Skip navigation

Άλλο ποστ ήθελα να ανεβάσω, δεν έχω όμως δυνάμεις . Ήταν μια πολύ κουραστική και δύσκολη εβδομάδα . Και δε θα είναι η τελευταία, θα ακολουθήσουν δυστυχώς κι άλλες  … Πολλή δουλειά, πολλή πίεση, πολλές υποχρεώσεις . Όσο και να λέω ότι το έχω συνηθίσει, υπάρχουν στιγμές που τα όρια της υπομονής μου δοκιμάζονται . Δεν μπορώ όμως να το αποφύγω .

Το θετικό είναι ότι ενώ ξεκίνησε εντελώς δυσοίωνα από κάθε άποψη ( η εβδομάς ), εξελίχθηκε ομαλά και τελειώνει ήρεμα, τολμώ να πω ακόμη και όμορφα, με τη σκέψη ενός πολλά υποσχόμενου, για στιγμές ξεκούρασης και χαλάρωσης, τριημέρου . Ίσα – ίσα για να γεμίσουν οι μπαταρίες και να κάνω κάποια πράγματα που θέλω ( αν προλάβω χα, χα !! ) .

Ένα από αυτά θα ήταν να κατεβάσω κάποια τραγούδια και άλμπουμς που, τόσο καιρό τώρα, όλο λέω ότι θα κάνω και φυσικά αναβάλλω . Και τώρα, που μυαλό και ψυχή θέλουν να ηρεμήσουν, όλο σε χαλαρωτικές μουσικές και φωνές πάει ο νους μου .

Κανονικά, τώρα που το σκέφτομαι, δε θα έπρεπε να ανεβάσω ποστ, γιατί μέχρι στιγμής, από τη νύστα και τη ζαβλακομάρα ,δεν έχω γράψει και τίποτα της προκοπής ( γιουχάϊσμα ) . Ήθελα όμως να μοιραστώ με τα εκατομμύρια των αναγνωστών μου το μουσικό κόλλημά μου για το μήνα Φεβρουάριο . Δεν είναι καινούργιοι, δεν είναι πολλοί γνωστοί, τα κομμάτια δεν είναι » φρέσκα » , αλλά εγώ πρόσφατα ( τέλη του 2008 ) τους ανακάλυψα και αστραπιαία τους έδωσα μια περίοπτη θέση στο μουσικό μου σύμπαν . Αυτές τις κουραστικές μέρες του Φλεβάρη, κατέφευγα συχνά στο γιουτουμπάκι μου για να τους ακούσω ( αφού η ανεπρόκοπη δε λέω να κατεβάσω τα κομμάτια τους … ) .

Επίσημα μουσικά βίντεο δεν έχουν βγάλει ακόμη ή τουλάχιστον εγώ δεν έχω ανακαλύψει προς το παρόν . Οι γιουτουμπάδες όμως δουλεύουν για εμένα κι έτσι ανεβάζω δύο τραγούδια με συρραφή από σκηνές δύο αγαπημένων ταινιών . Ακόμη και αν δε σας αρέσουν, οφείλετε να παραδεχτείτε ότι προσφέρουν πρώτης τάξης γλυκό νανούρισμα και κατευνάζουν τα σπασμένα νεύρα .

Γιουτουμπάκι Νο.1Lost In TranslationSofia Coppola, 2003 ( έχω ξανανεβάσει βιντεάκι από τη θαυμάσια αυτή ταινία – μουσική και εικόνες δένουν άψογα ) . Το τραγούδι λέγεται » My Hands Up « .

 

 

Γιουτουμπάκι ( σαν τουλουμπάκι ακούγεται …) Νο.2Eternal Sunshine Of The Spotless MindMichel Gondry με τον αγαπημένο τρελλάρα Charlie Caufman στο σενάριο, 2004 . Ακόμη πιο αγαπημένη ταινία από το Lost In …, τη λάτρεψα όταν την πρωτοείδα γιατί είναι ακριβώς του γούστου μου . Οσκαρικού επιπέδου ερμηνεία της Kate Winslet που είναι και στα πολύ πάνω της μετά την πρόσφατη νίκη της, τα συγχαρητήρια μας, την αγαπάμε πολύ . Τίτλος τραγουδιού » Anchor « . ( οι ξυνοί γιουτουμπάδες που το έφτιαξαν δεν επέτρεπαν το embedding , @#%$@!!!, σιγά μωρέ το κλοπιράϊτ !! )

 

http://www.youtube.com/watch?v=kFM9VS_dpYs

 

( Τα τραγούδια ΔΕΝ βρίσκονται στα σάουντρακ των ταινιών )

 

Οι Trespassers William παίζουν την όμορφη  indie / dream pop μουσική τους από το 1997 . Έχουν κυκλοφορήσει 3 άλμπουμς με εξαιρετιικές κριτικές ( Anchor – 1999, Different Stars 2002 και ξανά το 2004, Having – 2006 ) ενώ ετοιμάζουν ένα ΕΡ με τίτλο The Natural Order Of Things .

defimage1                                                                                          Όπως βλέπετε και στη φωτό, η τραγουδίστρια βρίσκεται » αλλού » !

Σήμα κατατεθέν τους οι γλυκά μελαγχολικές, αιθέριες και υποφερτά σκοτεινές συνθέσεις, οι σχεδόν πάντα βαριά ερωτικοί στίχοι και, πάνω από όλα, η καταπληκτική φωνή της Anna – Lynne Williams που σε μαγεύει από το πρώτο δευτερόλεπτο . Αν και ψάχνεις ασυναίσθητα για κανένα ξυραφάκι εκεί κοντά, σε περίπτωση που τους ακούσεις πάνω από ώρα ( εκτός κι αν είσαι σε mood για ξυραφάκια, οπότε είσαι στο στοιχείο σου και βρήκες το κατάλληλο γκρουπ που θα καταλάβει τον καημό σου βρε !), ωστόσο σε μικρές δόσεις αναγνωρίζεις το ταλέντο τους και αποζητάς τη φωνή της Anna – Lynne για έναν ακόμη γύρο στο όνειρο .

 

***  Αν και μέρες αποκριάς και λάτιν ξελιγώματος, εγώ θέλω την ηρεμία μου . Μη σπεύσετε να μου πείτε εμψυχωτικά λόγια, » καλό κουράγιο «, » καλή δύναμη » κλπ . Είμαι εξαιρετικά καλά, ανακουφισμένη και πολύ χαρούμενη που ήρθε το Σ/Κ . Μέχρι την Τρίτη . Από εκεί και πέρα δεν ξέρω αν θα είμαι ήρεμη . Είναι εύθραστες αυτές οι καταστάσεις … Ευτυχώς που έχω και τους τύπους που κλείνουν την αριστερή πλευρά στις κυλιόμενες του Μετρό . Να’ναι καλά οι άνθρωποι !  😛  ***

Advertisements

28 Comments

    • αγκνιρα
    • Posted Φεβρουαρίου 28, 2009 at 10:32
    • Permalink

    Καλημέρα Άουρα, καλό τριήμερο και καλή ξεκούραση!
    (Η Σοφία Κόπολα είναι από τις αγαπημένες μου σκηνοθέτριες, μ’ αρέσει πολύ περισσότερο από τον μπαμπάκα της :grin:)

  1. Αφού η αγκνιρα εκθειάζει την Κόπολα με τη σειρά μου να αποθεώσω τον Κάουφμαν για να μην μείνει παραπονεμένος. Η τριάδα Being John Malkonich – Adaption – Eternal Sunshine είναι απλά κορυφή. Για να δούμε τώρα και το Synecdoche, New York που το σκηνοθετεί κιολας… Κοντά σε αυτά βάλε και το Stranger Than Fiction που αν και δεν είναι δικό του είναι παρόμοιου ύφους και επίσης εξαιρετικό. Αν δεν το έχεις δει το προτείνω ανεπιφύλακτα για το τριήμερο της ξεκούρασης

  2. φοβερή η μουσική που διάλεξες, είναι και μένα από τις αγαπημένες μου
    και να γράφεις πιο συχνά!

  3. αγκνιρα @

    Δεν μπορώ να φανταστώ καρναβάλι στη Ζυρίχη ( ντόϊνγκ ), ούτε Καθαρή Δευτέρα .. Κάνετε τίποτα εσείς εκεί ? 🙂

    αγκνιρα μου, ελπίζω να μη σε στενοχωρήσω αλλά δεν μπορώ να συγκρίνω μπαμπά και κόρη . Όταν η Σοφία σκηνοθετούσε το Χαμένοι Στη Μετάφραση, στην ίδια ηλικία ( 32 ), ο μπαμπάς της σκηνοθετούσε το Νονό !! Και λίγα χρόνια μετά το Αποκάλυψη Τώρα … Aμ τον Δράκουλα πού τον πας ? Υπέροχη ταινία ! Δεν συγκρίνονται αυτά τα πράγματα .

    Για μένα η Κόππολα είναι μια συμπαθητική σκηνοθέτης με το Αυτόχειρες Παρθένοι και το Χαμένοι, που μας τα έκανε λίγο σαλάτα με τη Μαρία Αντουανέττα, αλλά τη συγχωρώ . Περιμένω να δω και άλλες ταινίες από αυτήν . Νομίζω ότι την παραβοηθάει ο πατήρ και το Χαμένοι κλπ είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες αλλά οι δουλειές του μπαμπά είναι έτη φωτός μακριά .

    Φιλιά πολλά πολλά και να ακούσεις και τις μουσικούλες ε ? Εγώ ακούω τις ευχές σου και ξεκουράζομαι ! 😉

  4. zamuc @

    Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω εδώ !

    Ο Κάουφμαν είναι ένας υπέροχος τρελλάρας με οργιώδη φαντασία, που δε θα χρειαστεί ποτέ ψυχαναλυτή διότι τα σενάρια του είναι και η ψυχοθεραπεία του, χα, χαα !!

    Η δική μου σειρά προτίμησης είναι Eternal Sunshine – John Malcovich – Adaptation . Το Synecdoch θα το δω, όποτε βγει ( παίζει και ο Philip Seymour etc γιούπι ! ), έχω διαβάσει καλά πράγματα .

    Στο Eternal έδεσε φανταστικά με τον Gondry ( μάλλον θα έχουν τον ίδιο γιατρό ).

    Το Be kind, Rewind το έχεις δει ??? Είναι σενάριο-σκηνοθεσία Gondry υπό την επήρεια του πνεύματος του Kaufman και είναι πολύ γλυκιά κωμωδία με τρομερές σινεφίλ αναφορές . Εμένα με διασκέδασε πολύ, αν και ώρες – ώρες, το παρατραβάει λιγουλάκι .

    zamuc, είναι αδύνατον να φτάσω τη συχνότητα παρακολουθήσης σου ταινιών, αλλά θέλω να πιστεύω ότι είμαι σε καλό δρόμο . Το Stranger Than Fiction το είχα δει στο σινεμά και μου άρεσε πολύ . Η μοναδική ταινία που ο Ferrell έπαιξε σαν άνθρωπος και όχι σαν λοβοτομημένος ( αν και το να παίξεις έτσι θέλει κι αυτό ταλέντο ). Η Έμα Τόμσον ήταν φο-βε-ρή, με τρέλλαναν οι εμμονές του ρόλου της . Σ’ευχαριστώ πάντως !

    Το πρόγραμμα απόψε, καλώς ερχόντων των πραγμάτων, έχει Γκραν Τορίνο στα αγαπημένα μου Στερ . Επομένως θα έρθω να τα πούμε ! 😉

  5. A, Μπα ? @

    Μα τι σύμπνοια είναι αυτή … Χα χα χαα !
    Μα αφού ό,τι μουσικές ανεβάζεις κι εσύ μου αρέσουν πάντα !
    Μακάρι να είχα κατεβάσει τα τραγούδια και να σας τα χάριζα .

    Μην παίζεις με τον πόνο μου … Δεν μπορώ πιο συχνά, δε μου βγαίνει, θέλω όμως . Η σαρξ πρόθυμη, το πνεύμα είναι που μας κάνει νερά . Μόνο το βράδυ έχω ελεύθερο χρόνο καλέ ! 😦

    Καλά … Θα δώ … 😉

    • teokaf
    • Posted Φεβρουαρίου 28, 2009 at 20:22
    • Permalink

    Ούτε που τους ήξερα αλλά σ ευχαριστώ γιατί τους έμαθα και είναι πολύ πολύ καλοί ( πάνε μια χαρά με την νέα ζιλετ που αγόρασα τα Χριστούγεννα γιατί έχει 5 ξυραφάκια οπότε δεν την γλυτώνεις και να θες).
    Δεν θα κάνω βέβαια κανένα σχόλιο για Μπαμπά και Κόρη. Καμία σχέση. Παρ όλα αυτά το Χαμένοι στην Μετάφραση είναι φοβερή ταινία. Τόσο φοβερή που με έβαλε σε σκέψεις. Είναι μια ταινία που ΔΕΝ μπορεί να την έχει γράψει γυναίκα. Γιατί είναι τελείως μέσα στο μυαλό του άντρα και μάλιστα του άντρα μιας συγκεκριμένης ηλικίας. Και μπορεί στην εφαπτομένη να πιάνει και λίγο την γυναίκα αλλά είναι μια καθαρά αντρική ταινία. Βαθιά. Μιλάει κατ ευθείαν στην ψυχή του άντρα. Τώρα πως τα έγραψε μια γυναίκα πολύ μικρότερη; ( γιατί και άντρας να ήταν θα έπρεπε να έχει περάσει την φάση αυτή για να την έχει καταγράψει) μου προκαλεί ερωτήματα. Το αφήνω όμως έτσι γιατί είναι υπέροχη ταινία.
    Για τον άλλον δεν θα πω τίποτε γιατί είναι παντελώς εκτός δικιάς μου αισθητικής και τα σενάρια και οι ταινίες του. Προσπάθησα να της δω, τις είδα, αλλά τίποτε το συγκλονιστικό.
    Να σου θυμίσω την Αποστολή στην Μπρίζ που ο Φερέλ είναι υπέροχος; ( Πολύ Καλός είναι και στου Γούντι Άλεν αλλά και στο Μαιάμι μην γίνεσαι κακιά, αλλά και στο Μαινόριτι Ριπορτ)
    Για να δούμε αύριο τις απόψεις σου για το Γκραν Τορίνο γιατί έχω και τις δικιές μου.
    Καλή διασκέδαση αλλά σήμερα πάνε σε μασκέ πάρτι και όχι σινεμά ( παω να ντυθώ ταγματάρχης Stauffenberg, βγάζω μάτι κόβω χέρι έτοιμος)

  6. Πολύ καλή σ΄αυτές τις ταινίες η Σοφία, διαφορετικής βαρύτητας με του πατέρα της.Αλίμονο!!
    Τα τραγουδάκια τα κατέβασα να τ΄ακούσω και θα σου πω. Ξυράφια δεν έχω! 😛

    Απόλαυσε την ηρεμία σου! 🙂

    • αγκνιρα
    • Posted Φεβρουαρίου 28, 2009 at 23:59
    • Permalink

    Αουρα, no problem, θεμα γούστου δεν είναι;
    Παιδιά, δεν είπα ότι η Σοφία είναι καλύτερη από τον μπαμπά της, είπα ότι μ αρέσει περισσότερο. Και μ αρέσει γιατί βρίσκω ότι τα έργα της έχουν μια καθαρά γυναικεία οπτική (τουλάχιστον τα δύο που έχω δει, αυτό που λέτε και το άλλο με τις κοπέλες που αυτοκτονούν). Ο μπαμπάς δεν με ενθουσιάζει (δεν λέω πως δεν είναι καλός!)
    Τέο δεν συμφωνώ ότι είναι αποκλειστικά αντρική η οπτική της γωνία. Βρίσκω ότι ο τρόπος που παρουσιάζει αυτόν τον απόλυτα νευρωτικό αντρικό χαρακτήρα (ώχ, τώρα θα με δείρετε …) είναι πολύ πετυχημένος και καταφέρνει να κάνει τον θεατή στο τέλος να μην τον λυπάται πια καθόλου. Αν την είχε κάνει άντρας την ταινία θα πεθαίναμε στα κλάματα στο τέλος της από λύπηση για τον κακομοίρη αυτόν 😀

    Άουρα, δεν πολυέχει καρναβάλι η ζυρίχη γιατί είναι διαμαρτυρόμενο καντόνι και οι διαμαρτυρόμενοι δεν έχουν τέτοια. Μονο για τα πολύ μικρά παιδιά κανουν πάρτυ μεταμφιεσμένων και τέτοια σχετικά. Τα καθολικά καντόνια γιορτάζουν τις απόκριες, ναι. Αλλά περάσανε, το πάσχα είναι μια εβδομάδα νωρίτερα φέτος από το ορθόδοξο.

    Θα ακούσω τα λινκς, αυριο με την ησυχία μου.
    Και πάλι καλή ξεκούραση!

  7. teokaf @

    Πλάκα – πλάκα το γκρουπ θα μπορούσε άνετα να διαφημίζει ξυραφάκια ( » Είσαι καψούρης, ακούς συνέχεια Trespassers William και στο τέλος της ημέρας θέλεις να τις κόψεις ?? Μη χρησιμοποιείς ό,τι κι ό,τι … Χρησιμοποιήσε ξυραφάκια Χ . Τα πιο αποτελεσματικά … » ). 😆

    Για τον Κάουφμαν έγραψα τη γνώμη μου . Μπορεί κάποιες στιγμές να γίνεται υπερβολικός, αλλά εμένα μου αρέσουν οι σουρεάλ καταστάσεις .

    Δεν είμαι άντρας, δεν έχω αντρική ψυχολογία κι έτσι κρατάω την άποψη σου για το Χαμένοι …, ίσως να » έπιασες » κάτι περισσότερο . Εγώ κατάλαβα ότι η ταινία πραγματεύεται την ανθρώπινη μοναξιά και την αδυναμία επικοινωνίας και νομίζω ότι η ψυχολογία του ανθρώπου που αισθάνεται μόνος ίσως να έχει αρκετά εώς πολλά unisex στοιχεία . Η Κόππολα ήταν τυχερή, είχε έναν έξοχο Murray και μια πολύ καλή Johansson και οι ερμηνείες τους βοήθησαν πολύ στο να πετύχει αυτό που ήθελε .
    Για το σενάριο, ναι, ας το αφήσουμε . Είναι αργά και είμαι ψιλοθολωμένη και επίσης δε θέλω να συγχύσουμε τον Μπαμπά που, έκανε την παραγωγή της ταινίας, διόρθωνε γραπτά, ετοίμαζε τους καφέδες για το συνεργείο κλπ . Όχι ! Δεν αφήνω κανένα υπονοούμενο !!! 😉

    Έχω επιστρέψει ενθουσιασμένη από το Γκραν Τορίνο ! Η αλήθεια είναι ότι πίστευα πως θα έβλεπα μια ταινία χαμηλών τόνων, κάπως βαριά, ίσως στενόχωρη αλλά με μηνύματα . Και γι’αυτό έπαθα την πλάκα μου .

    Δεν περίμενα ότι θα διασκέδαζα τόσο πολύ ( η ταινία έχει ένα πανέξυπνο χιούμορ, το είδος που εμένα με ξετρελλαίνει )και ότι θα συγκινιόμουν τόσο πολύ . Είναι ανάλαφρη αλλά και δραματική με έναν πολύ ισορροπημένο τρόπο . Σε παίρνει μαζί της και ζεις και συμπάσχεις με τους ήρωες .

    Ο Ίστγουντ παίζει ώρες-ώρες σαν καρικατούρα του Κάλαχαν, σαν να μας κλείνει το μάτι . Είναι αξιοθαύμαστος και αξιοζήλευτος . Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτό είναι το κύκνειο άσμα του ως ηθοποιός, όπως διάβασα . Αδύνατον . Αν είναι όμως, τότε μιλάμε για την πιο απολαυστική αποχαιρετιστήρια ερμηνεία .

    Ενστασούλα μικρή, κάποιες ευκολίες στο σενάριο και μια προβλεψιμότητα στην πορεία της ιστορίας, ενώ ορισμένες στιγμές μου φάνηκε λίγο αργή . Το παραβλέπω όμως γιατί η ταινία προσφέρει κινηματογραφική ψυχαγωγία 100% και φεύγεις από την αίθουσα ευχαριστημένος, πλήρως ικανοποιημένος .

    Πέρασα τέλεια .

    Τεο, τις Απόκριες τις ψιλοβαριέμαι . Η αίθουσα στα Στερ πάντως, και μάλιστα στις 10 το βράδυ, ήταν φίσκα και όλοι μετά το τέλος σχολίαζαν τα καλύτερα . Άρα δεν έφτυσα μόνο εγώ τα μασκέ πάρτυ …

    Θέλω φωτό του ταγματάρχη-πως-τον-λένε !! Μπράβο στο γηροκομείο που φροντίζει για τη διασκέδαση των ενοίκων του !

    Μάλλον εννοείς τον Κόλιν Φάρελ … Εγώ μιλούσα για τον Γουίλ Φέρελ και την ταινία Πιο Παράξενο Από Παράξενο . Σε συγχωρώ . Είμαι σίγουρη ότι ετοιμαζόσουν για το πάρτυ και είχες ήδη βγάλει το μάτι . 🙂

    Καλό μήνα !

    • teokaf
    • Posted Μαρτίου 1, 2009 at 02:59
    • Permalink

    htf is Γουιλ Φέρελ; Η αλήθεια είναι πως μόλις τον είδα στο imdb κατάλαβα πόσο δίκιο έχεις. Αυτομαστιγώνομαι για το λάθος μου.
    Αύριο η δικιά μου κριτική για τον Κλιντ που δεν διαφέρει κ πολύ απ αυτά που λες ( αλλά κάτι πρέπει να πω και γω για τον Κλιντ βρίσκοντας την ευκαιρία) γιατί τα 4 Τζακ τα 2 σφηνάκια + και η χυλόπιτα απ την γυναικοπαρέα που κάθισε στο τραπέζι μας συνθέτουν σκηνικό ύπνου.

  8. Ρενάτα @

    Καλημέρα και καλό μήνα Ρενάτα μου !!

    Συμφωνώ μαζί σου, εννοείται . Με μια φράση τα είπες όλα, πώς τα καταφέρνεις ? Δεν μπορώ να ελέγξω τη λογοδιάρροια μου γμτ … 👿

    Μπράβο αντανακλαστικά ! Κατέβασες κιόλας τα τραγούδια βρε θηρίο ? Άχρηστη είμαι, εντελώς . Μια χαρά είναι τα τραγουδάκια καλέ, απλά δεν μπορείς να τα ακούς όπου και όποτε, π.χ. όταν οδηγείς – κίνδυνος ατυχήματος λόγω υπερβολικής χαλάρωσης ! 😆

    αγκνιρα @

    Χαίρομαι τόσο πολύ που τα βρίσκουμε στην κουβέντα και δεν παρεξηγιόμαστε .

    Όταν διάβασα το σχόλιο σου το βράδυ, με τη νύστα που μ’έδερνε, φαντάστηκα τους κατοίκους ενός ολόκληρου καντονιού να έχουν βγει στους δρόμους και να διαμαρτύρονται !! 😯
    Μετά κατάλαβα, το κοιμισμένο ζώον … Τέλειο σχόλιο, έμαθα πολλά ! Θέλω και για το Πάσχα, όταν έρθει η ώρα . Δε σου λείπει η Ελλάδα ?

    Για το Χαμένοι Στη Μετάφραση βρες τα με τον Τεο, χα χα χααα ! Εγώ δεν ανακατεύομαι . :mrgreen:

    Καλή Κυριακή και πολύ Καλό Μήνα να έχεις . Φιλιά !

  9. teokaf @

    Ένας τύπος χωρίς μάτι και χέρι, μετά από 4 ουίσκια και 2 σφηνάκια ( που δε θέλω να ξέρω πως επηρέασαν το λόγο του ), έχει μεγάλες πιθανότητες να φάει χυλόπιτα … 🙄

    Τον καθετήρα τον είχες κρύψει καλά ?? Έχει σημασία …

    Νομίζω πως είσαι ο πλέον αρμόδιος να μιλήσεις για τον Κλιντ ως μεγάλος φαν του … αρκεί να μην έχεις hang over !!

    Καλό Μήνα Τεο 😉

  10. τωρα μάλλον θα κάνω τη διαφορά (χεχε) αλλά μου άρεσε πολυ η Μαρία Αντουανέτα, ειδικά πως την παρουσίασε ως μια έφηβη όχι πολύ διαφορετική από τις σημερινες (ή από μας) που της άρεσαν τα πάρτι και τα φορέματα και μετά της ήρθε ο ουρανός σφοντύλι

    • teokaf
    • Posted Μαρτίου 1, 2009 at 16:00
    • Permalink

    Αυτός ο καθετήρας μας τα χάλασε και το χάσαμε το κορμί πατριώτηηηηηη.
    Και τους τα είπα των άλλων ηλίθιων να ντυθούμε με τα ρούχα τα καθημερινά και να μας νομίσουν πως έχουμε ντυθεί παππούδες απ τα ΚΑΠΗ αλλά αυτοί θέλανε να κάνουν την υπέρβαση.

  11. Α, μπα ? @

    Ήταν όμως η χειρότερη ταινία της Σοφίας … Εγώ τη χάρηκα την Αντουανέττα Α,Μπα ? μου, από άποψη κοστουμιών, σκηνικών, γενικά . Μου αρέσουν πολύ οι ταινίες εποχής και η χλιδή που πολλές φορές παρουσιάζεται σ’αυτές .

    Ήταν μια διαφορετικά γυρισμένη ταινία, ένα πολύχρωμο, μεγάλο βίντεο κλιπ . Ακόμη και η μουσική ξέφευγε εντελώς από τα συνηθισμένα . Αν δε λάβεις υπ’όψιν σου ότι μιλάει για την Αντουανέττα, την παρακολουθείς ευχάριστα κι αυτό ήταν . Κατά τ’άλλα … αφρός και μόνο αφρός .

    Είχε πάντως δεχτεί πάρα πολύ σκληρή κριτική και είχαν ειπωθεί μεγάλες κακίες, τα είχα βρει υπερβολικά όλα αυτά τότε.

    Υπάρχουν και » μέτριες » ταινίες με τις οποίες περνάμε υπέροχα και σκασίλα μας, έχω να σου παραθέσω ουκ ολίγες ! Τα γιαουρτάκια εμείς τα τρώμε, δεν τα πετάμε . 😉

    Σφοντύλι δεν λες τίποτα ! ΧΑΑΑ !

    τεοκαφ @

    Υπέρβαση με καθετήρες και babylino δε γίνεται, έχεις δίκιο . Του χρόνου ελπίζω να σε ακούσουν ! Αλλιώς τους βλέπω στο τέλος να τηλεφωνούν στην Αννίτα . 😆 😉

  12. Πρέπει να την δω την Αντουνέτα… αν και δεν με ψήνουν οι εποχής
    Από το Be Kind περίμενα τόσα πολλά όταν άκουσα την ιδέα (ο Gondry κατεβάζει φοβερές ιδέες) που τελικά μάλλον απογοητεύτηκα.
    Όσο για τον Φέρελ συμφωνώ ότι είναι από τις λίγες πραγματικά καλές του ερμηνείες αλλά γελάω τόσο πολύ με τον τύπο που παρακολουθώ φανατικά όλες τις ταινίες του ακόμα και τις πιο βλακώδεις

  13. zamuc @

    Επαναλαμβάνω . Η Αντουανέττα είναι ό,τι πρέπει για χάζεμα συνολικού art direction . Μην περιμένεις πολλά . Από εκεί και πέρα νίπτω τας χείρας μου και ουδεμία ευθύνη φέρω .

    Σίγουρα το Be Kind θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερο . Όταν την είδα δεν κράταγα μεγάλο καλάθι, είχα διαβάσει κάποιες κριτικές . Διασκέδασα αφάνταστα με την αναπαράσταση των ταινιών . Με κούρασαν όμως όλα αυτά τα γλυκερά-ηθικοπλαστικά προς το τέλος .

    Ως προς τον κινηματογράφο είμαι εντελώς ακομπλεξάριστη και μπορώ να παρακολουθήσω τα πάντα ( εξαιρούνται τα μεταφυσικά θρίλερ ! ) . Πιστεύω ότι τις ταινίες πρέπει να τις κρίνουμε βάσει του είδους τους, επομένως υπάρχουν και πολύ καλές βλακώδεις ταινίες, που κι εγώ τις αναζητώ και τις βλέπω κατά καιρούς σαν ένα είδος αγχολυτικού ( πάντα στο dvd και όχι συνέχεια, έτσι ? ).

    Κι εγώ έχω δει αρκετές τέτοιες με τον Φέρελ . Κορυφαία βλακώδη κωμωδία θεωρώ το Zoolander, ενώ πέρυσι είδα και το Ξε-πατινάζ ( ! ), ένα βράδυ που ήθελα να δω μια πραγματικά ηλίθια ταινία, και δεν απογοητεύτηκα καθόλου . Πριν λίγο καιρό όμως προσπάθησα να δω το Άσχετ-Μπολ . Αδύνατον . Η καλή χαζομάρα, η σωστή, εξαντλήθηκε στο πρώτο τέταρτο . Η υπόλοιπη ταινία κύλησε με το δάχτυλο στο fast forward . 😆

  14. Καταλαβαίνω τι λες και συμφωνώ. Τα έργα που αναφέρεις τα έχω δει όλα και έριξα πολύ γέλιο και με τα 3, ακόμα και με το Dodgeball. Και αφού μιλάμε για Ferrell και κωμωδίες δεν μπορώ να μην προτείνω το all time classic «A night at the Roxbury». Αν το έχεις δει και αυτό με κάλυψες, δεν ξαναμιλάω…

    • teokaf
    • Posted Μαρτίου 3, 2009 at 20:46
    • Permalink

    Το Gran Torino είναι μια πολύ καλή ταινία αλλά φυσικά όχι η καλύτερη του Κλιντ όπως κάποιοι παν ηλίθιοι έγραψαν. Μου άρεσε για τους λόγους που λες. Αυτή η 100% ψυχαγωγία που κανείς βλάκας κριτικός ( ψέματα λέω μπορεί να υπάρχει και κάποιος) δεν μπορεί να καταλάβει πως για ένα κινηματογραφικό έργο είναι ζητούμενο. Όχι φυσικά ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ αλλά ζητούμενο. Όλα της τα στοιχεία ήταν άψογα. Δεν θα έβρισκα κανένα ψεγάδι απλά απ τον Κλίντ περιμένω πάντα κάτι παραπάνω ( Δεν είναι πολλοί σκηνοθέτες που μπορούν να παράγουν ποίηση στον κινηματογράφο και αυτός μπορεί). Η πλέον συγκινητική σκηνή το τραγούδι στο τέλος που τραγουδάει ο ίδιος.
    Απλά δεν υπήρχε το βάθος και ο μνημειώδης χαρακτήρας των Ασυγχώρητων , η πολυσημία του million $, η συγκίνηση απ τις γέφυρες του Μάντισον, η καθολικότητα του Τζοζι Γουέιλς, η τεχνική ( σε ηθοποιούς και εικόνα) του Σκοτεινού ποταμιού, ο σουρεαλισμός του High Plains Drifter. Αλλά αν μου έλεγε κανένας που είναι λοιπόν σε σχέση με το έργο του θα έλεγα πως είναι ακριβώς μετά από αυτά.
    Τον ευχαριστώ πάντως γιατί είναι 79 χρόνων και γράφει σαν να είναι 20 ( σκέψου μονάχα πως γύρισε μέσα σε ένα χρόνο 2 ταινίες).

    Ο άνθρωπος σταματάει μόνο όταν αυτός το αποφασίσει. Και το ξέρω πως αυτός θα αποφασίσει πότε να κλείσει το φως.

  15. zamuc @

    Aπ ! Με τσάκωσες . Δεν το έχω δει το Roxbury, επομένως να ξαναμιλήσεις, να ξαναμιλήσεις !! 😉
    Μάλλον θα το δω ψιλοάμεσα γιατί τα έχω παίξει από τη δουλειά και μου φαίνεται ό,τι πρέπει για ξελαμπικάρισμα και μηδέν προβληματισμούς .

    Dodgeball … Κορυφαία στην κατηγορία της . Μόνο στην Αμερική γίνονται αυτά ( φαντάζεσαι ελληνική κωμωδία για πρωτάθλημα π.χ. αμπάριζας ??? ). Δεν την ανέφερα γιατί δεν παίζει σ’αυτήν ο Ferrell .

    Την Κυριακή η καθιερωμένη εξόρμηση έχει κλειστεί από τώρα για Slumdog . Επιτέλους ! Παρατρίχα να το βλέπαμε λίγο πριν τα επόμενα Όσκαρ ! Ηλίθιοι διανομείς …

    Άντε να μας δω zamuc … 🙂

    teokaf @

    Με κάλυψες ! Κι εγώ αν παρατήρησες ό,τι ψεγαδάκι βρήκα αφορούσε το σενάριο . Όλα τ’άλλα μια χαρά .

    Είναι φοβερό . Αυτός ο άνθρωπος όσο γερνάει τόσο πιο παραγωγικός γίνεται ! Και τις πολεμικές την ίδια χρονιά τις έβγαλε και τις γύρισε σχεδόν παράλληλα . Τί παίρνει ? Μάλλον τώρα που μεγάλωσε έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο, δεν έχει και τα δημαρχιακά πάνω από το κεφάλι του, ηρέμησε και σεχουαλικώς και δίνει, όλη του την ενέργεια και τη σοφία που απέκτησε με τα χρόνια, στο σινεμά . 😉

  16. Νόμιζα ότι το Ασχετ-μπολ είναι το Dodgeball, παρεξήγηση. Μετά κατάλαβα ότι λες για το Semi-pro…

  17. φοβερες ταινιες και οι δυο (και καλες μουσικες)

  18. zamuc @

    Εντάξει zamuc … Κάποια στιγμή θα συναντηθούμε, που θα πάει ! Χα χα ! Ανάδρομο έχουμε, τί γίνεται βρε παιδιά ?
    Βρήκα κορυφαία ευρηματικό τον τίτλο Άσχετ-μπολ ( ποιό » σαϊνι » τον σκέφτηκε ? ) και τον προτίμησα από τον αγγλικό . 😉

    Μούργος @

    8 λέξεις . Μούργε ξεχάστηκες . Δεν είσαι στο μπλογκ σου . Εδώ δε χρεώνουμε με τις λέξεις, μην ανησυχείς καλέ !

    Χαίρομαι που σου άρεσαν όλα . Αλήθεια !! :mrgreen:

    • teokaf
    • Posted Μαρτίου 7, 2009 at 16:03
    • Permalink

    χωρίς λόγο

  19. ‘Ισως η συγκλονιστικότερη σκηνή του έργου .

    Και ήθελα να σου πω πόσο μεγάλο ρόλο παίζει η μουσική σε μια ταινία . Το συγκεκριμένο τραγούδι φορτίζει τη σκηνή ακόμη περισσότερο . Πολύ ωραίο τραγούδι . Κι αυτό ήθελα να στο πω και όλο το ξεχνούσα !

    Σ’ευχαριστώ !

    • teokaf
    • Posted Μαρτίου 7, 2009 at 19:45
    • Permalink

    και επειδή πρέπει να σε κάνω να χαμογελάσεις λίγο ( ή να σκάσεις στα γέλια ) φάε και λίγο Δανίκα να έχεις να πορεύεσαι:
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=84&artid=4505664
    Δεν άντεξα τον έκραξα κανονικότατα είναι το βίτσιο μου τι να κάνω;

    Δεν ξέρω αν το είδες το Σλαμντογκ 10000000 για να μου πεις τις απόψεις σου τις περιμένω.

  20. Καλέ μου τεοκαφ,

    την ταινία την είδα Κυριακή βράδυ και μάλλον το σχόλιο-απάντηση στο δικό σου θα γίνει ποστ ( κυριολεκτικά όμως ! ). Έχω πέσει σε μουσικό λαβράκι με αυτό το ινδικό κοπρόσκυλο που έμπλεξα και απόψε ( που βρήκα λίγο χρόνο ) ακούω και ψάχνω .

    Επίσης το χέρι μου δε με βοηθά καθόλου αυτές τις μέρες ( κυριολεκτικά κι αυτό )…

    Σ’ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά ! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: