Skip navigation

Daily Archives: Απρίλιος 16th, 2009

Η οικογένεια είναι ένας ύπουλος ιστός

κι η μάνα, η αράχνη του .

Πρώτα, πιάνεται εκεί ο άντρας .

Ύστερα, τα παιδιά .

Η μάνα, περιμένοντας,

τους ξεγελά για λίγο .

Στη συνέχεια ορμά και τους κατασπαράζει .

Μετά,

βασίλισσα σκοτεινή με γαμψά νύχια,

κουρνιάζει εφιαλτικά μες στο νεκρικό πέπλο

και το υφαίνει ξανά και ξανά

μόνη, αυτεξούσια .

Η οικογένεια είναι ένας αδιέξοδος δρόμος,

κι η μάνα, το βάραθρο στην άκρη του …

                                                                                

( Στρατή Πασχάλη – Μονόλογος της Κλυταιμνήστρας από την παράσταση  » Ηλέκτρα Αυτουργός » )

 

 

 

 

Το βίντεο του σκηνοθέτη Walter A. Stern για το τραγούδι « Teardrop « των Massive Attack από το άλμπουμ Mezzanine ( 1998 ) περιλαμβάνει λίγα, απλά αλλά mind blowing στοιχεία . Μία αφύσικη, υπερμεγέθη μήτρα, ένα τεχνητό έμβρυο ( το οποίο στην αρχή του βίντεο είναι περίπου 5-6 μηνών και στο τέλος του 8-9 ), έναν ομφάλιο λώρο, μπόλικο αμνιακό υγρό και πολλά μικροσκοπικά κομματάκια ιστών .

Τα παραπάνω, και με τη βοήθεια του κατάλληλου φωτισμού και των ειδικών εφφέ, συνθέτουν μια σειρά εικόνων απόλυτα συγχρονισμένων με το ρυθμό της μουσικής, οι οποίες γράφονται ανεξίτηλα στη μνήμη του θεατή μετά το τέλος του τραγουδιού . Γι’αυτό και θεωρώ το Teardrop ένα από τα καλύτερα μουσικά βίντεο που έγιναν ποτέ . Μένει, απλά, αξέχαστο .

Όταν προβλήθηκε το βίντεο για πρώτη φορά προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις και πολλές συζητήσεις . Λογικό, αφού  η ιδέα ενός εμβρύου που σιγοτραγουδά και αντιδρά με συναισθήματα δεν είχε συλληφθεί από κανέναν μέχρι τότε  και, όπως και να το κάνουμε, η πρώτη παρακολούθηση του φέρνει ένα μικρό σοκ . Η ασαφής αφήγηση επίσης, δημιούργησε διάφορες ερμηνείες . Άλλοι έλεγαν ότι πρόκειται για την καταγραφή μιας έκτρωσης ( το έμβρυο εμφανίζεται σε αρκετές σκηνές θλιμμένο, φοβισμένο ή και τρομαγμένο, το αίμα στον ομφάλιο λώρο κάποια στιγμή σταματά, ο έντονος φωτισμός προέρχεται από το χειρουργείο κλπ ), άλλοι πάλι ότι πρόκειται για την πορεία προς τον τοκετό και το έμβρυο δείχνει φοβισμένο μπροστά στην αναπόφευκτη, μεγάλη αλλαγή της μέχρι τότε ζωής του, την οποία διαισθάνεται ( + η καθοδική του πορεία προς την έξοδο της μήτρας ) . Με λίγα λόγια, στο τέλος το έμβρυο έχει την έκφραση του Ανθρώπου που αποδέχεται το Πεπρωμένο . Τη Μοίρα του .

Επειδή, βαθιά μέσα μου, είμαι αισιόδοξος άνθρωπος τείνω να δεχτώ τη δεύτερη άποψη ( όποτε το βλέπω, δε θέλω να μένω με την εντύπωση ότι το καημένο το μωράκι στο τέλος πεθαίνει ) . Εν ολίγοις, για εμένα, το story έχει ως εξής . Το έμβρυο μέσα στον πλακούντα ακούει τη μητέρα του να τραγουδά ένα τραγούδι, σαν θλιμμένο νανούρισμα ( Σύμφωνα με την εμβρυολογία,  το έμβρυο αρχίζει να ακούει καθαρά από τον 5ο – 60 μήνα και να αντιδρά σε ηχητικά ερεθίσματα . Τραγική ειρωνία : λέγεται ότι η τελευταία αίσθηση που εγκαταλείπει τον άνθρωπο πριν πεθάνει, είναι η ακοή ) . Η μητέρα τραγουδά το μελαγχολικό τραγούδι ξανά και ξανά ( η φωνή της ερμηνεύτριας είναι η φωνή της μητέρας ), τόσο που, το μωρό στη κοιλιά της αρχίζει να επαναλαμβάνει μαζί της τις λέξεις και να βιώνει τα συναισθήματα της . Σίγουρα η μητέρα αυτή δεν είναι χαρούμενη . Το έμβρυο αναπτύσσεται συμπάσχοντας με τη μητέρα του και ετοιμάζεται για την έξοδο του στον κόσμο . Στο άγνωστο .

Ό,τι κι αν συμβαίνει πάντως, το βέβαιο είναι ότι, η σκηνοθεσία είναι τόσο καλή και η φωτογραφία τόσο υποβλητική που, ενώ το μωρό βγάζει μάτι ότι είναι εντελώς ρέπλικα ( ίσως και κάπως χοντροκομμένη ), κάθεσαι και χαζεύεις το βίντεο σα χάνος, λες και κολυμπάς κι εσύ μαζί του μέσα στη μήτρα, λες και είναι αληθινό και αυτό που σίγουρα αισθάνεσαι ανάμεσα στα άλλα είναι δέος . Απόδειξη του τέλειου συνταιριάσματος εικόνας και μουσικής . Ένα all time classic music video .

 

Trivia

* Το ερμηνεύει η Liz Fraser με τη μυστηριώδη, αιθέρια φωνή και τις ψηλές νότες  ( από τους Cocteau Twins ) . Ο » μύθος » λέει ότι την περίοδο της ηχογράφησης του κομματιού η Fraser προσπαθούσε να ξεπεράσει το θάνατο του συντρόφου της,  αμερικανού μουσικού Jeff Buckley, που είχε χάσει τη ζωή του από πνιγμό λίγους μήνες πριν, και αυτό έκανε την ερμηνεία της ακόμη πιο φορτισμένη και βαθιά . 

* Φοβεροί » καυγάδες » έχουν στηθεί επίσης για τους στίχους του τραγουδιού και πάλι γι’αυτό φταίει η ευαίσθητη σκωτσέζα Liz και η ιδιαίτερη άρθρωσή της .  Έχω ακούσει το Teardrop άπειρες φορές κι έχω καταλήξει σ’αυτό :
Love, love is a verb
Love is a doing word
Feathers on my breath
Gentle impulsion
Shakes me makes me lighter
Feathers on my breath
Teardrop on the fire
Feathers on my breath

Nine night of matter
Black flowers blossom
Feathers on my breath
Black flowers blossom
Feathers on my breath
Teardrop on the fire
Feathers on my
Water is my eye
Most faithful mirror
Feathers on my breath

Teardrop on the fire of a confession
Feathers on my breath
Most faithful mirror
Feathers on my breath
Teardrop on the fire
Feathers on my breath
You’re stumbling in the darκ
You’re stumbling in the dark

 

Λέγεται ότι και τους στίχους η Fraser τους έγραψε για τον Buckley .  Πραγματικό ποίημα .

* Όταν το Teardrop ήταν ακόμη μόνο μουσική είχε το όνομα ‘ No Don’t » και ένας εκ των Massive ήθελε να το ερμηνεύσει η Madonna . Οι υπόλοιποι έπεσαν να τον φάνε και η Madonna ( που στο μεταξύ το είχε μάθει και γούσταρε τρελλά έπεσε στην κατάθλιψη ) .

* » Sometimes I Cry «  ( 1972 ) . Τραγούδι του τζαζ πιανίστα Les McCann . Sample του χρησιμοποιήθηκε  στο Teardrop .

* Οι παραγωγοί της ταινίας » American Beauty « ήθελαν το Teardrop σαν το βασικό μουσικό θέμα του φιλμ . Οι Massive Attack αρνήθηκαν αφού διάβασαν την υπόθεση του έργου . Μετά την επιτυχία του βέβαια το καραμετάνιωσαν αλλά ήταν πλέον αργά . To Teardrop πάντως έκτοτε έχει ακουστεί σε επεισόδια πολλών σειρών της αμερικάνικης tv .

* Το βίντεο γυρίστηκε σ’ένα στούντιο στο Towerbridge του Λονδίνου στις 26/3/98 . Κέρδισε το μεγάλο βραβείο του Καλύτερου Βίντεο την ίδια χρονιά στα MTV Europe Music Awards .

* Ο William A. Stern έχει επίσης σκηνοθετήσει, μεταξύ άλλων βίντεο, τα Firestarter ( Prodigy ) και Drowned World ( Madonna ) .

 

* * * Όταν αποφάσισα να κάνω το Teardrop ποστ, ξαναείδα το βίντεο και, δεν ξέρω πως και γιατί ακριβώς, συνέχεια σκεφτόμουν το συνταρακτικό μονόλογο που έγραψε ο Σ. Πασχάλης για την παράσταση της Σοφίας Σπυράτου κι έτσι τον πρόσθεσα . Τώρα που το ξαναβλέπω μάλλον έφταιγε το γεγονός ότι, όπως η εικόνα, έτσι και τα λόγια της Κλυταιμνήστρας όταν τα άκουσα, με εντυπωσίασαν, με τάραξαν με τη σκληρότητα τους  και με έκαναν να χωθώ ( όπως και άλλοι θεατές ) πιο βαθιά στη θέση μου .

Και τώρα, σα να φαντάστηκα τον Ορέστη, έμβρυο στη μήτρα της μάνας του, να μουρμουρά το τραγούδι της . Λίγο πριν εκείνη τον φέρει στον κόσμο και χρόνια μετά εκείνος την αφανίσει από αυτόν . * * *