Μάρκος Αυρήλιος

Δεν μπορώ να πάω πίσω στο χθες, γιατί ήμουν κάποιος άλλος.

Lewis Caroll

Ό,τι είναι παρελθόν, είναι πρόλογος.

William Shakespeare

*                    *                    *                    *                    *                    *

Κυριακή  18  Ιουνίου  1989  01:55

Αυτή τη στιγμή που γράφω έξω γίνεται χαμός από τα κορναρίσματα και τις φωνές . Σήμερα έγιναν εκλογές και μέχρι τώρα προηγείται η Νέα Δημοκρατία . Βαθιά μέσα τους σχεδόν όλοι χαίρονται που έχασε το ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα μετά το σκάνδαλο Κοσκωτά που ταλαιπώρησε όλη τη χώρα τους τελευταίους μήνες ( αυτή τη στιγμή περνάνε κάτι κοπέλες κάτω από το παράθυρο μου και τραγουδούν τραγούδια της Ν.Δ. ! ) και ήθελαν μια ανανέωση, κάτι το διαφορετικό . Βέβαια η Ν.Δ. είναι ένα συντηρητικό κόμμα και οι άνθρωποι γύρω μου λένε ότι θ’αποτύχει στο έργο της .

Σε δυο χρόνια ψηφίζω . Πρέπει να σκεφτώ την πολιτική μου τοποθέτηση, αν και προς το παρόν δεν με απασχολεί πολύ . Ο Συνασπισμός μου φαίνεται συμπαθής και οι Οικολόγοι δεν πάνε πίσω . Δεν ξέρω . Προς το παρόν παρακολουθώ την όλη κατάσταση με ποικίλα συναισθήματα : αμηχανία, αμφιβολία, ανασφάλεια . Νιώθω αποπροσανατολισμένη . Το μόνο που θέλω είναι μια Ελλάδα υγιή, με προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης, μέλλον αισιόδοξο, τη θέση στην Ευρώπη που της αξίζει . Αύριο ξημερώνει μια διαφορετική μέρα . Που πάμε ; 

*                    *                    *                    *                    *                    

Τρίτη 25 Ιουλίου 1989 12:05 π.μ.

Τελικά φέτος δεν χάνουμε τις καθιερωμένες διακοπές . Μπορεί να είναι πιο περιορισμένες από άλλοτε ( μόνο 8 ημέρες ) αλλά θα είναι σε ένα υπέροχο νησί : την Πάρο . Επιτέλους, Κυκλάδες για πρώτη φορά ! Θέλω να περάσω υπέροχα . Θα μείνουμε στο Πίσω Λιβάδι και θα φύγουμε στις 5 Αυγούστου . Ανυπομονώ .

*                    *                    *                    *                    *                    

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ( Ιούλιος ’89 – με τη σειρά που εμφανίζονται )

~ 20/7  Πριν 20 χρόνια ο Λούις Αρμστρονγκ γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που πατάει το πόδι του στη σελήνη .Φέτος γιορτάστηκε η επέτειος με εκπομπές και αφιερώματα . Ειδικά τα δορυφορικά κανάλια ( σ.σ. είχαν αρχίσει να εκπέμπουν λίγους μήνες πριν ) το είχαν ταράξει ( το θέμα ) !

~ 1/7 Έδωσα προφορικά Proficiency. Δεν ξέρω τίποτα γιατί μου έπεσε μια εικόνα που δεν την ήξερα . Ας ελπίσω ότι τα πήγα καλά . ( σ.σ. κόπηκα ! χαχα ! )

~ 2/7 Πήγαμε με τη Σ. και τη Λ. στην Κηφισιά, στη Γιορτή Βιβλίου . Πήρα το Όνομα Του Ρόδου ( διαβάστηκε ένα χρόνο μετά ), τη Μεταμόρφωση ( διαβάστηκε 2-3 χρόνια μετά ) και την Πανούκλα ( δε διαβάστηκε ποτέ ) . Ανυπομονώ να τα ξεκινήσω !

~Έχω κάνει μαθήματα οδήγησης και τα πάω καλά .

~ Αυτό το μήνα πήγα 2 φορές στο “Happening” και στο “Δισκάδικο Της Αθηνάς” για δίσκους . Φοβερά !

~ Κυβέρνηση Συνασπισμού-Ν.Δ. Πρωθυπουργός ο Τζανετάκης . Να δούμε τι θα γίνει και μ’αυτούς …

~ Παντρεύτηκαν επιτέλους ! Η Μιμή και ο Ανδρέας . Άντε για να ησυχάσουμε . Πάντως είναι σαν η εγγονή με τον παππού της στις φωτογραφίες . Γιακ !

~ Περιμένουμε να δούμε το πιο αμφιλεγόμενο και μυστηριώδες φιλμ της χρονιάς , το Batman. Με υπέροχη μουσική του Prince, τζόκερ τον Τζακ Νίκολσον, μπατμαν τον Μάϊκλ Κήτον, vicky vale την Κιμ Μπάσιντζερ !

~ Ανακάλυψα μια από τις μουσικές ιδιοφυίες του πλανήτη . Είναι ο Matt Johnson, εγκέφαλος και αρχηγός του καταπληκτικού συγκροτήματος των THE THE, το οποίο είναι το πιο αγαπημένο μου τώρα .

~ Η ηθοποιός Τζίνα Νταίηβις και ο άντρας της Τζεφ Γκολντμπλαμ ανακυρήχθηκαν Ζευγάρι Της Χρονιάς από το περιοδικό GQ. Η φωτό είναι από το αγαπημένο μου περιοδικό το ΚΛΙΚ . Το άλλο αγαπημένο μου περιοδικό για αυτό το μήνα είναι το ΠαραΠέντε . Ειδικά ο Αρκάς με κάνει και γελάω πολύ .

Τop Τραγούδια του μήνα

1. Back to life – Soul II Soul

2. Blue Moon ( δε θυμάμαι ποιά το λέει )

3. Manchild – Neneh Cherry

4. Waiting Game – Swing Out Sister

5. You’ve got it – Simply Red

6. Friends – Jody Watley w. Eric B & Rakim

7. The Beat(en) Generation – The The

8. Batdance – Prince

9. Express yourself – Madonna

10. On our own – Bobby Brown

Top video clip

Back to life – Soul II Soul και Manchild – Neneh Cherry

*                    *                    *                    *                    *                    

Κυριακή 6 Αυγούστου 1989 4:45 μμ

Βρίσκομαι από χτες τα μεσάνυχτα στην Πάρο . Φύγαμε χτες το απόγευμα από Πειραιά και φτάσαμε στις 11:30 στο νησί . Τι ήταν όμως αυτό που τράβηξα στο ταξίδι ; Με το που ανεβήκαμε στο κατάστρωμα μου ήρθε να μπήξω τις φωνές : τέτοια βρωμιά και τέτοια λετσαρία δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου . Ίσα με δύο χιλιάδες τουρίστες, βρώμικοι και με sleeping bags, να έχουν κατακλύσει και τα 3 καταστρώματα και να έχουν όλοι ξαπλαρωθεί κάτω ! Έπαθα σοκ. Δεν αντέχω να βλέπω όλους αυτούς τους ξένους να μας γράφουν κανονικά, να βρωμίζουν όπου πάνε και επιπλέον να μην αφήνουν συνάλλαγμα . Δεν μ’ενδιαφέρει που είναι ξένοι, μ’ενδιαφέρει που δεν μας σέβονται και τους περίμενα πιο πολιτισμένους .

Τέλος πάντων . Στο πλοίο οι γονείς μου έπιασαν συζήτηση με κάποιον κο Παναγιώτη ο οποίος πήγαινε Σαντορίνη . Μας εξήγησε ότι έτσι ήταν πάντα  η κατάσταση στις Κυκλάδες με τους συγκεκριμένους τουρίστες και ότι αποκλείεται ν’αλλάξει . Παρηγορήθηκα λίγο με τα λόγια του και κάπως το αποδέχτηκα . Διάβασα ” Ποπ & Ροκ “, ” Ταχυδρόμο “, χάζεψα λίγο αλλά πως να περάσουνε οι καταραμένες 5,5 ώρες ; Και κατά τις 9 το βράδυ άρχισε να κουνάει το καράβι, έγια μόλα έγια λέσα και ζαλίστηκα και όλα έγιναν χειρότερα .

Στις 12:00 πιάσαμε λιμάνι . Η πρώτη μου εντύπωση από την Πάρο ; Μαύρη . Πήχτρα σκοτάδι και κανένα φως .

Σήμερα το πρωί, κατέβηκα ορεξάτη για πρωινό και ο μπαμπάς μας είχε δυσάρεστα νέα . Η κυρά-Μαρουσώ, που μας είχε βολέψει προσωρινά σε μια γκαρσονιέρα, δεν είχε δωμάτια κ έπρεπε ή να φύγουμε ή να μείνουμε στην γκαρσονιέρα με 4.000 !!! Η διάθεση μου χάλασε και μούτρωσα . Τελικά ο μπαμπάς συμβιβάστηκε με 3.600 κ μάλλον θα μείνουμε εδώ . Φυσάει πολύ και δε θα πάμε για μπάνιο .

*                  *                  *                    *                       *                    

Τρίτη 8 Αυγούστου 1989 – 9:00 μμ

Μου είναι δύσκολο να γράψω για όλα όσα έγιναν τις τελευταίες δύο μέρες . Απορροφημένη από το να διαβάζω τα ” Ψάθινα Καπέλα ” παραμέλησα το ημερολόγιο .

Την Κυριακή το βράδυ κατεβήκαμε για βόλτα στην ομορφότερη, όπως λένε, πόλη της Πάρου τη Νάουσα . Έχει κάτι στενά, γραφικά δρομάκια να τρελλαίνεσαι ! Κάτι που δεν είχα δει ποτέ μου μέχρι τώρα είναι τα τόσα πολλά μαγαζιά σ’ένα τόσο μικρό μέρος και μάλιστα με κοσμήματα ( ασημένια κυρίως ). Γύρω από το λιμανάκι πολλά ουζερί . Μέσα στα στενά πολλά σουβλατζίδικα και τοστάδικα . Καθήσαμε σ’ένα από αυτά για τοστ . Πανάκριβα ! Άκου 510 τα τρία τοστ ! Πριν είχα αγοράσει ένα ζευγάρι σκουλαρίκια κοραλλένια, πολύ όμορφα, μόνο 1500 . Κι άκου εκεί 510 τα τοστ !

Είπαμε μετά να πάμε σε κανένα μπαρ αλλά δε μας άρεσαν κι έτσι πήραμε ένα εκλαίρ στο χέρι και φύγαμε .

*                    *                    *                     *                     *                    

Παρασκευή 11 Αυγούστου 1989 – 11:50 μμ

Σήμερα το απόγευμα κατεβήκαμε στην Παροικιά για φωτογραφίες . Βγάλαμε φοβερές φωτογραφίες . Μετά πήγαμε στον ΟΤΕ για να προσπαθήσουμε να πάρουμε τηλέφωνο στην Αθήνα . Τελικά τα καταφέραμε ! Μίλησα με τη θεία και τον Γ. και ο μπαμπάς με την άλλη θεία .

Μετά πήγαμε για μακαρονάδα δίπλα στην παραλία. Ήταν υπέροχα . Ο ήλιος έδυε και όλα ήταν πανέμορφα κάτω από το φως του δειλινού . Κατά τις 9 πήγαμε σε μια κρεπερί που ήταν πάνω σ’ένα μπαλκόνι . Το παράξενο ήταν ότι ήμασταν οι μοναδικοί Έλληνες εκεί ! Πήρα κρέπα με μαρμελάδα και παγωτό . Η μουσική ήταν υπέροχη κι εγώ πέρασα μια καταπληκτική βραδιά .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

” Back to life, back to reality …

 … back to the here and now, yeah “

Λένε ότι ο άνθρωπος επιστρέφει στο παρελθόν όταν δεν είναι ευχαριστημένος στο παρόν του . Εκεί όπου η πατίνα του χρόνου έχει κάνει τη δουλειά της και σχεδόν όλα του φαίνονται πιο όμορφα, απλά, αγνά και ειλικρινή . Χμμ … ναι … Έχω περάσει κι εγώ αυτό το στάδιο με διάφορες αφορμές . Κάθε φορά όμως τα συμπεράσματα μου κάθε άλλο παρά θετικά ήταν, σε σημείο να επιστρέφω στο παρόν μου σχεδόν έντρομη αλλά ανακουφισμένη . Ούτε νοσταλγία ένιωθα, ούτε καλύτερη με έβρισκα . Ίσα – ίσα που εκνευριζόμουν με τη σε βαθμό ηλιθιότητας ανωριμότητα μου, με τα λάθη μου, με τις βλακείες που σκεφτόμουν . Όχι, δεν έχω μνήμη ελέφαντα . Απλώς, αραιά και που, ανατρέχω σε κάποιο από τα παλιά μου ημερολόγια .

Κρατώ ημερολόγιο σταθερά από τα δεκατέσσερα μου . Έγραφα και γράφω όχι καθημερινά αλλά κάποιες μέρες μέσα στην εβδομάδα ή όποτε μου έρχεται ν’αρπάξω το στυλό και να ξεσπάσω στο χαρτί . Για πολλά χρόνια στο τέλος κάθε μήνα έκανα μια μουσική-κινηματογραφική-τηλεοπτική ανασκόπηση με προσωπικά τοπ τεν, έφτιαχνα κολάζ με φωτογραφίες που έκοβα από περιοδικά και είχα και κάποια bullet points με τα προσωπικά μου “νέα του μήνα” ( τα αναφέρω αυτά για να κατανοήσετε τα ακατανόητα που διαβάσατε παραπάνω – αν δεν σας έχουν πέσει τα μαλλιά ακόμη και έχετε εγκαταλείψει το κείμενο για να κλείσετε μεταμόσχευση μαλλιών ) . Δεν ξέρω γιατί ξεκίνησα το ημερολόγιο, απορώ γιατί το συνεχίζω . Εικοσιπέντε χρόνια μετά αν αποτολμήσω μια απάντηση, χωρίς πολλή σκέψη, για το πρώτο σκέλος της προηγούμενης πρότασης θα ήταν η λέξη ” ψωνάρα ” και για το δεύτερο η λέξη ” συνήθεια ” .

Όταν αποφάσισα μετά από επτά μήνες απραξίας να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία στο μπλογκ μου, ήξερα μόνο ποιό θα ήταν το τραγούδι-κεντρική ιδέα για το “πρώτο” μου ποστ . ” Back To Life “ των Soul II Soul . Κλασσικό τραγούδι που ακόμη κι αν είχε κυκλοφορήσει μόλις χθες πιστεύω ότι θα είχε την ίδια επιτυχία . Συμβολικός ο τίτλος αλλά και κυριολεκτικός, το ίδιο και οι στίχοι του . Ένα μουσικό κομμάτι που σημάδεψε την εφηβεία μου, που το είχα τραγουδήσει και χορέψει αμέτρητες φορές, που το αγάπησα πάρα πολύ ( όπως και τους ίδιους τους Soul II Soul ) και που ακόμη και σήμερα όποτε το ακούω συνεχίζει να με ξεσηκώνει και να με συγκινεί το ίδιο αφού πλέον κάθε του νότα ( όπως και με πολλά άλλα τραγούδια ) έχει μετουσιωθεί σε μια νευρική σύναψη στον οργανισμό μου . Αυτά παθαίνω με τη μουσική … τεσπα .

Τι θα έγραφα όμως συνοδευτικά προς το τραγούδι ? Κόλλημα . Ξεραϊλα . Λογικό μετά από τόσους μήνες . Ψάχνοντας πληροφορίες για το κομμάτι ξαναθυμήθηκα την απίστευτη επιτυχία που είχε παγκοσμίως το καλοκαίρι του 1989 . Εκείνο το τρίμηνο το ” Back To Life ” κυριαρχούσε σε όλα τα charts, ήταν το απόλυτο χιτ . Προσπάθησα να θυμηθώ πως ήταν τα πράγματα εκείνη την εποχή, τι συνέβη στη ζωή μου το καλοκαίρι του 1989, κι έτσι ξέθαψα το αντίστοιχο ημερολόγιο για να διαβάσω τους συγκεκριμένους μήνες . Βρήκα κάποια ενδιαφέροντα, κατά τη γνώμη μου, στοιχεία και πήρα το θάρρος να τα εκθέσω και σ’εσάς . Αυτούσια, χωρίς καμία αλλαγή στη γλώσσα ή τη σύνταξη αλλά αποσπασματικά . Να γίνουμε ρεζίλι είπαμε αλλά όχι κι εντελώς ! Οι εκλογές, οι τιμές της εποχής, οι διακοπές μιας μικρομεσαίας οικογένειας, οι τηλεπικοινωνίες . Το 1989 ήταν τελικά μια μεταιχμιακή χρονιά . Ένα χρόνο μετά θα ξεκινούσε η δεκαετία του ’90 και στη διάρκεια της πολλά θ’άλλαζαν στη χώρα . Και θ’αλλοτριώνονταν . Σήμερα, όπως λέει και το τραγούδι, είναι σαν να βγήκαμε από μια φαντασίωση . Όλοι μας . Και τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να δούμε την πραγματικότητα, να ωριμάσουμε και να πορευτούμε από εδώ και στο εξής με ό,τι έχουμε και αντέχουμε αλλά και με ό,τι καλύτερο και σωστό μπορούμε να δημιουργήσουμε .

Στα αποσπάσματα αυτά αναγνωρίζω μόνο σκόρπια στοιχεία του σημερινού μου εαυτού . Είμαι και δεν είμαι εγώ εκείνη που τα έγραψε .  Δεν μετάνιωσα για τη βουτιά στο παρελθόν . Συνειδητοποίησα ακόμη μια φορά ότι είμαι από εκείνους τους ανθρώπους ( υπάρχουν άραγε ? ) που χαίρονται πολύ και πραγματικά που μεγαλώνουν . Όποια κι αν είναι η τωρινή μου κατάσταση, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες της ζωής μου δε θα προτιμούσα με τίποτα αυτό που ήμουν χθες από αυτό που είμαι σήμερα .

Περιαυτολογώ αλλά έχω αποφασίσει να γράφω ό,τι μου κατεβαίνει εδώ μέσα . Είναι βλέπεις τα θετικά της αποχής από την μπλογκόσφαιρα . Οι αναγνώστες λιγοστεύουν εντυπωσιακά και νιώθεις ότι έχεις μια δόση ελευθερίας παραπάνω …

Πίσω λοιπόν στη ζωή, πίσω στο τώρα και το εδώ . Και γι’αυτό εδώ το μικρό μπλογκ .

Trivia

* Oι Soul II Soul δημιουργήθηκαν το 1988 και ήταν μουσικά ενεργοί μέχρι το 1997 . Έβγαλαν συνολικά έξι studio albums . Στα ’00s επανενώθηκαν για κάποιες live εμφανίσεις ( όπως και πολλοί άλλοι άλλωστε … ) .

* Θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε ” μουσική κολλεκτίβα ” . Τα μέλη τους ήταν παραγωγοί, dj, μουσικοί, τραγουδιστές, χορευτές, σχεδιαστές ρούχων . Προωθούσαν τη μουσική τους, τον χορό τους, το ντύσιμο τους και τον τρόπο σκέψης τους . Ήταν οι funki dreds . Τα μότο τους ήταν το “ a happy face, a thumpin’ bass, for a lovin’ race “ όπως και το ρεφραίν του άλλου μεγάλου hit τους ” Get A Life ” ” elevate your mind, free your soul, feel the feeling, let your body take control “ .

* To ” Back To Life ” προέρχεται από τον πρώτο δίσκο τους με τίτλο ” Club Classics Vol.1 “ κι έχει κερδίσει ένα Grammy . Το βίντεο του κομματιού σκηνοθέτησαν οι Big TV! ( aka Andy Delaney & Monty Whitebloom ) οι οποίοι αργότερα γύρισαν το υπέροχο ” As ” του George Michael με τη Mary J. Blige, το ” That Thing ” της Lauryn Hill κ.α.

* Ένα εκ των ιδρυτικών μελών του γκρουπ ο Nellee Hooper έχει δουλέψει ως παραγωγός σχεδόν με όλους  ( Massive Attack, U2, Madonna, Garbage, Bjork και δε συμμαζεύεται ) και έχει γράψει τη μουσική της ταινίας ” Romeo + Juliet ” του Baz Luhrmann . Τα βραβεία που έχει πάρει δεν τα αναφέρω, χαμός .

* Η ψυχή του γκρουπ ο αγαπημένος  Jazzie B συνεχίζει να ασχολείται με τους Soul II Soul σαν brand name και να οργανώνει μουσικές βραδιές με τη μουσική τους . Εργάζεται ως dj και έχει επίσης μια επιτυχημένη ραδιοφωνική εκπομπή .

I was lost between the midnight and the dawning
In a place of no consequence or company
3:33 when the numbers fell off the clock face
Speed dialing with no signal at all

Go, shout it out, rise up
Oh, oh
Escape yourself, and gravity
Hear me, cease to speak that I may speak
Shush now
Oh, oh
Force quit and move to trash

I was right there at the top of the bottom
On the edge of the known universe where I wanted to be
I had driven to the scene of the accident
And I sat there waiting for me

Restart and re-boot yourself
You´re free to go
Oh, oh
Shout for joy if you get the chance
Password, you enter here, right now
Oh, oh
You know your name so punch it in
Hear me, cease to speak that I may speak
Shush now
Oh, oh
They don’t move or say a thing

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω. 

Hey you, out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you, standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you, dont help them to bury the light
Don’t give in without a fight.

Hey you, out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
Hey you, with you ear against the wall
Waiting for someone to call out
Would you touch me?
Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, I’m coming home.

But it was only fantasy.
The wall was too high,
As you can see.
No matter how he tried,
He could not break free.
And the worms ate into his brain.

Hey you, out there on the road
always doing what you’re told,
Can you help me?
Hey you, out there beyond the wall,
Breaking bottles in the hall,
Can you help me?
Hey you, don’t tell me there’s no hope at all
Together we stand, divided we fall.

Το ποστ διαβάζεται, ακούγεται κι ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως .

Φρέσκο, σπαρταράει, μόλις βγήκε στην κυκλοφορία πριν από λίγες ώρες . Το βλέπεις και άθελα σου σκέφτεσαι ” ευτυχώς που δεν υπάρχει πιθανότητα να βρεθώ μ’αυτούς τους δύο στην παραλία φέτος “ . Και η αυτοπεποίθηση ξαναπαίρνει την ανιούσα .

Προσωπικά πίστευα ανέκαθεν ότι η JLo είναι ένα από το ομορφότερα πλάσματα που κυκλοφορούν εκεί έξω . Ως ειδικός επίσης, θεωρώ ότι έχει το καλύτερο δέρμα στον κόσμο . Τα συγχαρητήρια μου που στα 41 της είναι έτσι ακριβώς όπως είναι και ακόμη περισσότερα συγχαρητήρια στον μοντερ του βίντεο και τη σκηνοθέτιδα Melina Matsoukas που χάρη στα πλάνα του το Τζενάκι βγαίνει αψεγάδιαστο . Ο “χάλια” τύπος που κάνει ηλιοθεραπεία μαζί της είναι ο κουβανός ηθοποιός-ex μοντέλο William Levy, τρελλά ανερχόμενο όνομα στη Λατινική Αμερική . Το μέρος όπου γυρίστηκε το βίντεο είναι πασίγνωστο έτσι ? Κι εννοείται ότι το τραγούδι θυμίζει το Baby Boy της Beyonce ( κ το βίντεο το My Love Don’t Cost A Thing της ίδιας της Lopez και το Wicked Game του Chris Isaak ) !

Λογικά ο Γιουτούμπης θα το κατεβάσει το βίντεο αλλά μπορείτε να κάνετε κλικ πάνω του και να το δείτε κατευθείαν στο Vevo .

Επίσης δεν μπορώ να χωνέψω, όσα βίντεο κι αν δω, τις γκρίζες διαφημίσεις των χορηγών που βγάζουν μάτι . Αχ, ας όψεται η ρημάδα η κρίση …

Καλό Μήνα σε όλους !

( θα έρθουν κι άλλα ποστάκια πιο γεματούτσικα, μόλις ανασυγκροτηθώ λίγο από εργασιακή κούραση και γαστριμαργικές κραιπάλες … )