Skip navigation

 » Δε θέλω πια να θυμάμαι, καθώς περνούν οι μέρες, παρά μόνο μερικές φράσεις, που πρόφερε μπροστά μου ή έγραψε με μια μονοκοντυλιά κάτω απ’τά μάτια μου κι είναι οι φράσεις που καλύτερα από οπουδήποτε αλλού ξαναβρίσκω τον τόνο της φωνής της και που ο απόηχος μέσα μου είναι πάντα μεγάλος :

» Καθώς τελειώνει η ανάσα μου, που είναι η αρχή τη δικής σας . «» Αν θέλατε, για σας δεν  θά’μουνα τίποτα άλλο παρά μονάχα κάποιο ίχνος . «2007-03-14

» Του λιονταριού τα νύχια σφίγγουν τον κόλπο της αμπέλου . «» Το τριανταφυλλί είναι καλύτερο από το μαύρο μα και τα δύο πηγαίνουν . «

» Μπροστά στο μυστήριο, Λιθάνθρωπε, κατάλαβέ με . «

» Είσαι ο κύριος μου . Είμαι μονάχα ένα άτομο που ανασαίνει στην άκρη των χειλιών σου και πεθαίνει . Θέλω ν’αγγίξω τη γαλήνη με δάχτυλο μουσκεμένο στα δάκρυα . «

» Γιατί αυτή η πλάστιγγα που ταλαντευόταν μες στη σκοτεινιά μιας τρύπας γεμάτης καρβουνόσκονη ; «

» Να μη βαραίνει τις σκέψεις το βάρος των υποδημάτων της . «

» Ήξερα τα πάντα, επιζήτησα τόσο να διαβάσω μέσα στα ποτάμια των δακρύων μου. «

[ » Νάντια » ( 1928 ) του Andre Breton . Βιβλίο αρχικά δύσκολο για τους μη μυημένους στη σουρεαλιστική γραφή, που όμως όταν καταφέρεις να » μπεις » μέσα του, δύσκολα βγαίνεις από εκεί … ]

 

What is my day going to look like
What will tomorrow bring me

If I had x-ray eyes, I could see inside
I wouldn’t have to predict the future

 I wish that you would do some talking
Or else how am I to know what you’re thinking
If only people would say what it really was
What it really was
What it really was that they wanted

Tell me where it hurts
to hell with everybody else

All I care about is you and that’s the truth
They don’t love me, I can tell
But you do, so they can go to hell

 

 

01_-_garbage_-_tell_me_where_it_hurts__guitars_up_single_edit_.mp3

 

Did they ever give you a reason
To believe in something different

If you’re looking for love, for what’s worth
I have plenty of it lying around here somewhere
If you are looking for a disappointment
You can find it around any corner

In the middle of the night I hold on to you tight
So both of us can feel protected

 I’ve been loved but I didn’t know how to feel it
And I’ve been adored but I don’t know if I ever believed it
I’ve been loved my whole life but I didn’t know how to take it
Until…

So tell me where it hurts
to hell with everybody else

All I care about is you and that’s the truth
they don’t love me, yeah I can tell
But you do, so they can go to hell

 

 Η γνωριμία μου με τη μουσική και τα τραγούδια των Garbage υπήρξε αυτό που λέμε » μοιραία σύμπτωση » . Ήταν το φθινόπωρο του ’96 όταν απόκτησα το πρώτο τους άλμπουμ, το » Garbage «, υποψιασμένη και εντυπωσιασμένη από τα singles που μέχρι τότε είχαν κυκλοφορήσει, το » Queer «, το » Only Happy When It Rains « και το » Stupid Girl « . Περνούσα μια από τις  πιο δύσκολες και άσχημες περιόδους στην προσωπική μου ζωή ( από εκείνες που σηματοδοτούν το τέλος της αθωότητας και σε μεταμορφώνουν σε έναν ρεαλιστή και κυνικό άνθρωπο χωρίς επιστροφή, εκείνες που, από εκεί κι έπειτα, ναι μεν επαναλαμβάνεις λάθη, αλλά με τη διαφορά ότι το κάνεις συνειδητά, γνωρίζοντας τις συνέπειες ) και προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι όλα τα κομμάτια του δίσκου περιέγραφαν ακριβώς τα συναισθήματα μου, τις σκέψεις μου, την ψυχολογική μου κατάσταση και η επιθετική, σαρκαστική και πληγωμένη ερμηνεία της ανεπανάληπτης  Shirley Manson με εξέφραζε απόλυτα . Αυτό ήταν . Επί τρεις μήνες το » Garbage » με είχε στοιχειώσει . Είχε γίνει το soundtrack της ζωής μου και δεν περνούσε μέρα που να μην το ακούσω . Ο χρόνος βέβαια είναι καλός γιατρός . Συνήλθα τελικά ( αυτό έλειπε ), η  ζωή μου ξαναφωτίστηκε, αλλά η » ζημιά » είχε γίνει . Ήμουν πλέον μεγάλη fan των Garbage !

Έκτοτε, έγιναν πολλά . Οι Garbage πέρασαν τα σαράντα τους κύματα κι εγώ τα δικά μου . Έβγαλαν τέσσερα studio albums, τσακώθηκαν, διαλύθηκαν, τα ξαναβρήκαν και το 2007 κυκλοφόρησαν τη συλλογή » Absolute Garbage «, ένα Best Of compilation. Και μετά ξαναδιαλύθηκαν . Οι τελευταίες πληροφορίες τους θέλουν να βρίσκονται κοντά στην επανένωση για μια καινούργια δουλειά αλλά τίποτα δεν έχει επιβεβαιωθεί .

Το Absolute Garbage περιείχε δεκαεπτά παλιότερα τραγούδια κι ένα ολοκαίνουργιο, το θαυμάσιο » Tell Me Where It Hurts «, που ήταν και το μοναδικό single του δίσκου . Το τραγούδι μιλάει για το πόσο δύσκολο είναι για κάποιους ανθρώπους να ανοίξουν την καρδιά τους και να εκμυστηρευτούν ό,τι τους ανησυχεί, τους φοβίζει και τους πονά, ακόμη και στο πιο κοντινό και αγαπημένο τους άτομο . Μια καρδιά όμως που αγαπά είναι όμορφη και γενναία, έτοιμη και ανοιχτή να ακούσει όσα της πει το » άλλο » πρόσωπο, άτρωτη σε ό,τι κι αν λένε οι γύρω της και αδιάφορη προς τους δήθεν καλοθελητές . Τη μοναδική αλήθεια σε μια σχέση τη γνωρίζουν και τη μοιράζονται μόνο οι » δύο » και κανένας άλλος . Κι έτσι πρέπει να γίνεται .

Το βίντεο – διαμάντι για το τραγούδι σκηνοθετήθηκε από την αγαπημένη αυτού εδώ του βλογ ( ποιά άλλη ? ), τη Sophie Muller . Και αν σας φαίνεται από δυσνόητο εώς σουρεαλιστικό ( ! ) ή σας θυμίζει KATI, για δείτε κι αυτό :

 

 

Oh … yes !! Το βίντεο βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ταινία » Η Ωραία Της Ημέρας « (α ! πολύ μου άρεσε όταν την είδα ) του μεγάλου σκηνοθέτη και πρωτοστάτη του σουρεαλισμού Luis Bunuel . Ατμόσφαιρα, σκηνικά, κοστούμια, χτενίσματα, μακιγιάζ, όλα παραπέμπουν στο στυλ του » Belle De Jour « . Βέβαια οποιαδήποτε απόπειρα σύγκρισης με τη ταινία είναι το λιγότερο γελοία, πόσο μάλλον μια ακόμη της 43χρονης Manson με την πρωταγωνίστρια ( η οποία Manson, αν και ντυμένη πατόκορφα και πανομοιότυπα με Yves Saint Laurent, δε φτάνει την Deneuve ούτε στο νυχάκι του μικρού της δάχτυλου ) . Απλώς, η Muller δημιουργεί ένα πάρα πολύ ωραίο  βίντεο και κλείνει ( με σεβασμό ) το μάτι στον Bunuel . Άσε που πολύς νεαρόκοσμος, με αφορμή το βίντεο, έψαξε και είδε την ταινία ( τώρα πόσοι από αυτούς την κατάλαβαν και την εκτίμησαν είναι άλλο θέμα χα, χα ! ) . Λίγο είναι αυτό ?

 

Trivia

* Νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερο trivia από το Making Of του βίντεο στο Λος Άντζελες τον Απρίλιο του 2007 . Βέβαια ψιλοαπογοητεύτηκα διότι κατάλαβα ότι όλη τη βρωμοδουλειά την έκανε τελικά ο βοηθός σκηνοθέτη ! Άφαντη η Sophie Muller, η οποία προφανώς έπινε χαλαρή τα καφεδάκια της, ενώ ο σκλάβος – assistant τράβαγε … ό,τι τράβαγε τέλος πάντων . Αίσχος !

* H εταιρία στην οποία ανήκει η Sophie Muller ονομάζεται Oil Factory .  Αν έχεις διάθεση και κάνεις » κλικ » εδώ, θα μπορέσεις να δεις κι άλλα φοβερά βίντεο αυτής της γυναίκας με πιο πρόσφατο το διαφημιστικό σποτ για το άρωμα της Gwen Stefani » Lamb » . Αξίζει τον κόπο !

 

* * * Μπορεί ο τίτλος, το πρώτο και το δεύτερο μέρος αυτού του ποστ να φαίνονται εντελώς άσχετα μεταξύ τους . Μπορεί όμως και να μην είναι έτσι …  

Πρόκειται πάντως για το 56o ποστ του ταπεινού αυτού μπλογκ που έκλεισε ακριβώς ένα χρόνο ύπαρξης . Και μάλλον θα συνεχίσει … * * *

Advertisements

21 Comments

  1. Ευρηματικός τίτλος!!! Μπρετόν δεν έχω διαβάσει, όμως κάποια αποσπάσματα μου άρεσαν πολύ.

    Το τραγούδι μου άρεσε και δνε το ΄χα υπόψη. Ρισπέκτ για τους συσχετισμούς σου (του κλιπ με την ταινία, όλου του συνόλου). :υπόκλιση:

    Να συνεχίσει οπωσδήποτε, ακούς? Φτάνει που άργησε ν’ αρχίσει! :χαμόγελο πλατύ:

  2. Άκουγα μόλις Νίνα Σιμόν… Αυτό το απίστευτο my baby just cares for me και κάπως έτσι, δεν ξέρω γιατί, είπα να περάσω να σε δω… (Μήπως γιατί έχω x-rays eyes??)
    Και βρίσκω όλα αυτά τα ωραία. Τα κείμενα, τις μουσικές. Τον Λουίς Μπονιέλ, την Ωραία της Ημέρας. Τους Garbage. Και κάτι σαν η αγάπη μου είναι για μένα κι εγώ για κείνην…
    Ή αυτό: «Τι σημαίνει εξημερώνω; Σημαίνει δημιουργώ δεσμούς. Για μένα δεν είσαι παρά ένα μικρό αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα δεν είμαι παρά μια μικρή αλεπού όμοια με 100.000 άλλες αλεπούδες. Μα αν εσύ με εξημερώσεις, θα έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον. Θα είσαι για μένα μοναδικός στον κόσμο και θα είμαι για σένα μοναδική».
    Είναι από τον «Μικρό Πρίγκηπα». Κι είπα να στο πω… Γιατί; Γιατί μου φάνηκε πως ταίριαζε. Ταιριάζει σε πολλά αυτές τις μέρες… Ταιριάζει και με τη Νίνα Σιμόν και με τις μουσικές σου. Ταιριάζει και με την απουσία. Σπουδαίο πράγμα το ε-ξημέρωμα, δεν βρίσκεις;;;
    Φιλώ γλυκά το μουσούδι σου.
    Εγώ, ΜΙΑ… αλεπού από τις 100.000 αλεπούδες. Και βάλε…

  3. Φυσικά και θα συνεχίσει…
    Happy Birthday!!!!

  4. Renata @

    Και μακάρι να ήταν δικής μου έμπνευσης ο τίτλος Ρενάτα μου . Φράση του Μπρετόν είναι κι αυτός, από το ίδιο βιβλίο, γι’αυτό και τα εισαγωγικά .

    Λένε ότι η » Νάντια » είναι ίσως το καλύτερο του έργο . Δεν έχω γνώμη γιατί δεν έχω διαβάσει άλλο του βιβλίο, στο μέλλον όμως σίγουρα θα το κάνω . Είναι λίγο δύσκολη η σουρεαλιστική γραφή αλλά μου αρέσει πάρα πολύ . Το βιβλίο το διάβασα το χειμώνα αλλά, όλο και το ξαναξεφυλλίζω που και που και πάντα ανακαλύπτω κάτι που μου είχε ξεφύγει στην πρώτη ανάγνωση .

    Το τραγούδι είναι πολύ καλό γι’αυτό και το προσφέρω για » κατέβασμα » . Ελπίζω να το εκμεταλλεύτηκες …

    Θα συνεχίσω καλέ … Δεν έχω βαρεθεί ακόμη . Το λιγοστό μου χρόνο και το κλαψουρίσμα μου για την έλλειψη του έχω σκυλοβαρεθεί, χα χαχχα ! Μου κάνουν καλό όμως τα ενθαρρυντικά σου σχόλια . Σ’ευχαριστώ πολύυυυυ !!

    NYanna @

    Για κάτι καλοκαιρινές βραδιές σαν τη σημερινή, καλύτερη είναι η Νίνα από τους Garbage, αυτό λέω εγώ . Ανεβήκαμε επίπεδο με τη συνεισφορά σου γλυκιά μου, πω πω πω ! Χαίρομαι και σ’ευχαριστώ πολύ πολύ .

    Όπως τα λες είναι . Εγώ όμως, από τη μεριά μου, πιστεύω στο … αλληλοεξημέρωμα ( ποιός μας βεβαιώνει δλδ ότι και ο » πρίγκηπας » δεν εξημερώνεται χωρίς να το καταλάβει ? )!

    Το οποίο αλληλοεξημέρωμα επιθυμώ να μην τελειώνει ποτέ . Γίνεται ? Διαφορετικά, χάνεται το ενδιαφέρον μου .

    Όσο για την απουσία … προσωρινή είναι και το ξέρεις … Ένα υπεραγαπημένο μου πρόσωπο που κουβαλά στην πλατούλα του τη σοφία σχεδόν ενός ολόκληρου αιώνα μου έλεγε όταν μ’έπιαναν τ’ανυπόμονα μου » Η αναμονή έχει όλη τη γλύκα παιδί μου . Η αναμονή … » κι εγώ προσπαθούσα να καταλάβω . Μήπως εσύ το κατάλαβες αλεπουδίτσα μου ? Χι, χι, χι !

    Επίσης θυμήθηκα το σκυλέ άσμα με τον σούπερ τίτλο » Επιστροφές – Καταστροφές » ( σοφόοο ) και το άλλο του Λ. Παπαδόπουλου με τη Δήμου το » Κατά βάθος αλεπού » . Σε ξενέρωσα, το φαντάζομαι αλλά ύπάρχει μήνυμα από πίσω και εννοείται πως τέτοια ώρα – τέτοια λόγια ( πριν μια ώρα γύρισα ) χα χα χαααα ! Τί περίμενες από μια παιγμένη ?? Πού πάω η Καραμήτραινα μετά το εξαιρετικό σου σχόλιο ? Πού πάωωωω ??

    Φιλάκια ( Kosmos FM αγάπη μου, παίζει Melody Gardot τώρα . Τι να λέμε … )

    P.S. Και ευχαριστώ για τις ευχές !!! Έλα ρε συ ! ΤΩΡΑ παίζει Nina στο The Look Of Love ! Σύμπτωσηηη ???

  5. Δυστυχώς δεν έχω χρόνο (κι αντοχές, ήταν σκληρή μερα) να σχολιασω το ποστ. Κι έχει μέσα και Μπρετόν και σουρεαλισμό και δεν έχω και χρόνο…[ε, αυτό κι αν είναι σουρεαλ! χμ, βασικά σουρουκλεμέ είναι, αλλά τι να λέμε…]

    Όμως…
    Ομως λέγω υμιν! Κάποιος είχε γενέθλια και δεν πρόλαβα; Ω!

    Αν καλά κατάλαβα: Χρόνια πολλά, αυρα μου, πάντα κεφάτη, δροσερή και ευρηματική. Και υγεία. Δεν είναι περιττό να το λέμε. :χαμόγελο ζεστό:

  6. Αχ ! Σας κατανοώ, μη δικαιολογείσθε αγαπητέ . Σε τα μας ?? Ταις παλιαίς καραβάναις σε τέτοια θέματα ? Ζαμέ !( την ορθογραφία μην τη σχολιάσετε, έχω τους λόγους μου χα χα )

    Το βλογ είχε γενέθλια προ ολίγων ημερών και σας ευχαριστεί από τα άπατα βάθη της καρδίας του . Το » ευρυματική » μου έκανε μεγάλο καλό, αισθάνομαι ότι το έχω χάσει προ πολλού . Αλλά και για τα υπόλοιπα ευχαριστώ και σταυροφιλώ θερμά .

    Καλό ε-ξημέρωμα καλέ μας ( που λέει και η φιλενάς μου )…

  7. Έχω πάψει αγάπη μου να πιστεύω στις συμπτώσεις. Τίποτα δεν είν’ τυχαίο, στην τυχαία μας ζωή (παράφραση στοίχων του Μάνου Λοϊζου)…
    Καλημέρα γενεθλιοκόριτσο.
    Αναμονή ε; Σχεδόν άγνωστη λέξη για ένα ανυπόμονο πλάσμα σαν κι εμένα! Ίσως επειδή κάποτε περίμενα πολύυυυυυυ στη ζωή μου. Αλλά ναι, έχεις δίκιο, τώρα την εκτιμώ περισσότερο την αναμονή από παλιά – ίσως γιατί ξέρω πότε αξίζει τον κόπο και πότε απλώς αφήνεις το χρόνο να περνά (εις βάρος σου πάντα…)
    Καθόλου δεν με ξενέρωσες. Όπως ξέρεις, για μένα η μουσική δεν έχει σύνορα. Θεωρώ υπέροχο τα «Ματόκλαδά σου λάμπουν», αλλά και η «Μαντάμ Μπατερφλάι» κάτι κάνει στα μέσα μου. Μένω με το στόμα ανοιχτό με το «Love Lockdown» αλλά και με το «Σκλάβα» (σου είμαι, σκλάβα σου ήμουν και σκλάβααααααα θα μείνωωωωωωωωω) όπως και με το «Καλοκαίρια και χειμώνες περιμέεεενωωω για να ρθεις» και λοιπά και λοιπά. Οπότε ένας Τερζής (που τον θεωρώ και συγκλονιστική νέα λαϊκή φωνή) μια χαρά μου πάει. Και πετυχημένο το τραγουδάκι που σκέφτηκες κι ευχαριστώ πολύ…
    Καλέ σταμάτα με… Είμαι ικανή να γράφω τώρα με τις ώρες με αφορμή τα τραγούδια…
    Υπέροχο αυτό το πλάσμα με τη σοφία του ενός σχεδόν αιώνα. Υπέροχο.
    Στην αναμονή λοιπόν… Στην αναμονή.
    Όπως στις ατμοσφαιρικές ταινίες του αμερικάνικου νότου. Αναμονή, ιδρώτας, κύριοι με σκούρα κοστούμια από το απόγευμα, κυρίες με μακριές τουαλέτες, ο Μπόγκαρντ με λευκό σακάκι στην Καζαπλάνκα και «Play it again Sam».
    Μπράντι, έρωτας, ιδρώτας και κάπνισμα – τότε δηλαδή που ακόμα επιτρεπόταν.
    Και κοίτα που είμαι τόσο ανάποδο πλάσμα, που τώρα που απαγορεύεται, τώρα εγώ θα τ’ αρχίσω!Εξαιτίας της αναμονής… Και κάνει μια ζέστη… Κάνω αέρα με τη βεντάλια, σαν τις κυρίες του νότου, και περιμένω. Το βοριαδάκι…
    Εγώ… μια από τις 100.000 αλεπούδες. Και βάλε.

  8. ααααα, τι σοι γενεθλια ειναι αυτα χωρις κερασμα; (ναι, ξερω: φραγκοφονιαδικα γενεθλια)
    .
    εγω ενα εκμεκ παγωγο θελω (πλας καταιφι με 2 μπαλλες παγωτο καιμακι πλας ενα γαλακτομπουρεκο πλας φρουτα εποχης πλας….. καλα σταματαω εδω-μη φανω και υπερβολικος-)

  9. Μούργο, που μου μαθες το πλας, κοίτα μη σε ψεκάσει η Άουρα με το παραπλας! :τουίστεντ:

    Άουρά μου, στάθηκε αδύνατο ν’ αντισταθώ στον πειρασμό! Συγγνώμη! :χάχανο απολογητικό:

    • Ανώνυμος
    • Posted Ιουλίου 14, 2009 at 19:08
    • Permalink

    Άουραααα, χρόνια πολλά για το μπλογκ :σμάιλ:
    Και για να πρωτοτυπήσουμε σε κερνάω εγώ ένα παγωτό γιαούρτι φτιαγμένο από τα χεράκια μου με μαρμελάδα βερύκοκο από πάνω επίσης φτιαγμένη από τα χεράκια μου :γκριν: Αλλά ψιτ, για σένα είναι μόνο, όχι για να κερνάς τους πεινάλες που περνάνε πρώτα από της Κροτ, τους τρέχουνε τα σάλια από τα φαγητά που διαβάζουνε, και έρχονται μετά εδώ με μάτια τεράστια από την πείνα σαν του Καραγκιόζη για να τους κεράσεις :γουινκ:

    • αγκνιρα
    • Posted Ιουλίου 14, 2009 at 19:17
    • Permalink

    ΑΑΑ, πάλι ξέχασα να βάλω το όνομά μου

  10. Προσωπικά, Αγκνίρα, παγωτό γιαούρτι δεν τρώω, οπότε δεν κινδυνεύει! : ΡΡΡΡ

    • αγκνιρα
    • Posted Ιουλίου 15, 2009 at 00:54
    • Permalink

    Καλησπέρα Αουρα, τα διάβασα και τα είδα όλα. Πολύ ωραίο ποστ, και μένα μ’ αρέσει ο σουρρεαλισμός, παρόλο που Μπρετόν δεν έχω διαβάσει (ο Εγγονόπουλος και ο Εμπειρίκος μ’ αρέσουν πολύ).
    Ομολογώ ότι παρόλο που και το βίντεο και η μουσική μ’ αρέσανε, δυσκολεύτηκα λίγο να τα ταιριάξω νοηματικά μεταξύ τους.Διαβάζοντας το κείμενο περίμενα άλλη ιστοριούλα στο βίντεοκλιπ. Εσύ βρίσκεις ότι ταιριάζουν;
    Η Μπελ ντε Ζουρ είναι ένα πολύ καλό φιλμ, αλλά για κάποιον περίεργο λόγο – παρόλο που δεν έχω τέτοιου είδους ευαισθησίες – το τέλος του με κάνει να μην θέλω να το ξαναδώ. Μού έχει μείνει, κι ας έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε που το είδα.

  11. Ω, τι ωραία σουρεάλ σχόλια !!

    nyanna @

    Μα τι σχόλιο ! Και πόσα χώρεσε ! Λες και το βλέπω μπροστά μου …

    Ο Κanye κάθεται στο πιάνο του » Rick’s Cafe » και παίζει το As Time Goes By με τον Βαμβακάρη συνοδεία και την Τζένη να τραγουδά ενώ η Σκάρλετ στο μπροστινό τραπέζι κοιτάζει τον Ρετ με νόημα όσο παίζει το τραγούδι . Ο Δημήτρης και ο Πασχάλης σερβίρουν δροσιστικά κοκτέϊλ στους θαμώνες περιμένοντας να ανέβουν στο πάλκο …

    Εμείς όμως γλυκιά μου είμαστε στο πριβέ δωμάτιο του μαγαζιού μαζί με τον κο Puccini που θα παρουσιάσει αποκλειστικά για εμάς μια ανέκδοτη βερσιόν της M. Butterfly, ενώ το υπέροχο, αειθαλές πλάσμα, όπως λες, ( που πραγματικά εύχομαι μια μέρα να σου γνωρίσω ) θα μας δωρίζει τριαντάφυλλα, θα μας ανάβει τα πουράκια μας και θα σου μαθαίνει ασκήσεις αναμονής …

    Μεγάλη κουβέντα η » αναμονή » . Τεράστια . Σηκώνει όμορφη συζήτηση . Θα την κάνουμε κάποτε .

    Φιλιά προς το παρόν και σήμερα σαν να φύσηξε ?? Μέσα σ’όλα εμείς !!!

  12. Μούργος @

    Μέσα στις χοληστερίνες όμως η παραγγελιά !!

    Βασικά είχα φυλάξει αποκλειστικά για εσένα μια μεγάλη τούρτα » απ’όλα » η οποία θα προσγειωνόταν στο μουργόμουτρο σου μόλις έμπαινες στο μπλογκ . Μόνο το φλας της μηχανής μου θα προλάβαινες να δεις ! :τουιστ-τουιστ-τουιστεντ:

    Ατύχησα όμως … Ήρθες όταν ήμουν ακόμη στη δουλειά, φτου !

    Και Μουργε … μην ξεχνάς ! Πρώτα πέφτει η ευχή και μετά το κέρασμα ! Κι εσύ κουβέντα δεν είπες ΕΝΤΑΞΕΙ ? Μόνο τα γλυκά έψαχνες, άντε ! : ιβιλ ΛΕΜΕ ! :

  13. Ρενάτα @

    Συγγνώμη ? Τί πράγματα είναι αυτά ? Μα, παρακαλώ Ρενάτα μας, παρακαλώ ! Μα τι λέτε ! Και παραπλας και παραφλού και, και …
    Όταν αφορά το Μούργο επιτρέπω να λες και να κάνεις ό,τι θες Ρενατάκι !

    Και ξανασκέψου το θέμα παγωτό γιαούρτι . Με τη μαρμελάδα βερύκοκο από πάνω πρέπει να είναι ωραίο ! Διαφορετικά έχω από την τούρτα που δεν έριξα στον Μούργο . Θες λίγη ? Είναι » απ’όλα » .

  14. Αγκνιρααααα !!! @

    Φτιάχνεις σπιτικά παγωτά και σπιτικές μαρμελάδες για να βάζουμε από πάνω αγκνιρα μου ?? Έχεις χρόνο για κάτι τέτοιο ?? Τέλειοοοο ! Ευχαριστώ πάρα πάρα πάρα πολύ !

    ( για το Μούργο είχα τη γνωστή τούρτα, για να γελάσουμε, δε θα πάρει τίποτα τώρα . στους άλλους θα δώσω όμως λίγο ε ? )

    Στείλε τη συνταγή στη Λάσπη καλέ ! Είναι πολύ καλοκαιρινή και θα κάνει σουξέ !

    —–

    Κι εμένα μ’αρέσουν πολύ και ο Εμπειρίκος και ο Εγγονόπουλος . Ο σουρεαλισμός γενικά με έλκει, ειδικά στην ποίηση . Με τον Μπρετόν που είναι και ο » μπαμπάς » του κινήματος δυσκολεύτηκα στην αρχή αλλά μόλις άφησα το μυαλό μου ελεύθερο να παρασυρθεί χωρίς να ερμηνεύει ήταν απόλαυση . » Ξέφυγα » στ’αλήθεια !

    Υπάρχει μια χαλαρή σύνδεση μεταξύ δύο σουρεαλιστών δημιουργών στο ποστ . Έβαλα Μπρετόν γιατί ήταν ό,τι πιο πρόσφατο είχα διαβάσει . Λόγια αγάπης μιας γυναίκας είναι το πρώτο μέρος, λόγια αγάπης μιας άλλης και οι στίχοι, μια ιδιόμορφη ιστορία αγάπης με μπόλικους κοινωνικούς σχολιασμούς η ταινία .

    Τώρα, αν ως κείμενο εννοείς τους στίχους, πολλές φορές τραγούδι και εικόνα ( η » ιστορία » τέλος πάντων )δεν ταιριάζουν σε ένα βίντεο κλιπ . Εκατοντάδες τα παραδείγματα . Στη συγκεκριμένη περίπτωση νομίζω ότι βασίστηκαν στο ρεφραίν του κομματιού για να φτιάξουν το σενάριο . Ταιριάζει . Υπάρχει σύνδεση πάντως . Μόνο που σηκώνει μεγάλη ανάλυση .

    Την » Ωραία Της Ημέρας » την είδα πρόπερσι και την έχω πιο φρέσκια . Το τέλος είναι πράγματι » κάπως » και θα σου πω κάτι παρηγορητικό . Ο ίδιος ο Bunuel είχε δηλώσει πως ούτε εκείνος ήξερε τι σημαίνει το τέλος ! Δεν μπορούσε να το καταλάβει και να το εξηγήσει ! Φοβερό ???? :γουινκ:

  15. καλημέρα, αυρα πρωινή και δροσερή
    επηρεασμενη από τον Μπρετόν το δίχως άλλο, με υπερρεαλιστική διάθεση. :χαμογελο:

    εμφάνιση, εξαφάνιση, (χμ, μαλλον αφανισμός) και στο μεταξύ ζωή έστω μια μέρας… ξέρεις, καλή μου, υπάρχουν κάτι έντομα, τα εφημερόπτερα, που ζουν μολις μια μέρα.

    ό,τι προλάβουν,όσο ζήσουν, όσοι τα δουν.
    μια βόλτα έξω στο φως και μετά πίσω στη μεγάλη μητρα που τα γέννησε, το σκοτάδι…

    παραληρώ; ε, ου γαρ έρχεται μόνον…

    χειροφιλώ.

  16. Good evening Sikofagos dearest !

    Να υποθέσω ότι το σχόλιο σου αναφέρεται στο χθεσινό ποστ-φαντομά … ?? Δεν είναι η πρώτη φορά, δε θα είναι η τελευταία .

    Δεν ήταν υπέροχο τραγούδι ? Αν το άκουσες, ήσουν από τους τυχερούς . Ναι, έχει πλέον επιστρέψει στα ενδότερα του μυαλού μου, εκεί που βρισκόταν από την αρχή . Κυριολεκτικά όμως το έφαγε η μαρμάγκα που λέγεται » delete «, χα !

    Υ.Γ. Και τι σύμπτωση που γράψαμε και οι δυο μας στίχους του Ελύτη, ε ? Μόνο που οι δικοί σου υπάρχουν ακόμη …

    Φιλιά

  17. ε, μα ναι, καλή μου…

    όλα αυτά…
    [και να έχει και κόμεντς οφ, και να σε γαργαλάει το χέρι να γράψεις, και να λες «μα έχει κομεντς οφ» και να ξαναλες » ναι, αλλά τετοιο ποστ δεν τ΄αφήνουν ασχολίαστα» και μετά να ξανα-ξαναλες «ε, και θες να το μπαχαλέψεις, κουτορνίθι;» και να ξαναματαξαναλές «για όνομα! στην αυρα μας; ποτέ! πάω να μπαχαλέψω την Κροτ!»]

    Καλό μας βράδυ!

    Υ.Γ. ωραίο κόλπο το ποστ φαντομάς! άραγε να πιάνει και σε κείνα του Τσαλαπετεινού; :ελπιδα-που-πεθαίνει-πάντα-τελευταία:

  18. Τα σχόλια είναι κλειστά όχι για κανένα σοβαρό λόγο . Απλώς, επιθυμώ να ακουστεί το τραγούδι και τίποτα περισσότερο . Δεν έχω κανένα πρόβλημα αν τυχόν σχολιαστεί στο προηγούμενο ποστ . Κανένα . Είμαστε ευαίσθητοι εδώ μέσα σε θέματα φαγουρίσματος χα χα ! Αλίμονο !

    Καληνύχτα ευγενικέ Συκοφάγε

    Υ.Γ. Μια δοκιμή πείθει . » Οops ! Πάτησα κατά λάθος το delete . Οops ! και το OK . Οops! Sorry Τσαλ ! » Χε χε χε …

    Υ.Γ. 2. Το WP μου πάλι είναι αργό και μου κόβει τη διάθεση για νέο ποστ . Αμάν πια ! Κάποιος/α με έχει μουτζώσει . Δεν εξηγείται …


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: