Παράκαμψη πλοήγησης

Daily Archives: 13 Απριλίου, 2009

Τόμας Χάμιλτον, Έρικ Χάρις – Ντίλαν Κλέμπολντ, Ρόμπερτ Στάινχάουζερ, Τζέφρι Ουάιζ, Κίμβιρ Γκιλ, Σεμπάστιαν Μπος, Σεούνγκ Χούι Τσο, Πέκα-Έρικ Αουβίνεν, Στίβεν Καζμιέζαρκ, Μάτι Σαάρι, Τιμ Κρέμτσερ, Δημήτρης Πατμανίδης . Στο τέλος, όλοι αυτόχειρες .

 

» Δεν έχω πλεον λόγο να συνεχίσω να ζω. Δυστυχώς για εσάς, είμαι πολύ εγωιστής για να φύγω και να σας αφήσω να ζήσετε τις γ***ς ζωές σας. Πριν πεθάνω θα σας στερήσω ό,τι πολυτιμότερο έχετε. Δεν έχω σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή. Φτύνω κατάμουτρα στην “αξιοπρέπεια” και την “τιμή” σας και σε ό,τι έχετε ιερό. Έχω πάρει την απόφασή μου και δεν πρόκειται να κάνω πίσω. Οποιοσδήπωτε βρεθεί μπροστά μου το πρωί της 10ης Απριλίου 2009 γίνεται άμεσα στόχος- δεν θα υπάρξει καμία διάκριση στην ηλικία, το φύλο ή την καταγωγή εκείνων που θα δολοφονήσω, για εμένα είστε όλοι σκουπίδια. Θα σας σκοτώσω γιατί έτσι γουστάρω και θα φροντήσω να το ευχαριστηθώ όσο περισσότερο γίνεται. Για τους περισσότερους απο εσάς μπορεί να ακούγομαι παρανοϊκός, εγκληματίας ή δολοφόνος…

Κάνετε λάθος, εσείς είστε τα νοητικώς στερημένα θρασύδειλα εγκληματικά καθάρματα που βρίζουν υπό την κάλυψη της ανωνυμίας, της ιδιότητας του καθηγητή ή των πολυάριθμων παρέων. Μέχρι στιγμής δεν έχω εισπράξει τίποτα άλλο παρά την απόρριψη και την ύβρη των γύρω μου. Σας τα επιστρέφω με την υπόσχεση να περάσετε τις τελευταίες στιγμές σας παρακαλώντας για την ελλεεινή και τρισάθλια ζωή σας- σύντομα θα δείτε πως είμαι άνθρωπος που τηρεί τις υποσχέσεις του… Δεν είμαι αναγκασμένος να δώσω περαιτέρω εξηγήσεις για τις πράξεις μου. Δεν έχω γνωρίσει παρά ένα άτομο που να αξίζει σαν άνθρωπος και με την οποία πίστευα πως είχα ερωτευτεί. Νιώθω πολύ άσχημα που με απέρριψε και ελπίζω πως με ό,τι κάνω την Παρασκευή θα αλλάξει γνώμη για μένα « .

 

83 σφαίρες …

 

 

Come touch me like I’m an ordinary man
Have a look in my eyes
Underneath my skin there is a violence
It’s got a gun in its hands

Ready to make
Ready to make
Read-
Ready to make sense of anyone anything
Anyone anything

Black holes living in the side of your face
Razor wire spinning around your
Blistering sky
Bullets are the beauty of the blistering sky
Bullets are the beauty and I don’t know why
Bullets are the beauty of the blistering sky
Bullets are the beauty and I don’t know why

Personal responsibility

Come find me
Let me be the lesser of a beautiful man
Without the blood in his hands
Come and make me a martyr
Come and break my feeling
With your violence
Put a gun in my hand


Ready to take…
Ready to take…
Ready to take…
…Out anyone, anywhere

Anyone, anywhere
Anyone, anywhere

Black holes living in the side of your face
Razor wire spinning around your
Blistering sky
Bullets are the beauty of the blistering sky
Bullets are the beauty and I don’t know why
Bullets are the beauty of the blistering sky
Bullets are the beauty and I don’t know why

Personal responsibility

Black holes living in the side of your face
Razor wire spinning around your
Blistering sky
Bullets are the beauty of the blisterin’ sky
Bullets are the beauty and I don’t know why
Bullets are the beauty of the blisterin’ sky
Bullets are the beauty and I don’t know why

Personal responsibility ( insanity )
Personal responsibility ( insanity )
Personal responsibility ( insanity )
Personal responsibility ( insanity )

 

Το νέο ήρθε και με βρήκε Παρασκευή βράδυ μετά από μία ακόμη κουραστική μέρα, αποκομμένη ( εδώ και κάμποσο καιρό ) από όσα γίνονται » εκεί έξω «, χαμένη στην κοσμάρα μου . » Έμαθες τί έγινε στο Ρέντη ? » » Όχι . Πότε να μάθω ? Πώς ? Τί ? » Και μετά το σοκ . Και η παγωμάρα .

Χθες ξεκίνησα να ενημερώνομαι από τις κυριακάτικες εφημερίδες . Το ανατριχιαστικό κείμενο που άφησε στο ο Πατμανίδης στο My Space μου έκανε τεράστια εντύπωση . Προσωπικά ( και αφού διάβασα κάποια πράγματα για τη ζωή του ), μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψω ότι το έγραψε μόνος του . Κάτι δε μου πάει σ’αυτό το » σημείωμα » . Το ίδιο βράδυ άκουγα ότι ψάχνουν να βρουν πως έγινε η τροποποίηση των όπλων και πως τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες που ανέβασε στο διαδίκτυο ( πολύ » καλλιτεχνικές » μου φάνηκαν κι εμένα , η αλήθεια είναι ) . Διάβασα επίσης ότι μάλλον ήταν και φιλοναζιστής και θυμήθηκα τη σκηνή από την ταινία του Gus Van Sant, Elephant – 2003 ( μια λιτή και ωμή ταινία που περιγράφει ένα παρόμοιο περιστατικό στην Αμερική και την είχα φρέσκια μιας και την είχα δει πριν λίγους μήνες ), όπου οι δράστες πριν το μακελειό και πριν παραλάβουν τα φονικά όπλα με κούριερ ( ! ), παρακολοθούν με προσήλωση ένα ντοκυμανταίρ για τη δράση του Χίτλερ . Συνέχεια σήμερα σκέφτομαι αυτήν την ταινία .

Μίμηση ? Σύμπτωση ? Κοινές ρίζες ? Δεν ξέρω … Στο εγχώριο περιστατικό υπάρχει μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τα παρόμοια του εξωτερικού . Η σφαγή, ευτυχώς, δεν πραγματοποιήθηκε . Και το πρώτο πράγμα που αναρωτήθηκα έντονα διαβάζοντας για αυτήν την ιστορία , ήταν το εξής . Ποιά σκέψη να πέρασε από το μυαλό του Πατμανίδη, όταν έριξε τις πρώτες σφαίρες, και τον έκανε να φύγει από το χώρο της σχολής ? Ποτέ δε θα μάθω .

 

 

Πρώτα ήρθε το βίντεο του τραγουδιού από την ανοιχτή τηλεόραση σ’ένα από τα πασίγνωστα, πλέον, βραδιά ξαγρύπνιας μου . Το αυτί έπιασε τη μουσική και του άρεσε πολύ . Ύστερα τα μάτια σηκώθηκαν και κόλλησαν στην εικόνα . Τι καταπληκτικό βίντεο … Θεοσκότεινο, κλειστοφοβικό, παράξενο, ψιλοθρίλερ . Τί συμβαίνει όταν ο » κακός » εαυτός σου έρχεται να σε βρει ένα βράδυ μέσα στο βαγόνι ενός τραίνου κρατώντας ένα σάκο του Σπορτ Μπίλυ – κουτί της Πανδώρας ?? Από τα καλύτερα φετινά μουσικά βίντεο που έχω δει και νομίζω ότι στο τέλος της χρονιάς, αυτό θα φανεί στις διάφορες ανασκοπήσεις …

Πολύ λίγες μέρες αργότερα ήρθε και το ποστ του Μούργου ( χμμ … ναι … ατυχής συγκυρία, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σ’αυτή τη ζωή χα, χααα ! ) . Κι έτσι η Βολούπτας ανακάλυψε, έστω κι αργά, τους άγγλους Archive ( που και progressive rock είναι και trip hop και επομένως της αρέσουν τελικά ) !

Στο εν λόγω ποστ, αν κάνετε κλικ εδώ ( μη δώσετε σημασία στα σχόλια, κατα βάθος όλοι οι θαμώνες είναι τέρατα γνώσεων αλλά πάνω απ’όλα σεμνοί άνθρωποι – εγώ δεν είχα γράψει τότε, ήμουν πτώμα, μουα χα χαα ), θα μπορέσετε να ακούσετε άλλα δύο τραγούδια των Archive το » Again «, που θεωρείται από πολλούς το καλύτερο τους τραγούδι, και το γλαφυρότατο » F*ck You « με τους α-πί-στευ-τους στίχους .

Το » Bullets « είναι το τραγούδι – εμμονή των τελευταίων ημερών . Το άκουγα κάθε μέρα και το είχα υποψήφιο για ποστ . Τους στίχους τους είχα σχεδόν καταλάβει αλλά ήθελα να τους ψάξω . Άγνωστο πως, τους θυμήθηκα πάλι, διαβάζοντας για τις 83 σφαίρες του Πατμανίδη . Τους έψαξα περισσότερο και βρήκα ότι ταιριάζουν σε βαθμό ανατριχίλας με την περίπτωση . Κι έτσι προέκυψε το ποστ .

 

Trivia

* Το Bullets βρίσκεται στο 6o studio album των Archive με τίτλο » Controlling Crowds « που κυκλοφόρησε στις 30 Μαρτίου .

* Το συγκρότημα δήλωσε χαρακτηριστικά ότι το » Controlling Crowds » είναι η προσπάθεια τους να περιγράψουν το υποχθόνιο στοιχείο του σύγχρονου κόσμου . Τι λες τώρα !

* Στο βίντεο πρωταγωνιστεί μια φατσούλα που όλο λες ότι κάπου την έχεις δει και δε θυμάσαι που . Είναι η ανερχόμενη βρεττανίδα ηθοποιός , Jayne Wisener 22 χρονών, η οποία πρωταγωνιστούσε στην ταινία του Tim Burton, » Sweeny Todd « κι έπαιζε το ρόλο της Joanna κόρης του Todd ! Τώρα θυμήθηκες !

* Για τον σκηνοθέτη του τρομερού βίντεο κοπίασα πολύ να βρω στοιχεία αλλά δυστυχώς το μόνο που ανακάλυψα είναι πως το artwork του άλμπουμ και τη δημιουργία του βίντεο κλιπ ανέλαβε μία πολύ γνωστή graphics agency με έδρα το Bristol, η Hello Charlie . Ίσως αργότερα βγουν στη δημοσιότητα περισσότερα στοιχεία . Εξαιρετική δουλειά, anyway .

* Πάντως η χροιά της φωνής του τραγουδιστή, η μονότονη ερμηνεία και οι επαναλαμβανόμενοι στίχοι μου θυμίζουν μια παλιότερη μουσική επιτυχία, ένα τραγούδι με το οποίο είχα επίσης πορωθεί τότε και χόρευα σαν τρελλή ( 1996, ήμουν και νια  με ευλυγισία, τώρα … ) . Υπάρχουν ομοιότητες  ή είναι η ιδέα μου ? Εντάξει, είναι πιο χοροπηδηχτό αλλά και πάλι … Born Slippy Nuxx – Underworld . Τrance τραγουδάρα που θα μείνει κλασσική .

 

 

* * *  Και ένα τελευταίο που με έχει άκρως ανησυχήσει . Η δημιουργία, με ταχύτητα φωτός, στο Facebook ενός γκρουπ – συμπαράστασης στο νεαρό με τίτλο » Δημήτρης Πατμανίδης – Ένας καταπιεσμένος ήρωας » !!! Και για εμένα αυτή είναι η πιο τρομακτική διάσταση αυτού του γεγονότος … * * *