Skip navigation

( Το παρόν ποστάκιον συντάχθηκε από μια » επαγγελματία » επιβάτιδα του Μετρό και του  ΗΣΑΠ  κατά τη διάρκεια ενός μεγαλειώδους συναχιού )

 

1. Η απλυσιά . Ο κόσμος δεν πλένεται . Δεν γνωρίζω τον ακριβή λόγο . Τεμπελιά ? Αμνησία ? Κακή ανατροφή ? Κατάθλιψη ? Δεν πλένει το σώμα του, δεν πλένει τα δόντια του, δε λούζεται, δεν αλλάζει ρούχα . Οι δε 5-6 στους 10, κάνουν όλα τα προηγούμενα ταυτόχρονα . Και χαρίζουν αξέχαστες στιγμές στις μύτες μας … Νομίζω ότι περαιτέρω ανάλυση στο θέμα δε με παίρνει ( ευαίσθητο στομάχι γαρ ) .

 

2. Ο κόσμος στις αποβάθρες τις ώρες αιχμής στο Μετρό δεν περιμένει ΠΡΩΤΑ να βγουν έξω οι άνθρωποι από τα βαγόνια ( ιδιαίτερα αν οι δεύτεροι είναι αριθμητικά λιγότεροι ) και ΜΕΤΑ να μπουν μέσα σ’αυτά . Απλά περνάνε από πάνω τους ή στην καλύτερη τους πετάνε στην απέναντι πόρτα λόγω του ωστικού κύματος που προκαλούν ( Φαινόμενο Τσουνάμι ) .

Το έχω πάθει και ξέρω . Ήδη από τη στιγμή που ο συρμός σταματήσει και πριν καν ανοίξουν οι πόρτες, οι απ’έξω κοιτούν από το τζάμι τους από μέσα με μάτι που γυαλίζει, τύπου Κόναν Ο Βάρβαρος ( » δεν πρόκειται να με καθυστερήσεις προκειμένου να πιάσω την τελευταία άδεια θέση γκρρρ !! » ) . Η κατάσταση βελτιώνεται αν αρχίζεις να ορύεσαι και να δίνεις αγκωνιές και κλωτσιές ή αν κυκλοφορείς μετά τις 9 το βράδυ όπου μ’έναν μαγικό τρόπο συμβαίνει το αντίθετο ( όχι και πολύ μαγικό, οι μέσα είναι περισσότεροι των έξω ) . Την ημέρα όμως είσαι χαμένος από χέρι . Λύση της τελευταίας στιγμής ? Προσευχή .

 

3. ( και χειρότερο ) Ζευγαράκι ηλίθιο, κοιμισμένο μετά από επέμβαση ισόβιας ένωσης χεριών . Κύριος 60 σαμθινγκ, ψιλοτσαμπουκαλής, ηλίθιος, κοιμισμένος. Φιλενάδες ( όλων των ηλικιών ) χαζοχαρούμενες, απορροφημένες σε γκομενοσυζήτηση, ηλίθιες, κοιμισμένες . Κυριούλα εμμηνοπαυσιακιά, κουρασμένη, ηλίθια, κοιμισμένη . Τυπάς ( ο Θεός να τον κάνει ) με κοστούμι, που σκέφτεται το επόμενο μίτινγκ και ο χαρτοφύλακας του είναι μεγαλύτερος από εκείνον, ηλίθιος, κοιμισμένος . Ο ελληναράς ( οποιασδήποτε ηλικίας ) που είναι ο βασιλιάς του κόσμου και στέκεται χαρακτηριστικά πάντα στη μέση της σκάλας ( γιατί τα έχει πολύ βαριά και πρέπει να κρατάει ισορροπία ), ηλίθιος, κοιμισμένος . Άντρας/γυναίκα, κωλόστρας/α, ηλίθιος/α, κοιμισμένος/η που στέκεται ακριβώς πίσω από τους παραπάνω και δεν τολμάει να μιλήσει  ( κι αν ξυπνήσει και το κάνει, όλοι οι παραπάνω θα τον βρίσουν/κοιτάξουν υποτιμητικά/ του φωνάξουν, που τόλμησε να τους υπενθυμίσει το βαθμό ηλιθιότητας τους και να τους βγάλει από το νιρβάνα τους ) .

Όλοι αυτοί θα κλείσουν με το » έτσι θέλω «, την αριστερή πλευρά στις κυλιόμενες σκάλες που προορίζεται για όσους βιάζονται ή θέλουν απλά να προχωρήσουν, όσο κι αν η γυναικεία φωνή από τα μεγάφωνα ξελαρυγγιάζεται για να κάνουν το αντίθετο . Και όλοι αυτοί, έστω μία φορά, θα ξυπνήσουν το δολοφόνο μέσα σου . Σε εμένα πάντως αυτό έχει συμβεί παραπάνω από μία . Τί κάνεις ? Τους σπρώχνεις χωρίς να πεις τίποτα ( ξαφνιάζονται χα χα ! ), τους σκουντάς με το δάχτυλο στην πλάτη ( τους τρομάζει αυτό, χα  χα χααα ! ) και ζητάς ευγενικά να κάνουν πιο’κει τον κώλο τους για να περάσεις, ζητάς με σταθερή και λίγο αυστηρή φωνή » Πηγαίνετε δεξιά παρακαλώ ! » ( το κάνουν αυτόματα, τους ξυπνάς αναμνήσεις από γονιό/δάσκαλο/μπάτσο κλπ ), επιβιβάζεσαι σε καίριο βαγόνι προκειμένου να βγεις ακριβώς μπροστά στις σκάλες και κατά την έξοδο ορμάς έξω και τρέχεις πριν σε προλάβουν όλοι αυτοί ή ανεβαίνεις τις σκάλες με τα πόδια ( δοκίμασε το τελευταίο επιστρέφοντας από τη δουλειά και θα με θυμηθείς ) .

Τα έχω δοκιμάσει όλα με επιτυχία αλλά πάντα υπάρχουν στιγμές που δεν τη γλιτώνεις . Και τότε ξυπνάει μέσα σου ο Michael Douglas στο Falling Down και » όμορφες » εικόνες  αρχίζουν να σχηματίζονται στο μυαλό σου …

 

 

» Now noone even says oops when they’re passing their gaaaas !! «

 

 

» Holy shit … What a shame … What became of class ? «

 

Λατρεύω τα μιούζικαλ . Λίγο περισσότερο τα κινηματογραφικά από τα θεατρικά .  Η κινηματογραφική μεταφορά ενός θεατρικού μιούζικαλ ήταν πάντα πρόκληση για έναν παραγωγό και έναν σκηνοθέτη κι αυτό εξαιτίας κυρίως των υψηλών απαιτήσεων του κοινού ( το έχουν ήδη παρακολουθήσει και το γνωρίζουν χιλιάδες άνθρωποι ) αλλά και της μικρής έκτασης πρόζας στο έργο, αναλογικά προς τη μουσική .

Γι’αυτό και το Chicago άργησε αρκετά χρόνια να γίνει ταινία . Ένα πολύ αγαπημένο μου μιούζικαλ  διότι διαφέρει . Είναι ένα μιούζικαλ καθόλου » για όλη την οικογένεια «, δεν έχει ειδύλλιο μεταξύ των πρωταγωνιστών, ηθικά διδάγματα, ήρωες με καλές προθέσεις . Είναι κυνικό, σατιρικό, με καυστικό χιούμορ και πάντα επίκαιρο . Και έχει και τέλεια μουσική .

Ο Bob Fosse ήθελε πάρα πολύ να μεταφέρει το Chicago στο σινεμά . Δεν πρόλαβε δυστυχώς να τα καταφέρει . Τα κατάφερε όμως ο Rob Marshall και μάλιστα με τεράστια επιτυχία ( 6 Οσκαράκια και πολλά εισιτήρια, μια χαρά ) . Το » καινοτομικό » στοιχείο της ταινίας ήταν η παρουσίαση των μουσικών κομματιών του έργου σαν μια δεύτερη, παράλληλη ταινία μέσα στο μυαλό της ονειροπαρμένης και διψασμένης για δόξα Ρόξι Χαρτ ( Renee Zellweger ) .

Αυτός ήταν και ο λόγος που από την ταινία κόπηκε ένα και μοναδικό τραγούδι, το Class, το οποίο όπως γυρίστηκε δεν έμοιαζε σαν να το φαντάστηκε η Ρόξι . Κρίμα γιατί είναι ένα από τα πιο αστεία και έξυπνα ειρωνικά τραγούδια του έργου και η Catherine Zeta Jones ( ανεπανάληπτη Βέλμα Κέλυ ) το ερμηνεύει φανταστικά μαζί με την Queen Latifah ( Μάμα Μόρτον – δεσμοφύλακας ) . Όσες φορές το βλέπω γελάω πάρα πολύ με το ύφος τους που έρχεται σε αντίθεση με τους στίχους του τραγουδιού . Δύο διεφθαρμένες απατεώνισσες που βρίζουν τραγουδούν για ευγένεια και ηθική . Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα . Πρόσεξτε τους γιατί πιστεύω ότι αυτός ήταν ο λόγος που κόπηκε τελικά η σκηνή . Εξάλλου στην ταινία υπάρχει άλλο ένα τραγούδι που δεν φαίνεται ότι το » ονειρεύεται » η  Ρόξι, το πολύ καλό Mr Cellophane . Αυτό γιατί δεν κόπηκε ?

Α ! Πρόσφατα διάβασα ότι η τρίτη μεγάλη ταινία του Rob Marshall ( μετά το Chicago και το Memoirs Of A Geisha ), λέγεται Nine, θα κάνει πρεμιέρα προς το τέλος της χρονιάς και πρωταγωνιστούν σ’αυτήν ( αμάν αμάν !! ) οι : Daniel Day Lewis, Marion Cotillard, Nicole Kidman, Judie Dench, Penelope Cruz !! Εντυπωσιακό ? Για να δούμε τι θα δούμε …

 

* * * Το ξέρω, το ξέρω, γκρινιάζω αλλά ναι, υπάρχουν αρκετές εξαιρέσεις σε όσα γράφω και χαίρομαι όταν τις βλέπω . Δυστυχώς όμως υπάρχουν απλά για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα … Και δεν επεκτάθηκα σε άλλους τομείς της καθημερινής ζωής διότι στην καλύτερη περίπτωση δε θα τελείωνα ποτέ ή στη χειρότερη θα έπρεπε να ανοίξω καινούργιο μπλογκ για την έλλειψη ευγένειας και κοινωνικής παιδείας τη σήμερον ημέρα, ουφ !

Καλή Τσαγκαροδευτέρα ! 😉 * * *

 

Και για όσους μπορεί να έχουν απορία για το Falling Down, να και το μπόνους !

Advertisements

27 Comments

  1. Σωστή σε όλα και σε καταλαβαίνω, κάθε φορά που κατεβαίνω στην Ελλάδα, θυμώνω με το ίδιο πράγμα!
    Εδώ, μάντεψε, αυτή τη συμπεριφορά έχουν ΟΛΟΙ οι Μεσόγειοι!

    «ζητάς με σταθερή και λίγο αυστηρή φωνή ” Πηγαίνετε δεξιά παρακαλώ ! ” ( το κάνουν αυτόματα, τους ξυπνάς αναμνήσεις από γονιό/δάσκαλο/μπάτσο κλπ )»
    R E S P E C T !

    Αλλά:
    ΜΙΣΩ ΤΑ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ, ΤΑ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ, ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΟΥΤΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖς ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ DVD, ΤΑ ΒΑΡΙΕΜΑΙ, ΒΡΙΣΚΩ ΗΛΙΘΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΝΙΡΒΑΝΑ ΤΟΥΣ!

    S O R R Y ! 😦

  2. συμφωνώ με ΟΛΕΣ τις παραπάνω διαπιστώσεις για το μετρό… μονίμως όποτε πάω να κατέβω σε κάποιο σταθμό είμαι αναγκασμένη να έχω κρεμασμένη την ατάκα «ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ» στα χείλη! όσο για τις κυλιόμενες…προχθές βρίστηκα με μία γιατί όταν τις είπα ότι η αριστερή πλευρά είναι για όσους θέλουνε να πάνε πιο γρήγορα… μου έδειξε δίπλα τις απλές σκάλες! Η κυρία Ευρωπαία! ουστ! συγχύστηκα μεσημεριάτικο!

  3. chichipiru, σε αυτές τις τύπισες η απάντηση που αρμόζει είναι «είναι πολύ στενή η σκάλα για τον κώλο σας ε?».
    συγχυζομαι και μόνο που το διαβάζω λέμε!

    • teokaf
    • Posted Φεβρουαρίου 9, 2009 at 21:28
    • Permalink

    Όταν βγεις μια φορά στο εξωτερικό ( σε πολιτισμένη χώρα) το πρώτο που βλέπεις είναι αυτό ακριβώς: Ο πολιτισμός της καθημερινότητας.
    Αυτά παθαίνει όποιο κράτος έχει έλλειψη πολιτισμού γύρω στα 400 χρόνια.
    Αργά ή γρήγορα θα γίνει και εδώ. Απλά μπορεί να μην ζούμε να το δούμε.
    Τώρα επί της ουσίας.
    Τα μούσικαλ μ αφήνουν γενικά αδιάφορο εκτός κι αν είναι Bob Fosse ( ο άνθρωπος ήταν το κάτι άλλο στον τομέα) Το τελευταίο που είδα και μου άρεσε ήταν με τον Μαγκ Γρεγκορ και την Κίντμαν ( τώρα δεν θυμάμαι πως το λένε).
    Δεν έχω ιδιαίτερες ελπίδες για τον Rob Marshall γιατί η Γκέισα με ξενέρωσε άσχημα. Έχω βέβαια ελπίδες στον Ντ Ντ Λιούις που δεν διαλέγει ότι κ ότι.

    Να δεις το Σλαμντογκ Μιλιονερ πολύ καλή ταινία. Μακράν η καλύτερη απ όσες διαγωνίζονται ( το Μιλκ μάλλον μπήκε πάλι στην λίστα ένεκα του γνωστού μπλοκ που έχουν συστήσει στο Χόλιγουντ και γενικά στα μίντια οι αδερφές του ελέους, νισάφι πια ).
    Η καλύτερη πάντως δεν είναι στις διαγωνιζόμενες και είναι το Wrestler να το δεις αν δεν έχεις προλάβει ήδη.

  4. Teo, πρέπει να εννοείς το Moulin Rouge?

    • teokaf
    • Posted Φεβρουαρίου 9, 2009 at 22:58
    • Permalink

    Ναι αυτό εννοώ Κροτ και μου είχε αρέσει πολύ. Αν και άκουσα πως η νέα ταινία του Λούρμαν Australia είναι ψιλοπατάτα αλλά δεν την έχω δει ακόμα.

  5. Xaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaxxxxxxxxxxxxxxx!
    Κι ήρθα όλο κέφια ν’ ακούσω μουσικές και να ενημερωθώ για όοοοοολα όσα έχω χάσει από σένα κι αντ’ αυτών πέφτω πάνω σε κάτι του στυλ… «Make my day, punk!!!!!!!!!» Χα, χα…
    «Και τώρα αναρωτιέσαι… Πόσες σφαίρες έχω ρίξει; Πέντε ή έξι; Five or six??? Λοιπόν, θα το ρισκάρεις; Ε? Punk?» Κι αυτό ξέρεις, από τον αγαπημένο επιθεωρητή Κάλαχαν!
    Ρε συ, τρόμαξα λέμε. Και παραλίγο να μου κόψει και το βούτυρο… Γιατί ήρθα να σε δω, πρέπει να σου πω χτυπώντας βούτυρο και ζάχαρη για ένα κέικ (καλά ξέρω, οι περιφέρειές μου, αλλά το ορκίζομαι, δεν ήταν για μένα. Για μια άρρωστη είναι!) Πάντως, όσο και να το χτύπησα, το βούτυρο, πού είναι τ’ άλλα, δεν μου μαρτύρησε… Χααααααααααχχχχ…
    Στο προκείμενο τώρα… Γιατί σκαλίζεις πληγές; Αφού με ξέρεις. Θα γράψω τα κέρατά μου πάλι.
    Ελληνάρες! Έχει φαρδύνει ο κώλος μας από την κακώς εννοούμενη «μαγκιά» (ώπα ρε… Φούντες!) και από τον ωχαδερφισμό. Κι όσο πάμε μάλιστα αγνοούμε όλο και πιο πολύ τη λέξη πολιτισμός. Και δεν το εννοώ με την ελιτίστικη έννοια της λέξεως, μακριά από μένα, την εννοώ με την απολύτως ανθρώπινη έννοιά της και με τη διάσταση εκείνη του «σέβομαι και το διπλανό μου». Γιατί ας πούμε, το σαπουνάκι είναι το πιο φτηνό πράγμα στον κόσμο και το νεράκι από τις πιο φθηνές ΔΕΚΟ – προς το παρόν.
    Όλα αυτά που γίνονται λοιπόν στον ηλεκτρικό αγάπη μου υπάγονται στη γενικότερη στάση μας: στο αράζουμε και με τις 4 ρόδες πάνω στα πεζοδρόμια και βρίζουμε κι από πάνω τους πεζούς που μας… εμποδίζουν, πετάμε παντού τα σκουπίδια μας ακόμα κι όταν έχουμε πάει σε συναυλία για το περιβάλλον(!!!!!!), βγάζουμε το σκύλο να τα κάνει στο δρομάκι του άλλου, του γείτονα, και ποτέ δεν μαζεύουμε τις μεγαλειώδεις κακαρέτζες του γιατί είμαστε και τρελά φιλόζωοι (ενώ… φιλάνθρωποι;), πλένουμε το αυτοκίνητό μας με το λάστιχο 10 ώρες, αδειάζουμε το τασάκι του μέσα στο δρόμο καθώς περιμένουμε το φανάρι, καπνίζουμε στο βαγόνι των μη καπνιστών γιατί δεν βρήκαμε θέση στους καπνίζοντες και μπινελικώνουμε κι αυτούς που δεν καπνίζουν γιατί μας παρατήρησαν (όλα αληθινά περιστατικά).
    Ειλικρινά… δεν λέω να γίνουμε ατσαλάκωτοι Ευρωπαίοι. Αλ΄λά από την άλλη… Όλα ωραία και καλά, οι ωραίες θάλασσες, τα ψιψιψίνια και τα κοψοψόψαρα, και η χώρα, ίσως από τις ομορφότερες χώρες του κόσμου, αλλά μερικές φορές αναρωτιέμαι: ως πότε θα «εξαργυρώνουμε» τη μαγκιά των προγόνων κι ως πότε θα βαφτίζουμε τη γαϊδουριά «μεσογειακή ανεμελιά»???
    Μερικά πρωινά έχω την αίσθηση πως θα βγω και θα αρχίσω να κλωτσάω κόσμο, όπως τα παλιομούλαρα και θα μου κρεμάσουνε κουδούνια!!!!!!
    (Είμαι η nyanna και μόλις… τελείωσα!)
    Επιτέλους!

  6. ΕΔΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟ ΒΛΟΓ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ! ΠΑΡΕ – ΠΑΡΕ – ΠΑΡΕΕΕ ΛΕΜΕ !! 😆

    Είστε όλες και όλοι αξιολάτρευτοι !

    ( Oι απαντήσεις δίνονται με μουσική υπόκρουση το Live της Amy Winehouse που προβάλλεται αυτή τη στιγμή στο MTV και δεν ξέρω πως θα μου βγουν διότι ένα σοκ το έχω πάθει και με την καλή και με την κακή έννοια και είμαι και ψόφια )

  7. Krotkaya @

    Όλοι οι Μεσόγειοι ? Ιταλοί, Ισπανοί κλπ ??? Δηλαδη τί ? Είναι γονιδιακό το αίτιο ? Ορμονικό ? Από τη μια αισθάνομαι μια ανακούφιση ( δεν τα τραβάω μόνο εγώ ) από την άλλη ψιλοβλέπω τις βαθύτερες ρίζες του προβλήματος και ανατριχιάζω . Δεν υπάρχει επομένως σωτηρία ? Μια μετάλλαξη μόνο θα μας σώσει ? 😦

    Ευχαριστώ για τα ρισπέκτ αλλά ένα μόνο σου λέω . ΠΡΕΠΕΙ να με δεις όταν το κάνω στην πράξη . Το τι τρομάρες μοιράζω κι εγκεφαλικά αλλά και πόσα ανακουφισμένα χαμόγελα και γελάκια από ομοιοπαθούντες εισπράττω, δε λέγεται . Το έχω κάνει μόνο 2-3 φορές γιατί δεν είμαι πάντα σε τσακίρ κέφι .

    Δεν με ενοχλεί καθόλου που δε σου αρέσουν τα μιούζικαλ, να φανταστείς κάνω μια χαρά παρέα με ανθρώπους που τα σιχαίνονται . 🙂 Τα βλέπω μόνη μου και τα ευχαριστιέμαι, ιδιαίτερα εκείνα με το ΘΕΟ Φρεντ Ασταίρ . Με ξεκουράζουν και με χαλαρώνουν .

    Να ακούσεις όμως το Class . Το ανέβασα για τους στίχους του, έχουν γέλιο .

  8. chichipiru συγχυσμένο χρυσόψαρο @

    Καλά αυτό με την αναίσθητη στις σκάλες με πέθανε ! Κρύβει μεγάλη κακία και αγ…γκουχ -γκουχ ( το συνάχι ) μέσα του το περιστατικό .

    Δε μου έχει τύχει κάτι ανάλογο ( καλύτερα, για το άλλο άτομο ) αλλά σε κάτι ψιλοπαρόμοια, ρίχνω αγκωνιά, στριμώχνομαι και περνάω ( ευτυχώς χωράω πάντα χα χααα !! ) ή περνώντας, δίνω μια εντελώς τυχαία και ανέμελη, ελαφριά τσαντιά κι όπου καταλήξει ( στο σώμα του υπαίτιου εννοώ ). Τους ξυπνάει αυτό .

    Εσύ είσαι που λες ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ κλπ ?? Ποια γραμμή παίρνεις καλέ ? Ποιόν Άγιο ? 😛

    Πλάκα κάνω . Σε καταλαβαίνω . Δεν είναι κρίμα όμως να μας φορτώνεται ένα ακόμη άγχος λίγο πριν σταματήσει ο συρμός στη στάση μας ? ( τί με περιμένει και σήμερα όταν ανοίξει η πόρτα Θε μου ?? ) Αρκετά δεν έχουμε ? Όχου ! Συγχύστηκα κι εγώ . Αύριο το πρωί θα αρχίσω να δίνω καλαμιές . 👿

    Είσαι μια παρηγοριά . Δεν είμαι μόνη μου εκεί έξω … 🙂

    Και να ακούς την Krot ! 😉

  9. Τεο @ Συμφωνώ με όσα λες περί εξωτερικού ( αν και κάπου πήρε το μάτι μου ότι οι Άγγλοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να απελευθερώνουν σωματικά χημικά αέρια μέσα στα βαγόνια !!! Ένα πέρασμα από Λονδίνο έχω κάνει και δεν μυρίστηκα κάτι τέτοιο αλλά λες να ήμουν τυχερή ? Να αληθεύει άραγε ? Oh Dear ! ). 😯

    Το πρώτο ευχάριστο σοκ το είχα πάθει στα 21 μου, πριν χιλιάδες χρόνια, στην Ιταλία, όταν οδηγός αυτοκινήτου σταμάτησε στο άσχετο για να διασχίσω δρόμο χωρίς φανάρι ( απλά υπήρχαν ξεθωριασμένες γραμμές διάβασης ). Και ακολούθησαν κι άλλα εννοείται .

    Δεν ξέρω αν θα το ζήσουμε . Ξέρω ότι όπως κι εγώ, έτσι κι άλλοι πολίτες έχουμε κάνει την αρχή . Όλε ! Είμαι αισιόδοξη, όσο κλωτσάω – ελπίζω . 🙂

    ———————————————

    Το Μουλέν Ρουζ ήταν μια πολύ καλή προσπάθεια » αναγέννησης » των μιούζικαλ και ευτυχώς που δεν βγήκαν απομιμήσεις του γιατί ο κόσμος θα ξενέρωνε πάραυτα . Έτσι κάποια στιγμή θα γίνει κλασσικό . Μου άρεσε πάρα πολύ αν και από τη μέση και μετά με κούρασε αρκετά .

    Ο Φόσι είναι Κεφάλαιο στον τομέα της χορογραφίας . Μάλλον θα αναφέρεσαι στο Καμπαρέ και το All That Jazz, διότι έχει γυρίσει και το Sweet Charity και χορογραφήσει και το White Christmas του ’54 ( και δεν σε κόβω να σου αρέσουν ε ? ). Το All That Jazz είναι για μένα υπέροχο, αξεπέραστο και καθόλου εύπεπτο μιούζικαλ .

    Το » Αυστραλία » έχει δρομολογηθεί για το dvd, μέρα και ώρα που θα έχω διάθεση για οφθαλμόλουτρο Χιου Τζάκμαν !

    Η » Γκέισα χωμένη στις αναμνήσεις » είναι λίγο » γυναικεία » ταινία και έχεις τα δίκια σου . Η μουσική της πάντως είναι Όνειρο . Πέρασα πολύ καλά όταν την είδα, μου άρεσε αλλά δε θα την ξανάβλεπα μέσα στα επόμενα χρόνια .

    ΤΕΟ !!! Μη με » φτιάχνεις » με ταινίες που δεν έχω προλάβει ακόμη να δω !! Δυο ματάκια έχω και λίγο ελεύθερο χρόνο, πότε να τα δω όλα γμτ ??? ΔΕΝ κατεβάζω ταινίες από το ίντερνετ, δεν έχω ασχοληθεί με το σπορ, είμαι της παλιάς σχολής .:evil:

    Μιλκ και Παλαιστή θα τα δω αυτή την εβδομάδα . Τον Φτωχό Ινδό Εκατομμυριούχο όταν βγει και ανυπομονώ πολύ . Είδα το τρέϊλερ χθες στο σινεμά, έρχεσαι εσύ μετά ( ξέρεις εσύ ) και μου ρίχνεις και τη χαριστική βολή, ΠΟΣΗ συγκίνηση να αντέξω η σινεφίλη ? Έλεος !!

    Χθες είδα το DOUBT . Ακόμη να συνέλθω . Έλεγα Winslet, τώρα λέω ΚΑΙ Streep ! Από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας της . Έπεσα κάτω και προσκύνησα την καλόγρια Meryl, είναι πέρα από κάθε περιγραφή . Έχω να πάθω κάτι τέτοιο από την ερμηνεία της Dench στο Ημερολόγιο Eνός Σκανδάλου . Η ταινία ( σκηνοθετικά, τεχνικά ) δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο, διότι απλά η ταινία ολόκληρη είναι οι ηθοποιοί της . Όλοι εξαιρετικοί .

  10. ΝΥΑΝΝΑ @

    Αααχ … Όλοι οι Καλαχανικοί εδώ μέσα μαζευτήκαμε .
    Φαντάζομαι εκεί που ετοιμάζεται να πυροβολήσει ο Κάλαχαν, να πεταγόμαστε οι φανς και να του προσφέρουμε ένα κομμάτι από το κέϊκ σου ( εεε … 120 θερμίδες το κομμάτι περίπου ??? ) και ο Χάρυ να το τρώει, όχι για εκείνον, αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα του που έχει πολλά τριγλυκερίδια και δεν πάω καλά και είμαι μάλλον πολύ κουρασμένη αλλιώς δε θα μου επέτρεπα ποτέ να φανερώσω λίγη από τη φαντασία μου, όπως τώρα .

    Άννα το δίκιο μας πνίγει .

    Άννα είσαι μέσα στο μυαλό μου ( φύγε καλέ από’κει ! ), διαβάζεις τη σκέψη μου, διαβάζεις βουλωμένο γράμμα, διαβάζεις τ’άστρα .

    Είσαι ο λόγος που έγραψα το Υ.Γ. του ποστ . Είσαι η συνέχεια του ( και καλύτερη ).
    Γιατί αυτά που δεν άντεχα να γράψω για τους άλλους τομείς της δύστυχης καθημερινότητας μας, ήξερα ότι ΕΣΥ θα άντεχες να τα γράψεις . Έχεις τα guts αλλά και το trademark και το copyright για τη λέξη KAKAPETZA ( τη λατρεύωωωω, το ξέρεις !!! ). 🙂

    Δεν θα άλλαζα ούτε κόμμα στο σχόλιο σου με το οποίο συμφωνώ καθολικά ( και βουδιστικά και ό,τι θες ) . Μόνο μια ερώτηση . Ήσουν παρούσα σε όλα αυτά τα περιστατικά ? Και δε σε έχουμε δει ακόμη στις ειδήσεις ? Γιατί εμένα θα με έδειχναν οπωσδήποτε . Είσαι θηρίο, μπράβο !

    Μια χαρά είναι τα κουδούνια αν ο σκοπός είναι ιερός, θέλω κι εγώ . Μόνο να μας αφήσουν να διαλέξουμε το ringtone τους .

    Αισθάνομαι πάντως ότι ο κόσμος έχει αρχίσει πάλι να χάνει την υπομονή του . Δεν ξέρω …

    Αυτό ήταν . Παραδίνω κορμί και πνεύμα … αφού σου στείλω πολλά πολλά φιλιά φιλενάδα !! 😎

  11. 1. ναι, ναι, όλοι οι Μεσόγειοι. Υπάρχει μια έμφαση σε κείνους που έρχονται από το νότο της Μεσογείου βέβαια -είναι οι ίδιοι που περνάνε μαρσάροντας δίπλα σου κι έχοντας τον αμανέ στο φούλ, να τον ακούει όόόόλη η Βρυξέλλα. Αλλά και οι Ίβηρες καλοί είναι και του λογου τους!

    2. Τα περί σωματικών χημικών αερίων πιθανώς να συμβαίνουν στην Βρετανία, ΑΛΛΑ πρόκειται πε΄ρι παρεξήγησης. Στη Βρετανία, ως γνωστόν υπάρχουν πολλοί Ινδοί και Πακιστανοί, στην κουλτούρα των οποίων επιτρέπεται αυτή η… απελευθέρωση μεθανίου στην ατμόσφαιρα. Το έμαθα από σπόντα -και πικρά- μέσω του officemate μιας φίλης μου, που είναι british από την Καλκούτα (ή τη Βομβάη, θα σας γελάσω!).

    Κι εδώ έρχεται η σειρά μου να πω τον πόνο μου: όλοι αυτοί οι φτωχοδιάβολοι που έρχονται από τις μουσουλμαικές χώρες, καλά κάνουν κι έρχονται και για μένα είναι καλοδεχούμενοι ΕΦΟΣΟΝ σέβονται και τηρούν τις αρχές και τις συνήθειες της χώρας που τους φιλοξενεί. Δεν μπορείς, κύριε, να έρχεσαι και να θες να επιβάλλεις τις δικές σου συνήθειες, όσο σεβαστές κι ανεκτές κι αν είναι αυτές. Εννοώ, οκ, θα κάνεις το γάμο σου και θα γλεντήσεις μια ολόκληρη κυριακή, αλλά χαμήλωσέ τον τον ρημαδο-αμανέ στο αυτοκίνητο, που να πάρει, και πλήζ, μην κλάνεις μες το μετρό, έλεος!

    ΠΟΝΟΣ ΕΙΠΩΘΗΚΕ – ΠΡΟΧΩΡΩ!

    3. Μιας και διαμαρτύρεστε για τις «κακαρέτζες», να σας πω το εξής βελγικό: εδώ, είναι υποχρεωμένοι οι κάτοχοι τετραπόδου (σκύλου βασικά, γιατί η γάτα κάνει την ανάγκη της στο χώμα της και δεν υπάρχει πρόβλημα), να μαζεύουν τα «απορρίματα». Για το σκοπό αυτό, οι δήμοι έχουν φτιάξει ειδικά «κατουρητήρια σκύλων» (περιφραγμένους δλδ χώρους που χρησιμεύουν σαν τουαλέτες για τα κοπράκια). Εκεί υπάρχει και «stand» με σακουλίτσες, για να μαζέψεις το προϊόν που θα παράξει ο λατρεμένος σου Αζόρ.
    ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ -επειδή έχω φιλοξενήσει τον σκύλο φίλης και το βίωσα- ο Αζόρ δεν τα κάνει όπου γουστάρεις εσύ. Μπορεί να πάει να τα κάνει κάτω από το θαμνάκι, όπου αυτός χωράει, εσύ όμως όχι! Άν τα κάνει στις πλάκες του πεζοδρομίου, σούπερ, τα μαζεύεις άνετα. Άμα όμως πάει και χωθεί μες τα θαμνάκια, άστα να πάνε, γεμίζεις γρατζουνιές (το ξέρω, γιατί είχα γεμίσει και παραλίγο να βγάλω και το μάτι μου σε ένα κλαδάκι!).
    Τέσπα, όλα αυτά, για να πω ότι ξέρω μπόλικους βέλγους που δεν μπαίνουν στον κόπο, παρά το νόμο και παρά τις ευκολίες που παρέχει ο δήμος (δεν χρειάζεται καν να αγοράζεις τις δικές σου σακούλες λέμε, στις παρέχει τσάμπα!). Οπότε σιγά μη μπει στον κόπο ο ελληνάρας!

    Μια παράκληση μόνο, σε αυτές τις περιπτώσεις, μην τα βάζετε με τα φτωχά σκυλάκια, δεν φταίνε αυτά τα δόλια, αν τα αφεντικά τους είναι απολίτιστα! Αυτά τα αφεντικά μπορεί μια μέρα ν απαρατήσουν τα κοπράκια στο δρόμο, συμβάλλοντας έτσι στηναύξηση των αδέσποτων.
    Πλας, τι γίνεται με τα απόβλητα των αδέσποτων; Που βέβαια συθνήθως αυτά δεν τα κάνουν μες τη μέση του δρόμου, βρίσκουν προφυλαγμένα μέρη -τα θαμνάκια που λέγαμε…

    Σόρρυ για την πολυλογία, το θέμα με φλέγει!!! :Ρ

  12. Όπως ξέρεις aura μου, η (ευγενική) διαμαρτυρία είναι μέρος του παλιοχαρακτήρα μου (βλέπε… Μπάντμιντον)! Εκτός αυτού όμως, τη θεωρώ και «υποχρέωση» ως προς τον εαυτό μου, που θέλω να διακρίνεται και από μια συνέπεια λόγων και πράξεων. Βλέπεις, πιστεύω στη «συνευθύνη»: αν δηλαδή ΔΕΝ μιλήσω σ’ αυτόν που ενοχλεί, τότε πολύ απλά όχι μόνον μπορεί να μην καταλαβαίνει πως μ’ ενοχλεί (γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο να «δυσλειτουργεί» το αυτονόητο!), αλλά γίνομαι και συνυπεύθυνη των πράξεών ΤΟΥ. Δεν γίνεται εν ολίγοις να ΜΗ διαμαρτύρομαι (ευγενικά πάντα) και μετά να κλαίγομαι και να χτυπιέμαι για τα όσα συμβαίνουν γύρω μου. Γιατί αν δεν το πεις σε κάποιον, για παράδειγμα, πως μ’ ενοχλείς όταν παρκάρεις με τις 4 ρόδες πάνω στο πεζοδρόμιο, ο χρόνια εκπαιδευμένος στην άγνοια ή στο σταρχιδισμό, αποκλείεται να το καταλάβει.
    Ως εκ τούτου λοιπόν, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ όσο συχνά γίνεται κι όσο συχνά αντέχει το στομάχι μου! Κι όταν έλεγα στο προηγούμενο εξίσου μακροσκελές σχόλιο πως βρίζουν κι από πάνω, εννοούσα σε όλα τα περιστατικά που ανέφερα πως ΕΜΕΝΑ βρίζουν! Άσε δε και το σούπερ: πως τα χειρότερα by far βρισίδια (γιατί διεκδίκησα το δικαίωμά μου να ΥΠΑΡΧΩ πάνω στο ΠΕΖΟ-δρόμιο!!!!!!) τα έχω ακούσει από γυναίκα!!!!!! Έμεινα δε άφωνη, for a change, γιατί δεν πίστευα στ’ αυτιά μου τα μπινελίκια που άκουγα, που ομολογώ πως διακρίνονταν και από μεγάλη πρωτοτυπία.
    Άκου, δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση πως πρέπει να γίνουμε «ατσαλάκωτοι». Να μην τρώμε, να μην πίνουμε, να μη βρίζουμε, να είμαστε μονίμως ευγενικοί και τέτοιες αποστειρωμένες μπαρούφες… Θεωρώ όμως πως μια στοιχειώδης ευγένεια μας κάνει καλύτερους…
    Και ολοκληρώνοντας να πω το χειρότερο: ξέρεις βρε τι έχω διαπιστώσει; Δύο πράγματα: 1) Πως όλες οι παραπάνω κατηγορίες δεν κάνουν πράγματα επειδή έτσι τους γουστάρει ή επειδή έχουν κάποια άποψη περί αυτού. Αλλά επειδή ΑΓΝΟΟΥΝ να πράξουν με ευγένεια. Δεν ξέρουν τι σημαίνει, πώς το λένε. Αλήθεια. Κι αυτό αν με ρωτάς, είναι ακόμα χειρότερο. ΓΙατί σημαίνει πως κανένας, ούτε το σπίτι ούτε το σχολείο, τους έμαθε, για παράδειγμα, πως γαμούν το περιβάλλον με τα σκουπίδια τους και με το να γυαλίζουν με τις ώρες το αυτοκίνητό τους. 2) Πως όλο και πιο πολλοί από μας συνηθίζουμε στο «αποτρόπαιο» που έλεγε και ο Χατζιδάκις. Στο «έλα μωρέ τώρα, δεν πειράζει»… Στην παρκαρισμένη ακριβώς πάνω στο φανάρι κυρία με τα αλάρμ, που μιλάει στο κινητό σαν να της ανήκει όλος ο κόσμος ή έχει πεταχτεί στο Hondos να ψωνίσει. Κι αντί να της πούμε πως ενοχλεί και παρεμποδίζει την πολύπαθη κυκλοφορία, κάνουμε μια το τιμόνι και την προσπερνάμε, αφήνοντάς τη να αγνοεί τον ΚΟΚ και την ουρά που έχει σχηματιστεί για πάρτη της. Η συνήθεια, ο ωχαδερφισμός, η αδράνεια, η μη αντίδραση, αυτοί είναι σπουδαιότεροι εχθροί μας… (Πάλι τα κέρατά μου ε;)

    Και για να μην παρεξηγούμε: ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΘΥΜΩΝΩ ΜΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΑ ΣΚΥΛΑΚΙΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΛΑΤΡΕΥΩ. ΕΧΩ ΜΑΛΙΣΤΑ 3 ΣΤΟ ΚΤΗΜΑ ΜΟΥ, όπου χορεύουν, πηδούν και τα κάνουν με την άνεσή τους.
    Αληθινή σκηνή, καλοκαίρι: κάθομαι στο μπαλκόνι με φιλαράκι. Εμφανίζεται γραφική της γειτονιάς με το σκυλάκι της, χτενισμένο, με τα τσιμπιδάκια και τις κορδέλες του (αλήθεια…). Κοιτάει λοιπόν προς τα πάνω, η κυρία, για να τσεκάρει αν τη βλέπει κανείς, και μετά παροτρύνει το σκυλάκι που τα κάνει μεγαλειωδώς μπροστά στο δέντρο του σπιτιού μου. Ήταν η πολλοστή φορά. Εννοείται πως της φώναξα. Έκτοτε, όχι μόνο με βλέπει κι αλλάζει δρόμο, αλλά κουβαλάει μαζί της και την ανάλογη σακουλίτσα!

    • teokaf
    • Posted Φεβρουαρίου 10, 2009 at 21:30
    • Permalink

    Εμπρός της γης οι κολασμένοι έγινε το ποστ ( απίστευτο πως γίνεται να υπάρχει τόσο κοινή συνείδηση στα μικρά καθημερινά πράγματα).
    Έχω μια φίλη που ζει στο NJ ουσα. Έρχεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα γιατί είναι Ελληνίδα. Κάποια στιγμή όταν πρωτοπήγα μου είπε στις ΗΠΑ μου φαινόταν γελοίο που πήγαινα στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσω και ένας που ήταν 5 μέτρα μακριά μου μου έλεγε συγνώμη όταν αποφάσιζε να αλλάξει κατεύθυνση με το καροτσάκι του. Γυρνώντας στην Ελλάδα κατάλαβα πως το προτιμούσα αυτό απ την απίστευτη αγένεια αλλά και τον φόβο να σου τσακίσουν τα πόδια οι γελοίοι οδηγοί καροτσιών.

    Κανονικά Άουρα και το λέω με πλήρη συναίσθηση των συνεπειών του νόμου, όταν συναγωνίζεται η Μέριλ Στριπ σε οτιδήποτε πρέπει να ψάχνουν απλά για τον δεύτερο. Νομίζω πως είναι η μεγαλύτερη ηθοποιός που έχει γεννηθεί ( αν και η δικιά μου συμπάθεια είναι η Ιγκριτ Μπέρκμαν).

    Θα πω και άλλα αλλά
    1ον έχει τον Φυγά το Σταρ ( και μου αρέσεειιιιιιι) και
    2ον με το ποστ που έβαλε ο Μούργος πρέπει να ασελγήσω στο Μπλογκ του, επιβάλετε.

  13. Krotkaya @

    1. + 2 . Χρυσή τομή είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί, το βλέπουμε στην πράξη, όχι όμως αδύνατο . Χρειάζεται καλή πρόθεση και θέληση από όλους τους εμπλεκόμενους, οποιασδήποτε εθνικότητας για να πετύχουμε μια καλύτερη ή έστω υποφερτή συνύπαρξη σε οποιαδήποτε κοινωνία .

    Έχεις ακούσει μπουρναζιώτικο αμάξι με πειραγμένα ηχεία ?? Εδώ σε θέλω ! Κατάσταση » καλό μου τύμπανο, σε αποχαιρετώ και θα σε θυμάμαι πάντα » . Πειραγμένη εξάτμιση μοτοσυκλέτας νεοέλληνα ? Κάθε δέκα λεπτά ακούω και από μία κάτω από το παράθυρο μου . Έξαλλους πανηγυρισμούς και Χριστοδουλόπουλο στην τσίτα, έξω από σπίτι οικογένειας αθίγγανων που ετοιμάζουν τη νύφη για την εκκλησία ( και να έχουν κλείσει με το αγροτικό, το γεμάτο προικιά, επί μισή ώρα το δρόμο έξω από το σπίτι τους, γράφοντας στα τσιγγάνικα τέτοια τους τα κορναρίσματα απελπισμένων οδηγών ) ?

    Πρόκειται ΚΑΙ για ζήτημα πολιτιστικών καταβολών αλλά ΚΑΙ για ζήτημα ανθρώπινων χαρακτήρων . Δύσκολα βρίσκεις άκρη . Όμως ναι, σίγουρα, οφείλει οποιοσδήποτε ζει σε ξένη χώρα να σέβεται το λαό που ζει εκεί πολύ καιρό πριν από αυτόν . Πολλοί το κάνουν, πολλοί όχι . Καταλαβαίνω πάντως πως το εννοείς .

    Και στο Μετρό κάνουν προυτς, αλλά με μικρότερη συχνότητα και πιο ύπουλα ( ψάχνεις να βρεις » ποιός » και δεν τα καταφέρνεις ) ! 😆

    Άσχετο – σχετικό . Δεν μπορώ να θυμηθώ σε ποιόν λαό το ηχηρό ρέψιμο είναι καλοδεχούμενο σε όλους τους χώρους και μάλιστα η απουσία του μετά από ένα καλό γεύμα θεωρείται προσβολή προς την οικοδέσποινα και το φαγητό της … 😯

    Στο Αφγανιστάν πάλι πλένονται μια φορά το χρόνο ( όταν βρέχει δλδ ), τα κάνουν στο δρόμο, όπου βρουν, κάτω από την κελεμπία τους και σκουπίζονται με χώμα ( αλήθεια !! ). Αυτοί σίγουρα πρέπει να αλλάξουν συνήθειες αν γίνουν μετανάστες .

    Τέλος, το ήξερες ότι όσο και να πλενόμαστε, για τις μύτες των Κινέζων συνεχίζουμε να βρωμάμε απαίσια ??? Κι αυτό αληθινό . Δεν αντέχουν τη μυρωδιά μας ! 😯 😦

    3 . Μπράβο στο Βέλγιο !! Και στην Αμερική το ίδιο γίνεται και μάλιστα φανατικά ( το είδα με τα μάτια μου ) αλλά νομίζω και σε πολλές άλλες χώρες . Εδώ, ελάχιστοι ευσυνείδητοι ιδιοκτήτες σκύλων το εφαρμόζουν, ξέρω προσωπικά μόνο δύο . Και εννοείται ότι δε φταίνε τα ζωάκια και η ΝΥΑννα το ίδιο είπε . 😉

    Για τις αδέσποτες κακαρέτζες δεν ξέρω να σου πω, μακάρι να γνώριζα . Μας έτυχε κι αυτός ο » καταπληκτικός » δήμαρχος και δεν ξέρω τι ισχύει . Μέχρι τώρα ήξερα ότι οι κακαρέτζες στα θαμνάκια γίνονται καλό λίπασμα και δίνουν και άρωμα στο φύλλωμα ενώ τις κακαρέτζες στα πεζοδρόμια έχουν αναλάβει εθελοντές πολίτες να τις εξαφανίζουν πατώντας τες ξανά και ξανά και ξανά … 😆

    Σ’ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια, καλά έκανες και πολυλόγησες καλέ ! Φιλιά !

  14. Ν.Υ.ΑΝΝΑ @

    Ωραία που είναι τα κέρατα σου Άννα !

    Η υποχρέωση προς τον εαυτό μας λέγεται αυτοσεβασμός και είναι ό,τι πολυτιμότερο έχει ένας άνθρωπος ( όταν καταφέρει να τον αποκτήσει βεβαίως ).

    Και εσύ κι εγώ και η Κροτ και όλοι όσοι τον έχουμε πρέπει να τον φροντίζουμε και να τον υπολογίζουμε πάντα . Γι’αυτό αρνούμαι να συνηθίσω στο » αποτρόπαιο » όσο ζω, αντιστέκομαι όσο είναι εφικτό στην αλλοτρίωση .

    Κι εσύ γι’αυτό καλά κάνεις και διαμαρτύρεσαι και να συνεχίσεις ( και αν ξαναγίνει κάτι παρόμοιο στο Μπαντμιντον, σου υπόσχομαι ότι εγώ θα ακουστώ περισσότερο από εσένα χα χααα ! Έπρεπε να μη σηκωθούμε βρε Άννα για να περάσει ο αγενής ο τύπος, έπρεπε να το παίζαμε Γκάντι γμτ ! )

    Τσιμπιδάκια σε σκύλοοο ??? Όχι μόνο φωνή αλλά και κυνήγι με παντόφλα ήθελε η κυριούλα ! 😈

    Ελπίζω στο μέλλον να μην τσακωνόμαστε ποιός γέρος του Μάπετ θα είμαι εγώ και ποιός εσύ ΕΝΤΑΞΕΙ ??? Ή μάλλον άσε, θα καπαρώσω έναν εγώ από τώρα . Θα σε ενημερώσω .

    Τα έγραψες τέλεια και πάλι . Hi five Anna ! 😉

  15. teokaf @

    Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει
    Σα βροντή, σαν κεραυνός … ΕΝΤΑΞΕΙ ΛΕΜΕ ??? 😈

    Είμαι γελοία οδηγός καροτσιού σούπερ μάρκετ διότι έχω χτυπήσει με αυτό άπειρους κώλους κοιμισμένων καταναλωτών, που έχουν κλείσει διαδρόμους με τα καρότσια τους ( με τα οποία επίσης παίζω «συγκρουόμενα» ) λες και τους ανήκει το σούπερ μάρκετ, υπνωτίζονται μπροστά στις κονσέρβες και δεν ακούν όταν λέω με αγγελική φωνή » παρακαλώ, μπορώ να περάσω ? » . 😈

    Και η φίλη σου έχει δίκιο . Από την άλλη βέβαια στη χώρα αυτή έφτασαν και στο γελοίο άκρο που ονομάζεται » πολιτική ορθότητα » . Σίγουρα όμως σε γενικές γραμμές είναι ένας πολύ ευγενικός λαός ( είναι λαός οι αμερικάνοι ? Νομίζω είναι πια ε ? Τεσπα . )

    Αααααχχχχχ ! Θέλω να το πάρει η Μέρυλ αλλά φοβάμαι ότι δε θα της το δώσουν γιατί το έχει ξαναπάρειιι αααχχχ βαααχχ !! 😥
    15η υποψηφιότητα, το πιστεύεις ???!!! Και το Καιτάκι το αξίζει αλλά …

    Πηγαίνω στου Μούργου να σας δω, αν και δεν έχω κουράγια για σχόλιο ( το κάθαρμα, τι λέει για μενα !! ).

  16. Αχ, δεν μπορώ να συγκρατηθώ, και να μη σας διηγηθώ μια ιστορία!

    Έχουμε εισιτήρια για την avant premiere του urn after reading, σε ένα πολιτιστικό κέντρο που έχει μια μικρή αίθουσα προβολών. Οι διοργανωτές κάνουν την αρπαχτούλα τους και κόβουν πολύ περισσότερα εισιτήρια από όσους χωράει η αίθουσα (συμβαίνει και εδώ, ω, ναι!).
    Τέλοσπάντων, πεφτει το σχετικό ποδοπάτημα και σπρωξίδι, βρίσκουμε δυο ρημαδοκαρέκλες στη δεύτερη σειρά (δλδ στο ένα μέτρο από την οθόνη, χάλια, αλλά τι να κανεις?).
    Μπροστά μας δύο κυρίες στέκονται πορθιες μπροστά από τις θέσεις τους, η μία μάλιστα έχει ακουμπήσει την τσάντα της στη μία καρέκλα.
    ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ? Χώνεται ανάμεσα στην κυρία και την καρέκλα και κάθεται στην θέση της κυρίας! Η κυρία του μιλάει πολύ ευγενικά στην αρχή κι αυτός κάνει πως δεν την ακούει, μέχρι που αρχίζει να φωνάζει η γυναίκα.
    Επί πέντε λεπτά δεν κουνιότανε ο τύπος, μέχρι που άρχισε να γίνεται σούσουρο και τελικά άλλαξε θέση.
    Μαντέψτε τι εθνικότητας ήταν! Το καταλάβαμε όταν τον ακούσαμε να μιλάει στο κινητό του λίγο αργότερα!
    Το κλου της βραδιάς ήταν το γιουχάρισμα που έφαγε ο υπεύθυνος από όλη την αίθουσα, όταν βγήκε να μας πει ότι η προβολή δεν θα ξεκινήσει, αν δεν είμαστε όλοι καθισμένοι -κι ότι απαγορεύεται να καθόμαστε στα σκαλιά!
    Μόνο που οι θέσεις ήταν όλες κατειλημμένες και οι όρθιοι είχαν εισιτήριο αλλά δεν είχαν πού να καθήσουν!
    Τρελή γιούχα μιλάμε! 🙂

    [Νομίζω πως το ρέψιμο είναι αιγυπτιακό, αλλά δνε είμαι και σίγουρη…]

  17. δεν διάβασα όλες τις απαντήσεις αλλά έχω να πω το εξής: κάθε αξιοπρεπής πολίτης οφείλει να είναι και λίγο μισάνθρωπος.

    • αγκνιρα
    • Posted Φεβρουαρίου 11, 2009 at 14:11
    • Permalink

    Πολύ γέλιο έχει η κουβέντα σας 😀
    Αουρα, η περιγραφή σου στο μετρό είναι πολύ παραστατική και ρεαλιστική, τους βλέπω μπροστά μου όλους αυτόυς τους τύπους!
    Καταλαβαίνω απόλυτα ότι μπορεί να σου τη δώσει όταν κάθε μέρα χρησιμοποιείς το μετρό.
    Αλλά υπάρχει και το άκρως αντίθετο, οι υπερβολικά νομοταγείς που δεν μπορούν να mind their own business 👿 Έχω την ευτυχία-δυστυχία να ζω στον πιο καθαρό και πειθαρχημένο τόπο της υφηλίου και καμιά φορά, ναι το ομολογώ, στέκομαι ΕΠΙΤΗΔΕΣ στην αριστερή μεριά της σκάλας, μονο και μόνο για να δω αν αυτός που θέλει να με προσπεράσει θα σκεφτεί ότι μπορεί να πάει και από τη δεξιά μεριά της σκάλας :mrgreen:
    Όσον αφορά την κουβέντα σας για τα συμπαθή τετράποδα, αυτά που περιγράφει η Κροτ γίνονται και εδώ στο τετράγωνο. Σε τελική ανάλυση, γιατί πρέπει να έχουν οι κάτοικοι μιας πόλης σκύλους;;;; Γιατί συνήθως σκέφτονται μόνο τις δικές τους ανάγκες και όχι των ζώων! Και για να μην παρεξηγηθώ: αγαπώ πολύ και τους σκύλους, και τα γατιά, και τα χάμστερ, και τα κουνέλια, και τα καναρίνια, και τα ψάρια, γιαυτό δεν τα έχω στο σπίτι μου.

    Αουρα, εμένα μ’ αρέσουν τα μιουζικαλ, ιδίως τα παλιά!

  18. krotkaya @

    Ώστε κάνουν και στο Βέλγιο πιτσικουλιές … Μήπως να ψάχναμε και την εθνικότητα των υπεύθυνων της εκδήλωσης ? ΧΑ !
    Απίστευτος ο τύπος ??? Χα χα χαα ! Εμένα πάντως μου τη δίνει όταν για οποιοδήποτε λόγο ( που συνήθως δεν υπάρχει λόγος, αλλά μόνο ηλίθια μαγκιά ) κάποιος/α καπαρώνει θέση με τσάντες, μπουφάν κλπ και μετά την κάνει για όσο θέλει και γουστάρει για να επιστρέψει δευτερόλεπτα πριν αρχίσει το οτιδήποτε . Ισοδυναμεί στο μυαλό μου με αυτούς τους απαράδεκτους τύπους που κλείνουν θέσεις πάρκινγκ στο δρόμο με μηχανάκια, καφάσια, ξύλα κλπ για να βάλουν όποια στιγμή θελήσουν το αυτοκινητάκι τους, αφήνοντας εμάς τους υπόλοιπους να ψάχνουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, βρίζοντας .

    Γιούχα ΜΟΝΟ ? Αααα, είστε πολύ ευγενικοί εκεί στας Βρυξέλλας ! Φιλιά !

  19. Α, μπα ? @

    ΔΕΝ διάβασες τα τόσο σύντομα σχόλια μας ???? Μόλις έχασες το Μέγα Βραβείο Υπομονής του βλογ της Άουρα Βολούπτας κι έτσι δεν μπορώ να σου πω τι ήταν …

    Βρήκες όμως τη λέξη που τριγυρνάει στο μυαλό μου τις τελευταίες μέρες προσπαθώντας να ερμηνεύσω την ψυχολογική μου κατάσταση ! ( τηλεπάθεια ? ) Νομίζω ότι εξελίσσομαι σε μισάνθρωπο βλέποντας πόσα πράγματα γύρω μου με ενοχλούν πλέον και τις ανοχές μου να κάνουν φτερά . Αλλά με παρηγόρησε το σχόλιο σου . Τουλάχιστον φαίνεται ότι αυξάνεται η αξιοπρέπεια μου !

    Με συμφέρει . Το κρατάω !

  20. αγκνιρα @

    Καλωσόρισες αγκνιρα !!! Χαίρομαι πάααρα πολύ ! 🙂

    Ξεκινάω ανάποδα . Αγκνιρα ήξερα ότι θα ήσουν ο άνθρωπος μου . Κάπου εκεί, μακριάαα, ήξερα ότι θα βρισκόταν κάποιος/α που θα του άρεσαν τα μιούζικαλ και μάλιστα τα παλιά όσο μου αρέσουν κι εμένα . Επιτέλους ! Φρεντ Ασταίρ … Τζην Κέλλυ … Τρελλαίνομαι ! Αχ μπράβο ! Μπράβο !

    Είμαι κι εγώ μεγάλη ζωόφιλη αλλά κατοικίδια δεν έχω πια . Δένομαι πολύ μαζί τους, σε σημείο να μου είναι δυσβάσταχτο κι έτσι προτιμώ να τα βλέπω και να τα χαίρομαι ελεύθερα, όπως κι εσύ . Ίσως όταν γεράσω και είμαι μια μαγκούφα και μισή δεχτεί καμιά γατούλα να με κάνει παρεά . Οι γάτες είναι το Νο1 μου .

    Όταν έρχεσαι Ελλάδα δεν νοσταλγείς ελβετικό σαβουάρ βιβρ ? Τελικά φεύγουν οι Ελβετοί από τα δεξιά ? Γιατί νομίζω πως η υπερβολική τυπολατρεία, περιορίζει και το εύρος σκέψης τελικά . Το ίδιο πάνω κάτω εννοούσα όταν είπα για την Αμερική και την πολιτική ορθότητα . Ακραίο κι αυτό .

    Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και ναι, είμαστε για γέλια ( εγώ το λέω αυτό, όχι εσύ ) για να μην γίνουμε για κλάματα ή για να μην αρπάξουμε κανένα δίκανο και όποιον πάρει ο χάρος !! 🙂

  21. Παιδιά, ανακοίνωση !

    Σήμερα, πριν λίγη ώρα, κατάλαβα πόσο έχω εξελιχθεί και βελτιωθεί στην αντιμετώπιση του πρόβληματος με την αριστερή πλευρά των κυλιόμενων .

    Νεαρός που είχε κάνει το λάθος να κάτσει αριστερά στην κυλιόμενη και μιλούσε και χαχάνιζε με κολλητό του ο οποίος βρισκόταν ένα σκαλί παραπάνω, γύρισε τυχαία και με είδε που μόλις είχα πατήσει το πόδι μου στη σκάλα και τον είχα εντοπίσει .

    Απλά με κοίταξε, τον κοίταξα και σε νανοδευτερόλεπτα πήγε δεξιά !!! ΑΛΗΘΕΙΑ ! Τώρα ΚΑΙ με τα μάτια !! Ούτε να μιλήσω, ούτε να σκουντήξω . Ένα δολοφονικό βλέμμα και όλα αλλάζουν . 😉 😆

  22. «Make my day, punk»! 😀 Ακριβώς έτσι.

    Στο μετρό όταν φτάνω σε πολυσύχναστη στάση του κέντρου σφίγγω την τσάντα στο στήθος, τεντώνω τους αγκώνες, φοράω το ύφος του Μάικλ και βγαίνω. Όποιος θέλει αγκωνιά, ας πλησιάσει. 😉

    Περί μιούζικαλ, εγώ τα λατρεύω. Παλιά και νέα. 😉

  23. Γεια σου Ρενάτα ! Καλά κάνεις !

    Έτσι όπως πάμε, προτείνω ειδική στολή ράγκμπυ για το Μετρό, ευκολοφόρετη και πρακτική . Δε θα μπορεί να μας αγγίξει κανείς !!! 😈

    Ένα μιούζικαλ που και που, παλιό ή νέο με βοηθά να ξεχνάω την ασχήμια της εποχής μας, ξεφεύγω . Χαίρομαι που είσαι φαν . Όποτε έχεις όρεξη και δε βαριέσαι γράψε μου ποιά σου αρέσουν .

    Φιλάκια


One Trackback/Pingback

  1. […] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: