Παράκαμψη πλοήγησης

Daily Archives: 5 Σεπτεμβρίου, 2008

Θα την εξομολογηθώ την » αμαρτία » μου . Έχω θέμα . Δεν ξέρω τι να γράψω …

Αγαπάω τόσο πολύ το τραγούδι αυτό και τις εικόνες που το συνοδεύουν που, έχω κολλήσει . Μέρες τώρα . Είναι τόσα πολλά τα συναισθήματα που με κατακλύζουν, τόσες πολλές οι μνήμες που ξυπνούν κάθε φορά που το ακούω, τόσες πολλές οι σκέψεις που κάνω και η απόλαυση που παίρνω όταν βλέπω το βίντεο κλιπ, όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει … Δεν μπορώ να συγκεντρώσω τον εγκέφαλο και να εκφράσω όλα αυτά με λέξεις σαφείς και φράσεις συγκεκριμένες . Και άλλα τραγούδια μου προκαλούν τα ίδια συμπτώματα .

 Άσ’τα να πάνε … Ανίατη η περίπτωση μου. Σεντόνι υπέρδιπλο θα μου βγει το ποστάκιον μέσα στην άγρια νύχτα, το βλέπω ! Θα προσπαθήσω . Επιτόπου . Και ό,τι μού’ρθει . Ό,τι βγει .

Το καλοκαίρι της ζωής σου .

Η αγκαλιά του γονιού που νόμιζες ότι θα ήταν πάντα κοντά σου . Τα παιχνίδια . Οι φίλοι που δεν θα απομακρύνονταν ποτέ . Οι παρέες και τα γέλια, αβίαστα και αυθόρμητα . Η αίσθηση της αθανασίας . Ο πρώτος μεγάλος έρωτας, η πρώτη δυνατή σχέση, άγραφο χαρτί η καρδιά, το » θα κρατήσει για πάντα και με την ίδια ένταση «, το » σ’αγαπώ » που δεν τρομάζει . Η επιπολαιότητα και ο ενθουσιασμός και η παντοδυναμία της νεότητας . Η τόλμη . Τα όνειρα και οι φιλοδοξίες . Η αισιοδοξία . Τα λάθη που ήταν ακόμη τόσο λίγα . Οι αποφάσεις που ήταν ακόμη τόσο εύκολες . Οι ευκαιρίες που φάνταζαν τόσο πολλές . Ο χρόνος που ήταν ακόμη φίλος .  Και η ψευδαίσθηση ότι μπορείς να τον γυρίσεις πίσω …

Θα παίξεις στο παιχνίδι ?

Η αυταπάτη, η αναθεώρηση, ο συμβιβασμός . Σε βαρέθηκα, δεν σε αναγνωρίζω, φεύγω- όχι δε φεύγω-φεύγω . Η κρίση αξιών, το άγχος, οι αυξημένες ευθύνες, ο αγώνας . Δουλειά ! Το χρήμα, η αλλοτρίωση . Το βόλεμα . Η ανασφάλεια-κρύψε την, ο φόβος, η προδοσία, τα ψέματα . Κάνε το μαλάκα . Κατάπιε το κι αυτό . Σκάσε και κολύμπα . Χειρίσου για να μη χειριστείς . Φά’τους πριν σε φάνε . Νοσταλγία . Ξέχασε το . Μην πληγώνεις ! Δεν πειράζει αν πληγωθείς ! Η παραίτηση . Μην κάνεις σαν να μην το περίμενες ! Το τίμημα της επιλογής, η συνέπεια της απόφασης . Τα φαντάσματα που κουβαλάς . Το μη αναστρέψιμο κάποιων πραγμάτων . Θύτης . Θύμα . Ο χρόνος στο σβέρκο σου . Ο χρόνος γελάει . Γιατί δεν γυρίζει . Το ξέρεις πια πολύ καλά …

Οι ουλές σου .

 Ο χρόνος είναι αμείλικτος . Και η ζωή, ίσως . Και όλοι λίγο-πολύ έχουμε το προσωπικό μας » rosebud » . Είτε είναι ένας παλιός έρωτας που θα μπορούσε να είχε καλύτερη κατάληξη, είτε μια παιδική ανάμνηση που μας ευχαριστεί, είτε ένα ουτοπικό όνειρο-που η λέξη ουτοπικό τα λέει όλα, είτε κι εγώ δεν ξέρω τι .

Και που και που το σκεφτόμαστε … Και που και που το θυμόμαστε …

 

 

 

Υπάρχουν κάποια βίντεο κλιπ που όταν τα παρακολουθείς, σου προσφέρουν την ίδια απόλαυση ( μόνο μικρότερης διάρκειας ! ) με μία καλή κινηματογραφική ταινία . Το μάτι δεν ξεκολλάει από την εικόνα μέχρι να ακουστεί και η τελευταία νότα του τραγουδιού, ενώ δεν μπορείς στο τέλος να μην αισθανθείς θαυμασμό για τους ανθρώπους που οπτικοποίησαν τη μουσική, για τις ιδέες και την τεχνική τους .

Στα τέλη του 1984 ο σκηνοθέτης και φωτογράφος Jean Baptiste Mondino, ο διευθυντής φωτογραφίας Pascal Lebegue και ο art director Bryan Jones, ένωσαν τις δυνάμεις τους για τη δημιουργία ενός τέτοιου βίντεο κλιπ . Ήταν για το τραγούδι » Boys Of Summer » του πρώην μέλους των Eagles, Don Henley και πρώτο single του άλμπουμ του » Building The Perfect Beast » . Tην επόμενη χρονιά και οι τρεις τους έφυγαν από τα MTV Video Music Awards με το αντίστοιχο βραβείο στο χέρι και ο Henley με το μεγάλο βραβείο του Καλύτερου Βίντεο Κλιπ για το 1985 .

Ο  Mondino χρησιμοποίησε ασπρόμαυρη φωτογραφία για να τονίσει το παρελθοντικό στοιχείο στην ιστορία . Οι επιρροές από τους σκηνοθέτες της nouvelle vague είναι έντονες, ενώ τα στιγμιότυπα των αγοριών πίσω από το συρματόπλεγμα παραπέμπουν στην πρωτοποριακή, για την εποχή της, ταινία της Leni Riefenstahl, Olympia (1938) .

  Το καταπληκτικό όμως είναι η επινόηση του σκηνοθέτη προκειμένου να παρουσιάσει τη μνήμη και τις πραγματικές σκέψεις των προσώπων που εμφανίζονται στο κλιπ . Δείχνουν ότι είναι μια χαρά, έχουν αποκτήσει ό,τι ζητούσαν, όλα φαίνονται φυσιολογικά . Η εικόνα-σύμβολο όμως του ανέμελου και ερωτευμένου ζευγαριού είναι πάντα εκεί, πίσω τους, να τους στοιχειώνει . Μέχρι που κάποιος » σπάει » . Και γυρίζει πίσω να κοιτάξει . Διαπιστώνουμε επίσης στο τέλος ότι, η εικόνα του ήρωα που διασχίζει την έρημη πόλη πάνω σε ένα αυτοκίνητο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η σκέψη του ίδιου, η συνείδηση του ( εικόνα μέσα στην εικόνα, ταινία μέσα στην ταινία ) .

To τραγούδι σε πρώτο επίπεδο μιλάει για την επιθυμία ενός άντρα να ξανακερδίσει τη γυναίκα που αγάπησε νέος και της οποίας  μια συγκεκριμένη καλοκαιρινή εικόνα, του έχει γίνει εμμονή .  Καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να φέρει το χρόνο πίσω, ότι είναι πια δύσκολο να διορθώσει τα λάθη του και όμως μέσα στο μυαλό του επιμένει . Κατανοεί την έννοια της ωριμότητας, μπορεί να την αναγνωρίσει, αλλά ο ίδιος αρνείται να ωριμάσει . Σε δεύτερο επίπεδο οι στίχοι μιλούν για την αίσθηση της απώλειας, την αλλαγή αξιών, τα σημάδια από το πέρασμα του χρόνου στο μυαλό και το σώμα κάθε ανθρώπου που γερνάει και ο οποίος συνειδητοποιεί ότι είναι μάταιο να κοιτάζει πίσω στο παρελθόν και να σκέφτεται συνέχεια τα λάθη του και τις πιθανότητες .

Trivia

* Δεν υπάρχει περίπτωση να ψάξεις λίστα με τα καλύτερα τραγούδια ή με τα καλύτερα μουσικά βίντεο όλων των εποχών και να μην πετύχεις μέσα το » Boys Of Summer » !! Το βίντεο τότε έκανε πάταγο, σήμερα θεωρείται ότι ήταν τουλάχιστον πέντε χρόνια μπροστά από την εποχή του . 18 χρόνια μετά βλέπεται και ακούγεται το ίδιο ευχάριστα .

* Το τραγούδι κυκλοφόρησε και το βίντεο γυρίστηκε την εποχή που η γενιά των γιάπηδων κυριαρχούσε στην Αμερική . Επομένως, καθόλου τυχαία η απήχηση που είχε και η επιτυχία που γνώρισε . Με το θρυλικό ( για τους αμερικανούς ) στίχο » Out on the road today I saw a » Deadhead » sticker on a Cadillac / A little voice inside my head said Don’t look back, You can never look back «ο Ηenley δήλωνε το τέλος μιας εποχής, μιας ολόκληρης γενιάς και τον πικρό απολογισμό . Deadheads αποκαλούνταν οι οπαδοί των Grateful Dead .

* Το μικρό αγόρι που παίζει ντραμς είναι ο 7χρονος τότε Josh Paul, σημερινός μπασίστας των Daughtry !!

* O Don Henley σήμερα έχει κάνει ένα εμφανέστατο και σχετικά επιτυχημένο face lift ( ! ) και προσπαθεί να αναθερμάνει την καριέρα του παρέα και με τους υπόλοιπους Eagles . Καλύτερα να τον θυμόμαστε όπως ήταν στο κλιπ και από το » Hotel California » !

* Για τον Mondino, τα λόγια είναι περιττααααά … Υποκλίνομαι . Έτσι κι αλλιώς κάθε λίγο και λιγάκι για αυτόν θα γράφω .  🙂 Όλα στην πορεία .

*** Αυτά τα κοινότοπα και απλοϊκά . Πώς μου βγήκε έτσι άλλ’αντ’άλλων το καημένο το ποστ ?? 

Rosebud … Βρήκα τουλάχιστον τον τίτλο !  🙂 ***