Skip navigation

Minister : Everything is more complicated than you think. You only see a tenth of what is true. There are a million little strings attached to every choice you make; you can destroy your life every time you choose. But maybe you won’t know for twenty years. And you’ll never ever trace it to its source. And you only get one chance to play it out. Just try and figure out your own divorce. And they say there is no fate, but there is: it’s what you create. Even though the world goes on for eons and eons, you are here for a fraction of a fraction of a second. Most of your time is spent being dead or not yet born. But while alive, you wait in vain, wasting years, for a phone call or a letter or a look from someone or something to make it all right. And it never comes or it seems to but doesn’t really. And so you spend your time in vague regret or vaguer hope for something good to come along. Something to make you feel connected, to make you feel whole, to make you feel loved. And the truth is I’m so angry and the truth is I’m so fucking sad, and the truth is I’ve been so fucking hurt for so fucking long and for just as long have been pretending I’m OK, just to get along, just for, I don’t know why, maybe because no one wants to hear about my misery, because they have their own, and their own is too overwhelming to allow them to listen to or care about mine. Well, fuck everybody. Amen.

Πριν λίγες ώρες είδα την ταινία του Charlie Kaufman, Synecdoch, New York . Μια ταινία για τη Ζωή ( » τη στιγμή που περνά και χάνεται » ), τη μοναξιά, την Αγάπη και κυρίως το Θάνατο, που σε ξεβολεύει από τη θέση σου με τις αλήθειες της, σε καθηλώνει ( αν σου αρέσει το ύφος του σεναριογράφου ) και βάζει το μυαλό σου να δουλέψει πάρα πολύ . Δεν πρέπει όμως να το παρακάνεις γιατί δε θα βγάλεις ποτέ άκρη . Είναι αυτό που κατάλαβα απόψε για τον Κάουφμαν . Οι ιστορίες του ( και πιο πολύ η συγκεκριμένη ) στοχεύουν απευθείας στο υποσυνείδητο ( μη σου πω και ασυνείδητο ) κι έτσι η εκλογίκευση τους είναι μάταιη . Απλά παρακολουθείς και αισθάνεσαι, ξαναφέρνεις στο μυαλό προσωπικές σου σκέψεις και τις βλέπεις μέσα από ένα  διαφορετικό, ίσως σουρεαλιστικό, παράξενα γοητευτικό πρίσμα .

UPDATE

Είσαι θεατρικός σκηνοθέτης και συγγραφέας, αναγνωρισμένος και πολύ γνωστός στη δουλειά σου με θαυμαστές και πιστό κοινό που παρακολουθεί τα έργα σου . Την ίδια στιγμή, η προσωπική σου ζωή είναι ένα μάτσο χάλια, η οικογένεια σου διαλύεται, η γυναίκα σου δε σε γούσταρε ποτέ και μετά τη γέννηση της κόρης σας το κακό απόγινε, η μοναξιά σου ξεχειλίζει από παντού, η ανασφάλεια και η αναποφασιστικότητα στα ερωτικά σου σκάει γαϊδαρο και η κατάθλιψη έχει μετακομίσει στο μικρό σου σύμπαν διοργανώνοντας καθημερινά τρελλά πάρτυ . Και ξαφνικά όλα αυτά αρχίζουν να σωματοποιούνται με τη μορφή παράξενων δερματοπαθειών, ανεξήγητων επιληπτικών κρίσεων και άλλων εξωτικών ασθενειών . Οπότε νέες φοβίες έρχονται να προστεθούν στην ήδη πλούσια γκάμα σου με αρχηγό όλων τη φοβία για το Θάνατο . Το τέλος πλησιάζει, ω ναι, είσαι σίγουρος πια . Ένα βήμα πριν το χείλος της αβύσσου …

… σκάει το θεατρικό βραβείο, ένα κάρο λεφτά, για να δημιουργήσεις το απόλυτο έργο . Το Έργο Των Έργων . Η χρυσή σου ευκαιρία . Αν η Ζωή είναι μια ιδιόμορφη παράσταση κι εσύ και όλοι γύρω σου » ηθοποιοί «, αν καταφέρεις να την » ανεβάσεις » ως έργο στο πραγματικό σανίδι , όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται, τότε ίσως, να καταφέρεις βλέποντας τη ως θεατής, να την ερμηνεύσεις, να ξορκίσεις τους δαίμονες σου, να βρεις την άκρη του νήματος, τις απαντήσεις στα ερωτήματά σου, το νόημα της, λίγο πριν πεθάνεις . Γιατί θα πεθάνεις και γρήγορα μάλιστα, είσαι βέβαιος . Τόσο βλάκας, εσύ και ο λανθασμένος εγωκεντρισμός σου ( όπως πολλοί από εμάς ) .

Και την πατάς . Και μπλέκεσαι σε ένα φαύλο, ατέρμονο κύκλο . Ο χρόνος δεν έχει σημασία ή το ποιά γεγονότα είναι πραγματικότητα ( αυτά που συμβαίνουν έξω σου ή μέσα στο μυαλό σου – όλα μπλέκονται ), ούτε αν βυθίζεσαι όλο και περισσότερο στη μοναξιά . Σημασία έχει το Έργο . Να ολοκληρωθεί το Έργο . Αυτός είναι ο σκοπός που θα δώσει απαντήσεις σε όλα . Δεν το ξέρεις ότι θα φτάσεις σε αδιέξοδο ? Δεν το ξέρεις ότι είναι σαν να προσπαθείς να απαντήσεις σε ερωτήματα όπως » Γιατί δημιουργήθηκε ο κόσμος και πώς » ? Ότι είναι μάταιο ? Ότι έχασες προ πολλού την ουσία ψάχνοντας τη με λάθος τρόπο ?

Όχι . Θα συνεχίσεις . Τραβόντας μαζί σου όποιον δεχθεί να σε ακολουθήσει . Ακόμη κι όταν έχεις αναλαμπές ( η στιγμή που ξαναβρίσκεις το παιδί σου, ο λόγος του ιερέα, ο θάνατος της μοναδικής γυναίκας που αγάπησες ), θα συνεχίσεις γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς . Έγινες σκλάβος του δημιουργήματος σου, σε σημείο να σου υπαγορεύονται και οι πιο στοιχειώδεις κινήσεις σου . Το έργο σου σε κατάπιε . Και ενώ νόμιζες ότι θα πεθάνεις νωρίς, η τιμωρία για την ύβρη σου θα είναι να πεθάνεις, εξουθενωμένος, ολομόναχος και  μόνο όταν κατανοήσεις όλα αυτά . Μόνο τότε . Κι αυτό ακόμη καθ’υπαγόρευσην .

Αυτή είναι η ιστορία ( τουλάχιστον όπως εγώ την κατάλαβα ) που προσπάθησε να μας πει ο Τσάρλι Κάουφμαν στην πιο ώριμη, μέχρι τώρα, σεναριακή δημιουργία του . Τη λέει όμως με τον ολόδικο του τρόπο και καλό θα είναι,  για όποιον προσπαθήσει να δει την ταινία, να γνωρίζει λίγα πράγματα από πριν για τον Κάουφμαν, ώστε να είναι προετοιμασμένος . Εκτός κι αν είναι άνθρωπος ανοιχτός σε κάθε είδους κινηματογραφικές εμπειρίες, οπότε be his guest ! Σίγουρα υπάρχουν επιρροές από άλλους δημιουργούς ( όμως νομίζω ότι τις φιλτράρει αρκετά καλά, προσφέροντας κάτι ολόδικο του ) . Σίγουρα υπάρχουν σκηνοθετικές αδυναμίες ( πρωτάρης γαρ ), αλλά οι ερμηνείες των ηθοποιών, και ιδιαίτερα του Χόφμαν, με έκαναν πάλι να σκεφτώ το, » ο σκηνοθέτης βγάζει τη μεγάλη ερμηνεία από τον ηθοποιό ή ο ηθοποιός μόνος του, και στη συγκεκριμένη περίπτωση τί στο καλό από τα δύο συμβαίνει ? » . Υπάρχουν σημεία που κουράζουν με κάποια » φλυαρία » ή επαναληπτικότητα και αρκετοί βιάστηκαν να πουν ότι ο ίδιος ο σεναριογράφος χάθηκε μέσα στο σενάριο και έμπλεξε τα μπούτια του αλλά κι εδώ η γνώμη μου είναι ότι το έκανε εσκεμμένα για να δείξει το μέγεθος του αδιεξόδου στο οποίο οδηγείται ο ήρωας του . Και δίνει ένα τέλος στα βάσανα και των δυονών τους . Και το τέλος είναι συγκλονιστικό .

Γενικά πιστεύω ότι όταν ένα δημιούργημα συγκεντρώνει τόσο αντιδιαμετρικές απόψεις, τόση αμφιβολία γύρω του και εγείρει τόσες συζητήσεις, όπως η Συνεκδοχή, αξίζει μόνο και μόνο γι’αυτό . Και αξίζει να το δεις μόνο και μόνο για να σχηματίσεις τη δίκη σου άποψη βρε αδερφέ ! Και στη Συνεκδοχή νομίζω η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και πρόκειται για μια ταινία που η γνώμη σου για εκείνη διαμορφώνεται ανάλογα με τα κέφια που έχεις εκείνο το δίωρο, τα βιώματα σου, το χρόνο που έχεις διαθέσει σε υπαρξιακές αναζητήσεις και προσωπικές αμπελοφιλοσοφίες .

Σίγουρα με εντυπωσίασε, την αγάπησα γιατί γουστάρω Κάουφμαν, αλλά δεν ξέρω αν αντέχω να την ξαναδώ . Αποσπασματικά, ίσως . Τη σώζει πάντως το μαύρο, εγκεφαλικό χιούμορ του σεναρίου και η σατιρική διάθεση που τη διατρέχουν σ’όλη της σχεδόν τη διάρκεια . Και όχι, δεν είναι μπερδεμένη εντελώς . Τις κατάλληλες στιγμές ο Κάουφμαν σου πετάει φράσεις και σκηνές » κλειδιά «, με σαφήνεια και νόημα για να μπορέσεις να σχηματίσεις το παζλ . Κι ας μένει πάντα μισοτελειωμένο …

Και στο κάτω – κάτω, αν μιλάμε για σουρεάλ και ακατανόητο, κάτσε να δεις το Inland Empire που ΚΑΙ 3 ώρες κρατάει ΚΑΙ τίγκα στο παράξενο είναι και τη μαυρίλα και ό,τι άλλο φανταστείς και έλα μετά να μου πεις . Ή μάλλον όχι, μη μου πεις γιατί ΚΑΙ το έχω δει και το άντεξα ( θέλω βραβείο ) ΚΑΙ την πρώτη ώρα ξετρελλάθηκα ΚΑΙ φαν του Λιντς είμαι ΚΑΙ Τζέρεμι είχε το φιλμ ( μέγα δέλεαρ ) αλλά προτιμώ χίλιες φορές τη Συνεκδοχή . Ουφ !

 

Bjork – Bachelorette ( Homogenic – 1997 )

 

I’m a fountain of blood
In the shape of a girl
You’re the bird on the brim
Hypnotised by the Whirl

Drink me, make me feel real
Wet your beak in the stream
Game we’re playing is life
Love is a two way dream

Leave me now, return tonight
Tide will show you the way
If you forget my name
You will go astray

Like a killer whale
Trapped in a bay

I’m a path of cinders
Burning under your feet
You’re the one who walks me
I’m your one way street

I’m a whisper in water
Secret for you to hear
You are the one who grows distant
When I beckon you near

Leave me now, return tonight
The tide will show you the way
If you forget my name
You will go astray

Like a killer whale
Trapped in a bay

I’m a tree that grows hearts
One for each that you take

You’re the intruders hand
I’m the branch that you break

Το 1995 στο άλμπουμ » Post « της Bjork υπάρχει ένα τραγούδι με τον τίτλο » Isobel « . Μιλάει για ένα κορίτσι που ζει στο δάσος σαν αγρίμι και κάποια στιγμή πηγαίνει στη μεγάλη πόλη για να διαπιστώσει με θλίψη την καταστροφή που έχει επιφέρει στο περιβάλλον η ανθρώπινη παρέμβαση . Δύο χρόνια μετά στο » Homogenic « η Bjork γράφει τη συνέχεια αυτής της ιστορίας  και της δίνει τον τίτλο » Bachelorette «, η αιώνια εργένισσα . Ένα εκπληκτικό τραγούδι με σπαρακτικούς στίχους, με μια ηρωίδα ευάλωτη στον έρωτα αλλά ταυτόχρονα με επίγνωση της δύναμης και της επιρροής της πάνω στον εραστή της .

Προέκταση του » παραμυθιού » της Isobel είναι το αριστουργηματικά και πρωτότυπα » αυτοαναφορικό » βίντεο που σκηνοθέτησε ο αγαπημένος τρελλάρας  Michel Gondry . Η ιστορία της ηρωίδας γίνεται θεατρική παράσταση και όσο στην πραγματική ζωή η προσωπική της ιστορία – αρχικά όμορφη και ρομαντική – αρχίζει και φθείρεται, η σκηνοθετημένη,  θεατρική αναπαράσταση της μετατρέπεται σταδιακά σε μια κακόγουστη καρικατούρα ( όπως, μεταφορικά, και η original ) . Το αδιέξοδο και το τέλος της σχέσης είναι και το τέλος της παράστασης . Ο κύκλος κλείνει και όλα επιστρέφουν εκεί απ’όπου ξεκίνησαν . Σα να μην είχαν συμβεί ποτέ …

Το βιβλίο που γράφεται μόνο του, η ιστορία που αναπαρίσταται από ηθοποιούς, η παράσταση μέσα στην παράσταση είναι κάποια από τα στοιχεία  του βίντεο που το φέρνουν στο νου σου παρακολουθόντας τη » Συνεκδοχή » . Ήταν ευχάριστη έκπληξη για μένα όταν είδα αργότερα την ίδια παρατήρηση και στη Wikipedia, επιβεβαιώνοντας το συνειρμό μου .

Η Bjork φημίζεται για τα πολύ προσεγμένα και πάρα πολύ καλά βίντεο κλιπ της . Με τον Gondry είναι χρόνια συνεργάτες ( έδεσε η τρέλλα τους ) και εκτός από το Bachelorette ο Michel έχει γυρίσει και τα » Army Of Me « και » Human Behaviour « .

 Όσο σκεφτόμουν πάντως τα βίντεο της ισλανδής τραγουδίστριας,  ανακάλυπτα » εκλεκτές συγγένειες » μεταξύ των μελών της αγαπημένης μου τριάδας, Gondry – Kaufman – Jonze ! Π.χ. ο Gondry που έχει σκηνοθετήσει το Bachelorette, κέρδισε το Όσκαρ Σεναρίου μαζί με τον Κaufman για το » Αιώνια Λιακάδα Ενός Καθαρού Μυαλού «, το Bachelorette θυμίζει μινιατούρα της Συνεκδοχής του Kaufman, την οποία Συνεκδοχή ο Charlie ήθελε αρχικά να σκηνοθετήσει ο φίλος του και συνάδελφος στην ανατρεπτική » τρέλλα » Spike Jonze , ο οποίος έχει σκηνοθετήσει ένα άλλο υπέροχο βίντεο της Bjork, το » It’s Oh So Quiet « ( κλικ ! κλικ ! ) .

Όσο για την ίδια την Bjork μου συμβαίνει ένα περίεργο πράγμα . Δεν αντέχω ούτε τη φάτσα της, ούτε τη φωνή της ( τη βρίσκω πολύ εκνευριστική ), ενώ την ίδια στιγμή λατρεύω πολλά τραγούδια της και της βγάζω το καπέλο σε όλα της σχεδόν τα βίντεο ( χμ … μάλλον πρόκειται για indie-alternative περίπτωση αλά Kanye West, χα, χα ! )

 

* * * Και ναι, ΑΚΟΜΗ να αξιωθώ να διαβάσω Δανίκα και λοιπούς χα, χα ! Να δω πότε ! * * *

Advertisements

35 Comments

  1. Τι απίστευτο βίντεο και τραγούδι!!! Μπράβο, Άουρα. Γιατί η Μπιορκ δεν είναι στα συχνά μου ακούσματα και μου ΄χε ξεφύγει!
    Ο σκηνοθέτης είναι πραγματικός καλλιτέχνης!!!

    Για την ταινία δες κι εδώ: http://old-boy.blogspot.com/2009/04/boy-under-influence.html

  2. αν δεν ημουν κουρασμενος θα την ειχα δει χθες-ηταν στο προγραμμα-, οποτε επιφυλασσομαστε (εν αντιθεσει με τον μπαρμπα που θα τον πιασει παλι η γνωστη ακρατεια-και στα λογια του-)

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 27, 2009 at 21:46
    • Permalink

    Φτου γύρισε ( καλά όλα αυτά για ατυχήματα στους εθνικούς δρόμους αυτές τις μέρες είναι τελικά δημιούργημα των ΜΜΕ; )

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 27, 2009 at 21:49
    • Permalink

    Δεν βιάζομαι να την δω αλλά θα την δω μόνο και μόνο για να συμβάλω στο ποστ της Άουρα. Έχω δηλώσει πως ο συγκεκριμένος παρ όλες τις καλές προθέσεις του αλλά και τις φιλότιμες δικές μου να μ αρέσει δεν μου λέει και πολλά. Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις ( Ο άλλος γύριζε το Χελμποι και μετά γύρισε τον Λαβύρινθο του Πάνα καπάκι, άβυσσος η ψυχή του δημιουργού )

  3. μπαρμπα, ποσος καιρος σου απομενει νομιζεις (που δεν βιαζεσαι); 😆

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 28, 2009 at 01:06
    • Permalink

    Πριν από 1.000.000 χρόνια είχα δει το Τέλος του Παιχνιδιού με τον Τσακίρογλου και τον Μινωτή στο Εθνικό. 17 χρονών τότε και αποφάσισα πως το παράλογο παρ ότι είναι κομμάτι της ζωής μας δεν μπορώ να το κουμαντάρω. Οριακά μπορώ να κινούμε στις παρυφές του.
    Το έργο του Κάουφμαν είναι κατά βάση Θεατρικό, δηλαδή λόγος. Και μάλιστα λόγος Μπέκετ ή Πίντερ ή Ιονέσκο. Για να λένε πως είναι καλοί οι παραπάνω μάλλον έτσι πρέπει να είναι. Δεν έχω κριτήρια για να αξιολογήσω το έργο που μόλις είδα. Το μόνο κριτήριο που έχω είναι πως αν δεν το έβλεπα δεν θα έχανα και τίποτε απ την ζωή μου.

    Πήγα στο ψυγείο, έφαγα ένα κομμάτι ζαμπόν.
    Δεν είχε καθόλου γεύση, κοίταξα την ημερομηνία λήξης και είδα πως είχε λήξει εδώ και 10 μέρες.
    Αν αύριο με βρουν να κοιτάω στο ταβάνι τους μαιάνδρους με μάτια κρυστάλλινα θα είμαι ο μπροστάρης για αυτό που θα φέρει η γρίπη των χοίρων. Και ας έχω φύγει από τροφική δηλητηρίαση ( μόνο εγώ και η οικογένειά μου θα το ξέρουν).

    Ε πιστεύω πως αυτό είναι το μόνο σχόλιο που έχω να πω για την ταινία.

    Κουφ@λ@ Μούργο με έφαγες.

  4. Ρενάτα @

    Είναι εκπληκτικό τραγούδι-ύμνος και σου εύχομαι από εδώ και πέρα να το αναγνωρίζεις και να το απολαμβάνεις ! Ο Γκοντρύ ο άτιμος … Είναι » μεγάλος » σκηνοθέτης όταν έχει να κάνει με βίντεο κλιπς ( στη μεγάλη οθόνη ακόμη κρίνεται προς το παρόν … ) Τα υπόλοιπα για το βίντεο όταν κάνω update στο ποστ .
    ( μέσα σ’αυτή την εβδομάδα, ελπίζω, no time at all ! ) 😦

    Ευχαριστώ πολύ για το λινκ . Συμφωνώ με το ποστ και ξαφνιάστηκα με την πρεμούρα του Old Boy να ανεβάσει κι εκείνος άμεσα κατιτίς για την ταινία ! Δεν είμαι μόνη ! 😉

  5. Μούργος @

    Τώρα τί ν’απαντήσω στα δύο προφητικά σου σχόλια όταν πριν 5 λεπτά ο Τεο ανεβάζει σχόλιο ενώ έχει φάει ληγμένο ζαμπόν ???? 😆

    Respect ? 😯

    Αν δεις την ταινία, την αντέξεις και έχεις και κάποιο σχόλιο για αυτήν, ευπρόσδεκτο . Δεν είναι πάντως ταινία για όλα τα γούστα .

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 28, 2009 at 01:23
    • Permalink

    Άουρα μόνο ο Κάουφμαν θα καταλάβει το σχόλιο μου για την ταινία του παρακαλώ να προωθηθεί εκεί που πρέπει: http://www.beingcharliekaufman.com/

  6. Teokaf @

    Ο Μούργος έχει επιστρέψει ήδη από το προηγούμενο ποστ με τα samples και με καλές ιδέες ( περιέργως … ). Η αλλαγή παραστάσεων κάτι του έκανε και ανησυχώ …

    Αχ, αχ, αχ ! Και ήθελα να σε προλάβω να μην τσακιστείς να τη δεις βρε Τεο, αφού δεν κόβεις και φλέβες για αυτά τα πράγματα και το σέβομαι . Δε σε πρόλαβα αλλά δηλώνω κολακευμένη που την είδες προκειμένου να σχολιάσεις στο μπλογκ, έστω και στα πρόθυρα τροφικής δηλητηρίασης ( να μηνύσεις το γηροκομείο, οι άνθρωποι κάποιας ηλικίας δεν βλέπουν καλά ) .

    Ξεκαθάρισες τη θέση σου από την πρώτη φράση κιόλας, αν και το παράλογο ποτέ δεν απαίτησε να εξηγηθεί γι’αυτό και το λένε έτσι . Φυσιολογικό .

    Η ταινία δεν είναι παράλογη, είναι κάπως σουρεαλιστική, αλλά προς το τέλος σου δίνει κάποια » κλειδιά » για να αντιληφθείς το στόχο που είχε ο Κάουφμαν . Δεν έχω την κατάλληλη ικανότητα έκφρασης για να το εξηγήσω όπως το νιώθω . Σηκώνει μεγάλη συζήτηση και είμαι πτώμα ( και θα είμαι και τις επόμενες μέρες, να δω πως θα βγάλω το ρημαδοποστ ).

    Δε θα προσπαθήσω να σου αλλάξω τη γνώμη για τον Κάουφμαν, αλίμονο, για την προσωπική σου άποψη μιλάμε, την έχεις όντως ξαναεκφράσει στο παρελθόν . Θα σου πω όμως πως έπεσες μέσα διότι και ο ίδιος ο Κάουφμαν μέσα στην ταινία, μας » κλείνει το μάτι » κάνοντας έμμεσες αναφορές και στον Πίντερ και στον Μπέκετ ( που πιθανόν να τις έπιασες ) .

    Το βίντεο πως σου φάνηκε ? Για την ταινία διάβασα σήμερα μόνο όσα λέει ο Φραγκούλης του Mad στο μπλογκ του και η σινε-θέαση . Ξαφνιάστηκα πολύ με τον Φραγκούλη που αναφέρει κι εκείνος το βίντεο της Bjork !! Δεν είχα ιδέα ότι είχαμε γράψει το ίδιο !!

    Αυτά προς το παρόν και εύχομαι να πάνε όλα καλά ( δες το θετικά, μπορεί χάρις στο ζαμπονάκι να γλιτώσεις το κλύσμα ! ) . 😉

    P.S. Χα χα χα ! ( για το λινκ ) Ok … Κι εμείς το καταλάβαμε και καλή η προσπάθεια …

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 28, 2009 at 08:15
    • Permalink

    Από τον Θεό θα το βρεις Άουρα.
    Δεν σέβεσαι τα κουρασμένα μου γεράματα;
    Δεν σέβεσαι τα 558 χάπια που πίνω για τις 51 ασθένειες που μαστίζουν το δύστυχο το σαρκίο μου;
    Δεν σέβεσαι την Λίβερπουλ τέλος πάντων που φέτος θα χάσει όσους τίτλους πήγαινε να πάρει;
    Γιατί δεν μ αφήνεις στην ησυχία των προχωρημένων γηρατειών μου και στο τελευταίο στάδιο του Αλσχάιμερ;
    Γιατί με βάζεις και σκέφτομαι;
    Είναι επιλογή όπως θα έχεις καταλάβει να γράφω στην Λάσπη που το να σκέφτεσαι είναι έγκλημα για το οποίο πληρώνεις πρόστιμο ( 600 € έχει βάλει ο Σάιλοκ).
    Γιατί με βάζεις και σκέφτομαι;
    Τι διαφορά έχει το παράλογο από το σουρεαλιστικό;
    Γιατί συμφωνώ μαζί σου και όχι μ αυτά που λέει ο γελοίος του MAD;
    Τι είναι ιδεολόγημα και που κολλάει στην όλη ανάλυση για την ταινία;

    Άνοιξες για άλλη μια φορά τους ασκούς και πρέπει να κλείσεις κανένα παράθυρο γιατί κάποιος θα πουντιάσει.

    Όταν επιστρέψω από την δουλειά και αφού το έχω επεξεργαστεί και με την προϋπόθεση πως θα θυμάμαι κάτι από αυτά που επεξεργάστηκα θα γράψω ένα μικρό κείμενο 477 σελίδων Α3.

  7. Ποιός σου είπε να σκεφτείς καλέ ? 😉

    Τα υπόλοιπα το βράδυ ( πάω ντουγρού για βρυκολάκιασμα ), γιατί κι εγώ δουλεύω τώρα ( και θα δουλεύω … και θα δουλεύω … ).

  8. Ανυπομονώ ακόμα περισσότερο για Συνεκδοχή μετά από αυτά που διαβάζω…
    Πάντως δεν διαφέρει πολύ η αποψή σου από του Δανίκα (αν και δε διάβασα κριτική του, λίγο στο ράδιο τον άκουσα να μιλάει για αυτήν)

  9. Γεια σου Μαρία, Χρόνια Πολλά. Έχω την ταινία αλλά δεν την είδα ακόμη. θα τη δω και θα σχολιάσω. Θα σε ενημερώσω, αλλά μη με συγκρίνεις με το Δανίκα, μπορεί για τα βιβλία να έχω διπλώματα, για τις ταινίες είμαι ερασιτέχνης. Επί τέλους, σήμερα ξεμπέρδεψα με τον ΑΣΕΠ, να δούμε καμιά ταινία, να διαβάσουμε κανένα βιβλίο.

  10. teokaf @

    Λοιπόν, έχω κάψει εγκέφαλο και σώμα και δεν μπορώ να γράψω συκροτημένα . Θα κάνω όμως την ύστατη προσπάθεια για να σε γλιτώσω από εξτρά σκέψη ( αυτός ο αλτρουϊσμός μου θα με φάει ) και θα σου πω μόνο ότι από το παράλογο απουσιάζει η λογική, ενώ από το υπερρεαλιστικό απουσιάζει ο έλεγχος της λογικής . Έχεις ακούσει για τον » αυτοματισμό » ?

    Επίσης ο υπερρεαλισμός δίνει μεγάλη σημασία στο όνειρο, την ονειρώδη λογική και ο ίδιος ο Κάουφμαν έχει δηλώσει ότι δίνει μεγάλη σημασία στα όνειρα του αλλά και τα όνειρα των άλλων ( είπα » όνειρο » και θυμήθηκα τη μεγάλη σχέση του Σπίλμπεργκ με τα όνειρα, αλλά αυτό είναι μια άλλη όμορφη και πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία και δεν αντέχω να τη γράψω τώρα ).

    Χαίρομαι όταν καταφέρνω να κεντρίζω τη σκέψη των άλλων αλλά ενθουσιάζομαι περισσότερο όταν κεντρίζεται η δική μου . Μεγάλο κουσούρι και βάσανο( ου μπλέξεις ) αλλά …

    Το ποστ έτυχε να ανέβει σε γκαντεμοβδομάδα, δεν βλέπω να προλαβαίνω να γράψω κάτι άμεσα ( ειδικά για την ταινία που ακόμη τη σκέπτομαι ) αλλά θα προσπαθήσω κι ας βγει άκαιρο και ψιλομπαγιάτικο . Ανεβάζω όμως τους στίχους του τραγουδιού ( σχεδόν ποιητικοί ), οι οποίοι είναι κα-τα-πλη-κτι-κοί .

    Αναμένω σεντονιάδα σου .

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 29, 2009 at 01:18
    • Permalink

    Μερικές σκέψεις για το παράλογο κ το σουρεαλιστικό στον κινηματογράφο.
    Μερικές διευκρινήσεις για τους άσχετους ( βλέπε MAD).
    Η λέξη Σουρεαλιστικό έχει μια πολυσημία στις μέρες μας. Το Σουρεαλιστικό με καθαρά στενή έννοια είναι εκείνο που ακολουθεί τους κανόνες του μανιφέστου του Σουρεαλισμού. Κανόνες συγκεκριμένοι.
    Με την ελεύθερη καθομιλουμένη έννοια που γίνεται χρήση της συνεχώς, έχει την έννοια του τρελού, του ακατανόητου. Στον κινηματογράφο το Σουρεαλιστικό έχει να κάνει με το δεύτερο, τουλάχιστον τα τελευταία 50 χρόνια. Το βλέπουμε σε ταινίες του Αλμοδοβάρ ή του τελευταίου Μπουνουέλ, ή ακόμα και στο Ατίθαση καρδιά του Λιντς και στο Μανόλια του Αντερσον. Και αυτό το σουρεαλιστικό στον κινηματογράφο έχει μια συγκεκριμένη γραφή που τις περισσότερες φορές είναι απόλυτα συμβατό με τα γούστα μου. Πάντα έχει μια δόση χιούμορ, πάντα έχει μια ιδιαίτερη έμπνευση που ολοκληρώνει αντί να ξενίζει.
    Το παράλογο τώρα. Στο θέατρο είναι θεμιτό γιατί οριακά ( τουλάχιστον για μένα) η επαφή του θεατή με τους πρωταγωνιστές μπορούν και δημιουργούν ένα κλίμα που ο κινηματογράφος δεν μπορεί να το αναπαράγει. Η ζωντανή σχέση που υπάρχει στο θέατρο θέλω να πω. Ας πάει να δει κάποιος Μπέκετ. Θα δει κάτι, θα νιώσει κάτι ( άλλοι μπορούν και να τρελαθούν απ την χαρά τους , μιλάω για τον μέσο άνθρωπο) ας γυριστεί το ίδιο θεατρικό στον κινηματογράφο. Θα είναι για τα πανηγύρια. Ο λόγος χάνει την μαγεία του. Το παράλογο είναι τυφλό, στεγνό, είναι απλά παράλογο. Δεν σου μιλάει. Ο ζωντανός λόγος και η μαγεία που αυτός εκπέμπει δεν υφίσταται και το παράλογο σαν έργο καταρρέει.

    Δεν ξέρω αν αυτό το έργο που είδα του Κάουφμαν είναι καλό ή κακό. Ξέρω όμως ένα πράγμα. Δεν είναι αριστούργημα. Το ένστικτό μου το λέει αυτό. Είναι θεατρικό. Γιατί αν προσπαθούσα ( μα δεν με έβαλε καν στον κόπο ο σκηνοθέτης να το κάνω) να το αποκωδικοποιήσω θα έκανα 100 μέρες και πάλι δεν θα έβγαζα καμιά ουσία. Και είναι απόλυτα θεμιτή η στάση της Άουρας που λέει αυτά που λέει. Το έργο σου δίνει τόση τροφή για να βγάλεις όσα συμπεράσματα θες που μπορείς να μιλάς και να γράφεις ασταμάτητα. Για την ακρίβεια λέει πολλά, εννοεί άλλα τόσα, και ίσως δεν λέει και τίποτε.
    Βλέπω κάποιους να μιλάνε για το έργο για εκείνο και το άλλο. Ιδεολόγημα είναι κάτι που φτιάχνει ο άνθρωπος με το μυαλό του εκεί που δεν υπάρχει τίποτε. Και έτσι ο καθένας φτιάχνει σε ένα καμβά λευκό ότι θέλει. Μα αν ο καμβάς είναι λευκός αρκεί κάποιος να μου το πει πως είναι λευκός και θα βάλω εγώ ότι θέλω μέσα χωρίς να δω καν το έργο. Βλέπω ένα παιδάκι να κλαίει και μπορώ να φτιάξω 455 ιστορίες γιατί το κάνει. Το έργο είναι ένα θέατρο του παραλόγου. Στον κινηματογράφο φερμένο. Απλά έπρεπε να μείνει εκεί, στο σανίδι.

    Ο Κάουφμαν όμως ( και οφείλω να του το αναγνωρίσω) είναι απόλυτα ειλικρινής και αυτοκριτικός σε όλη την ταινία του τόσο για το σινάφι του όσο και για τον ίδιο. Μακάρι να το βλέπανε αυτό οι διάφοροι κριτικοί που τόσο όμορφα τους θάβει ( και μαζί μ αυτούς κ εμένα φυσικά που τον κριτικάρω ). Είναι ειλικρινής και τον σέβομαι. Αδυνατώ να τον παρακολουθήσω. Και δεν προσφέρει τίποτε απολύτως στην ζωή και την κουλτούρα μου ( αντίθετα η βροχή με τους βατράχους στο Μανόλια προσέφεραν). Αν το έβλεπα στο θέατρο ξέρω πως θα μου προσέφερε. Προσπάθησε να φτιάξει κάτι μεγάλο που στο θέατρο ίσως να είχε φοβερό αποτέλεσμα. Ο κινηματογράφος όμως έχει άλλη γραφή και αυτήν δεν την ξέρει ούτε ίσως και να την σέβεται.

    Το βίντεο φοβερό, φυσικά δεν το ήξερα, και βλέποντάς το κατάλαβα γιατί σου ήρθε στο μυαλό το έργο.

  11. zamuc @

    Κι εγώ ανυπομονώ να διαβάσω τη δική σου άποψη ! Τα έχουμε ξανακουβεντιάσει για τον Κάουφμαν . Ευτυχώς που δεν ολοκλήρωσα το ποστ γιατί ο πειρασμός να γράψω spoilers είναι μεγάλος .

    Σεναριακά για εμένα είναι η καλύτερη και ωριμότερη δουλειά του Κάουφμαν σε βαθμό να αναρωτιέμαι » και μετά από αυτό, τι ? » . Είμαι περίεργη να δω το επόμενο του βήμα . Σκηνοθετικά είναι η πρώτη του προσπάθεια και δεν ξέρω πόσο αυστηροί μπορούμε να είμαστε …

    Έχει και τ’αρνητικά της η ταινία ( άλλη ώρα αυτά ) αλλά στο σύνολο της μου άρεσε πάρα πολύ . Ξεκίνησα να τη δω θετικά προκατειλλημένη και γνωρίζοντας ότι πρέπει να μη το ψάξω πολύ και ν’αφεθώ ( Κάουφμαν είναι αυτός ) . Αν την έβλεπα απόψε ας πούμε ( το θολωμένο μου μυαλό ), μπορεί και να μην την άντεχα . Νομίζω ότι η ψυχολογική κατάσταση του καθένα παίζει ρόλο όταν θέλει να διαμορφώσει γνώμη για ένα έργο .

    Την κριτική του Δανίκα την έχω φυλάξει από την εφημερίδα της Πέμπτης κι ακόμη να τη διαβάσω ! Γενικά » μαύρα μεσάνυχτα » zamuc και σύγγνώμη αν σε ζάλισα …

    Να τη δεις !! 🙂

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 29, 2009 at 01:22
    • Permalink

    Τα έγραφα την ώρα που τα έγραφες οπότε θα συσκεφτώ με τον εαυτό μου και θα σου απαντήσω όταν γράψεις τις σκέψεις σου για την ταινία.

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 29, 2009 at 01:26
    • Permalink

    Μαρία;;;;;;

  12. teokaf @

    Σειρά μου να φωνάξω : Από το Θεό θα το βρεις Τεο ! ( χε, χε ) . Δε λυπάσαι το ένα ημισφαίριο μου, που δουλεύει ακόμη, το άλλο τα’φτυσε ? Δε λυπάσαι το κουρασμένο μου ματάκι, χεράκι, ποδαράκι, πλατάκι ? Είπα » αναμένω » και φώναξες » έφτασιεεεε ! » .

    Κι έγινα και ρεζίλι να σου γράφω για το σουρεαλιστικό ενώ εσύ μου έτριψες στη μούρη το σεντόνι ! Από το Θεό ! Από το Θεό και τις νοσοκόμεεες !! ( 10 κλύσματα αύριο ! Θα τους το πω στο τηλέφωνο ! ) 👿

    Το διάβασα γρήγορα, αλλά το κατάλαβα . Αύριο, με πιο καθαρό μυαλό . Βοήθεια !

    Υ.Γ. Κρατάω όμως αυτό για το βίντεο ( χε ) . Είναι φοβερό το άτιμο .

    Σου εύχομαι σουρεαλιστικά όνειρα ( αν δεις και τον Μούργο σίγουρα θα είναι ! ) 😉

  13. Αχ Θεούλη μου, το ξέρω ότι πληρώνω το ότι δε νήστεψα φέτος τη Σαρακοστή ( και πέρυσι και πρόπερσι και ) αλλά ΕΤΣΙ ? ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ?

    Τεο, στο θέμα του ονόματος ο Μούργος απεδείχθει πιο έξυπνος από εσένα και όσο για τον Μπάμπη … Ο Μπάμπης είναι ο Μπάμπης και τους φωνάζει όλους με το όνομα τους ( το έχει ξανακάνει μέσα εδώ και δεν έχω πρόβλημα ). Τί το φωνάζεις όμως κι εσύ ΕΤΣΙ ??? Τα νεύρα μου .

    Τη μπλογκοαστυνομία ΤΩΡΑ !!! 😆

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 29, 2009 at 01:40
    • Permalink

    Εδώ πληρώνονται όλα , έστιν δίκης οφθαλμός ώς τα πανθ ορά κλπ.
    Όλα τα θύματα που έχεις τσακίσει στο μετρό ξύπνησαν και μέσω εμού θα βρουν δικαίωση.

  14. Μπάμπης @

    Μπάμπη ήρθε επιτέλους και η σειρά σου !

    Χρόνια Πολλά και σ’εσένα και καλή ξεκούραση μετά τον ΑΣΕΠ σου . Ωραία, δες την κι εσύ να μαζευτούν οι γνώμες, να γίνουνε πολλές . Κανείς μας δεν είναι επαγγελματίας εδώ μέσα βρε Μπάμπη και όλες οι απόψεις δεκτές . Άντε να σε δω !
    Και άντε να δω κι εμένα πότε θα βρω χρόνο να έρθω και στο μπλογκ σου ( τα διαβάζω όμως, τα διαβάζω, ωραία στην Κρήτη με τις ωραίες θέες, ε ? )

    Μπαμπήνο, παράκληση . Αν γνωρίζεις το ΑΦΜ μου ή καμιά διεύθυνση, μη τα γράψεις σε κανένα σχόλιο σου . Κρίμα είναι … Φιλιά !

  15. Τεο-τιμωρός @

    Και βέβαια ΕΔΩ πληρώνονται όλα ! 😈 Κάθε φορά που θα » επιτίθεσαι, » 5 επιβάτες στη διαδρομή Μοναστηράκι – Σύνταγμα θα πέφτουν κάτω ξεροί !

    Κι αυτά . Δεν απαντώ άλλο . Καταρρέω . Καληνύχτα σας .

  16. Έλα βρε Μαρία (συγνώμη, Αura ήθελα να πω) με ξέρεις για μαρτυριάρη; Μπα, τώρα μου ήλθε, λογοπαίγνιο, Aura Maria, κατά το Ave Maria.
    Την είδα την ταινία, έγραψα δυο λόγια γι αυτήν, αινιγματική, ιδιαίτερα εκεί που εκείνος αυτοκτονεί γιατί αυτή πηγαίνει σ’ αυτόν και κάτι τέτοιο, όχι, δεν έχω διάθεση να ξαναδώ την ταινία για να λύσω το αίνιγμα, φαντάσου οι ελληνικές τραγωδίες να είχαν τέτοιου είδους αινίγματα και να έπρεπε να τις ξαναδούν οι θεατές για να τις καταλάβουν. Μια φορά την είδα, φτάνει, αυτό που κατάλαβα το γράφω στο blog μου.
    http://hdermi.blogspot.com/2009/05/charlie-kaufman-synecdoche-new-york.html
    Ave Maria (forma divina κλπ, μ’ αρέσει πολύ αυτό του Σούμπερτ), φιλιά.

  17. επι του πιεστηριου:
    ειδα το μισο (ΔΕΝ ενθουσιαστηκα με τις νευρωσεις του σκηνοθετη-πρωταγωνιστη)
    οταν δω και το υπολοιπο θα πω την τελικη μου αποψη
    (ωρες ειναι να συμφωνησω τελικα με τον μπαρμπα, φτου φτου-φτυνω τον κορφο μου-)

  18. Maria, τα μπέρδεψα, το forma divina είναι η επόμενη φράση μετά από το celeste Aida, μάλλον τα μπέρδεψα επειδή ριμάρει. Μάλλον.

  19. Babis @

    Θα κρατήσω το forma divina, μου αρέσει όπως το πρωτοέγραψες και με αντιπροσωπεύει χα χα χααα ! ( γιαούρτια, ντομάτες, γιουχαϊσματα, ξέρω, ξέρω )

    Μπάμπη, όσο και να προσπαθήσεις να το σώσεις, δεν αλλάζει . Μόνο ΕΣΥ μαρτύρησες το όνομα μου, αλλά σε συμπαθώ και σε συγχωρώ και καμιά κακία δεν κρατώ ( ιδού η ρίμα ) . Απευθύνσου μου όπως θες, δεν αποκάλυψες δα και κρατικά μυστικά ! 😉

    Καλό αυτό με τις ελληνικές τραγωδίες, το ποστ σου το διάβασα και σήμερα έγραψα κι εγώ μονοκοπανιά λίγες σκέψεις, αυτές που μου κατέβηκαν δλδ .

    Καλή εβδομάδα !

  20. Μούργος @

    Δεν είμαι υπέρ του να βλέπει κανείς τέτοιου είδους ταινίες με αυτόν τον τρόπο αλλά ποτέ δεν ξέρεις … Μπορεί να τη δεις αλλιώς και ο φόβος σου για τον Τεο να μην επαληθευτεί !

    Άντε, με το καλό και το υπόλοιπο μισό !

    • αγκνιρα
    • Posted Μαΐου 5, 2009 at 14:27
    • Permalink

    Ακούγεται ενδιαφέρον, Aουρα το έργο, αλλά εγώ από σινεμά δυστυχώς τίποτα. Τα διαβάζω όμως όλα όσα γράφετε και που θα πάει, κάποτε θα πάω πάλι σε κανένα βιντεάδικο – πριν βγω στην συνταξη ελπίζω – και αν το πάρει το μάτι μου θα το δω οπωσδήποτε. Γενικά ταινίες μάλλον «δύσκολες» μου αρέσουν.
    Καλή σου μέρα 🙂

  21. Καλησπέρα αγκνιρα !

    Δεν υπάρχει στη γειτονιά σου κανένα βίντεο κλαμπ ή δεν έχεις χρόνο ? Λογικά η ταινία μέσα στο καλοκαίρι θα βγει σε ντιβιντί και θα μπορέσεις να τη δεις ( εκτός αν βγαίνεις στη σύνταξη οσονούπω, που ΔΕΝ το νομίζω ! 😉 ).

    Πάνω απ’όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ που διαβάζεις ότι γράφεται εδώ μέσα ( το θεωρώ κατόρθωμα ! ).

    Φιλιά στην όμορφη Ζυρίχη ! ( την έχω δει μόνο από ψηλά και έχω κάνει μια στάση στο σοκολατοαεροδρόμιο της – με τόση σοκολάτα που είδα να πουλούν εκεί, έτσι το αποκαλώ ) 😀

    • αγκνιρα
    • Posted Μαΐου 7, 2009 at 23:07
    • Permalink

    Αουρα, καιρό δεν έχω. Και η ζωή εδώ γενικά κοιλάει με την ατζέντα στο χέρι. Που καιρός για αυθόρμητα…
    Κάνε κανένα ταξιδάκι να δεις την Ζυρίχη και από κοντά, είναι πολύ ευχάριστη πόλη, με πολύ πράσινο, ιδίως το Μάιο που όλα είναι ανθισμένα!
    Θα το πιστέψεις; Οι ελβετικές σοκολάτες δεν μου πολυαρέσουν. Προτιμώ τα μπακλαβαδάκια 😀
    Και από μένα φιλιά.

  22. Αχ, ομοιοπαθούσα μου, εδώ να δεις έλλειψη χρόνου . Δεν είναι ημερίσιο πρόγραμμα αυτό που έχω . Σουντόκου είναι !

    Θα έρθει και η σειρά της Ζυρίχης κάποια στιγμή, θα έρθει …

    Καλό βράδυ ! 😉

    • Ανώνυμος
    • Posted Μαΐου 13, 2009 at 10:03
    • Permalink

    Ναι, ναι, forma divina. Τι βλακείες είναι αυτές που γράφεις με τα ζαρζαβατικά; Διάβασα το κείμενό σου, πολύ ωραίο. Πού βρήκες το κήρυγμα στα αγγλικά;

  23. Babis, is that you ???? Χι,χι,χι !
    Τα ζαρζαβατικά τα πετάω πρώτη στον εαυτό μου για να προλάβω τυχόν άλλους !

    Το κήρυγμα το βρήκα ( εννοείται ) στο http://www.imdb.com . Imdb, ο καλύτερος φίλος του κινηματογραφόφιλου !!! 😉

    Δεν υπάρχει χρόνος για να γράψωωω! Σνιφ …


One Trackback/Pingback

  1. […]  Προσχέδιο   Olive : Dear diary, I’m afraid I’m gravely ill. It is perhaps times like these that one reflects on […] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: