Hannibal Lecter : Πρόσεξα πόσο απορροφημένη ήσασταν στο λιμπρέτο . Ελπίζω πως αυτό θα σας χαροποιήσει …
Allegra Pazzi : Το πρώτο σονέτο του Δάντη από το ” La Vita Nuova ” !
H.L . : Είναι όμορφο …
A. : Ρινάλντο κοίτα !
R. Pazzi : Ναι, βλέπω .
A. : ” Χαρούμενος μου φάνηκε, κρατώντας στο χέρι την καρδιά μου και στην αγκαλιά του η αγαπημένη μου κοιμισμένη, με ένα πέπλο τυλιγμένη … “
H.L. : ” Την ξύπνησε και την έβαλε φοβισμένη, τη φλογισμένη μου καρδιά να φάει . Με δάκρυα στα μάτια μου φάνηκε να φεύγει … “
A. : Αλήθεια Δρ. Φέλ πιστεύετε ότι ένας άντρας μπορεί να παθιαστεί τόσο πολύ με μια γυναίκα μετά από μία και μοναδική συνάντηση ?
H.L. : Μπορεί να αισθάνεται καθημερινά την πείνα του για εκείνη να τον μαχαιρώνει και να τρέφεται με την παρουσία της και μόνο ? Νομίζω πως ναι . Θα μπορούσε όμως κι εκείνη να δει τα δεινά του και να τον συμπονέσει ?
Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν κάποιες ” μαγικές ” στιγμές που καθορίζουν το μέλλον του, την πορεία του, το ίδιο του το είναι, όσο κι αν αυτό φαίνεται υπερβολικό . Για τον εννιάχρονο Δάντη Αλιγκέρι η στιγμή που πρωταντίκρυσε την οκτάχρονη Βεατρίκη Πορτινάρι στη μεσαιωνική Φλωρεντία, ήταν μια τέτοια ” μαγική ” στιγμή . Εκείνη απλά πέρασε από μπροστά του χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μια λέξη . Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο .
Το κεραυνοβόλο συναίσθημα που κατέκλυσε το μικρό αγόρι και αναστάτωσε την ψυχή του θα γίνει βεβαιότητα όταν εννέα χρονια αργότερα η όμορφη Βεατρίκη θα τον ξανασυναντήσει και αυτή τη φορά θα τον χαιρετήσει . Ο Δάντης είναι πια σίγουρος . Είναι βαθιά και αθεράπευτα ερωτευμένος μαζί της . Δεν υπάρχει επιστροφή για εκείνον αλλά ούτε και λύτρωση . Είναι ήδη παντρεμένος με την Γκέμμα Ντονάτι ( με συνοικέσιο που είχε κανονιστεί απ’όταν ήταν δώδεκα χρονών ) αλλά και η Βεατρίκη έχει παντρευτεί κάποιον άλλο … Αποφασίζει λοιπόν να κρατήσει τον έρωτα του για εκείνη κρυφό .
Οι επόμενες συναντήσεις τους θα είναι το ίδιο τυπικές και θα περιορίζονται σε αλληλοχαιρετισμούς για το νεαρό όμως Δάντη θα αποτελούν το μοναδικό αληθινό νόημα της ζωής του . Μέχρι που η Βεατρίκη, μόλις στα 24 της, πεθαίνει αιφνίδια . Ακόμη όμως και μετά θάνατον το εμμονικό πάθος του για εκείνη δεν σβήνει . Η Βεατρίκη θα παραμείνει αέναη πηγή έμπνευσης για τον ποιητή . Η παντοτινή Μούσα του .
Δύο χρόνια μετά το χαμό της ο Δάντης αποφασίζει να γράψει ” αυτό που δεν γράφτηκε ποτέ και για καμιά ! “, το σχεδόν αυτοβιογραφικό έργο του ” La Vita Nuova “ ( 1292 ) . Η ιστορία του πλατωνικού του έρωτα, της ” νέας ζωής ” που ξεκίνησε μετά από την πρώτη εκείνη συνάντηση, μέχρι το θάνατο της αγαπημένης του .
Στο τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου συναντάμε το πρώτο σονέτο ” A ciascun’alma presa “, όπου ο Δάντης περιγράφει τα γεγονότα μετά τη δεύτερη συνάντηση του με τη Βεατρίκη εννέα χρόνια μετά την πρώτη . Επιστρέφει συγκλονισμένος στο σπίτι του και με τη σκέψη της στο μυαλό του αποκοιμιέται και βλέπει ένα όνειρο . Στο όνειρό του συναντά τον Έρωτα με ανθρώπινη μορφή . Έχει στην αγκαλιά του τη Βεατρίκη τυλιγμένη μ’ένα πέπλο, η οποία κοιμάται . Στο χέρι του κρατά μία φλεγόμενη ανθρώπινη καρδιά . Λέει στον Δάντη ότι είναι ο Κύριος του, ότι πρέπει να τον υπηρετεί και ότι αυτή είναι η δική του καρδιά . Στη συνέχεια ξυπνάει τη Βεατρίκη και τη διατάζει να φάει τη φλεγόμενη καρδιά . Φοβισμένη εκείνη το κάνει, απρόθυμα όμως . Ο Έρωτας θλιμμένος, θρηνώντας σχεδόν ( προμήνυμα του πρόωρου τέλους της Βεατρίκης ? ), απομακρύνεται πέρνωντας μαζί του την κοπέλα και χάνεται .
Η Βεατρίκη είτε ως υπαρκτό πρόσωπο, είτε ως Ιδέα θα συντροφέψει τον Δάντη και στη συγγραφή του μεγάλου του έργου ” Θεία Κωμωδία “ ( κατά τον Μπόρχες ” το ωραιότερο έργο που έχει γραφτεί ποτέ από άνθρωπο ” ) . Οι ειδήμονες λένε πως για την κατανόηση της ” Θείας Κωμωδίας ” είναι απαραίτητη η ανάγνωση της ” Νέας Ζωής ” .
Το σονέτο αυτό ενέπνευσε τον Ιρλανδό συνθέτη Patrick Cassidy να γράψει τους στίχους και τη μουσική για το κομμάτι ” Vide Cor Meum “ ( Δες την καρδιά μου ) αποκλειστικά για την ταινία του Ridley Scott ” Hannibal “ ( 2001 ) . Η επιλογή δεν είναι τυχαία κατά τη γνώμη μου . Γνωρίζοντας την ιστορία πίσω από τους στίχους μπορεί να διακρίνει κανείς το συμβολισμό που υπάρχει . Ο Λέκτερ είναι κανίβαλος, η γυναίκα στο ” Vide … ” τρώει μια ανθρώπινη καρδιά . Ο Δάντης είναι ερωτευμένος πλατωνικά με τη Βεατρίκη που έχει συναντήσει ελάχιστες φορές . Ο Λέκτερ αναπτύσσει έναν παράξενα πλατωνικό ” δεσμό ” με την Κλαρίς Στάρλινγκ την οποία επίσης συναντά ελάχιστες φορές, αρκετές όμως για να του γίνει η κοπέλα μία ιδίοτυπη εμμονή . Μια εμμονή που βοηθά ( ? ) τον διαταραγμένο Λέκτερ να ξεπεράσει ( ? ) και να αντικαταστήσει την εμμονή που είχε μέχρι τότε με τη νεκρή αδερφή του.
Το κομμάτι ακούγεται σε μια από τις πιο αγαπημένες μου σκηνές, τη σκηνή της υπαίθριας Όπερας . Το βλέμμα και η φωνή του Anthony Hopkins, η γλυκύτητα και η ομορφιά της Francesca Neri . Η ανησυχία και ο φόβος στα μάτια του Giancarlo Giannini όταν ο Λέκτερ φιλά το χέρι της Αλλέγκρα, η ενστικτώδης επιθυμία του να την προστατεύσει τυλίγοντας τον ώμο της με το χέρι του και απομακρύνοντας την από το ανθρωποφάγο τέρας σαν να του λέει ” ούτε καν να το σκέφτεσαι – μείνε μακριά της !! ” . Το μακάβριο χιούμορ στις γεμάτες υπονοούμενα ατάκες του Λέκτερ . Η πανέμορφη Φλωρεντία .
Υπέροχη μουσική, υπέροχη ιστορία . Ποιός να το περίμενε αγαπητέ Δάντη Αλιγκέρι ?
Trivia
* Eρμηνευτές του ” Vide Cor Meum ” είναι η Danielle De Niese και ο Bruno Lazzaretti και είναι οι ίδιοι που το ερμηνεύουν στη σκηνή της ταινίας .
* Στην παραγωγή του κομματιού συμμετείχε και ο Hans Zimmer ( βλ. ” Gladiator ” ) .
* Η σύνθεση αυτή χρησιμοποιήθηκε αργότερα και σε μια άλλη ταινία του Scott το ” Kingdom Of Heaven ” .
* Τελευταία δισκογραφική δουλειά του Patrick Cassidy είναι το άλμπουμ-συνεργασία με την καταπληκτική Lisa Gerrard με τίτλο ” Immortal Memory “ ( 2004 ) . Ένας τίτλος που θα ταίριαζε γάντι στην ιστορία του Δάντη και της Βεατρίκης ! Ακολουθεί το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, κλασσικά ως επιβράβευση για την υπομονή του ταλαίπωρου αναγνώστη τούτου του βλογ ( εκτός και αν δεν διάβασε το ποστ και πήδηξε τις παραγράφους για να ακούσει κατευθείαν το κομμάτι – ΣΕΙΜ ΟΝ ΓΙΟΥ !!! Του εύχομαι να ακούσει όλα τα κομμάτια του δίσκου στη σειρά, χωρίς διακοπή μιας και όλα είναι πάνω κάτω του ίδιου στυλ . Καληνύχτα του !! ) . Υπέροχο κι αυτό …
*** Οι Δάντης, Βοκκάκιος και Πετράρχης θεωρούνται οι τρεις μεγάλοι πατέρες της ιταλικής λογοτεχνίας . Ο Πετράρχης είχε επίσης μια παρόμοια εμπειρία με εκείνη του Δάντη ( ααχ, μάλλον την πατάγανε πολλοί έτσι, εκείνον τον καιρό … ) . Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα και παθιάστηκε τρομερά με μια γυναίκα με την οποία είχε ελάχιστη ή ίσως και καθόλου προσωπική επαφή . Η γυναίκα αυτή απέρριψε τα αισθήματα του Πετράρχη επειδή ήταν παντρεμένη κι εκείνος διοχέτευσε το πάθος του στα ερωτικά του ποιήματα . Ο Πετράρχης δεν την ξεπέρασε ποτέ . Το όνομα της ? Λάουρα ! 
Καλή εβδομάδα !! 
***
***
