Skip navigation

 Τα πάντα είναι ένα μυστήριο . Δεν επικοινωνούμε με τα πράγματα, παρά με τις άθλιες, ατελείς, ασθενικές αισθήσεις μας, τις τόσο αδύναμες, που μόλις τα καταφέρνουν να διαπιστώσουν ότι μας περιτριγυρίζει . Τα πάντα είναι ένα μυστήριο . Σκέψου τη μουσική, αυτή τη θεία τέχνη, αυτή την τέχνη που αναστατώνει την ψυχή, την παρασύρει, τη μεθάει, την ξετρελαίνει, τι είναι λοιπόν ? Τίποτα .

 Δε με καταλαβαίνεις ? Άκου . Δύο σώματα συγκρούονται . Ο αέρας πάλλεται . Αυτοί οι παλμοί είναι λίγοι ή περισσότεροι, γρήγοροι ή όχι, δυνατοί ή αδύναμοι, ανάλογα με τη φύση του χτυπήματος . Έχουμε, λοιπόν,  μέσα στ’αφτί μια μικρή μεμβράνη, που δέχεται τις δονήσεις του αέρα και τις μεταδίδει στον εγκέφαλο, με τη μορφή του ήχου . Φαντάσου ένα ποτήρι νερό ν’αλλάζει στο στόμα και να γίνεται κρασί . Το τύμπανο εκτελεί αυτή την απίστευτη μεταμόρφωση, αυτό το εκπληκτικό θαύμα και αλλάζει την κίνηση σε ήχο . Ορίστε .

 Η μουσική, αυτή η σύνθετη και μυστηριώδης τέχνη, που έχει ακρίβεια όπως η άλγεβρα, που είναι αόριστη σαν τ’όνειρο, αυτή η τέχνη που έχει γίνει από μαθηματικά κι από αύρα, δεν προέρχεται, λοιπόν, παρά από την περίεργη ιδιότητα μιας μικρής μεμβράνης . Αν δεν υπήρχε αυτή η μικρή μεμβράνη, ούτε κι ο ήχος θα υπήρχε, αφού ο ίδιος δεν είναι παρά ένας παλμός . Χωρίς τ’αφτί θα μαντεύαμε τη μουσική ? Όχι . Ε, λοιπόν ! Μας περιτριγυρίζουν πράγματα, που δε θα τα υποπτευθούμε ποτέ, γιατί μας λείπουν τα όργανα που θα μας τ’αποκάλυπταν .

( Ο μαγευτικός Guy De Maupassant περιγράφει τις μεταφυσικές του ανησυχίες χρησιμοποιώντας τη μουσική ως παράδειγμα στο διήγημα του » Τρελλός ? » το 1884 . Ξέρω, ξέρω, αργά τον ανακάλυψα, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ ! )

 

Κυριακή αργομεσήμερο, μέσα στο αυτοκίνητο, επιστρέφοντας σπίτι μετά από γαστριμαργική κραιπάλη . Τα αφτιά συντονισμένα σε mainstream ραδιοφωνικό σταθμό με τα τελευταία hits . » Άκου αυτό ! Και πες μου αν σου θυμίζει κάτι . Δεν είναι ωραίο ? Και ο ρυθμός τόσο γνωστός . Ξέρεις ποιό είναι ? » » Μάλλον έχουν χρησιμοποιήσει sample από ένα άλλο κομμάτι … Εδώ το’χω αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ . Το τραγούδι το πρωτάκουσα λίγες μέρες πριν . Μμμ … Σαν Ζαν Μισέλ Ζαρ δεν ακούγεται ? Και σαν κάτι άλλο πολύ γνώριμο … » » Ναι … Αλλά ποιό είναι ? » » Θα το ψάξω και θα σου πω » .

» Ακούσαμε τη Jazmine Sullivan στο κομμάτι » Dream Big « . Μείνετε συντονισμένοι εδώ ! »

Ναι, αλλά αυτό δεν αρκεί …

Mε το που κλείνει η πόρτα του διαμερίσματος, ο υπολογιστής ανοίγει και αρχίζει η αναζήτηση . Τόσο γνώριμη μελωδία … Σκέψου τη μουσική, αυτή τη θεία τέχνη … τί είναι λοιπόν ? Θα σκάσω αν δεν τη βρω .

Οk . Παραγωγή της Missy Elliot στην 22χρονη προστατευόμενη της ( εμ βέβαια, να υποστηρίξουμε τα κυβικά μας, σαν τη Missy είναι με μακρύ μαλλί ! ) . Να και το βίντεο . Τίποτα το ιδιαίτερο . Σκηνοθεσία Syndrome ( τριμελής σκηνοθετική ομάδα που έχει γυρίσει και το » American Boy » της Estelle μεταξύ άλλων ) . Το τραγούδι ( συμπαθητικό, δε με τρελαίνει, στίχοι ανούσιοι και η νεαρή πολύ φωνακλού ) οφείλει την επιτυχία του στο sample . Είναι πιασάρικο . Ποιό είναι, ποιανών είναι ?

Daft Punk ! Απίστευτο . Ποιό κομμάτι τους όμως ? Αναζήτηση, αναζήτηση, … Μετά από κάμποση ώρα … Να’ το !

2001 . Veridis Quo ( λογοπαίγνιο των λέξεων very disco) Άλμπουμ » Discovery « . Για πολλούς fans της electronica ονειρικό κομμάτι , για εμένα που δεν καίγομαι πολύ, αρκετά » χλωμό » αλλά δε θα το απέρριπτα κιόλας . Σίγουρα όμως θα μου έσπαγε τα νεύρα αν το άκουγα 2-3 συνεχόμενες φορές . Τους έχουν ξεσκίσει στο σαμπλάρισμα πάντως τους Daft Punk διάφοροι έγχρωμοι καλλιτέχνες . Π.χ. ο Busta Rhymes, η Janet Jackson και ο σεμνός Kanye . Εδώ όμως δε μιλάμε για απλό sampling . Η Elliot πήρε ολόοοκληρο, σχεδόν αυτούσιο, το Veridis Quo και του έβαλε από πάνω τη Jazmine να τραγουδά !! Έλεος ! ( όχι πάντως για τις τσέπες των Daft Punk, χα χαα ! )

Στέλνω sms, » το βρήκα, είναι αυτό «, » μπράβο » κλπ . Εμένα όμως κάτι άλλο μου θύμιζε το τραγούδι … Μάλλον κάποιο άλλο … Δε με καταλαβαίνεις ? Άκου . Παλμοί λίγοι ή περισσότεροι, γρήγοροι ή όχι … Οι γάλλοι D. Punk έχουν επίσης κατασαμπλάρει-κατακλέψει τον κόσμο και τον ντουνιά . Γιατί όχι και σ’αυτή την περίπτωση ? Χωρίς τ’αφτί, θα μαντεύαμε τη μουσική ? Και χωρίς τη μνήμη ? Πίσω, πιο πίσωωω .

Νέο sms . » άσε, ξέχασε ό,τι λέγαμε . το πράγμα πάει πιο πίσω . το » Veridis quo » πατάει πάνω στο » Supernature « του Cerrone . 1977 »   » ! ! ! »

Κλασσικότατο χορευτικό κομμάτι του γάλλου ντισκοτάκια Jean-Marc Cerrone ( με κουλό βίντεο ! ) . Αλλά η μελωδία είναι ακόμη εκεί . Ο τίτλος στην άκρη των χειλιών δε μου έρχεται . Άλλο πράγμα μου θύμισε το » Dream Big » . Έγχορδα, έγχορδα να παίζουν . Φαντάσου ένα ποτήρι νερό ν’αλλάζει στο στόμα και να γίνεται κρασί … Πιο πίσωωω λέμε !

» Να να να ναρανα, να να ναρανα … the days … the days of Pearly Spencer … the race is almost run !! »

Βροχή τα smsσια . » και το supernature θυμίζει εξωφρενικά το » Days Of Pearly Spencer « του ιρλανδού μακαρίτη David McWilliams . 1968 ! » » το supernature δεν το ξέρω αλλά το pearly είναι κομματάρα » » συμφωνώ και επαυξάνω και σίγουρα ξέρεις και το supernature !! Πάντως, το sample, του sample … »

Τον ξέρει άραγε η Jazmine τον McWilliams ? Ή έστω τον Marc Almond ? Τέλος αναζήτησης .

 

1720 . Γερμανία . » Το αρχέτυπο Άουρα ! Μην ξεχνάς το αρχέτυπο !!! » φώναξε μια πνιχτή φωνή μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο . Ο Johann Sebastian Bach πετάχτηκε κάθιδρος από το κρεβάτι του . » Θεέ μου , τι εφιάλτης ήταν αυτός … Τι περίεργοι ήχοι μέσα στο κεφάλι μου διαστρέβλωναν τις συνθέσεις μου ? » σκέφτηκε ψάχνοντας στα τυφλά για το μαντήλι του .

Τα πάντα είναι μυστήριο . Το τύμπανο εκτελεί αυτή την απίστευτη μεταμόρφωση, αυτό το εκπληκτικό θαύμα και αλλάζει την κίνηση σε ήχο . Τα αφτιά του Johann βούιζαν σαν τρελλά . » Θα πέσει φωτιά να μας κάψει ! Να σας κάψει ! Ληστές … » μουρμούρισε ταραγμένος και ξαναχώθηκε κάτω από τα σκεπάσματα .

 

* * * Αν έχεις φτάσει ως εδώ, κουρασμένε αναγνώστη, συμφωνείς-δεν συμφωνείς, δοκίμασε κάποια στιγμή να παίξεις ταυτόχρονα δύο ή τρία βιντεάκια  . Εγώ πάντως βρίσκω ομοιότητες . Και σε πολλές περιπτώσεις προτιμώ, αν είναι, να πηγαίνει κανείς με θάρρος και θράσος κατευθείαν στην » πηγή » και να ξεμπερδεύει . Να, όπως εδώ ( κλικ, κλικ, φοβερό κομμάτι ) . Γεια σου Alexander Borodin με τα ωραία σου ! * * *

Advertisements

20 Comments

    • αγκνιρα
    • Posted Απρίλιος 23, 2009 at 13:40
    • Permalink

    Καλημέρα, Άουρα, ελπίζω αυτή τη φορά να μην έρχεται πρώωρα το σχόλιο μου (έχεις τελειώσει, εεε; 😉 )
    Λοιπόν, βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσες τις συγκρίσεις που κάνεις, πραγματική μουσικολογική έρευνα! Το πρώτο και το δεύτερο είναι σαφώς το ίδιο, ίσως εθελημένα; Τις υπόλοιπες ομοιότητες τώρα, εγώ τουλάχιστον θα τις έβλεπα σαν έκφραση της δυτικότροπης ποπ μουσικής (μου είναι λιγάκι δύσκολο να εκφραστώ στα ελληνικά 😦 ). Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι ο Μπαχ είναι τόσο μεσα στα αυτιά όλων των δυτικών ώστε άθελα τους μιμούνται ορισμένες απλές μουσικές φιγούρες. Και βέβαια σε συνδιασμό με τα βιολιά-σινθεσαιζερ και το τσεμπαλο ο συνειρμός γίνεται πιο έντονος. Το ότι μοιάζουν όμως, μοιάζουν, έχεις δίκιο. Το θέμα είναι, αν αυτό έγινε εθελημένα ή όχι.

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 23, 2009 at 18:53
    • Permalink

    Γιατί με βάζεις και σκέφτομαι μετά τόσο κοκορέτσι μου λες;

  1. Πωπω! Ο κλέψας, του κλέψαντος. Πάντως στο βιντεάκι που μας παραπέμπεις στο youtube, η μελωδία στην αρχή είναι απ’ το «Stranger in Paradise». 😉

    Εξαιρετικό ποστ όπως πάντα. Ενέχει απίστευτη μαγεία το ν΄ακούς Μπαχ μέσα σε καθολικλη εκκλησία!! 🙂

  2. Γεια σου αγκνιρα ! Πίσω στη Ζυρίχη ? Ελπίζω να πέρασες καλά όσο ήσουν εδώ και να ξανάρθεις ( το καλοκαίρι δεν είναι μακριά 😉 ).

    Πολύ καλές και σωστές οι παρατηρήσεις σου .

    Νομίζω ότι ισχύουν και οι δύο περιπτώσεις . Πολλές φορές όλο αυτό γίνεται επίτηδες ( έτσι έγινε και με τα δύο πρώτα κομμάτια του ποστ και σωστά κατάλαβες ). Ο παραγωγός βασίζεται στο sample της παλαιότερης επιτυχίας για να κάνει άλλη μια καινούργια ( παράδειγμα που βγάζει μάτι και θα το ξέρεις σίγουρα, το Hang Up της Madonna, που θα ήταν ένα τίποτα χωρίς το sample από τους Abba ). Τί γίνεται όμως όταν η σύνθεση μοιάζει με κάποια πιο παλιά και ακόμη χειρότερα ο δημιουργός την παρουσιάζει ως πρωτότυπη ? Σ’αυτή την περίπτωση πολλοί μιλούν για μουσικές αναμνήσεις του εγκεφάλου του στυλ » τι να κάνουμε παιδιά αυτά έχει η ζωή, η μάνα μας, μας νανούριζε μ’αυτό, εμείς δε φταίμε » ( με το Pearly ίσως να έγινε κάτι τέτοιο ) και άλλοι πάλι τρέχουν στα δικαστήρια για πνευματικά δικαιώματα, πνευματικές ιδιοκτησίες και άλλα τέτοια πνευματικά .
    Ο Μπαχ επομένως θα είχε βγάλει τρελλά λεφτά αν ζούσε σήμερα !

  3. teokaf @

    Α ! Έτσι έπρεπε να είχα σχολιάσει κι εγώ από την αρχή σ’εκείνο το ποστ του Μούργου περί Darabont, Eastwood, Kubrick, Spielberg και δε συμμαζεύεται ( την είχα πετάξει τη νύξη για τη Jazmine, θυμάσαι ? ). Θα είχα ξεμπερδέψει μια και καλή, η μικρή κι ανόητη ! 👿

    Πες μου τώρα ότι αφού χωνέψεις το κοκορετσάκι θα σου έρθει η έμπνευση για σεντονοσχόλιο ? Θα πεθάαανωωω !! ( τρόμος )

    Υ.Γ. Αυτός ο Αϊζενστάιν το γύρισε στους κουραμπιέδες τελικά ?

  4. Ρενάτα @

    Δεν είναι πάντα κλοπή ( διάβασες πως προβληματιστήκαμε με την αγκνιρα ), είναι επιρροή, αλλά πολλές φορές η επιρροή καταντά κλεψιά . Αυτό που με απασχολεί συχνά όμως είναι η έλλειψη πρωτοτυπίας και έμπνευσης που οδηγεί στην κλοπή και για την οποία συχνά κατηγορείται η σύγχρονη μουσική . Λες να ισχύει ? Δε θέλω να το πιστέψω .

    Είναι σαν το αντίστοιχο που ακούγεται συχνά ότι η δραματουργική θεματολογία έκλεισε με τα έργα των αρχαίων τραγικών . Ό,τι ακολούθησε ( κάποιοι εξαιρούν τον Σαίξπηρ, δεν ξέρω ) ήταν επανάληψη ή απομίμηση . Ούτε αυτό θέλω να το πιστέψω .

    Ακούγοντας πάντως ξανά όλα τα κομμάτια του ποστ, αφού το τελείωσα, κατάλαβα κι εγώ Ρενάτα μου ότι το καλύτερο μου ήταν ο Rostropovich που παίζει μέσα στην εκκλησία ( έχεις δίκιο, φοβερή ακουστική ). Το πρωτόλειο . Ο ήχος ενός και μόνο μουσικού οργάνου παιγμένου με δεξιοτεχνία και ψυχή . Τέλειο .

    Όσο για το Stranger In Paradise, καλέ είναι κι αυτό βασισμένο στο Polovetsian Dances από την όπερα του Borodin ! Οι Rapsody χρησιμοποίησαν το original απόσπασμα με τους ρώσικους στίχους και ομόλογησαν την » κλοπή » τους δίνοντας στο τραγούδι μέχρι και τον τίτλο της όπερας . Prince Igor ! Ωραίο κομμάτι όμως ε ?

    Πόσο χαίρομαι που ακούς, διαβάζεις και πατάς και τα λινκάκια ( και σου αρέσουν ) ! Φιλάκια 😀

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 24, 2009 at 23:27
    • Permalink

    Λοιπόν τα άκουσα όλα και όλα είναι όμορφα και μ αρέσουν ( εκτός από αυτό του Cerrone που είναι τσου και τσου).
    και συμφωνώ με το σχόλιο της Αγκινάρας όπως έχει( για δυτική μουσική κλπ).
    Σήμερα το να χρησιμοποιείς μελωδίες από άλλα τραγούδια είναι όχι απλά θεμιτό αλλά και μέρος της κουλτούρας συγκεκριμένης μουσικής ( Ραπ πχ) και δεν με βρίσκει καθόλου αντίθετο. Πολλές φορές μάλιστα είναι άκρως δημιουργικό. Ο Εμινεμ είναι Θεός σ αυτό και είναι Θεός γενικά.

    Τώρα για τους επηρεασμούς κλπ μου φέρνουν στο μυαλό κάτι που είχε πει ο μέγας Πικάσο : Αν υπάρχει κάτι για να κλέψω, το κλέβω.

    Το κοκορέτσι ήταν από Λαμία ( παγκοσμίως το πρώτο και μακράν το καλύτερο) οπότε με πήρε μέρες να χωνέψω μια και το κατανάλωνα καθ εκάστην μέχρι και χθες οπότε δικαιολογείτε η αργοπορία στον σχολιασμό του εξαίρετου ποστ.

  5. Άουρα, δεν το ΄ξερα! Όσο για τη μουσική, άκουσα τη συμβουλή της Κροτούλας και παρακολούθησα στην Πράγα τέτοιο κονσέρτο σε εκκλησία. Το κάτι άλλο! 😉

  6. teokaf @

    Κι εγώ δεν έχω πρόβλημα με το να χρησιμοποιούνται samples άλλων τραγουδιών αρκεί το αποτέλεσμα που προκύπτει να είναι ενδιαφέρον και να πηγαίνει η μουσική σύνθεση ένα βήμα παραπέρα . Το sample να εξυπηρετεί το τραγούδι δλδ και όχι το αντίθετο . Η εύκολη και » ανώδυνη «, χωρίς προσπάθεια κόπια-κλοπή με χαλάει .

    Και μιας που αναφέρεις τον αξιόλογο – αξιότιμο Έμινεμ ( μια χαρά είναι το άτομο, απλώς παραείναι μισογύνης και εγωκεντρικός για τα γούστα μου – προτιμώ τον εγωκεντρισμό του Kanye, για να καταλάβεις ), να πω ότι αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα όσων γράφω παραπάνω, με την έννοια ότι έχει σαμπλάρει τους πάντες ( από Σαρλ Αζναβούρ μέχρι τους No Doubt ). Άλλες φορές έξυπνα και δημιουργώντας κάτι εντελώς διαφορετικό ( έχει σαμπλάρει π.χ. το We Will Rock You και δεν το παίρνεις καν είδηση ) και άλλες πάλι βασιζόμενος εντελώς στο sample . Όπως στο Toy Soldiers ( η Μαρτίκα θα τον ευγνωμονεί αιώνια ) και το τέλειο Stan ( που, συγγνώμη αλλά χωρίς το Thank You θα ήταν ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου, αλλά η Dido έγινε γνωστή από αυτό κι έπαιξε – σοφή κίνηση – και στο βίντεο, άρα για εμένα εδώ ο Έμινεμ δεν υπήρξε καθόλου δημιουργικός, ο παραγωγός του όμως, ναι ! ) . Βέβαια η δουλειά του Έμινεμ είναι να γράφει στίχους και να ραπάρει δαιμονισμένα, επομένως η ευθύνη του σε όλο αυτό δεν είναι και μεγάλη …

    Γι’αυτό έχουμε φτάσει στο σημείο σήμερα πολλές φορές ο παραγωγός να είναι το αστέρι της ιστορίας ( βλ. π.χ. Timbaland ). Η συνέχεια έχει πάντως ενδιαφέρον . 😉

    Crash test σε κοκορέτσια δεν έχω κάνει ακόμη ( της θείας μου που έφαγα ΜΟΝΟ την Κυριακή ήταν πάντως ονειρεμένο και εγγυημένα καθαρό ), επομένως θα σε πιστέψω και θα κρατήσω το trivia !

    Να περνάς καλά Τεούλη ! 🙂

  7. Ρενάτα @

    Πω-πω Ρενάτα είσαι πολύ τυχερή που είχες αυτήν την εμπειρία ! Ζηλεύωωω !!

    Ούτε εγώ γνώριζα τα σχετικά περί Prince Igor και Stranger In Paradise. Τα ανακάλυψα όταν οι Rapsody με τον Warren G έβγαλαν το τραγούδι, το οποίο με είχε ξετρελλάνει τότε, είχα κολλήσει άσχημα ( κι έτσι τό’ψαξα ως συνήθως χι, χι ! ).

    Άσε Ρενάτα μου, έμαθα και κάτι άλλο παρόμοιο, μόλις σήμερα, και έπαθα σοκ – με την καλή έννοια . Το θεοκλάσσικο All By Myself που οι παλιοί το ξέρουν με τον Έρικ Κάρμεν και οι νέοι με τη Σελίν Ντιόν, είναι ξεπατικωτούρα ( πλην του ρεφρέν ) του Κοντσέρτου Νο. 2 Για Πιάνο του Ραχμάνινοφ !!! Ο Κάρμεν παραδέχτηκε ότι το έκλεψε γιατί το θεώρησε δημόσια ιδιοκτησία και επομένως μπορούσε να το χρησιμοποιήσει τσάμπα, μέχρι που το Ίδρυμα Ραχμάνινοφ του χτύπησε την πόρτα, του τράβηξε τ’αφτί και τον έβαλε να πληρώσει . Χα, χα, χαα ! Άλλος ένας μύθος κατέρρευσε …

    Όποτε έχεις κέφια, άκου και την απόδειξη :

    και

    Φιλιά ! 🙂

  8. Με τον Έρικ Κάρμεν, early eighties αν θυμάμαι καλά, το ξέρω κι εγώ! 🙂 Άκουσα και πείστηκα. Θεϊκό το αυθεντικό κομμάτι.

  9. Oυράνιο !! 🙂

    Ρενάτα θα το γραψω κι εδώ . Με αρρώστησες με τις τσέχικες φωτογραφίες σου, είναι πάρα πολύ ωραίες . Θέλω κι εγώωωω !!! Πάντα τέτοια κούκλα !

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 26, 2009 at 01:06
    • Permalink

    Το κομμάτι που αναφέρεις All by Myself είναι πολύ όμορφο κομμάτι και δεν έχει απολύτως καμιά σημασία αν δανείστηκε, κλάπηκε, έγινε βάση δημιουργίας ή όπως αλλιώς θέλει κάποιος να το πει. Σε όλα τα πράγματα έχει πάντα να κάνει το αποτέλεσμα. Και είμαι σίγουρος πως η μουσική κέρδισε ( και όλοι εμείς) απ αυτό το κλέψιμο κλπ. Μακάρι να μπορούσαν όλοι να έκλεβαν μ αυτόν τον τρόπο. Πραγματικά δεν θυμάμαι ποτέ κάτι που έγινε με βάρβαρο τρόπο κλεψιάς να έχει διατηρηθεί στην ιστορία της τέχνης μέσα στον χρόνο.
    Θυμάμαι πως όταν είδα για πρώτη φορά το las meninas του Βελάσκεθ είχα μείνει και το χάζευα για ολόκληρα λεπτά σαν χαζός. Το είδα και στην έκδοσή του με τον Πικάσο. Είχα μείνει και το χάζευα για ολόκληρα λεπτά σαν χαζός. Του τελευταίου όμως έμεινα να το χαζεύω μια ζωή σαν χαζός. Πόσο τυχερή είναι η ανθρωπότητα από αυτόν τον απίστευτο κλέφτη.
    Γενικά δεν υπάρχει στην τέχνη παρθενογένεση. Ας μην ξεχνάμε πως όλη η αναγέννηση είχε σαν βάση της την κλασσική αρχαιότητα. Πόσες φορές έχουμε δει τον μύθο του Λαοκόοντα από παραφράσεις μέχρι αντιγραφές;
    Υπάρχουν όμως πάντα και στιγμές υπέρβασης που γεννιέται κάτι νέο. Πολύ λίγες. Σημαδιακές. ( Καπέλα σιξτίνα, Τσιοτο, Δεσποινίδες της Αβινιόν, Φειδίας,Σεζάν, Μπαχ, Στραβίνσκι, Βάγκνερ, Σεξ πίστολς , Μάρλει, και πάει μακριά η βαλίτσα όχι όμως και πολύ για τα τόσα χρόνια και τους τόσους που έχουν δημιουργήσει)
    Ο άνθρωπος αν νιώσει την ανάγκη να δημιουργήσει έχει κάνει το μέγιστο βήμα. Αν είναι εντελώς νέο δεν έχει σημασία. Αν το έχει κάνει δικό του γιατί εκφράζει την ανάγκη του, αυτό είναι που το καθαγιάζει τόσο το έργο όσο και αυτόν. Ας τρέχουν τα μουχλιασμένα ιδρύματα για τα δικαιώματά τους ( μια και ο δημιουργός είναι χρόνια στα θημαράκια για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους.

  10. Λέμε το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια και τα ίδια είχαμε ξαναπεί πριν από καιρό περί παρθενογέννησης . Υπάρχουν επιρροές και μιμήσεις που οδηγούν σε πολύ καλά αποτελέσματα και το ανάποδο . Εξαρτάται από ποιόν θα γίνουν .

    Το τραγούδι είναι όντως ( αν και από μέσα μου το βρίσκω υπερβολικά μελό ή γλυκανάλατα καταθλιπτικό ) πολύ όμορφο ( και στο κάτω – κάτω, το ρεφρέν θυμόμαστε όλοι που είναι σύνθεση του Κάρμεν ) και αν το πάμε λίγο παραπέρα είναι ακόμη καλύτερο το αποτέλεσμα αν από εκεί κι ύστερα, ακούγοντας αυτά τα τραγούδια, κάποιος ενδιαφερθεί περισσότερο και ακούσει και Μπαχ και Ραχμάνινοφ και Μποροντίν .

    Απλά, κάποιος/α που άκουσε το τραγούδι είτε στα μέσα των ’70 είτε σήμερα και θεωρούσε τον Κάρμεν συνθετάρα και δημιουργάρα, μια σύγχιση και μια απογοητευσούλα την παθαίνει όταν μαθαίνει την πραγματική προέλευση του κομματιού, δεν την παθαίνει ?

    Υ.Γ. Και by the way ( άσχετο ), βλέπω το Αpaloosa στο dvd, είμαι περίπου στη μέση και – με εξαίρεση τα πρώτα δέκα λεπτά – το βρίσκω εντελώς αδιάφορο ( εκτός αν γίνει κάτι καλό παρακάτω ) . Απόδειξη, άνοιξα τον υπολογιστή . Από τη στιγμή που εμφανίζεται η Ρενέ το φιλμ παίρνει την κατιούσα . Θα το δω όμως μέχρι τέλους . 🙂

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 26, 2009 at 01:41
    • Permalink

    Ναι την παθαίνει αλλά το ξεπερνάει αν το σκεφτεί λίγο πιο σοβαρά. Η συνέχεια στην τέχνη και αυτός ο ιδιότυπος διάλογος με το παρελθόν είναι νομίζω πιο συναρπαστικός.
    Αυτή η συνέχεια είναι το ζητούμενο. Να μην χαθεί αυτό το νοητό νήμα που συνδέει την ανθρωπότητα.
    Είχα ακούσει πριν από λίγο καιρό ένα τραγούδι του Μπλαντ που γενικά μ αρέσει. Το άκουσα σε μια γαλλική παράφραση και μου άρεσε πολύ περισσότερο.
    Βουρ στις απομιμήσεις λοιπόν , να δω ποιος θα κάνει αντίγραφο του Μούργου για να γλυτώσουμε απ τον ορίτζιναλ μου λες;

    • teokaf
    • Posted Απρίλιος 26, 2009 at 01:45
    • Permalink

    Το έργο είναι μέτριο και δεν ξέρω αν θα πρέπει να χάσεις τον ύπνο σου για να το δεις. Δεν την μπορώ την Ρενέ κλπ. Μετά το Τζέρι Μαγκουάιρ δεν μ αρέσει ( καλά μην τρελαθούμε που στο Απαλούζα το παίζει και μοιραία γυναίκα )

  11. Η Ρενέ με το πρησμένο πρόσωπο φαμ φατάλ, ο Τζέρεμι κακός τσιφλικάς, χα χα χααα ! Με τέτοιο miscasting, κωμωδία είδα και όχι γουέστερν χαρακτήρων . Τα extras ήταν καλύτερα από την ταινία . Ο Μόρτενσεν ήταν καλύτερος όλων και ο μόνος που σώζεται από την ταινία . Μου άρεσε πολύ . Και η φωτογραφία . Κατά τ’άλλα,γέλασα αρκετά . Πάει κι αυτό .

    Αντίγραφο του Μούργου ??? Α χα χα χααα ! Όποιος το τολμήσει θα ξεπαραδιαστεί από τα πνευματικά δικαιώματα που θα ζητήσει ο φιλάργυρος . Τον λυπάμαι από τώρα !!

    Καλή Κυριακή να έχεις 🙂

    • αγκνιρα
    • Posted Απρίλιος 26, 2009 at 14:06
    • Permalink

    Ενδιαφέρουσα η κουβέντα σας, μόνο την διαβάζω και δεν σχολιάζω (εξ άλλου συμφωνώ με όλα), γιατί κάθομαι από το πρωι στον υπολογιστή για δουλειά και τώρα που τέλειωσα το κλείνω το ρημάδι!
    Καλή Κυριακή!

  12. σε φανταζομαι σε σκοτεινο γραφειο, διπλα στον ηρακλη (τον πουαρο), να ψαχνεται για την ακρη του νηματος για τις κατα σειραν δολοφονιες που τις συνδεει κατι περιεργα κοινο.
    ολοι οι δολοφονημενοι ειναι μουσικοι και εχουν κλεψει κατι-με πολυ τροπο- απο τη μουσικη του προηγουμενου θυματος.
    υ.γ.
    ωραιο ποστ!

  13. αγκνιρα @

    Καλωσόρισες !! Ακόμη δεν πρόλαβες να συνέλθεις και έπεσες με τα μούτρα στη δουλειά ? Παρομοίως ( χι, χι ) !!

    Μια χαρά σχολίασες αγκνιρα μου αφού … συμφώνησες ! 😉

    Φιλιά πολλά, καλή εβδομάδα !

    Μούργος @

    ( τώρα πρέπει να πω κι εδώ καλωσόρισες ? Χμ … Χμ … )

    Καλωσόρισες Μούργε ! Δεν ήταν καλά εκεί που ήσουν ? Δε σου άρεσε τόσο πολύ και χωρίς ίντερνετ που αποφάσισες να μείνεις εκεί για πάαααντα ???

    Όχι ε ? Καλά … 🙄

    Ξανασκέψου το όμως γιατί διαπίστωσα ότι η παραμονή σου εκεί σου κάνει καλό -> Γράφεις ΠΟΛΥ ωραία και ευφάνταστα σχόλια ! 😉 😀

    ( μη σου πω ότι είναι και πολύ καλή ιδέα για ταινία ! )


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: