Skip navigation

1 .  Γιούπι ! Μετά τους τύπους που κλείνουν την αριστερή πλευρά στις κυλιόμενες του Μετρό, ανακάλυψα άλλη μία αντιπαθητική » φυλή « σε Μετρό και Η.Σ.Α.Π., η οποία σε παρακαλεί διακαώς με τη συμπεριφορά της  να της ρίξεις τρελλά μπινελικάκια .

Πρόκειται για όσους/ες πιάνουν με την αφεντιά τους 17 τ.μ. χώρο μέσα στα βαγόνια ( αντί του φυσιολογικού μισού τ.μ. ) ΚΑΙ χωρίς καμιά διάθεση να ξεκουνηθούν για να χωρέσεις κι εσύ ή να προχωρήσουν λίγο προς τα μέσα, π.χ. ανάμεσα στις θέσεις καθήμενων, ιδιαίτερα τις ώρες αιχμής . Γυρίζεις βράδυ από τη δουλειά, κουρασμένη, μπαίνεις μέσα στο γεμάτο βαγόνι, ψάχνεις από κάπου να κρατηθείς κι έχεις ένα ξυπνοπούλι που έχει απλωθεί και ακουμπά με ολόκληρη την πλάτη του σε σημεία που μπορούν άνετα να χωρέσουν και να κρατηθούν άλλοι 2 ή τρεις ταλαιπωρημένοι συνεπιβάτες . Και απλά δεν κουνιέται το αναίσθητο βολεμένο πλάσμα, ούτε και ενδιαφέρεται ή σέβεται τίποτα .

 Η λύση ? Θα τους σεβαστείς εσύ ? Χα ! Προχθές στον ηλεκτρικό, σε τίγκα βαγόνι ( με τις γνωστές μυρωδιές ), αναίσθητη μικρά των 20κάτι, έχει ακουμπήσει πλάτη-μπράτσο σε στύλο και έχει κλείσει το πέρασμα ανάμεσα στους καθήμενους και κοιτάζει απαθής εμάς τους υπόλοιπους που στριμωχνόμαστε μπροστά στην πόρτα . Δεν άνοιξα καν το στόμα μου, δεν άλλαξα καν το βλέμμα μου . Απλά την πλησίασα ήρεμα, την έπιασα  και από τους δύο ώμους, την έστριψα ολόκληρη ( ! ) ώστε να χωρέσω να περάσω και να σταθώ άνετα στο διαδρομάκι . Το σοκαρισμένο μάτι της ακόμη το θυμάμαι και γελάω ! Το αποτέλεσμα ? Η μικρή κατάλαβε τη βλακεία της, άλλαξε θέση και άφησε κι άλλον έναν άνθρωπο να πιαστεί από το στύλο . Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι δεν αλλάζουν . Γι’αυτό … no mercy !

 

2 . Όχι, δε θέλω να μου καθαρίσεις το τζάμι του παρμπρίζ ! Όχι, μου το καθάρισαν στο προηγούμενο φανάρι, είναι καθαρό . Ναι, καταλαβαίνω την αγωνία σου, τι τραβάς κι εσύ σε ξένη χώρα, κάποιος άλλος σε εκμεταλλεύεται κι εσένα και ναι, έχω δώσει άπειρα ευρώ σε συναδέλφους σου, δεν έχω τίποτα εναντίον σου . Και εσύ σκέφτεσαι, α, γυναίκα οδηγός, θα την καταφέρω ! Αλλά ΔΕΝ θέλω αυτή τη στιγμή που έχεις αρπάξει τους γυαλοκαθαριστήρες μου, που τους έβαλα μπρος για να σου στείλω το μήνυμα και πηγαίνεις πέρα δώθε μαζί τους, να μου καθαρίσεις το καθαρό μου τζάμι . Και ακόμη και τώρα που έχεις ανέβει στο καπώ του αυτοκινήτου μου και μου κουνάς το καθαριστήρι σου, δε θέλω να μου καθαρίσεις τίποτα . Και τώρα που μου χτυπάς με μανία το παράθυρο και μου φωνάζεις, δε θέλω λέμε ! Και δεν μπορείς  να με αγχώνεις απίστευτα και να με πιάνει τρόμος και πανικός όταν σε βλέπω από μακριά, μαζί με άλλους δέκα, προτού φτάσω στο φανάρι και να σκέφτομαι » όχι πάλι ! » . Και τέλος,  ΔΕΝ μπορείς, όταν το τζάμι μου είναι πανβρώμικο και σε αναζητώ απεγνωσμένα, εσύ και οι άλλοι δέκα να έχετε όλοι ΡΕΠΟ !!!

 

3 . Βιάζεσαι . Τι σύμπτωση, κι εγώ . Περιμένουμε στην ουρά . Και νομίζεις ότι με το να κολλάς πάνω μου, έρχεσαι πιο κοντά στο ποθούμενο, δλδ να εξυπηρετηθείς . Και φτάνει επιτέλους  η σειρά μου . Και εσύ γιαγιά/παππού/κυριούλα/κυριούλη είσαι ακόμη το σιαμαίο αδερφάκι μου . Και χώνεις και την κεφάλα σου από πάνω, να δεις τι συναλλαγή κάνω . Και ανασαίνεις δίπλα στο αυτί μου . Και χτυπάς το πόδι σου νευρικά . Και θέλεις, αν μπορούσες, να μου δώσεις μια σπρωξιά και να πάρεις τη σειρά μου . Και ένα πράγμα μόνο να εύχεσαι . Να ΜΗΝ είσαι εκείνος/η την επόμενη φορά που θα μου ξανασυμβούν τα παραπάνω . Μόνο αυτό . Περαστικά σου, από τώρα .

 

4 . Οι οδηγοί μηχανών που δεν κοιτάζουν από τους καθρέφτες τους, απαιτούν να τους προσέχουν οι οδηγοί αυτοκινήτων ( και να τους ειδοποιούν όταν ανάβει πράσινο ), περνούν ξυστά ανάμεσα από τα αυτοκίνητα γδέρνωντας πόρτες και χτυπώντας καθρέφτες ( Ε, κοπελιά, εντάξει, λίγο σ’ακούμπησα ! Τί ? Σου πήρα το μισό καθρέφτη ? Έλα μωρέ, καλή καρδιά και καλή σου μέρα, μουα χα χα χαα ) και παρκάρουν το μηχανάκι σχεδόν πάνω στο δύσμοιρο αυτοκίνητο σου . Είπα παρκάρισμα και θυμήθηκα και όσους παρκάρουν το αμάξι τους, πέντε εκατοστά μπροστά και πέντε εκατοστά πίσω από το δικό σου, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να το βγάλεις παρά μόνο με γερανό . Ε, να μην τους αναφέρω κι αυτούς ?

 

5 . Φτύνεις κάτω, ( ω ναι, υπάρχει ακόμη ΚΑΙ το είδος σου ΚΑΙ οι ροχάλες σου ), βήχεις μέσα στα μούτρα μου όλη τη πνευμονιοβρογχοφυματίωση του πλανήτη, ξύνεις καμαρωτός τα παπαράκια σου ( που η μανούλα σου τα καμάρωνε πριν από εσένα και σε άφηνε να τα ξύνεις δημοσίως ), μιλάς γκαρίζοντας λες και είσαι ο πιο σπουδαίος άνθρωπος ή ζεις στη Χώρα Των Βαρήκοων .

 

Υ.Γ. Και που’σαι ! ΜΗ διανοηθείς να μου αρπάξεις θέση πάρκινγκ οπουδήποτε, ενώ έχω ανάψει αλάρμ . Το Πάσχα είναι τον άλλο μήνα ! Κρίμα δεν είναι ?

 

Ρενάτα μου, σ’ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση . Έγραψα τα πέντε  πρώτα » μικρά καθημερινά πράγματα που μου σπάνε τα νεύρα » που σκέφτηκα . Επειδή έπαιξα αρκετά καθυστερημένα, δε θα προσκαλέσω κανέναν επώνυμα . Όποιος/α θέλει, ας πάρει την σκυτάλη ή ας γράψει το δικό του Τοπ 5 στα σχόλια . Και μην ξεχνάμε ! Σε περίπτωση που αναγκαστικά μπλέξουμε σε καυγά, εξαιτίας παρόμοιων » μικρών πραγμάτων «, το savoir vivre επιβάλλει να το κάνουμε ΠΑΝΤΑ …

… με στυλ …

 

 

… και χάρη ! 😉

 

Advertisements

22 Comments

  1. 1. κορυφαίο! κλαπ κλαπ κλαπ! Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να κάνεις κάτι τέτοιο!
    Εγώ απλώς θα την έσπρωχνα λέγοντας «συγγνώμη να περάσω?» -αλλά με ύφος Σαπφούς Νοταρά.

    2. όχι διαφωνώ, μου είναι αδύνατον να θυμώσω με φτωχοδιαβόλους που ζουν σε πολύ χειρότερες συνθήκες από μένα. Που τις τρώνε από τους μπάτσους και τρώνε και χλαπάτσα κάθε μέρα από όλους εμάς (εσάς) που είσαστε μες το αυτοκινητάκι σας, ενώ αυτοί βρέχονται/χιονίζονται/κρυώνουν/σκάνε από τον καύσωνα, για να βγάλουν ένα γαμωμεροκάματο. Και δεν γουστάρουν που το κάνουν: απλά δεν έχουν άλλη διέξοδο.
    Ο πατέρας μου συνήθως τους δίνει λεφτά, αλλά τους ζητάει να μην καθαρίσουν το τζάμι.
    Εγώ, ως γνωστόν, δεν οδηγώ, και δεν έχω τέτοια θέματα.

    3-4-5 δεν έχω να προσθέσω λέξη! Τα είπες όλα! 🙂

    • αγκνιρα
    • Posted Μαρτίου 20, 2009 at 13:38
    • Permalink

    Άουρα, συγχαρητήρια! Έχεις συγγραφικό ταλέντο! Το τι εκνευρίζει τον καθένα είναι τελείως προσωπικό, γιαυτό δεν σχολιάζω το περιεχόμενο. Μου φτάνει η ψυχρολουσία που έφαγα πριν μερικές εβδομάδες ;-), όχι από σένα! Αλλά ο τρόπος που τα γράφεις, γενικά όλο το πόστ, μ’ αρέσει πολύ!

  2. 1. Κι εγώ όπως η Κροτ.
    2. Μια φορά βρέθηκε στο φανάρι μας πλύστης και επειδή τον λυπήθηκα του ‘πα να μου πλύνει το πίσω τζάμι που ΄ταν χάλια. Έκανε αρκετή ώρα, άργησα να ξεκινήσω, ευτυχώς που δεν είχα άλλο νπίσω . Το γαμώτο :έβρεξε το ίδιο βράδυ καρέκλες.
    3. Κάνεις ένα βήμα πίσω επίτηδες και τον πατάς στον κάλο. 😉
    4-5: Κορυφαίαα! 😉

    Ααα! Kill Bill! Supeeer! 😀

  3. Krot @

    Καλή μου Κροτ, αν ξαναδιαβάσεις αυτά που γράφω θα δεις ότι και κατανόηση έχω και στενοχωριέμαι για αυτούς τους ανθρώπους . Κι εγώ έχω δώσει πάαρα πολλές φορές και 1 ευρώ και 2 ευρώ για να μου καθαρίσουν το τζάμι ή να μη μου το καθαρίσουν ( γιατί δεν πρόλαβαν ) ή για να μου το κάνουν χειρότερα από πριν ( με βρώμικο νερό ) .

    Δεν ξέρεις τι τραβάω όμως με τους επίμονους ή τους πονηρούς ή κυρίως όσους θέλουν να μου ξανακαθαρίσουν το τζάμι . Στους δρόμους που κινούμαι ( Γκάζι, Κεραμεικός, Ιερά Οδός ), υπάρχουν σε κάθε φανάρι 3, 4 ή και 5-6 τζαμοκαθαριστές ταυτόχρονα . Πέφτουν πάνω στο αμάξι με θράσος, του ρίχνουν σαπουνάδα επίτηδες για να μην αρνηθείς, κοιτούν με ύφος να δουν αν τους έδωσες αρκετά χρήματα . Και σε κάθε φανάρι που σταματώ τους βλέπω να έρχονται με φόρα . Δίνω χρήματα στο πρώτο φανάρι . Να δώσω και στα επόμενα ??? Πόσα ποιά ?? Φαντάσου τον εαυτό σου, να έρχονται κατά πάνω σου, σε κάθε διασταύρωση που περνάς, καμιά δεκαριά ζητιάνοι μαζεμένοι . Πόσες μέρες θα αντέξεις ?

    Το έχουν καταλάβει κι εκείνοι ότι ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και σκαρφίζονται διάφορα . Αρκετές φορές όμως παρεκτρέπονται από το πείσμα τους και τσακώνονται και με τους οδηγούς .

    Δεν είμαι σκληρή . Είμαι ρεαλίστρια . Και το ζω τουλάχιστον μέρα παρά μέρα . Δεν φταίνε εκείνοι . Δε φταίω όμως ούτε κι εγώ . Τους βοηθάω όσο μπορώ, πραγματικά . Τα δικά μου νεύρα, που τα πηδ@νε κανονικά, ποιός θα τα βοηθήσει ?

    αγκνιρα @

    Γράφω όπως ακριβώς μιλάω ( το ξέρουν καλά όσοι με γνωρίζουν ). Δείχνει αυτό συγγραφικό ταλέντο ? Δε νομίζω ! Μάλλον δικαιολογεί τα άπειρα συντακτικά/ορθογραφικά λάθη μου, που ανακαλύπτω διαρκώς χα χα χα ! :mrgreen:

    Σ’ευχαριστώ όμως πάααρα πολύ , κυρίως γιατί σου άρεσε ( αυτό σημαίνει ότι αν κουβεντιαζαμε, θα περνούσαμε καλά ! )

    Για πες για την ψυχρολουσία !!

    Renata @

    2 . Μωρέ μια και δυο και τρεις φορές στο φανάρι, εγώ να δεις τι θα έκανα ( κι έχω κάνει ) . Στις 103 φορές, αρχίζει το πράμα και σε ζορίζει .

    3 . Ω ! Με συγχωρείτε … Ήταν τυχαίο ! 😆

    Ευχαριστώ για τα υπόλοιπα . KILL BILL τέλειοοοο !!! Και OST τέλειοοο !!! 😉

  4. 😆
    υ.γ.
    1.τωρα δεν ξερω αν θα σου αρεσει το σχολιο αυτο αλλα εχω να πω οτι στα δηλητηριωδη κειμενα εισαι πολυ καλυτερη
    2. παντως αν τυχει καμμια φορα αφηρημενος πιασω λιγο παραπανω χωρο στο μετρο και ερθει καμμια και μου ριξει ξαναστροφη θα φωναξω: αουρα εσυ εισαι; 😆

  5. 1 . Μ’αρέσει . Κανένα πρόβλημα ! 😉

    2 . Κι εγώ θα σου απαντήσω » Ναι » . Κι εσύ θα με ρωτήσεις » Γιατί εμένα με βαράς, ενώ τους άλλους όχι ? » Κι εγώ τότε θα πω » Ξέρεις εσύ … » . 😈

    • αγκνιρα
    • Posted Μαρτίου 21, 2009 at 20:33
    • Permalink

    Είμαι και γω της ίδιας γνώμης, άουρα 🙂 (ότι θα τα βρίσκαμε στην κουβέντα).
    Γράψε κι άλλα! (και κανένα δηλητηριώδες για να χαρεί και ο Μούργος 😀 )

  6. Τί κι άλλα ?? Κι άλλα που να μου σπάνε τα νεύρα ? 😯

    Ααα, αγκνιρα μου θα σε χαλάσω, το Σ/Κ γίνομαι Γκάντι, πέφτω σε διαλογισμό, πέφτω στο κρεβάτι κλπ . Τα σπασμένα νεύρα και τα δηλητήρια τα φυλάω για τις καθημερινές . Συνεπώς, ποστ ανάλογου περιεχομένου θα ξαναγραφτεί στο μέλλον ( σιγά μη γλίτωνε ), αλλά Δευτέρα με Παρασκευή ( Σ/Κ και αργίες κλειστόν ). 😉

  7. Άουρα, συγχαρητήρια! Έχεις συγγραφικό ταλέντο!
    Δεν είναι δικό μου, απλά copy and paste έκανα, όμως το προσυπογράφω.
    Όμως βρε Μαρία έλεος και για μας τους μηχανάκηδες, δεν είμαστε τόσο κακοί όσο νομίζεις.
    Κάτι λέγαμε παλιά για το φύλακα στη σίκαλη; Ιδού
    http://www.protoporia.gr/specials.php/page/10

  8. Μπάμπη σοβαρολογείς ? Σοβαρός άνθρωπος, με χρόνια διδασκαλίας στην πλάτη του κι ένα κάρο βιβλιοκριτικές ( δεν ξεχνώ και τα γκρουπούσκουλα ! ), βρήκες σ’ΕΜΕΝΑ συγγραφικό ταλέντο ??? Τι να πω … 😯

    Κρατάω τα συγχαρητήρια και σ’ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια . Βιβλίο πάντως δε θα επιχειρίσω ποτέ να γράψω, έχω το » γνώθι σαυτόν » . 😉

    Δεν είναι ΟΛΟΙ οι οδηγοί δίτροχων όπως τους περιγράφω καλέ ! Είναι όμως όσοι πρέπει για να μου σπάνε τα νεύρα ( γενικά η οδηγική συμπεριφορά του έλληνα είναι κλάφτα κι άστα ! ) .

    Τί λέγαμε για τον Φύλακα ? Μπορείς να τον βρεις αν θες, σίγουρα, και το ίντερνετ είναι μια λύση . Το λινκ σου επίσης επιβεβαιώνει και όσα λέγαμε ( ημ. έκδοσης 1/1/1978 !!! ) . Φρέσκο πράγμα, που σαλεύει !

    ( Babis σπας, το ένα πίσω από το άλλο, όλα τα ρεκόρ ξαγρύπνιας ! Respect και φιλιά )

  9. Vrika to fylaka xtes ston Papaswtiriou stin Panepistimiou ki eixe stock, ematha!

    Sorry gia ta greeklish! 😐

  10. Όριστε . Άμεση ανταπόκριση . Άρα ο Φύλακας ΥΠΑΡΧΕΙ ! Τρέξτε για να εξαντληθεί το στοκ !!

    Ρενάτα εύγε για το ρεπορτάζ, είσαι η καλύτερη ! Και καλοδιάβαστος ο Φύλακας – Χόλντεν ( θα ήθελα πολύ να μου πεις μετά και τη γνώμη σου ) . Φιλάκια ! 😀

  11. Τον πήρα δώρο στην αδερφή μου! 😉 Για μένα πήρα το «Στο δρόμο» του Κέρουακ. 🙂 εννοείται πως θα τ’ ανταλλάξουμε να τα διαβάσουμε! 😀

  12. Καλή ιδέα ! 😉

    Το » Στο Δρόμο » δεν το έχω διαβάσει ούτε εγώ . Είναι από εκείνα τα » κλασσικά – στάνταρτ » βιβλία ( έτσι τα λέω εγώ ), που μου ξέφυγαν με το πέρασμα των χρόνων . Ποτέ δεν είναι αργά όμως, για όλα τα πράγματα . Καλές αναγνώσεις Ρενατάκι . 🙂

  13. Το διάβασα, καλό, αλλά πολύ αμερικάνικο. Ο φύλακας πολύ καλύτερο, αν και αμερικάνικο.
    Μαρία, έχω μύτη εγώ. Ποτέ μη λες ποτέ.
    φιλιά

  14. Χα, χα, χαα ! Εντάξει Μπάμπη μου, δε λέω ( ποτέ ) !

    Φιλιά και καλό βράδυ 😉

    ( και κρατάω αυτό που είπες για το Στο Δρόμο )

  15. Επειδή συχνά κινούμαι στην ίδια περιοχή Πειραιώς- Ιερά οδός – Πάτση – Κων/πολεως μπορώ να βεβαιώσω ότι όντως η υπόθεση με τους συμπεθέστατους -και αυτό είναι ειλικρινές- μετανάστες ώρες ώρες κουράζει. Αλλά ποτέ δεν θα το έβαζα στα πράγματα που με ενοχλούν στην καθημερινότητα μου κυριώς γιατί θα υπερίσχυε η συμπάθεια μου για αυτούς.
    Θέλω να πω όμως στην Κροτ αν έχει ποτέ αναλογιστεί το αν τους κάνουμε καλό ή κακό όταν τους δίνουμε λεφτά (και γω το κάνω συχνά). Κι για να σε προλάβω θα σου πω ότι η άποψη πως βλάπτεις τον επαίτη όταν του δίνεις λεφτά δεν είναι δικιά μου αλλά μεταξύ άλλων και του Μοχάμεντ Γιουνούς (μετέπειτα βραβευμένου με νόμπελ ειρήνης) όπως τη διατυπώνει στο βιβλίο Ο τραπεζίτης των φτωχών. Και δεν νομίζω να αμφισβητεί κανείς τον Γιουνούς τουλάχιστον στο αν έχει βοηθήσει κόσμο…

  16. Ήταν ένα από τα πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό, μάλλον γιατί το είχα φρέσκο στη μνήμη μου . Άλλο » δε χωνεύω «, άλλο » δε συμπαθώ » κι άλλο » με εκνευρίζει » .

    Θεωρητικά δεν είναι επαίτες . Προσφέρουν κάτι και ζητούν να αμοίβονται και καλά κάνουν . Πρακτικά είναι καμουφλαρισμένοι επαίτες . Αν μαζευόντουσαν γύρω από το αυτοκίνητο σου, μόνο με το χέρι επίμονα απλωμένο, ο ένας μετά τον άλλον μέχρι να ανάψει το πράσινο, καθημερινά και ανά διασταύρωση, τότε τί θα έλεγες ?

    Επιμένω ότι φέρονται διαφορετικά στις γυναίκες οδηγούς απ’ότι στους άντρες . Νομίζουν ότι εκείνες είναι » του χεριού τους » και πιο ευαίσθητες . Στο καθαρισμένο μου τζάμι, από προηγούμενο φανάρι, ένας έφτυσε πάνω του όταν αρνήθηκα να μου το καθαρίσει . Πολλοί από αυτούς είναι αξιοπρεπείς . Αν δουν το αυτοκίνητο σου καθαρό κι εσύ τους κάνεις νόημα » όχι «, φεύγουν . Υπάρχουν όμως και οι επίμονοι και ναι, μου σπάνε τα νεύρα, αλλά πάνω από όλα με αγχώνουν αφάνταστα .

    Και είμαι πολύ κουρασμένη για να αμφισβητήσω τον κο Γιουνούς ( Τραπεζίτης των φτωχών ? Δικός μου άνθρωπος τότε ! ) . Τα περισσότερα στη ζωή είναι θέμα επιλογών . Τα περισσότερα . Αυτό έχω να πω .

    Καλό σου βράδυ zamuc 😉

  17. Αυτό είναι ποστ !
    Και γω που νόμιζα ότι μόνο ΕΓΩ νευρίαζα με τέτοια και το είχα και πρόβημα !!!

    Φχαριστώ που μου έμαθες ότι υπάρχουν και άλλοι σαν και μένα !

    Να είσαι καλά !

    Τους χαιρετισμούς μου.

  18. Αλληλούια !! 😀

    Φάρε μου και εσύ να είσαι καλά !!

    Αν υπάρχουν κι άλλα που σου τη δίνουν μπορείς να τα γράψεις εδώ . Καλοδεχούμενα, χε χε 😉

  19. Χααααααααααχχχχχχχχ… Όμορφα! Όμορφα. Its good to be back. Χώσε λέμε, χώσε και σώσε. Λοιπόν… Να ψηφίσω? Να ψηφίσω τώρα που είμαι… ζεστή κι έχω καλοκοιμηθεί ένεκα η αργία? Χαχχχχ.
    Αυτό ρε παιδί μου, που σου κολλάνε στην πλάτη ακόμα κι όταν είσαι στο ΑΤΜ, μπορεί να με μετατρέψει σε τούρμπο-τζετ υπερ-ατλαντικών αποστάσεων! Θέλω να τον/την πιάσω από το λαιμό και να φάει ένα μπουνίδι, άλλο πράμα. Και ξέρεις ρε συ ποιο είναι το χειρότερο, κατά τη γνώμη μου, και το έχω ξαναπεί; Είναι αυτό το ΠΑΝΗΛΙΘΙΟ βλέμμα ήρεμης αγελάδας που βόσκει στα λιβάδια, που έχουν οι περισσότεροι που κάνουν κάτι τέτοια. Δηλαδή, άμα τους πλακώσεις είτε στα μπινελίκια είτε στα μπουνίδια, σε κοιτάνε λες και μόλις αφίχθης από άλλο ηλιακό σύστημα. Ρε, τα μοσχάρια ΔΕΝ αντιλαμβάνονται καν πως ενοχλούν κι αυτό αν με ρωτάς είναι το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ. Γιατί το να είσαι «γραψαρχίδης», είναι κι αυτό μια άποψη, μια στάση ζωής έστω, αλλά το να μη σου περνά καν από το καμένο μυαλό πως δημιουργείς πρόβλημα είναι ΘΕΜΑ, πώς να το κάνουμε!
    Και περνάω στο άλλο… Στο ξύσιμο που λες των παπαριών. Μια φορά, σε μια δουλειά, είχα ένα «συνάδελφο», που δεν ήταν μόνο σαν μυγόχεσμα, αλλά είχε και κάθε 5 λεπτά τη συνήθεια να «τα» πιάνει, να τα ξύνει και ακολούθως να βάζει χέρι και στις κοπέλες. Ε, όταν ήρθε και η σειρά μου, γιατί ήμουν και καινούργια, γύρισα και του είπα στεγνά και δημοσίως το εξής: «Την επόμενη φορά που θα απλώσεις τα κουλά σου απάνω μου, αφού πρώτα θα έχεις ξύσει τα παπάρια σου, να ξέρεις πως θα στα κόψω από τη ρίζα!!!!» Δεν μου ξαναμίλησε ποτέ ώσπου να φύγω απ’ αυτήν τη δουλειά (που δεν άργησα και πολύ δηλαδή) ενώ όταν ο διάολος τον έφερνε μπροστά μου, άλλαζε και δρόμο!!!!
    Έλεος παιδιά. Έλεος… Γι’ αυτό θα είμαστε πάντα… μπανανία. Γιατί εμείς οι Ελληναράδες, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για… μεγαλεία, θυμόμαστε τους αρχαίους κι όταν είναι να δικαιολογηθούμε τα απίστευτα χάλια μας, λέμε πως φταίνε τα 400 χρόνια υπό το ζυγό! Αμ δεν φταίει αυτό μέρα που είναι… Φταίει το απίστευτα προτεταμένο «εγώ» μας, που καλύπτει πια και την κοιλιά και το πουλί μας!
    Αααααααααααααααααααααχχχχχχ… Το ευχαριστήθηκα. Ελπίζω γλυκιά μου να το απόλαυσες όσο εγώ…. Χχχχχχχχχχχαααχχχχ. Τα πιο ζουμερά φιλιά μου!

  20. nyanna @

    Σήμερα είναι αργία και είμαι ντεφορμέ ( μτφ. σέρνομαι βαριεστημένα, ο εγκέφαλος μισοκοιμάται, ονειρεύομαι τις επόμενες αργίες, κοιτάζω με τρόμο το ρολόι που κάνει τη δουλειά του και με οδηγεί οριστικά και αμετάκλητα σε μία ακόμη εργάσιμη μέρα ). Επομένως το σχόλιο σου Άννα μου κάνει άψογα και επάξια τη δουλειά που αδυνατώ να κάνω εγώ σήμερα . Σ’ευχαριστώ, σ’ευχαριστώ, σ’ευχαριστώ . Το απόλαυσα μέχρι τελευταίας λέξης και είμαι σύμφωνη σε όλα . Αυτό το βλέμμα αγελάδας, χα χα, ω ναι !!!

    Κάπου διάβασα πρόσφατα ότι τα εννέα δέκατα της κοινωνίας είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να θέλεις να είσαι με το ένα δέκατο . Και στη χώρα που ζω το αισθάνομαι πολύ έντονα αυτό . Το περίεργο είναι πως όπως κι εδώ μέσα έτσι και εκεί έξω, αν κάνεις παρόμοια συζήτηση, όλοι θα συμφωνήσουν μεταξύ τους λίγο-πολύ . Τί συμβαίνει τότε ? Συζητάω συνέχεια με αυτό το ένα δέκατο ? Γιατί τίποτα δεν αλλάζει, σε ικανοποιητική κλίμακα, στην μπανανία μας, όπως λες ?

    Απάντηση δε βρίσκω . Μυστήρια πράγματα . Ίσως η λύση να βρίσκεται στην αυτοκριτική …

    Υ.Γ. Μυγόχεσμα … Αχα χαααα χααα ! Σούπερ λέξη ! Και τέλεια η ιστοριούλα . Φιλενάδα είσαι και η πρώτη ! ( Και μου έχεις λείψει ) 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: