Skip navigation

Monthly Archives: Οκτώβριος 2008

Μην τρομάζεις με το μέγεθος του ποστ αγαπητέ αναγνώστη . Μέχρι να ξανανεβάσω εγώ ποστ θα έχεις να διαβάζεις … ουουου … Μια παράγραφο την ημέρα και θα τα καταφέρεις . Υπομονή ! 🙂

Το πικάπ άργησε να μπει στο σπίτι . Βασικό αίτιο η οικονομική στενότητα του ζευγαριού . Έπαιξε βέβαια και το ρόλο της η σχέση της οικογένειας με τη μουσική .

 Βλέπεις, ο πατέρας άκουγε περισσότερο μουσική στο αυτοκίνητο . Ένα οξύμωρο ποτ πουρί Μαρκόπουλου – Michael Jackson – Νταλάρα – Boney M – Ξυλούρη/Γαργανουράκη – Bee Gees – Χατζή – Diana Ross – Σμυρναίικων με τη Γλυκερία ξανά και ξανά και ξανά που, ιδιαίτερα στα ταξίδια, καθιστούσε τη λήψη δραμαμίνης κάτι παραπάνω από απαραίτητη, από την άλλη όμως το » κουσούρι » » Δεν – Οδηγώ – Χωρίς – Μουσική » κληρονομήθηκε από την απόγονο . Όταν ήταν σπίτι αναζητούσε πλέον μόνο την τηλεόραση .
H μητέρα πάλι, δεν ήταν ιδιαίτερα μουσικόφιλη ( ούτε καν σιγομουρμουροτραγουδόφιλη αλλά και με άγνοια της έννοιας ρυθμός στα πόδια ) . Άντε να άκουγε στο τσακίρ κέφι Πάριο ( αχ βαχ, όλες τότε οι μαμάδες ερωτευμένες με το λιπόσαρκο Γιαννάκη ), Μαρινέλλα, Ελένη Δήμου, Αλεξίου και τα άπαντα του Χατζηνάσιου . Για ξενόφερτα άσματα ούτε λόγος ( λάθος, εξαίρεση ο Χούλιο Ιγκλέσιας !! ) .
Το κασετόφωνο επομένως κάλυπτε τις ανάγκες τους μια χαρά και το πικάπ ήταν είδος πολυτελείας .
Έτσι, η κόρη ( η μονάκριβη, η μοσχαναθρεμμένη ) κόλλησε με το κασετόφωνο . Και αρχικά με το ραδιόφωνο του . Ξεκίνησε με μια μονομανία με το Β’ Πρόγραμμα και μία συγκεκριμένη, καθημερινή μεσημεριανή εκπομπή 12-1 ( ? ) που έπαιζε αποκλειστικά Δανάη, Αττίκ, Βέμπο, Γούναρη τον Μπαρμπαγιάννη τον Κανατά και όλα τους τα σόγια ( ακόμη δεν έχει εξηγηθεί το μεταφυσικό αυτό φαινόμενο για αυτό και το αναφέρω ) . Όταν πια προς τα μέσα του Δημοτικού άρχισε να πηγαίνει σε παιδικά πάρτυ και έμαθε τι πάει να πει dj και βινύλιο αλλά και τι εστί » Μουσικόραμα » και » Μουσικό Καλειδοσκόπιο » στην τηλεόραση, ξεκίνησε να ακούει σε σταθμούς τον Πετρίδη και εκπομπές με τα charts Αμερικής και Μ.Βρεττανίας, να αγοράζει » Ποπ κ Ροκ «, » Ποπ Κορν «, ελληνικό » Smash Hits » και να ζητάει διακαώς ένα πικάπ . Όταν δε άρχισε να εκπέμπει το MTV Europe, σαμπάνιες άνοιξαν στο σπίτι .
Μάταιος όμως ο κόπος, το πικάπ ήταν ακριβό . Η ( συχνά πειρατική ) κασέτα ήταν μονόδρομος και έκτοτε η λέξη δίσκος περιβλήθηκε στο μυαλό της από ένα σύννεφο αίγλης, δέους και άπιαστου ονείρου . Έτσι, κάθε δίμηνο περίπου, η λίστα με τα τραγούδια που φτιαχνόταν με σχεδόν θρησκευτική ευλάβεια και προσοχή ( 11 με 13 τραγούδια αυστηρά, οι 90άρες κασέτες στοίχιζαν περισσότερο ) και καθαρογραφόταν δυο και τρεις φορές, με ωραία και ευανάγνωστα γράμματα στα αγγλικά, έπαιρνε θριαμβευτικά το δρόμο για το δισκάδικο της γειτονιάς . Εκεί η μαμά θα έπιανε κουβέντα για άσχετα θέματα με τη ζουμπουρλού ιδιοκτήτρια ( με το τρελλό μαλλί και το κόκκινο κραγιόν που πάντα ξέφευγε και προς μπροστινό δόντι μεριά ), η οποία ήξερε πολύ καλύτερα την Άντζελα και τον Πανταζή από τη Whitney Houston, ενώ η κόρη η εκστασιασμένη θα χάϊδευε με το βλέμμα της τα ράφια με τους δίσκους, θα έβγαζε προσεκτικά κάποιους, θα χάζευε τα εξώφυλλα και θα ονειρευόταν το πικάπ . Ακολουθούσε αναμονή μιας εβδομάδας περίπου ( λόγω φόρτου εργασίας της ζουμπουρλούς ), προτού η ολοκαίνουργια κασέτα φτάσει στα χέρια της, για να λιώσει στη συνέχεια από το παίξιμο στο μικρό κασετόφωνο που είχε στο δωμάτιο της . Ευτυχία .
Το πικάπ αποκτήθηκε τελικά . Λίγα χρόνια και πολλές δεκάδες κασέτες μετά, όταν ήταν στο Γυμνάσιο . Ήταν δώρο από συγγενείς . Μπήκε στο σπίτι μέσα σε επιφωνήματα χαράς και εγκαταστάθηκε στο σαλόνι, σε περίοπτη θέση . Η επιθυμία για αυτό όμως είχε πια ξεφτίσει, ωστόσο η ικανοποίηση του απωθημένου υπήρξε . Και η καλύτερη στιγμή επίσης, όταν μπόρεσε επιτέλους να μπει στο διάσημο τότε, Discobole στη Χ.Τρικούπη ( ή στην Αθηνάς ) για να αγοράσει, όχι πια κασέτα, αλλά ολόκληρο δίσκο, δίσκο πραγματικό . Το προσκύνημα στο δισκάδικο της Αθήνας γινόταν σχεδόν κάθε μήνα, μαζί με το αγόρι της και την παρέα της και ήταν η καλύτερη » εκδρομή » με το λεωφορείο . Το μόνο κακό ήταν ότι ποτέ ο χρόνος δεν ήταν αρκετός και όλοι της φώναζαν να τελειώνει για να πάνε για καφέ . Μα ναι, ο χρόνος δεν ήταν ποτέ αρκέτος .
Το πικάπ άργησε να μπει στο σπίτι . Όταν πια η μουσική είχε γίνει υπόθεση πολύ προσωπική και η πολυσυλλεκτικότητα των ακουσμάτων της δεν καλύπτονταν ούτε από δίσκους – συλλογές αλλά ούτε και από το μικρό της χαρτζηλίκι . Στο σαλόνι πάντα υπήρχε κάποιος που δεν ήθελε να ακούσει μουσική τη στιγμή που ήθελε εκείνη . Και στο σαλόνι δεν μπορούσε να ακούσει όσο δυνατά ήθελε το αγαπημένο της τραγούδι ή να γκαροτραγουδήσει ή να εκτελέσει όλες τις μυστικές της χορογραφίες ( ντόινγκ ! ) . Κι έτσι επέστρεψε στην κασέτα . Και τα καμιά 25αριά βινύλια που είχε αποκτήσει έπιασαν την πρώτη σκόνη . Πολύ γρήγορα ήρθε το walkman, το cd και το cd player και ο πρώτος μισθός με τον οποίο αμέσως αγόρασε  το πρώτο της mini hi-fi και το Metropolis και το discman, και, και … Η σκόνη γινόταν όλο και πιο παχιά .
Καθόλου δεν στενοχωρέθηκε όταν το πικάπ χαρίστηκε σε μια φτωχή οικογένεια αλλοδαπών από τον πατέρα της, το αντίθετο . Το μόνο που έμεινε ήταν η ζήλια όταν έβλεπε σε κανένα σπίτι μεγάλες συλλογές δίσκων και η συνειδητοποίηση του χαμένου χρόνου και του χαμένου βινυλίου …
Λένε πως με την εμφάνιση του cd η ποιότητα του πραγματικού ήχου μειώθηκε και ότι τώρα με το mp3 το πράγμα χειροτέρευσε εξαιτίας της συμπίεσης των τραγουδιών. Το βάθος του ήχου των μουσικών οργάνων χάθηκε και τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ποιότητα ενός καλού βινυλίου . Το καλοκαίρι στη Νέα Υόρκη και μέσα στο τεράστιο Virgin Megastore, δίπλα στο Union Square Park, με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη . Άλμπουμς του 2007 – 08  ( Adele, Duffy, Ting Tings κ.α. ) σε κανονική μορφή L.P. και μάλιστα σε στρατηγική θέση μέσα στο κατάστημα ! Δεν το περίμενα και ομολογώ ότι χάρηκα πολύ . Ιδιαίτερα όταν είδα κανά δυο πελάτες να τα αγοράζουν μπροστά στα μάτια μου . Πριν λίγες εβδομάδες διάβασα κάπου ότι όλο και περισσότερο το βινύλιο ανακτά το χαμένο έδαφος και ο κόσμος το αναζητά .


Πώς γίνεται ένα βίντεο κλιπ που προτείνεται σε τέσσερεις πολύ βασικές κατηγορίες ( Καλύτερη Σκηνοθεσία, Καλύτερο Μοντάζ, Καλύτερη Φωτογραφία, Καλύτερα Ειδικά Εφέ ) να μην είναι στην κατηγορία Καλύτερο Βίντεο Της Χρονιάς ? Σε αυτό ίσως μόνο η άβυσσος που ρούφηξε τα φετινά βραβεία του αμερικάνικου MTV και οι μάνατζερ των Jonas Brothers και της Britney μπορούν να δώσουν την απάντηση . Πάλι καλά που ο Chris Robinson και η Erykah Badu που συνσκηνοθέτησαν το παραπάνω βίντεο έφυγαν με το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, κάτι είναι κι αυτό . Για εμένα πάντως το βίντεο του « Honey « ήταν το καλύτερο από όλα τα υποψήφια βίντεο των VMAs 2008 και ένα από τα καλύτερα της χρονιάς .

Το » Honey » είναι ένα γλυκύτατο ρυθμικό κομμάτι ( με sample από το » I’m In Love » της Nancy Wilson ) γραμμένο για έναν γλυκό άνθρωπο που παιδεύει και ταλαιπωρεί γλυκά την αγαπημένη του ( νισάφι, κολλήσαμε από τα σιρόπια ! ) . Συνοδεύεται από  ένα καταπληκτικό βίντεο . Τί να πρωτογράψεις κανείς για αυτό ? Τεστ γνώσεων για τους απανταχού music addicts, αστείο, ευχάριστο, έξυπνο, πρωτότυπο, πολύ καλά σκηνοθετημένο . Θυμίζει έντονα σκηνή από την ταινία του Stephen Frears » High Fidelity « ( 2000 ) . H Erykah αναπαριστά, μέσα από μια σειρά πολύ πετυχημένων μεταμορφώσεων, διάφορα χαρακτηριστικά εξώφυλλα δίσκων των  τελευταίων σαράντα χρόνων . Είναι επίσης και η πελάτισα που ψάχνει μέσα στο μαγαζί χωρίς όμως ποτέ να βλέπουμε το πρόσωπο της . Ένα tribute χιουμοριστικό, αλλά καθόλου προσβλητικό ( το αντίθετο μάλιστα ) στη μουσική, το βινύλιο, τους μουσικούς και το συνοικιακό δισκάδικο με τους κρυμένους θησαυρούς που συνεχίζει να αντιστέκεται ( ο αγώνας συνεχίζεται ! ) .

Ας δούμε όμως ποιά εξώφυλλα αναπαράγονται στη διάρκεια του βίντεο, με σειρά εμφάνισης ( για να μη σπάμε το κεφάλι μας – που το έχω δει – και – που το έχω δει ! ) :

Rufus feat. Chaka Khan – 1975 

Diana Ross – Blue – 2006 

Funkadelic – Maggot Brain – 1971 

Eric B. + Rakim – Paid In Full – 1987 

Ohio Players – Honey – 1975 

Minnie Ripperton – Perfect Angel – 1974 

Labelle – Chameleon – 1976 

De La Soul – Three Feet High And Rising – 1989 

The Beatles – Let It Be – 1970 

Nas – Illmatic – 1994 

Olivia Newton John – Physical – 1981 

Grace Jones – Nightclubbing – 1981   ( το οποίο και αγοράζει ! )

Earth Wind And Fire – Head To The Sky – 1973 

και … John Lennon + Yoko Ono – Rolling Stone cover – 1981 

Η 38χρονη Badu ( Erica Abi Johnson ) είναι Θεά ( ω ναι, είμαι μεγάλη θαυμάστρια ) . Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση μουσικού και ανθρώπου . Βασίλισσα της neo soul αυτή τη στιγμή που μιλάμε ( μιλάμε ? ), χαίρει από τη στιγμή που πρωτοεμφανίστηκε το 1997 το σεβασμό και την εκτίμηση συναδέλφων, κριτικών ( με το που την άκουσαν αναφώνησαν » ιδού η μετανσάρκωση της Billie Holiday ! » ) και κοινού . Έχει βγάλει τέσσερα άλμπουμ ( μεταξύ τρίτου και τέταρτου μεσολάβησε ένα πολύχρονο writer’s block και δύο παιδιά ) κι έχει κερδίσει πολλά βραβεία . Οι στίχοι της πολλές φορές πολύ προσωπικοί και για αυτό ακατανόητοι έχουν γίνει συχνά αντικείμενο συζήτησης . Η μουσική της συνδυάζει πολλά είδη, R’n’B, soul, jazz, hip hop . Το στυλ της μοναδικό και εκκεντρικό . Ξεκίνησε με μία εμμονή με το αφρικάνικο look ( τεράστια τυρμπάν και κελεμπίες ) για να καταλήξει σήμερα στο νέο της φετίχ που είναι οι περούκες παντός είδους ( με μια αδυναμία στις τεράστιες άφρο ! ) . To τελευταίο της άλμπουμ New Amerykah ( 2008 ) δεν θεωρήθηκε τόσο καλό όσο τα προηγούμενα αλλά το γεγονός και μόνο ότι επέστρεψε στα μουσικά πράγματα ήταν αρκετό για να της συγχωρεθεί κι αυτό και να αρχίσουν τα πανηγύρια ( για την επιστροφή ) .

Trivia

* Pause I : 1:14 – Τυπάκος εντελώς High Fidelity κλέβει δίσκο !!

* Pause II : 2:37 – Video in a video . Τραγούδι που δεν υπάρχει στο New Amerykah με τον κουφό τίτλο » Annie Don’t Wear No Panties » !!! Παραπέμπει ξεκάθαρα στο άλλο υπέροχο βίντεο των Outcast » Hell Ya » . Note : O τραγουδιστής των Outcast , Andre 3000, είναι πατέρας ενός εκ των τέκνων της Erykah !

* Pause III : 4:10 – Δεν δέχεται να πάρει ρέστα ! » Support Your Local Record Store » ! Yeah !!

* Pause IV : 4:30 – Κουλή παρέμβαση πιθηκάκου ( για να τονιστεί το » μαϊμού » concept του βίντεο ? Χααα !! ) » Do you sell giftcards ? » Τέλειο !

* Ο Chris Robinson ( όπως και ο Hype Williams ) σκηνοθετεί σχεδόν αποκλειστικά μαύρους καλλιτέχνες  . Ανάμεσα στα πολλά βίντεο που έχει γυρίσει είναι και το » Falling » της Alicia Keys, το » Beautiful » του Snoop Dogg και το » Bonnie and Clyde ’03 » του Jay Z με την Beyonce .

* Ο πλήρης τίτλος του τελευταίου δίσκου της Badu είναι » New Amerykah Part I : 4th World War «, όπου 4ος Παγκόσμιος Πόλεμος ο πόλεμος κάθε ανθρώπου με τον ίδιο του τον εαυτό . Η Erykah είναι χορτοφάγος, ασχολείται με την αστρολογία και τη μεταφυσική κι έχει 2ο βαθμό στο Ρέϊκι . Η ενασχόληση της με βουντού αμφισβητείται !

* Πρόσφατα δέχθηκε την αυστηρή κριτική των πουριτανών αμερικάνων όταν ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος για τρίτη φορά εκτός γάμου . Μικρή λεπτομέρεια : και τα τρία της παιδιά είναι από διαφορετικούς άνδρες . Η επίθεση ήταν τόσο μεγάλη που η Badu ( έξαλλη ) αναγκάστηκε να κάνει γραπτή δήλωση απαιτώντας να σταματήσουν να βάζουν στο στόμα τους εκείνη, τους πατέρες των παιδιών της και να αμφισβητούν την ηθική και τη νοημοσύνη της χωρίς να γνωρίζουν, ενώ αν ήταν άντρας κάτι τέτοιο δε θα συνέβαινε . Η ηρωική ανακοίνωση τελείωνε με τη φοβερή ατάκα-παράφραση του Kiss My Ass : » Kiss My Placenta !!! » . Φαντάζεστε τί θα γίνεται στο σπιτικό της τη Μέρα Του Πατέρα ??  Άξια ! Άξια !

Επιβράβευση υπομονής : Μια από τις πολλές αγαπημένες σκηνές της ταινίας High Fidelity . LOL !!

*** Κοιτάζω το ipod μου, ένα από τα πιο αγαπημένα μου αντικείμενα . Είναι στο ράφι ( απέναντι από εκεί που γράφω ) δίπλα στις κασέτες των νεανικών μου χρόνων  που όσο και αν προσπάθησα να τις ξεφορτωθώ, δεν μπόρεσα, δεν άντεξα . Όλες οι μορφές ηχογράφησης μπορούν να συνυπάρχουν τελικά . Η αγάπη για τη μουσική είναι πάντα μία . 🙂 ***

Advertisements

» Ποιό κραγιόν να βάλω ? Αυτό, το κατακόκκινο . Πρέπει να γίνω όσο πιο ωραία γίνεται απόψε . Θα είναι άραγε κι εκείνος ? Θα είναι ? Αφού μου το είπε όταν ρώτησα τάχα μου αδιάφορα, ότι αν τα καταφέρει θα έρθει . Μακάρι να έρθει, μακάρι ! Μήπως λίγο μέϊκ απ ακόμη ? Θα με προσέξει ? Πρέπει να με προσέξει . Κι άλλο λίγο μέϊκ απ, να κρύψει εκείνη την ατέλεια . Μη βγω όμως και σαν το φάντασμα . Και ρουζ, ρουζ να με φωτίσει . Δε χρειάζεται όμως . Θα δει το φως στα μάτια μου όταν τον κοιτάξω, ολόκληρη θα φωτιστώ . Κάτι θα καταλάβει, δεν μπορεί ! Το παίζει ήρεμος και αδιάφορος, αλλά ξέρω εγώ . Ξέρω . Διαβάζω βουλωμένο γράμμα εγώ . Τη γλώσσα του σώματος εγώ . Μη σου πω και τη σκέψη . Εγώ . Και λίγη μάσκαρα … Και πούδρα … Οπωσδήποτε . Αχ να έρθει . Ας έρθει Παναγίτσα μου ! Είναι σίγουρα αρκετό το μέϊκ απ ? Να έβαζα λίγο ακόμη ? Θα έρθει ! Θα έρθει, πάει τελείωσε, θα έρθει, θα έρθει και θα πει κι ένα τραγούδι και θα με δει με άλλο μάτι και θα θριαμβεύσω και θα γίνω πυροτέχνημα και θα εκτοξευθώ στον ουρανό και θα με θαυμάζουν όλοι κι  εγώ όμως μέσα μου θα ξέρω πως μόνο για εκείνον έγινα τόσο όμορφη, πως μόνο για εκείνον έγινα πυροτέχνημα, πως μόνο για εκείνον γελάω και λάμπω κι εκτοξεύομαι . Το καλό που του θέλω, να είναι εκεί ! «

 

» Ποιό κραγιόν να βάλω ? Αυτό το απαλό καφέ . Πώς το λέει εδώ ? Της Σαχάρας, το μπεζ της Σαχάρας . Λες η Σαχάρα να μου φέρει γούρι ? Να την πάρω τη δουλειά ? Ελαφρύ, διακριτικό μακιγιάζ . Μη δώσω και τη λάθος εντύπωση . Είμαι της εργατικότητας εγώ, όχι του λούσου . Σκιά … ουδέτερη . Ουδέτερη κι εγώ . Μόνο ενθουσιασμό για τη δουλειά θα δείξω . Σε όλες τις ερωτήσεις περί δουλειάς θα απαντάω με ενθουσιασμό, την προοπτική για οικογένεια και παιδιά θα την έχω χεσμένη, θα τους κοιτάζω κατευθείαν μέσα στα μάτια . Άρα … μολύβι . Μολύβι ματιών . Να κάνει το βλέμμα έντονο, βαθύ, έτοιμο να σαρώσει τον ανταγωνισμό, να βάλει κάτω τον αντίπαλο, να του αλλάξει τον αδόξαστο . Τριπλή στρώση μάσκαρα . Θα φάνε τη σκόνη μου . Ο διευθυντής θα παραληρεί από τις φωτοσκιάσεις μου και δε θα ξέρει γιατί . Λιπ γκλος, δεν το συζητώ . Είμαι όσο πρέπει θηλυκή . Αλλά κι όσο πρέπει σκύλα . Ωχ, πέρασε η ώρα . Δεν πρέπει να αργήσω . Μια πινελιά ρουζ στη μύτη . Τέλος . Μακιγιάζ ? Έτοιμο . Αυτοπεποίθηση ? Όσο ποτέ . «

 

» Ποιό κραγιόν θα μου βάλεις ? Αυτό ? Αυτό μου το έβαλες και την προηγούμενη φορά . Θα το θυμούνται οι κλώσσες . Άλλο να μου βάλεις . Είναι σημαντικό το event . Όλα τα κανάλια θα είναι εκεί . Το άσπρο μολύβι στο κάτω βλέφαρο μην ξεχάσεις, μεγαλώνει το μάτι . Και το καμουφλάζ το έφερες ? Να κρύψουμε τις ουλές δίπλα στ’αυτί, μην αρχίσουν αύριο να με ρωτάνε πάλι . Κι έχω και πονοκέφαλο . Φούξια . Φούξια, ναι, να το παίξω glamorous, εκκεντρική . Βάλε, βάλε . Όλες θα κοιτάνε, όλες θα συγκρίνουν το ξέρεις καλά . Γιατί εγώ τι θα κάνω δηλαδή ? Τι εννοείς θα χαλάσει το περίγραμμα αν θα πιω ? Τί εννοείς είναι το τρίτο που πίνω ? Άσε με παιδάκι μου και στρώσε τη σκιά . Όλες θα κοιτάνε και αν τολμήσουν και μουρμουρίσουν τίποτα από πίσω μου, εσύ θα φταις, να το ξέρεις . Γιατί εγώ τί θα κάνω δηλαδή ? Θα μουρμουράω κι εγώ . Το μάγουλο κόψε, το μάγουλο . Και λίγο στο λαιμό, δεν μου τα είπε καλά η ζυγαριά το πρωί . Θα πάω στον διατροφολόγο μεθαύριο . Θα πάρω κανένα χάπι . Την πούδρα . Μπόλικη . Να μη φανεί τίποτα αν κοκκινήσω . Γιατί αν τολμήσει και μου φέρει την γκόμενα κι απόψε ο μαλάκας, μπουρλότο θα γίνω . Και δεν πρέπει να το δουν οι άλλες . Οι κλώσσες . «

 

» Ποιό κραγιόν να βάλω ? Δε θέλω να βάλω . Βαριέμαι . Δε θέλω να βαφτώ . Πρέπει όμως . Είναι η δουλειά μου . Και πρέπει να είμαι περιποιημένη . Να δίνω το καλό παράδειγμα . Είμαι καθαρή και μυρίζω όμορφα, δεν φτάνει ? Άντε να βαφτώ . Έστω μάσκαρα και λίγο κραγιόν . Ή μήπως να βαφτώ κανονικά ? Αφού αν το κάνω μέχρι το μεσημέρι το μακιγιάζ θα έχει γίνει κώλος και άντε μετά να βρω χρόνο να το ανανεώσω . Σαν το ζόμπι θα φαίνομαι, θα μου γίνει ο μαύρος κύκλος σαν της Λίντας Μπλαιρ στον Εξορκιστή . Και το μέϊκ απ, λάσπη θα γίνει . Σε δύο ώρες όλο το οικοδόμημα θα έχει γκρεμιστεί . Βαριέμαι . Απίστευτα βαριέμαι . Πώς να τους εξηγήσεις ότι το χαμόγελο μετράει περισσότερο ? Η καλή διάθεση . Η καλή προαίρεση . Αυτή είμαι . Και δεν έχω πρόβλημα . Δεν θα με αλλάξει λίγο ρουζ . Ίσως όμως να με βελτιώσει … Βαριέμαι όμως . Και δεν έχω χρόνο . Θα χάσω το τρένο . Το περίεργο είναι ότι δεν το προσέχουν πάντως . Δεν τους νοιάζει . Το αντίθετο . Μάλλον μ’έχουν συνηθίσει . Όταν βέβαια με βλέπουν βαμμένη σχολιάζουν θετικά . Θα τα πάρω μαζί μου . Κι αν βρω χρόνο θα βαφτώ . Όχου ! »

 

Vodpod videos no longer available.

Αυτό είναι ένα τραγούδι της φοβερής Annie Lennox . Και αυτό είναι ένα βίντεο της τρομερής Sophie Muller . Και ο συνδυασμός τους, ένα φοβερό και τρομερό ( με την καλή έννοια ) και υπέροχο αποτέλεσμα .

 

Το 1992 η Lennox χωρίς το μουσικό έτερο ήμισι, Dave Stewart , ξεκινά τη σόλο καριέρα της με το άλμπουμ » Diva « . Οι κριτικοί χαμογελούν από ικανοποιήση, ο κόσμος το πηγαίνει από την πρώτη εβδομάδα στο Νο. 1 της Μ. Βρεττανίας, οι πωλήσεις το κάνουν τετραπλά πλατινένιο . Τα βραβεία που θα ακολουθήσουν είναι απλώς το κερασάκι στην μουσική αυτή τούρτα .

Για την οπτικοποιήση της μουσικής της δεν υπήρχε περίπτωση η Lennox να μην επιλέξει τη Muller, η οποία είχε σκηνοθετήσει τα περισσότερα τραγούδια των Eurytmics και επομένως εμπιστοσύνη υπήρχε όπως και η εγγύηση καλής συνεργασίας . ‘Ετσι μαζί με το άλμπουμ κυκλοφόρησε ταυτόχρονα κι ένα Long Form Video με τον ίδιο τίτλο σκηνοθετημένο από τη Muller . Περιείχε βίντεο από όλα σχεδόν τα τραγούδια του δίσκου και κέρδισε το Grammy της αντίστοιχης κατηγορίας το 1993 .

 

Για το βίντεο του πρώτου single » Why ? « η Muller βασίζεται εξολοκλήρου στο φωτογενές πρόσωπο της – 38χρονης τότε – Lennox . Δεν εμφανίζει κανένα άλλο άτομο, το σκηνικό είναι απλό και σχεδόν συνέχεια στο σκοτάδι, ενώ το φως από οποιαδήποτε πηγή ( σποτάκια, φλας φωτογραφικής μηχανής ) εστιάζει μόνο στα χαρακτηριστικά  της πρωταγωνίστριας . Η τραγουδίστρια υποδύεται ένα μελαγχολικό showgirl που με τη βοήθεια του μακιγιάζ μεταμορφώνεται από μια απλή γυναίκα ( αν μπορεί να θεωρηθεί απλή και συνηθισμένη η Lennox , που ακόμη και αμακιγιάριστη είναι εμφανισιακά επιβλητική ) σε μία Diva που ποζάρει για έναν φωτογράφο . Το τέλειο προσωπείο, η τέλεια μάσκα  που προσπαθεί να κρύψει τα συναισθήματα κάτω από χρωματιστές επιστρώσεις . Συναισθήματα όμως που αποκαλύπτονται από τους στίχους του τραγουδιού …

 

» Να φύγω, να πάω στο σπίτι μου, στο κρεβατάκι μου, να βγάλω αυτές τις αηδίες από το πρόσωπο μου, δεν αντέχω άλλο !! Δεν ήρθε . Δηλαδή εδώ είναι αλλά είναι σαν να μην ήρθε . Με χαιρέτησε, μιλήσαμε λίγο, τώρα έχει ανοίξει πηγαδάκι με κάποιους άλλους και γελάει και μιλάει και έχει βάλει κι ένα συρματόπλεγμα γύρω του . Ορατό μόνο από εμένα . Ή είμαι υπερβολική ? . Μπορεί . Αχ, να φύγω, να φύγω, να πλυθώ θέλω . Δεν ήταν όπως ήθελα . Όχι . Δεν ήρθε . Έτσι θα λέω . Δεν ήρθε . «

 

» Να φύγω, να πάω στο σπίτι μου . Ο τρίτος εσπρέσσο είναι αυτός, την άλλη εβδομάδα θα ξανακοιμηθώ . Να φύγω, να βγάλω τα τακούνια, να πετάξω στα σκουπίδια τη Σαχάρα και να βγάλω ένα εισιτήριο για την πραγματική ! Τί πάει να πει δηλαδή » λυπούμαστε πολύ, η θέση έχει ήδη καλυφθεί, προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε μαζί σας, αλλά … » ??? Τί πάει να πει ??? Πώς το εκστομίζεις αυτό κύριε μου ? Φαλλοκρατικό γουρούνι !! Και σιγά τη θέση δηλαδή ! Σκατά, τελείωσε και το πακέτο με τα τσιγάρα . Να φύγω, να φύγω . Αϊ σιχτίρ με όλους που έμπλεξα σήμερα . «

 

» Να φύγω, να πάω σπίτι μου, να βρω το καθαριστικό για το στόκο στη μούρη μου . Θα στηθούν από τα χαράματα έξω από την πόρτα τα αποβράσματα, οι ύαινες . Πρώτο θέμα στη Λαμπίρη θα είμαι το μεσημέρι . Τί το’θελα το πέμπτο σφηνάκι ? Ποιά ήταν αυτή που όταν με είδε στην τουαλέτα ούρλιαζε από τρόμο ? Εντάξει είχα μουτζουρωθεί λίγο, πήγα να φτιαχτώ, να σκουπίσω και τον εμετό … Τί θέλει αυτό το εξτένσιον στο χέρι μου ? Ποιανής είναι ? Και οι γρατζουνιές στο λαιμό μου ? Ααα, να φύγω, να φύγω, να πάω στο άλλο σπίτι μου . Να μη με βρουν . «

 

» Άντε να φύγω . Καλά πήγε και σήμερα . Ευτυχώς που πήρα το νεσεσέρ μαζί μου . Κανονίστηκε το εβδομαδιαίο μπρίφινγκ με την παρέα στο μεζεδοπωλείο, ωραία . Να μη βαφτώ λιγάκι ? Μη μ’αρχίσουν πάλι » κουράζεσαι βρε γλυκιά μου, φαίνεται στο πρόσωπο σου «, δε θέλω . Μια χαρά είμαι . Έτσι θα ξεκουραστώ . Κι έχουμε να πούμε … ουουου ! »

*** 😉 ***