Παράκαμψη πλοήγησης

Daily Archives: 20 Μαρτίου, 2009

1 .  Γιούπι ! Μετά τους τύπους που κλείνουν την αριστερή πλευρά στις κυλιόμενες του Μετρό, ανακάλυψα άλλη μία αντιπαθητική » φυλή « σε Μετρό και Η.Σ.Α.Π., η οποία σε παρακαλεί διακαώς με τη συμπεριφορά της  να της ρίξεις τρελλά μπινελικάκια .

Πρόκειται για όσους/ες πιάνουν με την αφεντιά τους 17 τ.μ. χώρο μέσα στα βαγόνια ( αντί του φυσιολογικού μισού τ.μ. ) ΚΑΙ χωρίς καμιά διάθεση να ξεκουνηθούν για να χωρέσεις κι εσύ ή να προχωρήσουν λίγο προς τα μέσα, π.χ. ανάμεσα στις θέσεις καθήμενων, ιδιαίτερα τις ώρες αιχμής . Γυρίζεις βράδυ από τη δουλειά, κουρασμένη, μπαίνεις μέσα στο γεμάτο βαγόνι, ψάχνεις από κάπου να κρατηθείς κι έχεις ένα ξυπνοπούλι που έχει απλωθεί και ακουμπά με ολόκληρη την πλάτη του σε σημεία που μπορούν άνετα να χωρέσουν και να κρατηθούν άλλοι 2 ή τρεις ταλαιπωρημένοι συνεπιβάτες . Και απλά δεν κουνιέται το αναίσθητο βολεμένο πλάσμα, ούτε και ενδιαφέρεται ή σέβεται τίποτα .

 Η λύση ? Θα τους σεβαστείς εσύ ? Χα ! Προχθές στον ηλεκτρικό, σε τίγκα βαγόνι ( με τις γνωστές μυρωδιές ), αναίσθητη μικρά των 20κάτι, έχει ακουμπήσει πλάτη-μπράτσο σε στύλο και έχει κλείσει το πέρασμα ανάμεσα στους καθήμενους και κοιτάζει απαθής εμάς τους υπόλοιπους που στριμωχνόμαστε μπροστά στην πόρτα . Δεν άνοιξα καν το στόμα μου, δεν άλλαξα καν το βλέμμα μου . Απλά την πλησίασα ήρεμα, την έπιασα  και από τους δύο ώμους, την έστριψα ολόκληρη ( ! ) ώστε να χωρέσω να περάσω και να σταθώ άνετα στο διαδρομάκι . Το σοκαρισμένο μάτι της ακόμη το θυμάμαι και γελάω ! Το αποτέλεσμα ? Η μικρή κατάλαβε τη βλακεία της, άλλαξε θέση και άφησε κι άλλον έναν άνθρωπο να πιαστεί από το στύλο . Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι δεν αλλάζουν . Γι’αυτό … no mercy !

 

2 . Όχι, δε θέλω να μου καθαρίσεις το τζάμι του παρμπρίζ ! Όχι, μου το καθάρισαν στο προηγούμενο φανάρι, είναι καθαρό . Ναι, καταλαβαίνω την αγωνία σου, τι τραβάς κι εσύ σε ξένη χώρα, κάποιος άλλος σε εκμεταλλεύεται κι εσένα και ναι, έχω δώσει άπειρα ευρώ σε συναδέλφους σου, δεν έχω τίποτα εναντίον σου . Και εσύ σκέφτεσαι, α, γυναίκα οδηγός, θα την καταφέρω ! Αλλά ΔΕΝ θέλω αυτή τη στιγμή που έχεις αρπάξει τους γυαλοκαθαριστήρες μου, που τους έβαλα μπρος για να σου στείλω το μήνυμα και πηγαίνεις πέρα δώθε μαζί τους, να μου καθαρίσεις το καθαρό μου τζάμι . Και ακόμη και τώρα που έχεις ανέβει στο καπώ του αυτοκινήτου μου και μου κουνάς το καθαριστήρι σου, δε θέλω να μου καθαρίσεις τίποτα . Και τώρα που μου χτυπάς με μανία το παράθυρο και μου φωνάζεις, δε θέλω λέμε ! Και δεν μπορείς  να με αγχώνεις απίστευτα και να με πιάνει τρόμος και πανικός όταν σε βλέπω από μακριά, μαζί με άλλους δέκα, προτού φτάσω στο φανάρι και να σκέφτομαι » όχι πάλι ! » . Και τέλος,  ΔΕΝ μπορείς, όταν το τζάμι μου είναι πανβρώμικο και σε αναζητώ απεγνωσμένα, εσύ και οι άλλοι δέκα να έχετε όλοι ΡΕΠΟ !!!

 

3 . Βιάζεσαι . Τι σύμπτωση, κι εγώ . Περιμένουμε στην ουρά . Και νομίζεις ότι με το να κολλάς πάνω μου, έρχεσαι πιο κοντά στο ποθούμενο, δλδ να εξυπηρετηθείς . Και φτάνει επιτέλους  η σειρά μου . Και εσύ γιαγιά/παππού/κυριούλα/κυριούλη είσαι ακόμη το σιαμαίο αδερφάκι μου . Και χώνεις και την κεφάλα σου από πάνω, να δεις τι συναλλαγή κάνω . Και ανασαίνεις δίπλα στο αυτί μου . Και χτυπάς το πόδι σου νευρικά . Και θέλεις, αν μπορούσες, να μου δώσεις μια σπρωξιά και να πάρεις τη σειρά μου . Και ένα πράγμα μόνο να εύχεσαι . Να ΜΗΝ είσαι εκείνος/η την επόμενη φορά που θα μου ξανασυμβούν τα παραπάνω . Μόνο αυτό . Περαστικά σου, από τώρα .

 

4 . Οι οδηγοί μηχανών που δεν κοιτάζουν από τους καθρέφτες τους, απαιτούν να τους προσέχουν οι οδηγοί αυτοκινήτων ( και να τους ειδοποιούν όταν ανάβει πράσινο ), περνούν ξυστά ανάμεσα από τα αυτοκίνητα γδέρνωντας πόρτες και χτυπώντας καθρέφτες ( Ε, κοπελιά, εντάξει, λίγο σ’ακούμπησα ! Τί ? Σου πήρα το μισό καθρέφτη ? Έλα μωρέ, καλή καρδιά και καλή σου μέρα, μουα χα χα χαα ) και παρκάρουν το μηχανάκι σχεδόν πάνω στο δύσμοιρο αυτοκίνητο σου . Είπα παρκάρισμα και θυμήθηκα και όσους παρκάρουν το αμάξι τους, πέντε εκατοστά μπροστά και πέντε εκατοστά πίσω από το δικό σου, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να το βγάλεις παρά μόνο με γερανό . Ε, να μην τους αναφέρω κι αυτούς ?

 

5 . Φτύνεις κάτω, ( ω ναι, υπάρχει ακόμη ΚΑΙ το είδος σου ΚΑΙ οι ροχάλες σου ), βήχεις μέσα στα μούτρα μου όλη τη πνευμονιοβρογχοφυματίωση του πλανήτη, ξύνεις καμαρωτός τα παπαράκια σου ( που η μανούλα σου τα καμάρωνε πριν από εσένα και σε άφηνε να τα ξύνεις δημοσίως ), μιλάς γκαρίζοντας λες και είσαι ο πιο σπουδαίος άνθρωπος ή ζεις στη Χώρα Των Βαρήκοων .

 

Υ.Γ. Και που’σαι ! ΜΗ διανοηθείς να μου αρπάξεις θέση πάρκινγκ οπουδήποτε, ενώ έχω ανάψει αλάρμ . Το Πάσχα είναι τον άλλο μήνα ! Κρίμα δεν είναι ?

 

Ρενάτα μου, σ’ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση . Έγραψα τα πέντε  πρώτα » μικρά καθημερινά πράγματα που μου σπάνε τα νεύρα » που σκέφτηκα . Επειδή έπαιξα αρκετά καθυστερημένα, δε θα προσκαλέσω κανέναν επώνυμα . Όποιος/α θέλει, ας πάρει την σκυτάλη ή ας γράψει το δικό του Τοπ 5 στα σχόλια . Και μην ξεχνάμε ! Σε περίπτωση που αναγκαστικά μπλέξουμε σε καυγά, εξαιτίας παρόμοιων » μικρών πραγμάτων «, το savoir vivre επιβάλλει να το κάνουμε ΠΑΝΤΑ …

… με στυλ …

 

 

… και χάρη ! 😉