
    ωραιο ποστ αουρα!

  4. Thanks Μούργε ! ( θα μας πάρουν τα ζουμιά αχ … )

    Ωραία είναι όλα αυτά να τα θυμόμαστε που και που …

    Θέλω να πιστεύω ότι τα καλύτερα έπονται … Όχι, λάθος . Πιστεύω ότι τα καλύτερα έπονται ( σε πολλούς τομείς η ζωή αυτό μου απέδειξε ).
    Είμαι κρυφοαισιόδοξη χα !

    Καλή Εβδομάδα
    ( ελπίζω να φοράς το σωστό δείκτη αντηλιακής προστασίας, σ’έφαγαν τα μπάνια ! χε, χε )

    • κωστής
    • Posted Ιουλίου 21, 2009 at 12:35
    • Permalink

    ΤΕΛΕΙΟ! =]

    • teokaf
    • Posted Ιουλίου 21, 2009 at 17:20
    • Permalink

    Βουλιαγμένη 65, Αγ Απόστολοι 76,77,78, Σίφνος 80, Γύθειο 87 …

  5. Κωστής @

    Λακωνικότατε Κωστή, δε σε καταλαβαίνω …

    Ποιό είναι τέλειο, το βραδινό μπάνιο, το άσμα ή το ποστ ?

    Οk … κρατάω το τελευταίο ( αμ, τι θα κρατούσα ? χο, χο ) και ευχαριστώ !!!

    Teoooo !!! @

    Στην αρχή νόμιζα ότι μιλάς για βουτιές ( 65 βουτιές στη Βουλ., 87 στο Γύθειο – δεν πάω καλά … )

    Προφανώς όμως εννοείς χρονιές … Μετά το Γύθειο, τέλος ? Κατάλαβα … Το ’88 μπήκες στο γηροκομείο .

    Καλώς γύρισες, ω, Τεοκαφ !

  6. φοβερό κομμάτι. όντως το automatic for the people είναι το καλύτερο άλμπουμ τους. αυτό το κομμάτι όμως δεν το είχα προσέξει. ευχαριστώ που μ’έκανες να του δώσω τη σημασία που του αξίζει

  7. Καλημέρα πρωινή amelinia και καλώς ήρθες !

    Η αλήθεια είναι πως καμιά φορά όταν ακούει κανείς ένα ολόκληρο άλμπουμ από έναν καλλιτέχνη, κάποια τραγούδια μπορεί να του ξεφύγουν και να μην τα προσέξει ιδιαίτερα . Ενώ όταν τ’ακούσει μεμονωμένα είναι αλλιώς .

    Πάντως για το Nightswimming πιστεύω ότι ξεχωρίζει τόσο γιατί είναι ιδιαίτερο συνθετικά όσο και γιατί μέσα στο δίσκο είναι μετά από ένα γρήγορο κομμάτι .

    ( για κάτι σχόλια σαν το δικό σου γράφω τα ποστ μου χα, χα ! Χαίρομαι όταν καταφέρνω όσοι με διαβάζουν να προσέξουν και να αγαπήσουν τραγούδια που αγαπώ πολύ κι εγώ ! )

    Καλή σου μέρα !

  8. Καλημέρα! : )
    Άουρά μου, τι ωραίο κομμάτι. Αγαπημένοι πολύ οι REM. Το καλύτερο είναι οι αναμνήσεις που ξύπνησες. Γλυκόπικρες σαν τα χρόνια εκείνα!

    Υ.γ. Φιλοξενώ 2 καταληψίες του υπολογιστή εδώ και μια βδομάδα. Ευτυχώς κοιμούνται ακόμα σήμερα και σχολίασα επιτέλους! 😉

  9. Και πάνω που θα ρωτούσα » πού χάθηκες Ρενάτα ? Ξανάφυγες για διακοπές ??? «, απάντησες !

    Το ήξερα ότι θα σου άρεσε ! Είναι, είναι οι R.E.M. … είναι φοβεροί . Τώρα το σκέφτηκα ότι και πέρυσι τέτοιο καιρό πάλι ποστ με R.E.M. είχα ανεβάσει . Τί με πιάνει καλοκαιριάτικα …

    Τελικά μου φαίνεται πως όλοι έχουμε αναμνήσεις από βραδινά μπανάκια . Μήπως να ανέβαζα Χαριτοδιπλωμένο ? Το θυμάσαι ? » Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι / σαν το ψαράκι μπαίνεις στο νερό / μες στο νεράκι χωρίς μα-γιόοοο » ? να ξενερώναμε και να συνέλθουμε από τις αναμνήσεις ? Χααα χααα !

    Φιλάκια !

  10. επειγόντως διακοπές λέμε!
    τέρμα οι νοσταλγίες και τα ζουμιά, τα καλύτερα δεν τα έχουμε δει ακόμα, χα!

  11. Ακριβώς όπως τα λες Κροτ μου .

    Μόνο που για τις διακοπές πρέπει να περιμένω λίγες εβδομάδες ακόμη … Υπομονή . ( Υπομονήηη, υπομονήηη – όπως τραγουδά η Βουγιουκλάκη με τον Μπιθικώτση χου, χου, χου )


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: